ارمیا 44
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1کلامی که درباره تمامی یهود که درزمین مصر ساکن بودند و در مجدل وتحفنحیس و نوف و زمین فتروس سکونت داشتند، به ارمیا نازل شده، گفت:
1คำที่มาถึงเยเรมีย์เกี่ยวกับชาวยิวทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในดินแดนอียิปต์ ที่มิกดล ทาปานเหส เมมฟิส และในดินแดนปัทโรสว่า
2«یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین می‌فرماید: شماتمامی بلایی را که من بر اورشلیم و تمامی شهرهای یهودا وارد آوردم دیدید که اینک امروز خراب شده است و ساکنی در آنها نیست.
2“พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘พวกเจ้าเห็นภัยร้ายทั้งหมดที่เรานำมาสู่เยรูซาเล็มและทุกเมืองของยูดาห์แล้ว ดูเถิด วันนี้เมืองเหล่านั้นรกร้าง ไม่มีใครอาศัยอยู่
3به‌سبب شرارتی که کردند و خشم مرا بهیجان آوردند از اینکه رفته، بخور‌سوزانیدند و خدایان غیر را که نه ایشان و نه شما و نه پدران شما آنها راشناخته بودید عبادت نمودند.
3เพราะความชั่วร้ายที่พวกเขาทำเพื่อยั่วให้เราโกรธ คือพวกเขาไปเผาเครื่องหอมและปรนนิบัติเทพเจ้าอื่นที่พวกเขาไม่รู้จัก ทั้งพวกเขา พวกเจ้า และบรรพบุรุษของพวกเจ้าไม่รู้จัก
4و من جمیع بندگان خود انبیا را نزد شما فرستادم و صبح زودبرخاسته، ایشان را ارسال نموده، گفتم این رجاست را که من از آن نفرت دارم بعمل نیاورید.
4ถึงอย่างนั้น เราส่งผู้เผยพระวจนะ ผู้รับใช้ของเราทุกคน มาหาพวกเจ้า เราตื่นแต่เช้าและส่งพวกเขามาครั้งแล้วครั้งเล่า บอกว่า “โอ้ อย่าทำสิ่งน่ารังเกียจนี้ที่เราเกลียดเลย”
5اما ایشان نشنیدند و گوش خود را فرا نداشتند تااز شرارت خود بازگشت نمایند و برای خدایان غیر بخور نسوزانند.
5แต่พวกเขาไม่ฟังและไม่เงี่ยหู ไม่หันกลับจากความชั่วร้าย ไม่หยุดเผาเครื่องหอมแก่เทพเจ้าอื่น
6بنابراین خشم و غضب من ریخته و بر شهرهای یهودا و کوچه های اورشلیم افروخته گردید که آنها مثل امروز خراب و ویران گردیده است.
6โทสะและความโกรธของเราจึงถูกเทออก และลุกไหม้ในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และตามถนนในเยรูซาเล็ม เมืองเหล่านั้นจึงถูกทำลายและรกร้างอย่างที่เป็นอยู่วันนี้’
7پس حال یهوه خدای صبایوت خدای اسرائیل چنین می‌گوید: شما چرا این شرارت عظیم را بر جان خود وارد می‌آورید تاخویشتن را از مرد و زن و طفل و شیرخواره ازمیان یهودا منقطع سازید و از برای خود بقیه‌ای نگذارید؟
7“ดังนั้นบัดนี้ พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘ทำไมพวกเจ้าทำความชั่วใหญ่หลวงต่อตัวเอง จนกำจัดผู้ชาย ผู้หญิง เด็กเล็กและทารกที่ยังกินนม ออกจากท่ามกลางยูดาห์ ไม่ให้พวกเจ้าเหลือใครเลย
8زیرا که در زمین مصر که به آنجا برای سکونت رفته‌اید برای خدایان غیر بخورسوزانیده، خشم مرا به اعمال دستهای خود به هیجان می‌آورید تا من شما را منقطع سازم و شمادر میان تمامی امت های زمین مورد لعنت و عاربشوید.
8โดยเอาสิ่งที่มือพวกเจ้าทำมายั่วให้เราโกรธ เผาเครื่องหอมแก่เทพเจ้าอื่นในดินแดนอียิปต์ที่พวกเจ้ามาอาศัย เพื่อให้พวกเจ้าถูกกำจัด และเป็นคำสาปแช่งและเป็นที่ดูหมิ่นท่ามกลางทุกชนชาติบนแผ่นดิน?
9آیا شرارت پدران خود و شرارت پادشاهان یهودا و شرارت زنان ایشان و شرارت خود و شرارت زنان خویش را که در زمین یهودا وکوچه های اورشلیم بعمل آوردید، فراموش کرده‌اید؟
9พวกเจ้าลืมความชั่วร้ายของบรรพบุรุษ ความชั่วร้ายของกษัตริย์ยูดาห์ ความชั่วร้ายของภรรยากษัตริย์เหล่านั้น ความชั่วร้ายของพวกเจ้าเอง และความชั่วร้ายของภรรยาพวกเจ้า ที่พวกเขาทำในดินแดนยูดาห์และตามถนนในเยรูซาเล็มแล้วหรือ?
10و تا امروز متواضع نشده و ترسان نگشته‌اند و به شریعت و فرایض من که به حضورشما و به حضور پدران شما گذاشته‌ام، سالک نگردیده‌اند.
10จนถึงวันนี้พวกเขายังไม่ถ่อมตน ไม่ยำเกรง และไม่ดำเนินตามข้อบัญญัติหรือข้อกำหนดของเรา ที่เราวางไว้ตรงหน้าพวกเจ้าและบรรพบุรุษ’
11«بنابراین یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین می‌گوید: اینک من روی خود را بر شما به بلا می‌گردانم تا تمامی یهودا را هلاک کنم.
11“ดังนั้นพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล จึงกล่าวดังนี้ ‘จงฟัง เราจะหันหน้าต่อสู้กับพวกเจ้าเพื่อให้เกิดภัยร้าย เพื่อกำจัดยูดาห์ทั้งหมด
12وبقیه یهودا را که رفتن به مصر و ساکن شدن در آنجارا جزم نموده‌اند، خواهم گرفت تا جمیع ایشان در زمین مصر هلاک شوند. و ایشان به شمشیر وقحط خواهند افتاد و از خرد و بزرگ به شمشیر وقحط تلف شده، خواهند مرد و مورد نفرین ودهشت و لعنت و عار خواهند گردید.
12เราจะเอาผู้ที่เหลืออยู่ของยูดาห์ที่มุ่งหน้าไปอาศัยในดินแดนอียิปต์ พวกเขาจะถูกทำลายทั้งหมด จะล้มลงในดินแดนอียิปต์ จะถูกทำลายด้วยดาบและความอดอยาก จะตายด้วยดาบและความอดอยาก ตั้งแต่คนเล็กน้อยที่สุดถึงคนใหญ่โตที่สุด จะเป็นสิ่งน่าหวาดกลัว เป็นที่น่าตกตะลึง เป็นคำสาปแช่ง และเป็นที่ดูหมิ่น
13و به آنانی که در زمین مصر ساکن شوند به شمشیروقحط و وبا عقوبت خواهم رسانید. چنانکه به اورشلیم عقوبت رسانیدم.
13เพราะเราจะลงโทษผู้ที่อาศัยอยู่ในดินแดนอียิปต์ อย่างที่เราลงโทษเยรูซาเล็ม ด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด
14و از بقیه یهودا که به زمین مصر رفته، در آنجا سکونت پذیرند احدی خلاصی نخواهد یافت و باقی نخواهد ماند تا به زمین یهودا که ایشان مشتاق برگشتن و ساکن شدن در آنجا خواهند شد مراجعت نماید. زیرا احدی از ایشان غیر از ناجیان مراجعت نخواهد کرد.»
14ผู้ที่เหลืออยู่ของยูดาห์ที่ไปอาศัยในดินแดนอียิปต์ จะไม่มีใครหนีรอดหรือเหลือกลับไปยังดินแดนยูดาห์ที่พวกเขาปรารถนาจะกลับไปอาศัย เพราะไม่มีใครจะกลับไป นอกจากผู้ที่หนีรอด’”
15آنگاه تمامی مردانی که آگاه بودند که زنان ایشان برای خدایان غیر بخور می‌سوزانند وجمیع زنانی که حاضر بودند با گروهی عظیم وتمامی کسانی که در زمین مصر در فتروس ساکن بودند، در جواب ارمیا گفتند:
15ผู้ชายทั้งหมดที่รู้ว่าภรรยาของตนเผาเครื่องหอมแก่เทพเจ้าอื่น และผู้หญิงทั้งหมดที่ยืนอยู่ รวมกันเป็นชุมนุมใหญ่ คือประชาชนทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในดินแดนอียิปต์ ในปัทโรส ตอบเยเรมีย์ว่า
16«ما تو را در این کلامی که به اسم خداوند به ما گفتی گوش نخواهیم گرفت.
16“ส่วนคำที่ท่านพูดกับพวกเราในนามพระยาห์เวห์ พวกเราจะไม่ฟังท่าน
17بلکه بهر چیزی که از دهان ماصادر شود البته عمل خواهیم نمود و برای ملکه آسمان بخورسوزانیده، هدیه ریختنی به جهت او خواهیم ریخت چنانکه خود ما و پدران ما وپادشاهان و سروران ما در شهرهای یهودا وکوچه های اورشلیم می‌کردیم. زیرا که در آن زمان از نان سیر شده، سعادتمند می‌بودیم و بلا رانمی دیدیم.
17แต่พวกเราจะทำตามทุกคำที่ออกจากปากพวกเราแน่ จะเผาเครื่องหอมแก่ราชินีแห่งท้องฟ้าและเทเครื่องดื่มบูชาแก่เธอ อย่างที่พวกเรา บรรพบุรุษ กษัตริย์ และขุนนางของพวกเรา เคยทำในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และตามถนนในเยรูซาเล็ม เพราะครั้งนั้นพวกเรามีอาหารมากมาย อยู่ดี และไม่พบภัยร้าย
18اما از زمانی که بخور‌سوزانیدن رابرای ملکه آسمان و ریختن هدایای ریختنی را به جهت او ترک نمودیم، محتاج همه‌چیز شدیم و به شمشیر و قحط هلاک گردیدیم.
18แต่ตั้งแต่พวกเราหยุดเผาเครื่องหอมและเทเครื่องดื่มบูชาแก่ราชินีแห่งท้องฟ้า พวกเราก็ขาดแคลนทุกสิ่ง และถูกทำลายด้วยดาบและความอดอยาก”
19و چون به جهت ملکه آسمان بخور می‌سوزانیدیم و هدیه ریختنی برای او می‌ریختیم، آیا بی‌اطلاع شوهران خویش قرصها به شبیه او می‌پختیم وهدیه ریختنی به جهت او می‌ریختیم؟»
19ผู้หญิงเหล่านั้นบอกว่า “เมื่อพวกเราเผาเครื่องหอมและเทเครื่องดื่มบูชาแก่ราชินีแห่งท้องฟ้า พวกเราทำขนมถวายเพื่อนมัสการเธอ และเทเครื่องดื่มบูชาแก่เธอ โดยไม่มีสามีของพวกเราร่วมด้วยหรือ?”
20پس ارمیا تمامی قوم را از مردان و زنان وهمه کسانی که این جواب را بدو داده بودندخطاب کرده، گفت:
20เยเรมีย์จึงกล่าวกับประชาชนทั้งหมด ทั้งผู้ชายและผู้หญิง ทุกคนที่ตอบเขาว่า
21«آیا خداوند بخوری را که شما و پدران شما و پادشاهان و سروران شما واهل ملک در شهرهای یهودا و کوچه های اورشلیم سوزانیدند، بیاد نیاورده و آیا به‌خاطر اوخطور نکرده است؟
21“เครื่องหอมที่พวกท่านเผาในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์และตามถนนในเยรูซาเล็ม ทั้งพวกท่าน บรรพบุรุษ กษัตริย์ ขุนนางของพวกท่าน และประชาชนในดินแดน พระยาห์เวห์ไม่ได้จดจำสิ่งเหล่านั้นหรือ? สิ่งเหล่านั้นไม่ได้เข้ามาในความคิดของพระองค์หรอกหรือ?
22چنانکه خداوند به‌سبب شرارت اعمال شما و رجاساتی که بعمل آورده بودید، دیگر نتوانست تحمل نماید. لهذا زمین شما ویران و مورد دهشت و لعنت و غیرمسکون گردیده، چنانکه امروز شده است.
22พระยาห์เวห์จึงทนไม่ไหวอีกต่อไป เพราะความชั่วที่พวกท่านทำและสิ่งน่ารังเกียจที่พวกท่านกระทำ ดินแดนของพวกท่านจึงรกร้าง เป็นที่น่าตกตะลึง และเป็นคำสาปแช่ง ไม่มีคนอาศัย อย่างที่เป็นอยู่วันนี้
23چونکه بخور‌سوزانیدید و به خداوند گناه ورزیده، به قول خداوند گوش ندادید و به شریعت و فرایض و شهادات او سلوک ننمودید، بنابراین این بلا مثل امروز بر شما وارد شده است.»
23เพราะพวกท่านเผาเครื่องหอม ทำบาปต่อพระยาห์เวห์ ไม่เชื่อฟังเสียงพระยาห์เวห์ ไม่ดำเนินตามข้อบัญญัติ ข้อกำหนด และคำยืนยันของพระองค์ ภัยร้ายนี้จึงเกิดขึ้นกับพวกท่าน อย่างที่เป็นอยู่วันนี้”
24و ارمیا به تمامی قوم و به جمیع زنان گفت: «ای تمامی یهودا که در زمین مصر هستید کلام خداوند را بشنوید!
24เยเรมีย์ยังกล่าวกับประชาชนทั้งหมด รวมทั้งผู้หญิงทั้งหมดว่า “ชาวยูดาห์ทุกคนที่อยู่ในดินแดนอียิปต์ จงฟังคำจากพระยาห์เวห์!
25یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین می‌گوید: شما و زنان شما هم بادهان خود تکلم می‌نمایید و هم با دستهای خودبجا می‌آورید و می‌گویید نذرهایی را که کردیم البته وفا خواهیم نمود و بخور برای ملکه آسمان خواهیم سوزانید و هدایای ریختنی برای اوخواهیم ریخت. پس نذرهای خود را استوارخواهید کرد و نذرهای خود را وفا خواهید نمود.
25พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘พวกเจ้าและภรรยาของพวกเจ้าพูดด้วยปาก และทำให้สำเร็จด้วยมือ โดยบอกว่า “พวกเราจะทำตามคำปฏิญาณที่พวกเราปฏิญาณไว้แน่ จะเผาเครื่องหอมและเทเครื่องดื่มบูชาแก่ราชินีแห่งท้องฟ้า” “‘ถ้าอย่างนั้นจงยืนยันคำปฏิญาณและทำตามคำปฏิญาณของพวกเจ้าเถิด’
26بنابراین‌ای تمامی یهودا که در زمین مصرساکن هستید کلام خداوند را بشنوید. اینک خداوند می‌گوید: من به اسم عظیم خود قسم خوردم که اسم من بار دیگر به دهان هیچکدام ازیهود در تمامی زمین مصر آورده نخواهد شد ونخواهند گفت: به حیات خداوند یهوه قسم.
26“ดังนั้นชาวยูดาห์ทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในดินแดนอียิปต์ จงฟังคำจากพระยาห์เวห์ ‘จงฟัง เราสาบานด้วยนามอันยิ่งใหญ่ของเราแล้ว’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘จะไม่มีชาวยูดาห์คนใดในดินแดนอียิปต์ทั้งหมดเอ่ยนามเราอีกว่า “พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด”
27اینک من بر ایشان به بدی مراقب خواهم بود ونه به نیکویی تا جمیع مردان یهودا که در زمین مصر می‌باشند به شمشیر و قحط هلاک شده، تمام شوند.
27จงฟัง เราเฝ้าดูพวกเขาเพื่อภัยร้าย ไม่ใช่เพื่อสิ่งดี ชาวยูดาห์ทั้งหมดที่อยู่ในดินแดนอียิปต์จะถูกทำลายด้วยดาบและความอดอยาก จนหมดสิ้น
28لیکن عدد قلیلی از شمشیر رهایی یافته، از زمین مصر به زمین یهودا مراجعت خواهند نمود و تمامی بقیه یهودا که به جهت سکونت آنجا در زمین مصر رفته‌اند، خواهنددانست که کلام کدام‌یک از من و ایشان استوارخواهد شد.
28คนที่หนีรอดจากดาบจะกลับจากดินแดนอียิปต์ไปดินแดนยูดาห์ มีจำนวนเพียงน้อยคน ผู้ที่เหลืออยู่ของยูดาห์ทั้งหมดที่ไปอาศัยในดินแดนอียิปต์ จะรู้ว่าถ้อยคำของใครจะตั้งมั่น คำของเราหรือของพวกเขา
29و خداوند می‌گوید: این است علامت برای شما که من در اینجا به شما عقوبت خواهم رسانید تا بدانید که کلام من درباره شماالبته به بدی استوار خواهد شد.
29“‘นี่จะเป็นหมายสำคัญแก่พวกเจ้า’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘ว่าเราจะลงโทษพวกเจ้าในที่นี้ เพื่อพวกเจ้าจะรู้ว่าถ้อยคำของเราจะตั้งมั่นต่อพวกเจ้าเพื่อให้เกิดภัยร้ายอย่างแน่นอน’
30خداوند چنین می‌گوید: اینک من فرعون حفرع پادشاه مصر را به‌دست دشمنانش و به‌دست آنانی که قصد جان اودارند تسلیم خواهم کرد. چنانکه صدقیا پادشاه یهودا را به‌دست دشمنش نبوکدرصر پادشاه بابل که قصد جان او می‌داشت، تسلیم نمودم.»
30พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘จงฟัง เราจะมอบฟาโรห์โฮฟรา กษัตริย์อียิปต์ ไว้ในมือศัตรูและในมือผู้ที่มุ่งเอาชีวิตเขา อย่างที่เรามอบเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ไว้ในมือเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ผู้เป็นศัตรูและมุ่งเอาชีวิตเขา’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.