Deuteronomii 33
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Hæc est benedictio, qua benedixit Moyses, homo Dei, filiis Israël ante mortem suam.
1Esta é a bênção com a qual Moisés, o homem de Deus, abençoou os filhos de Israel antes da sua morte.
2Et ait: [Dominus de Sinai venit, et de Seir ortus est nobis: apparuit de monte Pharan, et cum eo sanctorum millia. In dextera ejus ignea lex.
2Ele disse: “O SENHOR veio do Sinai, e raiou de Seir sobre eles. Ele resplandeceu do monte Parã. Ele veio das dezenas de milhares de santos. À sua direita havia uma lei de fogo para eles.
3Dilexit populos, omnes sancti in manu illius sunt: et qui appropinquant pedibus ejus, accipient de doctrina illius.
3Sim, ele ama o povo. Todos os seus santos estão na sua mão. Eles se assentaram aos seus pés. Cada um recebe as suas palavras.
4Legem præcepit nobis Moyses, hæreditatem multitudinis Jacob.
4Moisés nos ordenou uma lei, uma herança para a assembleia de Jacó.
5Erit apud rectissimum rex, congregatis principibus populi cum tribubus Israël.
5Ele foi rei em Jesurum, quando os chefes do povo se reuniram, todas as tribos de Israel juntas.
6Vivat Ruben, et non moriatur, et sit parvus in numero.]
6“Que Rúben viva, e não morra; nem sejam poucos os seus homens.”
7Hæc est Judæ benedictio: [Audi, Domine, vocem Judæ, et ad populum suum introduc eum: manus ejus pugnabunt pro eo, et adjutor illius contra adversarios ejus erit.]
7Isto é para Judá. Ele disse: “Ouça, SENHOR, a voz de Judá. Traga-o ao seu povo. Com as suas mãos ele lutou por si mesmo. Seja um auxílio contra os seus adversários.”
8Levi quoque ait: [Perfectio tua, et doctrina tua viro sancto tuo, quem probasti in tentatione, et judicasti ad aquas contradictionis.
8Sobre Levi ele disse: “O seu Tumim e o seu Urim estão com o seu homem piedoso, a quem você provou em Massá, com quem você contendeu nas águas de Meribá.
9Qui dixit patri suo et matri suæ: Nescio vos: et fratribus suis: Ignoro vos: et nescierunt filios suos. Hi custodierunt eloquium tuum, et pactum tuum servaverunt.
9Ele disse de seu pai e de sua mãe: ‘Eu não o vi.’ Ele não reconheceu seus irmãos, nem conheceu seus próprios filhos; pois eles observaram a sua palavra, e guardam a sua aliança.
10Judicia tua, o Jacob, et legem tuam, o Israël: ponent thymiama in furore tuo, et holocaustum super altare tuum.
10Eles ensinarão a Jacó as suas ordenanças, e a Israel a sua lei. Eles colocarão incenso diante de você, e holocausto inteiro no seu altar.
11Benedic, Domine, fortitudini ejus: et opera manuum illius suscipe. Percute dorsa inimicorum ejus: et qui oderunt eum, non consurgant.]
11SENHOR, abençoe as suas habilidades. Aceite a obra das suas mãos. Fira os quadris daqueles que se levantam contra ele, daqueles que o odeiam, para que não se levantem mais.”
12Et Benjamin ait: [Amantissimus Domini habitabit confidenter in eo: quasi in thalamo tota die morabitur, et inter humeros illius requiescet.]
12Sobre Benjamim ele disse: “O amado do SENHOR habitará em segurança junto a ele. Ele o cobre o dia todo. Ele habita entre os seus ombros.”
13Joseph quoque ait: [De benedictione Domini terra ejus, de pomis cæli, et rore, atque abysso subjacente.
13Sobre José ele disse: “A sua terra é abençoada pelo SENHOR, pelas coisas preciosas dos céus, pelo orvalho, pelo abismo que jaz embaixo,
14De pomis fructuum solis ac lunæ,
14pelas coisas preciosas dos frutos do sol, pelas coisas preciosas que a lua pode produzir,
15de vertice antiquorum montium, de pomis collium æternorum:
15pelas melhores coisas das montanhas antigas, pelas coisas preciosas das colinas eternas,
16et de frugibus terræ, et de plenitudine ejus. Benedictio illius qui apparuit in rubo, veniat super caput Joseph, et super verticem nazaræi inter fratres suos.
16pelas coisas preciosas da terra e da sua plenitude, a boa vontade daquele que habitou na sarça. Que isso venha sobre a cabeça de José, sobre o alto da cabeça daquele que foi separado dos seus irmãos.
17Quasi primogeniti tauri pulchritudo ejus, cornua rhinocerotis cornua illius: in ipsis ventilabit gentes usque ad terminos terræ. Hæ sunt multitudines Ephraim: et hæc millia Manasse.]
17A majestade pertence ao primogênito do seu rebanho. Os seus chifres são os chifres do boi selvagem. Com eles ele empurrará todos os povos até os confins da terra. Eles são as dezenas de milhares de Efraim. Eles são os milhares de Manassés.”
18Et Zabulon ait: [Lætare, Zabulon, in exitu tuo, et Issachar in tabernaculis tuis.
18Sobre Zebulom ele disse: “Alegre-se, Zebulom, nas suas saídas; e Issacar, nas suas tendas.
19Populos vocabunt ad montem: ibi immolabunt victimas justitiæ. Qui inundationem maris quasi lac sugent, et thesauros absconditos arenarum.]
19Eles chamarão os povos à montanha. Lá eles oferecerão sacrifícios de justiça, pois eles extrairão a abundância dos mares, os tesouros escondidos da areia.”
20Et Gad ait: [Benedictus in latitudine Gad: quasi leo requievit, cepitque brachium et verticem.
20Sobre Gade ele disse: “Bendito é aquele que engrandece a Gade. Ele habita como uma leoa, e despedaça o braço e o alto da cabeça.
21Et vidit principatum suum, quod in parte sua doctor esset repositus: qui fuit cum principibus populi, et fecit justitias Domini, et judicium suum cum Israël.]
21Ele proveu a primeira parte para si mesmo, pois a porção do legislador estava reservada para ele. Ele veio com os chefes do povo. Ele executou a justiça do SENHOR, as Suas ordenanças com Israel.”
22Dan quoque ait: [Dan catulus leonis, fluet largiter de Basan.]
22Sobre Dã ele disse: “Dã é um filhote de leão que salta de Basã.”
23Et Nephthali dixit: [Nephthali abundantia perfruetur, et plenus erit benedictionibus Domini: mare et meridiem possidebit.]
23Sobre Naftali ele disse: “Naftali, satisfeito com o favor, cheio da bênção do SENHOR, Possua o oeste e o sul.”
24Aser quoque ait: [Benedictus in filiis Aser, sit placens fratribus suis, et tingat in oleo pedem suum:
24Sobre Aser ele disse: “Aser é abençoado com filhos. Que ele seja aceitável aos seus irmãos. Que ele mergulhe o seu pé em azeite.
25ferrum et æs calceamentum ejus. Sicut dies juventutis tuæ, ita et senectus tua.
25As suas trancas serão de ferro e bronze. Como os seus dias, assim será a sua força.
26Non est deus alius ut Deus rectissimi, ascensor cæli, auxiliator tuus. Magnificentia ejus discurrunt nubes,
26“Não há ninguém como Deus, ó Jesurum, que cavalga nos céus para a sua ajuda, na sua excelência sobre as nuvens.
27habitaculum ejus sursum, et subter brachia sempiterna ejiciet a facie tua inimicum, dicetque: Conterere.
27O Deus eterno é a sua habitação. Por baixo estão os braços eternos. Ele expulsou o inimigo de diante de você, e disse: ‘Destrua!’
28Habitabit Israël confidenter, et solus. Oculus Jacob in terra frumenti et vini, cælique caligabunt rore.
28Israel habita em segurança, a fonte de Jacó sozinha, Em uma terra de grãos e vinho novo. Sim, os seus céus gotejam orvalho.
29Beatus es tu, Israël: quis similis tui, popule, qui salvaris in Domino? Scutum auxilii tui, et gladius gloriæ tuæ: negabunt te inimici tui, et tu eorum colla calcabis.]
29Você é feliz, ó Israel! Quem é como você, um povo salvo pelo SENHOR, o escudo do seu auxílio, a espada da sua excelência? Os seus inimigos se submeterão a você. Você pisará nos seus lugares altos.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.