Primus Macchabeorum 15
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Et misit rex Antiochus filius Demetrii epistolas ab insulis maris Simoni sacerdoti, et principi gentis Judæorum, et universæ genti:
1Antíoco, filho do rei Demétrio, enviou das ilhas do mar uma carta a Simão, sacerdote e governador dos judeus, e a toda a nação.
2et erant continentes hunc modum: Rex Antiochus Simoni sacerdoti magno, et genti Judæorum salutem.
2Seu conteúdo era o seguinte: “O rei Antíoco a Simão, sumo sacerdote e governador, e à nação dos judeus, saudações.
3Quoniam quidem pestilentes obtinuerunt regnum patrum nostrorum, volo autem vendicare regnum, et restituere illud sicut erat antea: et electam feci multitudinem exercitus, et feci naves bellicas.
3Alguns homens perturbadores se apoderaram do reino de nossos antepassados. Meu propósito, porém, é reivindicar o reino e restaurá-lo como era antes. Para isso recrutei uma grande quantidade de soldados estrangeiros e preparei navios de guerra.
4Volo autem procedere per regionem ut ulciscar in eos, qui corruperunt regionem nostram, et qui desolaverunt civitates multas in regno meo.
4Pretendo desembarcar no país para punir os que destruíram nossa terra e devastaram muitas cidades do reino.
5Nunc ergo statuo tibi omnes oblationes, quas remiserunt tibi ante me omnes reges, et quæcumque alia dona remiserunt tibi:
5Portanto, confirmo a vocês todas as isenções de impostos que os reis anteriores lhes concederam, bem como quaisquer outros benefícios que lhes tenham sido concedidos.
6et permitto tibi facere percussuram proprii numismatis in regione tua:
6Também lhes permito cunhar moeda para seu país com seu próprio selo.
7Jerusalem autem sanctam esse, et liberam: et omnia arma, quæ fabricata sunt, et præsidia, quæ construxisti, quæ tenes, maneant tibi.
7Jerusalém e o santuário serão livres. Todas as armas que prepararam e as fortalezas que construíram e possuem permanecerão em suas mãos.
8Et omne debitum regis, et quæ futura sunt regi, ex hoc et in totum tempus remittuntur tibi.
8Toda dívida devida ao rei, assim como tudo o que vier a ser devido ao rei daqui em diante e para sempre, fica perdoada.
9Cum autem obtinuerimus regnum nostrum, glorificabimus te, et gentem tuam, et templum, gloria magna, ita ut manifestetur gloria vestra in universa terra.
9Além disso, quando tivermos estabelecido nosso reino, honraremos grandemente vocês, sua nação e o templo, de modo que sua glória seja conhecida por toda a terra.”
10Anno centesimo septuagesimo quarto exiit Antiochus in terram patrum suorum, et convenerunt ad eum omnes exercitus, ita ut pauci relicti essent cum Tryphone.
10No ano cento e setenta e quatro, Antíoco entrou na terra de seus antepassados. Todas as tropas se reuniram a ele, de modo que poucos homens permaneceram com Trifão.
11Et insecutus est eum Antiochus rex, et venit Doram fugiens per maritimam:
11O rei Antíoco o perseguiu, e Trifão, fugindo, chegou a Dor, junto ao mar,
12sciebat enim quod congregata sunt mala in eum, et reliquit eum exercitus:
12pois sabia que as dificuldades haviam caído sobre ele de uma só vez e que suas tropas o haviam abandonado.
13et applicuit Antiochus super Doram cum centum viginti millibus virorum belligeratorum, et octo millibus equitum:
13Antíoco acampou contra Dor com cento e vinte mil homens de guerra e oito mil cavaleiros.
14et circuivit civitatem, et naves a mari accesserunt: et vexabant civitatem a terra et mari, et neminem sinebant ingredi vel egredi.
14Cercou a cidade, e os navios juntaram-se ao ataque pelo mar. Pressionou a cidade por terra e por mar e não permitiu que ninguém entrasse ou saísse.
15Venit autem Numenius, et qui cum eo fuerant, ab urbe Roma, habentes epistolas regibus et regionibus scriptas, in quibus continebantur hæc:
15Numênio e seus companheiros voltaram de Roma trazendo cartas aos reis e aos países, nas quais estava escrito o seguinte:
16Lucius consul Romanorum, Ptolemæo regi salutem.
16“Lúcio, cônsul dos romanos, ao rei Ptolomeu, saudações.
17Legati Judæorum venerunt ad nos amici nostri, renovantes pristinam amicitiam et societatem, missi a Simone principe sacerdotum et populo Judæorum.
17Os embaixadores dos judeus vieram a nós como nossos amigos e aliados para renovar a antiga amizade e aliança, enviados por Simão, o sumo sacerdote, e pelo povo dos judeus.
18Attulerunt autem et clypeum aureum mnarum mille.
18Trouxeram também um escudo de ouro que pesava mil minas.
19Placuit itaque nobis scribere regibus et regionibus, ut non inferant illis mala, neque impugnent eos, et civitates eorum, et regiones eorum: et ut non ferant auxilium pugnantibus adversus eos.
19Por isso decidimos escrever aos reis e aos países para que não procurem fazer-lhes mal nem lutem contra eles, suas cidades ou seu país, nem se aliem aos que lutarem contra eles.
20Visum autem est nobis accipere ab eis clypeum.
20Também nos pareceu bem receber deles o escudo.
21Si qui ergo pestilentes refugerunt de regione ipsorum ad vos, tradite eos Simoni principi sacerdotum, ut vindicet in eos secundum legem suam.
21Portanto, se alguns perturbadores fugiram do país deles para junto de vocês, entreguem-nos a Simão, o sumo sacerdote, para que ele os castigue conforme a lei deles.”
22Hæc eadem scripta sunt Demetrio regi, et Attalo, et Ariarathi, et Arsaci,
22Ele escreveu as mesmas coisas ao rei Demétrio, a Átalo, a Arates e a Arsaces,
23et in omnes regiones: et Lampsaco, et Spartiatis, et in Delum, et in Myndum, et in Sicyonem, et in Cariam, et in Samum, et in Pamphyliam, et in Lyciam, et in Alicarnassum, et in Coo, et in Siden, et in Aradon, et in Rhodum, et in Phaselidem, et in Gortynam, et Gnidum, et Cyprum, et Cyrenen.
23e a todos os países: a Sampsames, aos espartanos, a Delos, Mindos, Siciom, Cária, Samos, Panfília, Lícia, Halicarnasso, Rodes, Fasélida, Cós, Side, Arado, Gortina, Cnido, Chipre e Cirene.
24Exemplum autem eorum scripserunt Simoni principi sacerdotum, et populo Judæorum.
24Também enviaram uma cópia dessa carta a Simão, o sumo sacerdote.
25Antiochus autem rex applicuit castra in Doram secundo, admovens ei semper manus, et machinas faciens: et conclusit Tryphonem, ne procederet:
25O rei Antíoco acampou contra Dor no segundo dia, aproximando continuamente suas tropas e construindo máquinas de guerra. Assim impediu Trifão de entrar ou sair.
26et misit ad eum Simon duo millia virorum electorum in auxilium, et argentum, et aurum, et vasa copiosa:
26Simão enviou-lhe dois mil homens escolhidos para lutar ao seu lado, juntamente com prata, ouro e grande quantidade de equipamentos de guerra.
27et noluit ea accipere, sed rupit omnia, quæ pactus est cum eo antea, et alienavit se ab eo.
27Antíoco, porém, não quis recebê-los. Anulou todas as alianças que havia feito anteriormente com Simão e se afastou dele.
28Et misit ad eum Athenobium unum de amicis suis, ut tractaret cum ipso, dicens: Vos tenetis Joppen, et Gazaram, et arcem, quæ est in Jerusalem, civitates regni mei:
28Enviou-lhe Atenóbio, um de seus amigos, para conversar com ele e dizer: “Vocês ocupam Jope, Gazara e a cidadela de Jerusalém, cidades do meu reino.
29fines earum desolastis, et fecistis plagam magnam in terra, et dominati estis per loca multa in regno meo.
29Devastaram seu território, causaram grande dano na terra e tomaram o controle de muitos lugares do meu reino.
30Nunc ergo tradite civitates quas occupastis, et tributa locorum in quibus dominati estis extra fines Judææ:
30Portanto, devolvam agora as cidades que tomaram e os tributos das regiões das quais se apoderaram fora das fronteiras da Judeia.
31sin autem, date pro illis quingenta talenta argenti, et exterminii, quod exterminastis, et tributorum civitatum alia talenta quingenta: sin autem, veniemus, et expugnabimus vos.
31Caso contrário, deem-me por elas quinhentos talentos de prata e, pelos danos que causaram e pelos tributos das cidades, outros quinhentos talentos. Se não fizerem isso, iremos e os subjugaremos.”
32Et venit Athenobius amicus regis in Jerusalem, et vidit gloriam Simonis, et claritatem in auro, et argento, et apparatum copiosum: et obstupuit, et retulit ei verba regis.
32Atenóbio, o amigo do rei, foi a Jerusalém. Quando viu a glória de Simão, o armário com utensílios de ouro e prata e o grande séquito que o acompanhava, ficou espantado. Então lhe transmitiu as palavras do rei.
33Et respondit ei Simon, et dixit ei: Neque alienam terram sumpsimus, neque aliena detinemus: sed hæreditatem patrum nostrorum, quæ injuste ab inimicis nostris aliquo tempore possessa est.
33Simão respondeu: “Não tomamos terra alheia nem nos apoderamos do que pertence a outros, mas apenas da herança de nossos antepassados, que por algum tempo foi injustamente ocupada por nossos inimigos.
34Nos vero tempus habentes, vindicamus hæreditatem patrum nostrorum.
34Agora que tivemos oportunidade, retomamos firmemente a herança de nossos antepassados.
35Nam de Joppe et Gazara quæ expostulas, ipsi faciebant in populo plagam magnam, et in regione nostra: horum damus talenta centum. Et non respondit ei Athenobius verbum.
35Quanto a Jope e Gazara, que você exige, elas causaram grande dano ao povo em todo o nosso país. Daremos cem talentos por elas.” Atenóbio não respondeu uma única palavra.
36Reversus autem cum ira ad regem, renuntiavit ei verba ista, et gloriam Simonis, et universa quæ vidit, et iratus est rex ira magna.
36Voltou furioso ao rei e lhe contou essas palavras, a glória de Simão e tudo o que havia visto. O rei ficou extremamente irado.
37Tryphon autem fugit navi in Orthosiada.
37Enquanto isso, Trifão embarcou num navio e fugiu para Ortósia.
38Et constituit rex Cendebæum ducem maritimum, et exercitum peditum et equitum dedit illi.
38O rei nomeou Cendebeu comandante-chefe da região costeira e lhe deu tropas de infantaria e cavalaria.
39Et mandavit illi movere castra contra faciem Judææ: et mandavit ei ædificare Gedorem, et obstruere portas civitatis, et debellare populum. Rex autem persequebatur Typhonem.
39Ordenou-lhe que acampasse contra a Judeia, reconstruísse Cedrom, fortificasse os portões e lutasse contra o povo; enquanto isso, o próprio rei continuou perseguindo Trifão.
40Et pervenit Cendebæus Jamniam, et cœpit irritare plebem, et conculcare Judæam, et captivare populum, et interficere, et ædificare Gedorem.
40Cendebeu chegou a Jâmnia e começou a provocar o povo, invadir a Judeia, levar pessoas cativas e matá-las.
41Et collocavit illic equites et exercitum, ut egressi perambularent viam Judææ, sicut constituit ei rex.
41Reconstruiu Cedrom e colocou ali cavalaria e infantaria, para que saíssem em incursões pelas estradas da Judeia, conforme o rei lhe havia ordenado.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.