ルカ 19
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1イエスはエリコに入り、町を通っていた。
1Jesu loe Jeriko vangpui ah akun moe, to avang hoiah caeh poe.
2ザアカイという人がいた。彼は徴税人の長で、金持ちであった。
2Khenah, to avang ah Zakiah, tiah ahmin kaom kami maeto oh, anih loe tamut cong kaminawk ukkung ah oh pongah, angraeng parai.
3イエスがどのような方か見ようとしたが、背が低かったので、群衆のために見ることができなかった。
3Jesu loe mi maw, tito hnuk han a koeh; toe anih loe ahnaem daek pongah, kaminawk salak hoiah Jesu to hnu thai ai.
4それで先へ走って行き、イエスを見るためにいちじく桑の木に登った。イエスがそこを通ろうとしておられたからである。
4Zakiah loe Jesu angzohhaih loklam hma ah cawnh moe, Jesu hnuk hanah thaiduet kung ah dawh.
5イエスはその場所に来ると、見上げて彼を見て言った。 「ザアカイ、急いで下りて来なさい。今日はあなたの家に泊まらなければならない。」
5Jesu to ahmuen ah phak naah, a khet tahang, to naah Zakiah to a hnuk, anih khaeah, Zakiah, karangah, anghum tathuk ah; vaihniah na im ah ka toem han, tiah a naa.
6ザアカイは急いで下りて来て、喜んでイエスを迎えた。
6Zakiah loe karangah anghum tathuk moe, anghoehaih hoiah anih to toemsak.
7人々は皆それを見て、「あの人は罪人の所に入って客となった」とつぶやいた。
7Kaminawk mah hnuk o naah, Anih loe kami zae im ah toem han a caeh, tiah laisaep o thuih.
8ザアカイは立って主に言った。「見よ、主よ。私は財産の半分を貧しい人たちに与えます。だれかから不正に取り立てたものがあれば、四倍にして返します。」
8Zakiah loe angdoet moe, Angraeng khaeah, Khenah, Angraeng, ka tawnh ih hmuen ahap kamtang kaminawk hanah ka paek; katoeng ai ah kaminawk ih hmuenmae ka lak pae nahaeloe, alet palito ka pathok han, tiah a naa.
9イエスは彼に言った。 「今日、この家に救いが来た。この人もアブラハムの子なのだから。
9Jesu mah anih khaeah, Vaihniah hae imthung ah pahlonghaih phak boeh, anih doeh Abraham ih capa toeng ni.
10人の子は、失われたものを捜して救うために来たのである。」
10Kami Capa loe kanghmaa kami to pakrong moe, pahlong han ih ni angzoh, tiah a naa.
11人々がこれらのことを聞いていると、イエスはさらに一つのたとえを語った。エルサレムの近くに来ており、人々は神の王国がすぐにも現れると思っていたからである。
11Kaminawk mah a thuih ih loknawk to tahngaih pae o, Jerusalem a phak o tom boeh moe, kaminawk mah doeh Sithaw ukhaih prae to amtueng roep tih boeh, tiah poek o pongah, patahhaih lok to a thuih pae.
12それでイエスは言った。 「ある身分の高い人が、王位を受けて戻るために遠い国へ出かけた。
12Nihcae khaeah, Angraeng capa maeto loe siangpahrang ah oh han koeh pongah, amlaem let hanah kholong kangthla ah caeh.
13彼は十人のしもべを呼び、十ミナ硬貨を与え、 『私が帰るまで商売をしなさい』と言った。
13Anih mah a tamna hato kawk moe, nihcae hanah mina phoisa hato paek, nihcae khaeah, Kam laem let ai karoek to toksah o haih ah, tiah a naa.
14しかし国民は彼を憎み、その後から使節を送って、『われわれは、この人に王となってもらいたくない』と言わせた。
14Toe angmah ih prae kaminawk mah anih to hnukma o, Hae kami loe kaicae ukkung ah ohsak han ka koeh o ai, tiah anih khaeah laicaeh patoeh o.
15「彼は王位を受けて帰って来ると、金を与えておいたしもべたちを呼び寄せるよう命じた。商売によってどれだけもうけたかを知るためであった。
15Anih amlaem naah loe, prae ukkung ah a oh, to pacoengah kami maeto mah phoisa hoi toksak naah kamek nazetto maw hnuk o, tiah panoek thai hanah, phoisa a paek ih tamnanawk to angmah khaeah kawk.
16最初の者が進み出て言った。『ご主人様、あなたの一ミナが十ミナをもうけました。』
16Hmaloe koek kami loe angzoh moe, Angraeng, na phoisa loe alet hato pung, tiah a naa.
17「主人は彼に言った。『よくやった、良いしもべだ。ごく小さなことに忠実だったから、十の町を治めなさい。』
17Anih mah to kami khaeah, Tamna kahoih, tok na sak thaih: hmuen tetta nuiah oepthoh pongah, vangpui hato uk ah, tiah a naa.
18「二番目の者が来て言った。『ご主人様、あなたの一ミナが五ミナをもうけました。』
18Hnetto haih tamna loe angzoh moe, Angraeng, na phoisa alet pangato pung, tiah a naa.
19「主人は彼にも言った。『あなたは五つの町を治めなさい。』
19Anih mah to kami khaeah doeh, Vangpui pangato uk hanah, to tiah a naa.
20「また別の者が来て言った。『ご主人様、見よ、あなたの一ミナです。布に包んでしまっておきました。
20Kalah tamna loe angzoh moe, Angraeng, khenah, na phoisa loe pavawh hoiah ka tapawk moe, ka suek sut:
21あなたは厳しい方なので、恐ろしかったのです。預けなかったものを取り立て、蒔かなかったものを刈り取る方だからです。』
21nang loe kacip parai kami ah na oh pongah, kang zit: nang loe na suem ai ih ahmuen ah na lak moe, na patit ai ih ahmuen ah na aah, tiah a naa.
22「主人は彼に言った。『悪いしもべよ、あなた自身の言葉によって裁こう。私が厳しい人間で、預けなかったものを取り立て、蒔かなかったものを刈り取ると知っていたのか。
22To naah Anih mah to kami khaeah, Nang tamna kasae, Na thuih ih lok baktih toengah lok kang caek han. Kai loe kacip parai kami ah ka oh, ka suem ai ih ahmuen ah ka lak moe, ka patit ai ih ahmuen ah ka aah, tito na panoek tangak:
23それなら、なぜ私の金を銀行に預けなかったのか。そうしておけば、帰って来た時に利息とともに受け取れたのに。』
23kang zoh let naah kangpung phoisa to ka lak hanah, tikhoe phoisa to phoisa athlaeng kami khaeah na suem ai loe? tiah a naa.
24そして、そばに立っていた人々に言った。『この者から一ミナを取り上げ、十ミナ持っている者に与えなさい。』
24Anih mah a taengah angdoe kaminawk khaeah, Anih khae ih phoisa to la oh loe, phoisa hato tawn kami khaeah paek oh, tiah a naa.
25「彼らは言った。『ご主人様、あの人はすでに十ミナ持っています。』
25(Nihcae mah anih khaeah, Angraeng, anih loe phoisa hato tawnh boeh, tiah a naa o.)
26『あなたがたに言う。持っている者にはさらに与えられ、持っていない者からは、持っているものまで取り上げられる。
26Kang thuih o, Katawn kami hanah loe paek let bae vop tih; katawn ai kami loe, a tawnh ih hmuen mataeng doeh la pae ving tih, tiah a naa.
27だが、私が王になることを望まなかったあの敵どもをここに連れて来て、私の前で殺せ。』」
27Toe ka ukhaih koeh ai ka misanawk to haeah hoi oh loe, nihcae to ka hmaa ah hum oh, tiah naa tih, tiah a thuih pae.
28イエスはこう語ると、先頭に立ってエルサレムへ上って行った。
28Hae lokthuih pacoengah, anih Jerusalem ah caeh.
29オリーブ山のふもとのベツファゲとベタニアに近づいた時、イエスは二人の弟子を遣わし、
29Bethphage hoi Bethani vangpui to phak tom boeh moe, Olive tiah kawk ih mae to phak o naah, anih mah hnukbang kami hnik to patoeh,
30言った。 「向こうの村へ行きなさい。村に入ると、まだだれも乗ったことのない子ろばがつながれているのを見つける。それを解いて連れて来なさい。
30nihnik khaeah, Na hma ih avang ah caeh hoih, avang thung na kun hoi naah, mi mah doeh angthueng vai ai, paeh ih laa hrang acaa to na hnu hoi tih: khram hoih loe laa hrang to haeah ze hoih.
31もしだれかが『なぜ解くのか』と尋ねたら、『主がお入り用なのです』と言いなさい。」
31Mi kawbaktih mah doeh nang hnik khaeah, Tih han ih laa hrang to na khram hoi loe? tiah dueng nahaeloe, anih khaeah, Angraeng mah laa hrang angtoeng, tiah thui pae hoih, tiah a naa.
32遣わされた二人が行ってみると、イエスが言ったとおりであった。
32Patoeh ih kami hnik loe caeh hoi naah, anih mah nihnik khaeah thuih pae ih lok baktih toengah a hnuk hoi.
33彼らが子ろばを解いていると、持ち主たちが言った。「なぜ子ろばを解くのか。」
33Laa hrang to a khram hoi li naah, tawnkung mah nihnik khaeah, Tih han ih laa hrang acaa to na khram hoi loe? tiah a naa.
34二人は答えた。「主がお入り用なのです。」
34To naah nihnik mah, Angraeng mah laa hrang angtoeng, tiah a naa hoi.
35そして子ろばをイエスのもとに連れて来た。自分たちの上着を子ろばの上にかけ、イエスをその上に乗せた。
35Nihnik mah laa hrang to Jesu khaeah zeh hoi pacoengah, nihcae mah laa hrang acaa nuiah kahni padap pae o moe, Jesus to a nuiah angthueng o sak.
36イエスが進んで行くと、人々は道に上着を敷いた。
36Anih caehhaih loklam ah, paroeai kaminawk mah angmacae ih kahni to baih o.
37イエスがオリーブ山の下り坂に近づいた時、弟子たちの群衆は皆、これまで見たすべての力あるわざのために喜び、大声で神を賛美し始め、
37Anih Olive mae tamthuk phak tom naah loe, a hnuk o ih dawnrai hmuenawk boih pongah pop parai a hnukbang kaminawk mah anghoehaih hoiah Sithaw ih ahmin to saphaw o;
38こう言った。「主の御名によって来られる王は幸いである。天には平和、いと高き所には栄光。」
38Angraeng ih ahmin hoiah angzo Siangpahrang loe tahamhoihaih om nasoe: van prae ah angdaehhaih om nasoe, sang koek ah lensawkhaih om nasoe, tiah a hang o.
39群衆の中にいたパリサイ人の何人かがイエスに言った。「先生、あなたの弟子たちを叱ってください。」
39Pop parai kaminawk salakah kaom thoemto Farasinawk mah anih khaeah, Patukkung, nang hnukbang kaminawk to thuitaek ah, tiah a naa o.
40イエスは答えた。 「あなたがたに言う。もし彼らが黙れば、石が叫び出す。」
40Anih mah nihcae khaeah, Kang thuih o, nihcae hang ai ah anghngai o duem nahaeloe, thlungnawk hae hang o roep tih, tiah a naa.
41イエスは近づいて都を見ると、そのために泣き、
41Jesu loe Jerusalem phak tom boeh, anih mah vangpui to khet moe, qah haih,
42言った。 「おまえも、せめて今日、平和への道を知っていたなら。しかし今、それはおまえの目から隠されている。
42nang vangpui, hae nangmah ih niah, nang han monghaih sinkung, na panoek nahaeloe hoi tih, toe vaihi loe na mik ah hmuennawk amtueng han ai ah hawk ving boeh.
43おまえの敵が周囲に防壁を築き、おまえを取り囲み、四方から包囲する日が来る。
43Na misanawk mah ahnuk ahma, ang takui o khoep moe, ahmuen kruekah ang ven o khoephaih atue to pha tih.
44彼らはおまえと、おまえの中にいる子どもたちを地面にたたきつけ、おまえの中で石を一つもほかの石の上に残さない。神が訪れてくださった時を、おまえが知らなかったからである。」
44Nangmah hoi na caanawk to long ah va o tih, nang khaeah angzohhaih atue to na panoek ai pongah, nihcae mah na nuiah maeto pacoeng maeto kamhong thlung to anghmat o sak mak ai, tiah a naa.
45イエスは神殿に入り、そこで売り買いしている者たちを追い出し始め、
45To pacoengah anih loe tempul thungah caeh moe, hmuenmae zawh moe, qan kaminawk to a haek.
46彼らに言った。 「『私の家は祈りの家である』と書かれている。 それなのに、あなたがたはそれを『強盗の巣』にした。」
46Nihcae khaeah, Ka im loe lawkthuihaih im ah oh, tiah tarik ih oh: toe nangcae mah loe kamqunawk ohhaih ahmuen ah na sak o, tiah a naa.
47イエスは毎日、神殿で教えていた。しかし祭司長たち、律法学者たち、民の指導者たちは、イエスを滅ぼそうとしていた。
47Anih loe tempul thungah nithokkruek kaminawk to patuk. Toe kalen koek qaima, ca tarik kaminawk hoi kami zaehoikungnawk mah hum hanah anih to pakrong o,
48けれども、どうすればよいか分からなかった。民が皆、その一言一言に聞き入っていたからである。
48toe a thuih ih lok to kaminawk boih mah tahngai o pongah, hum han atue kahoih hnu o thai ai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.