Nehemiah 9
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Te hla kah hnin kul neh hnin li vaengah tah Israel ca rhoek yaehnah neh, tlamhni neh, tingtun uh tih a soah laipi a phul uh.
1วันที่ยี่สิบสี่ของเดือนนั้น ชาวอิสราเอลมารวมตัวกัน อดอาหาร สวมผ้ากระสอบ และมีดินอยู่บนตัว
2Te vaengah Israel kah tiingan tah kholong ca boeih taeng lamloh hoep uh tih pai uh. Amamih kah tholhnah neh a napa rhoek thaesainah te a phoe puei uh.
2เชื้อสายอิสราเอลแยกตัวจากคนต่างชาติทั้งหมด ยืนสารภาพบาปของตนและความชั่วของบรรพบุรุษ
3Amamih paihmuen ah pai uh tih a Pathen BOEIPA kah olkhueng cabu te hnin at ah voei li a tae uh. A tholhnah te voei li a phoe puei uh phoeiah a Pathen BOEIPA te a bawk uh.
3พวกเขายืนอยู่ประจำที่ อ่านหนังสือธรรมบัญญัติของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของตน เป็นเวลาหนึ่งในสี่ของวัน และใช้เวลาอีกหนึ่งในสี่ของวันสารภาพบาปและนมัสการพระยาห์เวห์ พระเจ้าของตน
4Te vaengah Levi Jeshua, Bani, Kadmiel, Shebaniah, Buni, Sherbiah, Bani, Kenanih tah kham ah pai tih a Pathen BOEIPA te ol a len la a khue khue.
4ชาวเลวี คือเยชูอา บานี คัดมีเอล เชบานยาห์ บุนนี เชเรบิยาห์ บานี และเคนานี ยืนบนบันได ร้องเรียกพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเขา ด้วยเสียงดัง
5Te phoeiah Levi Jeshua, Kadmiel, Bani, Hasabneiah, Sherebiah, Hodiah, Shebaniah, Pethahiah loh, “Thoo uh, nangmih kah Pathen Yahweh te khosuen lamloh kumhal duela uum uh, namah kah thangpomnah ming tah a yoethen pai tih yoethennah neh koehnah cungkuem soah a pomsang pai.
5แล้วชาวเลวี คือเยชูอา คัดมีเอล บานี ฮาชับเนยาห์ เชเรบิยาห์ โฮดิยาห์ เชบานยาห์ และเปธาหิยาห์ กล่าวว่า “จงยืนขึ้นสรรเสริญพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ ตั้งแต่นิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล! ขอพระนามอันรุ่งโรจน์ของพระองค์ได้รับการสรรเสริญ พระนามนั้นสูงส่งเหนือคำอวยพรและคำสรรเสริญทั้งปวง
6Yahweh amah khaw namah ni. Nang namah bueng loh vaan phoeikah vaan khaw, vaan rhoek neh a caempuei boeih, diklai neh a so kah boeih, tuitunli neh a khuikah boeih te na saii. A cungkuem te na hing sak tih vaan caempuei khaw namah taengah bakop uh.
6พระองค์เพียงผู้เดียวคือพระยาห์เวห์ พระองค์สร้างสวรรค์ สวรรค์ชั้นสูงสุดและกองทัพทั้งหมดในนั้น แผ่นดินและทุกสิ่งบนแผ่นดิน ทะเลและทุกสิ่งในทะเล พระองค์ค้ำจุนสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด กองทัพแห่งสวรรค์นมัสการพระองค์
7Namah he Yahweh Pathen ni. Abram te na coelh. Anih te Khalden Ur lamloh na khuen tih a ming te Abraham la na khueh pah.
7พระองค์คือพระยาห์เวห์ พระเจ้าผู้เลือกอับราม พาเขาออกจากอูร์ของชาวเคลเดีย และให้ชื่อเขาว่าอับราฮัม
8A thinko loh na mikhmuh ah a uepom te na hmuh dongah Kanaan, Khitti, Amori, Perizzi, Jebusi, Girgashi khohmuen te paek hamla anih taengah paipi na saii. Na dueng dongah a tiingan taengah paek ham khaw na ol te na pai puei.
8พระองค์พบว่าเขามีใจซื่อสัตย์ต่อพระองค์ จึงทำพันธสัญญากับเขาว่าจะมอบแผ่นดินของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสซี ชาวเยบุส และชาวเกอร์กาชีให้แก่เชื้อสายของเขา พระองค์ทำตามถ้อยคำของพระองค์ เพราะพระองค์เที่ยงธรรม
9Egypt ah a pa rhoek kah phacipphabaem te na hmuh. Carhaek tuili ah amih kah a pang te khaw na yaak coeng.
9“พระองค์เห็นความทุกข์ยากของบรรพบุรุษเราในอียิปต์ และได้ยินเสียงร้องของพวกเขาที่ทะเลแดง
10Miknoek neh kopoekrhai te Pharaoh taengah khaw, a sal boeih taengah khaw, a khohmuen pilnam boeih taengah khaw na tueng sak coeng. Amih taengah a lokhak te na ming dongah tahae khohnin duela namah ming ham na saii.
10พระองค์สำแดงหมายสำคัญและการอัศจรรย์ต่อฟาโรห์ ผู้รับใช้ทั้งหมดของเขา และประชาชนทั้งแผ่นดิน เพราะรู้ว่าคนเหล่านั้นปฏิบัติต่อบรรพบุรุษเราอย่างเย่อหยิ่ง พระองค์จึงทำให้พระนามเป็นที่เลื่องลือมาจนถึงวันนี้
11Tuitunli pataeng amih mikhmuh ah na phih tih tuitunli laklung lamloh laiphuei dongah kat uh. Tedae amih aka hloem rhoek te tui len khuiah lungto bangla a laedil la na voeih.
11พระองค์แยกทะเลต่อหน้าพวกเขา ให้เดินผ่านกลางทะเลบนพื้นแห้ง และเหวี่ยงผู้ไล่ตามลงสู่ห้วงลึก เหมือนก้อนหินจมลงในกระแสน้ำอันเชี่ยวกราก
12Amih te khothaih ah cingmai tung neh na mawt tih, khoyin ah amih te hmai tung neh na tue dongah a longpuei ah cet uh.
12พระองค์นำพวกเขาด้วยเสาเมฆในเวลากลางวัน และเสาไฟในเวลากลางคืน เพื่อส่องสว่างทางที่พวกเขาต้องเดิน
13Sinai tlang ah na suntla tih amih te vaan lamloh na voek. Te vaengah amih te a thuem laitloeknah neh oltak olkhueng khaw, oltlueh neh a then olpaek te khaw na paek.
13“พระองค์ลงมาบนภูเขาซีนาย พูดกับพวกเขาจากสวรรค์ และให้ข้อปฏิบัติที่เที่ยงตรง ธรรมบัญญัติที่เป็นจริง ข้อกำหนดและคำบัญชาที่ดี
14Namah kah cimcaihnah Sabbath te amih na ming sak tih olpaek, oltlueh neh olkhueng na sal Moses kut lamloh amih taengah na uen.
14พระองค์ทำให้พวกเขารู้จักวันสะบาโตอันบริสุทธิ์ของพระองค์ และให้คำบัญชา ข้อกำหนด และธรรมบัญญัติแก่พวกเขาผ่านโมเสส ผู้รับใช้ของพระองค์
15Amih kah khokha khuiah khaw amih te vaan lamkah buh na paek. A tuihalh khuiah amih te thaelpang khui lamkah tui na paek. Amih taengah khohmuen pang hamla kun ham khaw na thui pah. Te te amih taengah paek ham na kut na thueng coeng.
15เมื่อพวกเขาหิว พระองค์ให้ขนมปังจากฟ้า เมื่อกระหาย พระองค์ให้น้ำไหลออกจากหิน และสั่งให้พวกเขาเข้าไปครอบครองแผ่นดินที่พระองค์สาบานว่าจะให้
16Tedae amih neh a pa rhoek te lokhak uh tih a rhawn te a mangkhak sak uh. Te dongah na olpaek te hnatun uh pawh.
16“แต่พวกเขาและบรรพบุรุษของเรา กลับเย่อหยิ่ง ดื้อรั้น ไม่ฟังคำบัญชาของพระองค์
17Hnatun ham a aal uh tih namah kah khobaerhambae te poek uh pawh. Te te amih taengah na saii dae a rhawn mangkhak uh tih, a boekoek neh amamih pinyennah la mael ham boeilu a tuek uh. Tedae namah tah khodawkngainah, thinphoei neh lungvatnah, thintoek aka ueh, sitlohnah boei neh sitlohnah la na om dongah amih te na hnoo pawh.
17พวกเขาไม่ยอมเชื่อฟัง ไม่ใส่ใจการอัศจรรย์ที่พระองค์ทำท่ามกลางพวกเขา กลับดื้อรั้นและกบฏ แต่งตั้งผู้นำขึ้นเพื่อกลับไปเป็นทาส แต่พระองค์เป็นพระเจ้าผู้พร้อมให้อภัย เปี่ยมด้วยความกรุณาและความเมตตา ไม่โกรธง่าย และมีความรักมั่นคงอย่างล้นเหลือ พระองค์ไม่ได้ทอดทิ้งพวกเขา
18Amamih ham mueihlawn vaitoca a saii uh vaengah pataeng khaw, “He tah Egypt lamloh nang aka khuen na pathen ni,” a ti uh dongah kokhahnah a len a saii uh.
18แม้พวกเขาหล่อรูปลูกวัวขึ้นมาและกล่าวว่า ‘นี่คือพระเจ้าของพวกคุณ ผู้พาพวกคุณออกจากอียิปต์’ และลบหลู่พระองค์อย่างร้ายแรง
19Namah tah na haidamnah len tih amih tekhosoek ah hnoo pawh. Longpuei ah amih mawt hamla khothaih ah amih hmaikah cingmai tung kha a nong moenih. Hmai tung loh khoyin ah amih te a tue tih longpuei ah te pongpa uh.
19พระองค์ก็ยังไม่ทอดทิ้งพวกเขาในถิ่นทุรกันดาร เพราะมีความเมตตามากมาย เสาเมฆไม่ได้จากไปในเวลากลางวัน แต่ยังนำทางพวกเขา เสาไฟก็ไม่ได้จากไปในเวลากลางคืน แต่ยังส่องสว่างให้เห็นทางที่ต้องเดิน
20Amih cangbam hamla na Mueihla then te na paek. Na manna te amih ka lamloh na hloh moenih. Amih kah tuihalh vaengah khaw amih te tui na paek.
20พระองค์ให้พระวิญญาณอันดีของพระองค์สั่งสอนพวกเขา ไม่ปล่อยให้มานาของพระองค์ขาดปากพวกเขา และให้น้ำเมื่อพวกเขากระหาย
21Amih te kum sawmli na cangbam tih khosoek ah a vawt uh moenih. A himbai khaw hmawn pawt tih a kho khaw phat uh pawh.
21“พระองค์เลี้ยงดูพวกเขาในถิ่นทุรกันดารถึงสี่สิบปี พวกเขาไม่ขาดอะไรเลย เสื้อผ้าไม่เก่า และเท้าไม่บวม
22Amih te ram neh pilnam na paek tih a kaelcong lam khaw amih na phaeng. Te dongah Sihon khohmuen, Heshbon manghai khohmuen neh Bashan manghai Oga khohmuen te a pang uh.
22พระองค์มอบอาณาจักรและชนชาติทั้งหลายแก่พวกเขา แบ่งให้ตามส่วนของพวกเขา พวกเขาจึงครอบครองแผ่นดินของสิโหน กษัตริย์เฮชโบน และแผ่นดินของโอก กษัตริย์บาชาน
23Amih koca rhoek te vaan kah aisi bangla na ping sak tih amih te khohmuen pakhat la na thak. Te te a napa rhoek taengah khaw kun sak ham neh pang sak ham na thui coeng.
23พระองค์เพิ่มจำนวนลูกหลานของพวกเขาให้มากเหมือนดาวบนฟ้า และพาเข้าสู่แผ่นดินที่พระองค์บอกบรรพบุรุษของพวกเขาไว้ว่าให้เข้าไปครอบครอง
24A ca rhoek te kun uh tih khohmuen te a pang uh. Te vaengah amih mikhmuh ah khohmuen kah khosa Kanaan rhoek te na kunyun sak. Te rhoek te a manghai khaw, khohmuen pilnam khaw, a kolonah bangla a taengah saii ham amih kut ah na paek.
24“ลูกหลานเหล่านั้นจึงเข้าไปครอบครองแผ่นดิน พระองค์ปราบชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้นต่อหน้าพวกเขา มอบคนเหล่านั้น ทั้งกษัตริย์และประชาชนในแผ่นดินไว้ในมือพวกเขา ให้จัดการได้ตามใจ
25Te vaengah khopuei cakrhuet neh khohmuen laithen rhoek a loh uh. Thennah cungkuem aka bae im khaw, tuito a vueh tangtae, misurdum neh olive khaw, caak thing cungkuem la, a pang uh. A caak uh tih a cung uh phoeiah tah tha uh. Te dongah namah kah thennah neh muep hnae uh.
25พวกเขายึดเมืองที่มีป้อมและแผ่นดินอุดมสมบูรณ์ ได้ครอบครองบ้านที่เต็มด้วยของดี บ่อเก็บน้ำที่ขุดไว้แล้ว สวนองุ่น สวนมะกอก และไม้ผลมากมาย พวกเขากินจนอิ่ม อ้วนท้วน และชื่นชมความดีอันยิ่งใหญ่ของพระองค์
26Te pataeng a koek tih nang te n'tloelh uh. Na olkhueng te a nam la a rhoe uh tih amih te namah taengla mael sak ham amih taengah aka laipai na tonghma rhoek te a ngawn uh phoeiah kokhahnah muep a saii uh.
26“ถึงกระนั้นพวกเขาก็ไม่เชื่อฟังและกบฏต่อพระองค์ โยนธรรมบัญญัติของพระองค์ทิ้งไว้ข้างหลัง ฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระองค์ที่กล่าวเตือนให้พวกเขากลับมาหาพระองค์ และลบหลู่พระองค์อย่างร้ายแรง
27Te dongah amih te a rhal kut ah na paek tih amih te a daengdaeh uh. Tedae amih kah citcai tue ah tah namah taengah pang uh tih namah loh vaan lamkah na yaak. Te cakhaw na haidamnah a len neh amih te khangnah na paek tih amih te a rhal kut lamloh na khang.
27พระองค์จึงมอบพวกเขาไว้ในมือศัตรูที่ทำให้ทุกข์ยาก แต่ในยามเดือดร้อน เมื่อร้องหาพระองค์ พระองค์ฟังจากสวรรค์ และด้วยความเมตตามากมาย พระองค์ให้ผู้ช่วยกู้มาช่วยพวกเขาให้พ้นมือศัตรู
28Te phoeiah amih te na mikhmuh ah boethae saii ham a muel la mael uh. Te dongah amih te a thunkha kut dongla na hnoo tih amih te a taemrhai uh. Te vaengah mael uh tih namah taengah a pang uh hatah namah loh vaan lamkah na yaak. A tue te yet khuiah amih te na haidamnah neh na huul.
28แต่พอได้พักสงบ พวกเขาก็ทำชั่วต่อพระองค์อีก พระองค์จึงปล่อยพวกเขาไว้ในมือศัตรูให้ศัตรูปกครอง แต่เมื่อพวกเขากลับมาร้องหาพระองค์ พระองค์ก็ฟังจากสวรรค์ ช่วยพวกเขาให้พ้นภัยหลายครั้งด้วยความเมตตา
29Amih te na olkhueng dongla mael sak ham a taengah na rhalrhing sak. Tedae a lokhak uh dongah na olpaek neh na laitloeknah te hnatun uh pawh. Amih taengkah a tholh uh te hlang loh a vai tih amih taengah nunan a hing pah. Te vaengah laengpang a duen uh tih boe a koek uh dongah a rhawn mangkhak neh ol hnatun uh pawh.
29พระองค์เตือนพวกเขาเพื่อให้กลับมาหาธรรมบัญญัติ แต่พวกเขาเย่อหยิ่ง ไม่ฟังคำบัญชาของพระองค์ กลับละเมิดข้อปฏิบัติของพระองค์ ซึ่งถ้าใครทำตามก็จะมีชีวิตอยู่ได้ด้วยข้อปฏิบัตินั้น พวกเขาหันหลังให้ ดื้อรั้น และไม่ยอมฟัง
30Amih te kum a sen na dangrhoek tih amih taengah na Mueihla neh na tonghma rhoek kut lamloh na rhalrhing dae hnakaeng uh pawh. Te dongah amih te diklai pilnam kut ah na paek.
30พระองค์อดทนต่อพวกเขาหลายปี และใช้พระวิญญาณของพระองค์กล่าวเตือนผ่านผู้เผยพระวจนะ แต่พวกเขาก็ไม่ยอมฟัง พระองค์จึงมอบพวกเขาไว้ในมือชนชาติในแผ่นดินต่าง ๆ
31Tedae na haidamnah a len dongah amih te a bawtnah hil na saii moenih. Namah te lungvatnah neh thinphoei Pathen la na om dongah amih te na hnoo moenih.
31“ถึงกระนั้น ด้วยความเมตตามากมาย พระองค์ไม่ได้ทำลายพวกเขาจนหมดสิ้นหรือทอดทิ้งพวกเขา เพราะพระองค์เป็นพระเจ้าผู้เปี่ยมด้วยความกรุณาและความเมตตา
32Te dongah kaimih kah Pathen tah boeilen hlangrhalh neh rhih om Pathen pawn ni. Paipi neh sitlohnah khaw a ngaithuen. Bongboepnah cungkuem he na mikhmuh ah a mailai moenih. Te te kaimih soah, kaimih kah manghai rhoek soah, kaimih kah mangpa soah, kaimih kah khosoih rhoek soah, kaimih kah tonghma rhoek soah, a pa rhoek soah, na pilnam boeih soah khaw Assyria manghai tue lamloh tahae khohnin duela ha tueng.
32บัดนี้ พระเจ้าของพวกเรา พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ทรงพลัง และน่าเกรงขาม ผู้รักษาพันธสัญญาและความรักมั่นคง โปรดอย่ามองว่าความทุกข์ยากทั้งหมดที่ตกแก่เราเป็นเรื่องเล็กน้อย ทั้งที่ตกแก่กษัตริย์ ผู้นำ ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ บรรพบุรุษ และประชาชนทั้งหมดของพระองค์ ตั้งแต่สมัยกษัตริย์อัสซีเรียจนถึงวันนี้
33Kaimih taengla aka thoeng boeih soah khaw namah na dueng bal pueng. Oltak la na saii dongah ka boe uh coeng.
33พระองค์ยุติธรรมในทุกสิ่งที่เกิดแก่เรา พระองค์ปฏิบัติอย่างซื่อตรง แต่เราเองทำชั่ว
34Ka manghai rhoek, ka mangpa rhoek, ka khosoih rhoek neh a pa rhoek long khaw na olkhueng te vai uh pawh. Amih taengah na rhalrhing sak bangla na olpaek taeng neh na olphong taengah khaw a hnatung uh moenih.
34กษัตริย์ ผู้นำ ปุโรหิต และบรรพบุรุษของเราไม่ได้รักษาธรรมบัญญัติของพระองค์ ไม่ฟังคำบัญชาและคำเตือนที่พระองค์ใช้เตือนพวกเขา
35Amih te a ram khuiah khaw na thennah neh a taengah muep na paek. Khohmuen ah hubung neh lothen te amih mikhmuh ah na paek dae na taengah thothueng uh pawt tih a khoboe thae lamloh mael uh pawh.
35แม้อยู่ในอาณาจักรของตน ได้รับความดีอันยิ่งใหญ่จากพระองค์ และได้อยู่ในแผ่นดินกว้างใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์ซึ่งพระองค์มอบให้ พวกเขาก็ไม่รับใช้พระองค์ ไม่หันจากการกระทำชั่ว
36Kaimih tah tihnin ah sal la ka poeh uh coeng he. Khohmuen te khaw a thennah neh a thaih caak hamla a pa rhoek taengah na paek coeng dae kaimih tah a khuiah sal la ka om coeng he.
36“โปรดดูเถิด วันนี้เราเป็นผู้รับใช้ ทั้งในแผ่นดินที่พระองค์ให้บรรพบุรุษของเราได้กินผลผลิตและสิ่งดีจากแผ่นดินนั้น ดูเถิด เราเป็นผู้รับใช้อยู่ในนั้น
37Ka tholh uh dongah kaimih soah na khueh manghai rhoek ham tah a cangvuei khaw a bom pah. Te vaengah kaimih pum soah a taemrhai tih ka rhamsa soah a kolonah bangla a saii uh. Te dongah citcai neh muep ka om uh.
37ผลผลิตมากมายของแผ่นดินตกแก่กษัตริย์ที่พระองค์ให้ปกครองเราเพราะบาปของเรา กษัตริย์เหล่านั้นมีอำนาจเหนือร่างกายและฝูงสัตว์ของเราตามใจชอบ พวกเราอยู่ในความทุกข์ยากอย่างหนัก
38He boeih ham khaw kaimih loh olkamnah ka saii uh tih ka daek uh. Te vaengah kaimih kah mangpa rhoek, Levi rhoek neh khosoih rhoek taengah catui ka hnah uh.
38ถึงกระนั้น เพราะเรื่องทั้งหมดนี้ เราก็ทำพันธสัญญาที่แน่นอนและเขียนไว้ แล้วผู้นำ ชาวเลวี และปุโรหิตของเราประทับตรา”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.