Nehemiah 9
World English BibleTranslation
World English Bible
Freedom Bible (Thai)
1Now in the twenty-fourth day of this month the children of Israel were assembled with fasting, with sackcloth, and dirt on them.
1วันที่ยี่สิบสี่ของเดือนนั้น ชาวอิสราเอลมารวมตัวกัน อดอาหาร สวมผ้ากระสอบ และมีดินอยู่บนตัว
2The offspring of Israel separated themselves from all foreigners and stood and confessed their sins and the iniquities of their fathers.
2เชื้อสายอิสราเอลแยกตัวจากคนต่างชาติทั้งหมด ยืนสารภาพบาปของตนและความชั่วของบรรพบุรุษ
3They stood up in their place, and read in the book of the law of the LORD their God a fourth part of the day; and a fourth part they confessed and worshiped the LORD their God.
3พวกเขายืนอยู่ประจำที่ อ่านหนังสือธรรมบัญญัติของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของตน เป็นเวลาหนึ่งในสี่ของวัน และใช้เวลาอีกหนึ่งในสี่ของวันสารภาพบาปและนมัสการพระยาห์เวห์ พระเจ้าของตน
4Then Jeshua, Bani, Kadmiel, Shebaniah, Bunni, Sherebiah, Bani, and Chenani of the Levites stood up on the stairs, and cried with a loud voice to the LORD their God.
4ชาวเลวี คือเยชูอา บานี คัดมีเอล เชบานยาห์ บุนนี เชเรบิยาห์ บานี และเคนานี ยืนบนบันได ร้องเรียกพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเขา ด้วยเสียงดัง
5Then the Levites, Jeshua, and Kadmiel, Bani, Hashabneiah, Sherebiah, Hodiah, Shebaniah, and Pethahiah, said, “Stand up and bless the LORD your God from everlasting to everlasting! Blessed be your glorious name, which is exalted above all blessing and praise!
5แล้วชาวเลวี คือเยชูอา คัดมีเอล บานี ฮาชับเนยาห์ เชเรบิยาห์ โฮดิยาห์ เชบานยาห์ และเปธาหิยาห์ กล่าวว่า “จงยืนขึ้นสรรเสริญพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกคุณ ตั้งแต่นิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล! ขอพระนามอันรุ่งโรจน์ของพระองค์ได้รับการสรรเสริญ พระนามนั้นสูงส่งเหนือคำอวยพรและคำสรรเสริญทั้งปวง
6You are the LORD, even you alone. You have made heaven, the heaven of heavens, with all their army, the earth and all things that are on it, the seas and all that is in them, and you preserve them all. The army of heaven worships you.
6พระองค์เพียงผู้เดียวคือพระยาห์เวห์ พระองค์สร้างสวรรค์ สวรรค์ชั้นสูงสุดและกองทัพทั้งหมดในนั้น แผ่นดินและทุกสิ่งบนแผ่นดิน ทะเลและทุกสิ่งในทะเล พระองค์ค้ำจุนสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด กองทัพแห่งสวรรค์นมัสการพระองค์
7You are the LORD, the God who chose Abram, brought him out of Ur of the Chaldees, gave him the name of Abraham,
7พระองค์คือพระยาห์เวห์ พระเจ้าผู้เลือกอับราม พาเขาออกจากอูร์ของชาวเคลเดีย และให้ชื่อเขาว่าอับราฮัม
8found his heart faithful before you, and made a covenant with him to give the land of the Canaanite, the Hittite, the Amorite, the Perizzite, the Jebusite, and the Girgashite, to give it to his offspring, and have performed your words, for you are righteous.
8พระองค์พบว่าเขามีใจซื่อสัตย์ต่อพระองค์ จึงทำพันธสัญญากับเขาว่าจะมอบแผ่นดินของชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสซี ชาวเยบุส และชาวเกอร์กาชีให้แก่เชื้อสายของเขา พระองค์ทำตามถ้อยคำของพระองค์ เพราะพระองค์เที่ยงธรรม
9“You saw the affliction of our fathers in Egypt, and heard their cry by the Red Sea,
9“พระองค์เห็นความทุกข์ยากของบรรพบุรุษเราในอียิปต์ และได้ยินเสียงร้องของพวกเขาที่ทะเลแดง
10and showed signs and wonders against Pharaoh, against all his servants, and against all the people of his land, for you knew that they dealt proudly against them, and made a name for yourself, as it is today.
10พระองค์สำแดงหมายสำคัญและการอัศจรรย์ต่อฟาโรห์ ผู้รับใช้ทั้งหมดของเขา และประชาชนทั้งแผ่นดิน เพราะรู้ว่าคนเหล่านั้นปฏิบัติต่อบรรพบุรุษเราอย่างเย่อหยิ่ง พระองค์จึงทำให้พระนามเป็นที่เลื่องลือมาจนถึงวันนี้
11You divided the sea before them, so that they went through the middle of the sea on the dry land; and you cast their pursuers into the depths, as a stone into the mighty waters.
11พระองค์แยกทะเลต่อหน้าพวกเขา ให้เดินผ่านกลางทะเลบนพื้นแห้ง และเหวี่ยงผู้ไล่ตามลงสู่ห้วงลึก เหมือนก้อนหินจมลงในกระแสน้ำอันเชี่ยวกราก
12Moreover, in a pillar of cloud you led them by day; and in a pillar of fire by night, to give them light in the way in which they should go.
12พระองค์นำพวกเขาด้วยเสาเมฆในเวลากลางวัน และเสาไฟในเวลากลางคืน เพื่อส่องสว่างทางที่พวกเขาต้องเดิน
13“You also came down on Mount Sinai, and spoke with them from heaven, and gave them right ordinances and true laws, good statutes and commandments,
13“พระองค์ลงมาบนภูเขาซีนาย พูดกับพวกเขาจากสวรรค์ และให้ข้อปฏิบัติที่เที่ยงตรง ธรรมบัญญัติที่เป็นจริง ข้อกำหนดและคำบัญชาที่ดี
14and made known to them your holy Sabbath, and commanded them commandments, statutes, and a law, by Moses your servant,
14พระองค์ทำให้พวกเขารู้จักวันสะบาโตอันบริสุทธิ์ของพระองค์ และให้คำบัญชา ข้อกำหนด และธรรมบัญญัติแก่พวกเขาผ่านโมเสส ผู้รับใช้ของพระองค์
15and gave them bread from the sky for their hunger, and brought water out of the rock for them for their thirst, and commanded them that they should go in to possess the land which you had sworn to give them.
15เมื่อพวกเขาหิว พระองค์ให้ขนมปังจากฟ้า เมื่อกระหาย พระองค์ให้น้ำไหลออกจากหิน และสั่งให้พวกเขาเข้าไปครอบครองแผ่นดินที่พระองค์สาบานว่าจะให้
16“But they and our fathers behaved proudly, hardened their neck, didn’t listen to your commandments,
16“แต่พวกเขาและบรรพบุรุษของเรา กลับเย่อหยิ่ง ดื้อรั้น ไม่ฟังคำบัญชาของพระองค์
17and refused to obey. They weren’t mindful of your wonders that you did among them, but hardened their neck, and in their rebellion appointed a captain to return to their bondage. But you are a God ready to pardon, gracious and merciful, slow to anger, and abundant in loving kindness, and didn’t forsake them.
17พวกเขาไม่ยอมเชื่อฟัง ไม่ใส่ใจการอัศจรรย์ที่พระองค์ทำท่ามกลางพวกเขา กลับดื้อรั้นและกบฏ แต่งตั้งผู้นำขึ้นเพื่อกลับไปเป็นทาส แต่พระองค์เป็นพระเจ้าผู้พร้อมให้อภัย เปี่ยมด้วยความกรุณาและความเมตตา ไม่โกรธง่าย และมีความรักมั่นคงอย่างล้นเหลือ พระองค์ไม่ได้ทอดทิ้งพวกเขา
18Yes, when they had made themselves a molded calf, and said, ‘This is your God who brought you up out of Egypt,’ and had committed awful blasphemies,
18แม้พวกเขาหล่อรูปลูกวัวขึ้นมาและกล่าวว่า ‘นี่คือพระเจ้าของพวกคุณ ผู้พาพวกคุณออกจากอียิปต์’ และลบหลู่พระองค์อย่างร้ายแรง
19yet you in your manifold mercies didn’t forsake them in the wilderness. The pillar of cloud didn’t depart from over them by day, to lead them in the way; neither did the pillar of fire by night, to show them light, and the way in which they should go.
19พระองค์ก็ยังไม่ทอดทิ้งพวกเขาในถิ่นทุรกันดาร เพราะมีความเมตตามากมาย เสาเมฆไม่ได้จากไปในเวลากลางวัน แต่ยังนำทางพวกเขา เสาไฟก็ไม่ได้จากไปในเวลากลางคืน แต่ยังส่องสว่างให้เห็นทางที่ต้องเดิน
20You gave also your good Spirit to instruct them, and didn’t withhold your manna from their mouth, and gave them water for their thirst.
20พระองค์ให้พระวิญญาณอันดีของพระองค์สั่งสอนพวกเขา ไม่ปล่อยให้มานาของพระองค์ขาดปากพวกเขา และให้น้ำเมื่อพวกเขากระหาย
21“Yes, forty years you sustained them in the wilderness. They lacked nothing. Their clothes didn’t grow old, and their feet didn’t swell.
21“พระองค์เลี้ยงดูพวกเขาในถิ่นทุรกันดารถึงสี่สิบปี พวกเขาไม่ขาดอะไรเลย เสื้อผ้าไม่เก่า และเท้าไม่บวม
22Moreover you gave them kingdoms and peoples, which you allotted according to their portions. So they possessed the land of Sihon, even the land of the king of Heshbon, and the land of Og king of Bashan.
22พระองค์มอบอาณาจักรและชนชาติทั้งหลายแก่พวกเขา แบ่งให้ตามส่วนของพวกเขา พวกเขาจึงครอบครองแผ่นดินของสิโหน กษัตริย์เฮชโบน และแผ่นดินของโอก กษัตริย์บาชาน
23You also multiplied their children as the stars of the sky, and brought them into the land concerning which you said to their fathers that they should go in to possess it.
23พระองค์เพิ่มจำนวนลูกหลานของพวกเขาให้มากเหมือนดาวบนฟ้า และพาเข้าสู่แผ่นดินที่พระองค์บอกบรรพบุรุษของพวกเขาไว้ว่าให้เข้าไปครอบครอง
24“So the children went in and possessed the land; and you subdued before them the inhabitants of the land, the Canaanites, and gave them into their hands, with their kings and the peoples of the land, that they might do with them as they pleased.
24“ลูกหลานเหล่านั้นจึงเข้าไปครอบครองแผ่นดิน พระองค์ปราบชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนั้นต่อหน้าพวกเขา มอบคนเหล่านั้น ทั้งกษัตริย์และประชาชนในแผ่นดินไว้ในมือพวกเขา ให้จัดการได้ตามใจ
25They took fortified cities and a rich land, and possessed houses full of all good things, cisterns dug out, vineyards, olive groves, and fruit trees in abundance. So they ate, were filled, became fat, and delighted themselves in your great goodness.
25พวกเขายึดเมืองที่มีป้อมและแผ่นดินอุดมสมบูรณ์ ได้ครอบครองบ้านที่เต็มด้วยของดี บ่อเก็บน้ำที่ขุดไว้แล้ว สวนองุ่น สวนมะกอก และไม้ผลมากมาย พวกเขากินจนอิ่ม อ้วนท้วน และชื่นชมความดีอันยิ่งใหญ่ของพระองค์
26“Nevertheless they were disobedient and rebelled against you, cast your law behind their back, killed your prophets that testified against them to turn them again to you, and they committed awful blasphemies.
26“ถึงกระนั้นพวกเขาก็ไม่เชื่อฟังและกบฏต่อพระองค์ โยนธรรมบัญญัติของพระองค์ทิ้งไว้ข้างหลัง ฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระองค์ที่กล่าวเตือนให้พวกเขากลับมาหาพระองค์ และลบหลู่พระองค์อย่างร้ายแรง
27Therefore you delivered them into the hand of their adversaries, who distressed them. In the time of their trouble, when they cried to you, you heard from heaven; and according to your manifold mercies you gave them saviors who saved them out of the hands of their adversaries.
27พระองค์จึงมอบพวกเขาไว้ในมือศัตรูที่ทำให้ทุกข์ยาก แต่ในยามเดือดร้อน เมื่อร้องหาพระองค์ พระองค์ฟังจากสวรรค์ และด้วยความเมตตามากมาย พระองค์ให้ผู้ช่วยกู้มาช่วยพวกเขาให้พ้นมือศัตรู
28But after they had rest, they did evil again before you; therefore you left them in the hands of their enemies, so that they had the dominion over them; yet when they returned and cried to you, you heard from heaven; and many times you delivered them according to your mercies,
28แต่พอได้พักสงบ พวกเขาก็ทำชั่วต่อพระองค์อีก พระองค์จึงปล่อยพวกเขาไว้ในมือศัตรูให้ศัตรูปกครอง แต่เมื่อพวกเขากลับมาร้องหาพระองค์ พระองค์ก็ฟังจากสวรรค์ ช่วยพวกเขาให้พ้นภัยหลายครั้งด้วยความเมตตา
29and testified against them, that you might bring them again to your law. Yet they were arrogant, and didn’t listen to your commandments, but sinned against your ordinances (which if a man does, he shall live in them), turned their backs, stiffened their neck, and would not hear.
29พระองค์เตือนพวกเขาเพื่อให้กลับมาหาธรรมบัญญัติ แต่พวกเขาเย่อหยิ่ง ไม่ฟังคำบัญชาของพระองค์ กลับละเมิดข้อปฏิบัติของพระองค์ ซึ่งถ้าใครทำตามก็จะมีชีวิตอยู่ได้ด้วยข้อปฏิบัตินั้น พวกเขาหันหลังให้ ดื้อรั้น และไม่ยอมฟัง
30Yet many years you put up with them, and testified against them by your Spirit through your prophets. Yet they would not listen. Therefore you gave them into the hand of the peoples of the lands.
30พระองค์อดทนต่อพวกเขาหลายปี และใช้พระวิญญาณของพระองค์กล่าวเตือนผ่านผู้เผยพระวจนะ แต่พวกเขาก็ไม่ยอมฟัง พระองค์จึงมอบพวกเขาไว้ในมือชนชาติในแผ่นดินต่าง ๆ
31“Nevertheless in your manifold mercies you didn’t make a full end of them, nor forsake them; for you are a gracious and merciful God.
31“ถึงกระนั้น ด้วยความเมตตามากมาย พระองค์ไม่ได้ทำลายพวกเขาจนหมดสิ้นหรือทอดทิ้งพวกเขา เพราะพระองค์เป็นพระเจ้าผู้เปี่ยมด้วยความกรุณาและความเมตตา
32Now therefore, our God, the great, the mighty, and the awesome God, who keeps covenant and loving kindness, don’t let all the travail seem little before you that has come on us, on our kings, on our princes, on our priests, on our prophets, on our fathers, and on all your people, since the time of the kings of Assyria to this day.
32บัดนี้ พระเจ้าของพวกเรา พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ทรงพลัง และน่าเกรงขาม ผู้รักษาพันธสัญญาและความรักมั่นคง โปรดอย่ามองว่าความทุกข์ยากทั้งหมดที่ตกแก่เราเป็นเรื่องเล็กน้อย ทั้งที่ตกแก่กษัตริย์ ผู้นำ ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ บรรพบุรุษ และประชาชนทั้งหมดของพระองค์ ตั้งแต่สมัยกษัตริย์อัสซีเรียจนถึงวันนี้
33However you are just in all that has come on us; for you have dealt truly, but we have done wickedly.
33พระองค์ยุติธรรมในทุกสิ่งที่เกิดแก่เรา พระองค์ปฏิบัติอย่างซื่อตรง แต่เราเองทำชั่ว
34Also our kings, our princes, our priests, and our fathers have not kept your law, nor listened to your commandments and your testimonies with which you testified against them.
34กษัตริย์ ผู้นำ ปุโรหิต และบรรพบุรุษของเราไม่ได้รักษาธรรมบัญญัติของพระองค์ ไม่ฟังคำบัญชาและคำเตือนที่พระองค์ใช้เตือนพวกเขา
35For they have not served you in their kingdom, and in your great goodness that you gave them, and in the large and rich land which you gave before them. They didn’t turn from their wicked works.
35แม้อยู่ในอาณาจักรของตน ได้รับความดีอันยิ่งใหญ่จากพระองค์ และได้อยู่ในแผ่นดินกว้างใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์ซึ่งพระองค์มอบให้ พวกเขาก็ไม่รับใช้พระองค์ ไม่หันจากการกระทำชั่ว
36“Behold, we are servants today, and as for the land that you gave to our fathers to eat its fruit and its good, behold, we are servants in it.
36“โปรดดูเถิด วันนี้เราเป็นผู้รับใช้ ทั้งในแผ่นดินที่พระองค์ให้บรรพบุรุษของเราได้กินผลผลิตและสิ่งดีจากแผ่นดินนั้น ดูเถิด เราเป็นผู้รับใช้อยู่ในนั้น
37It yields much increase to the kings whom you have set over us because of our sins. Also they have power over our bodies and over our livestock, at their pleasure, and we are in great distress.
37ผลผลิตมากมายของแผ่นดินตกแก่กษัตริย์ที่พระองค์ให้ปกครองเราเพราะบาปของเรา กษัตริย์เหล่านั้นมีอำนาจเหนือร่างกายและฝูงสัตว์ของเราตามใจชอบ พวกเราอยู่ในความทุกข์ยากอย่างหนัก
38Yet for all this, we make a sure covenant, and write it; and our princes, our Levites, and our priests, seal it.”
38ถึงกระนั้น เพราะเรื่องทั้งหมดนี้ เราก็ทำพันธสัญญาที่แน่นอนและเขียนไว้ แล้วผู้นำ ชาวเลวี และปุโรหิตของเราประทับตรา”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.