Marku 3
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Reina-Valera 1909
1Te phoeiah tunim la koep a kun hatah, kut a koh la aka om hlang pakhat tapkhoeh om.
1Y OTRA vez entró en la sinagoga; y había allí un hombre que tenía una mano seca.
2Te vaengah anih te Sabbath ah a hoeih sak atah paelnaeh hamla Jesuh te a dawn uh.
2Y le acechaban si en sábado le sanaría, para acusarle.
3Te vaengah Jesuh loh kut a koh la aka om hlang te, “ A laklung ah pai lah,” a ti nah.
3Entonces dijo al hombre que tenía la mano seca: Levántate en medio.
4Te phoeiah amih te, “ Sabbath ah hno then saii ham pawt atah thae ham, hinglu hlawt ham pawt atah ngawn ham a? a ngaih? ” a ti nah. Tedae amih loh a hil a phah uh.
4Y les dice: ¿Es lícito hacer bien en sábado, ó hacer mal? ¿salvar la vida, ó quitarla? Mas ellos callaban.
5Te dongah amih te thintoek neh a sawt. Amih thinko kah thinthahnah soah a kothae. Tekah hlang te, “ Na kut te yueng lah,” a ti nah. A yueng tangloeng tih a kut khaw hoeih.
5Y mirándolos alrededor con enojo, condoleciéndose de la ceguedad de su corazón, dice al hombre: Extiende tu mano. Y la extendió, y su mano fué restituída sana.
6Tedae Pharisee rhoek tah Herod kah hlang rhoek taengla tlek cet uh tih Jesuh poci ham dawtletnah a khueh thil uh.
6Entonces saliendo los Fariseos, tomaron consejo con los Herodianos contra él, para matarle.
7Jesuh tah a hnukbang rhoek neh tuili la a caeh uh hatah Galilee rhaengpuei loh muep a vai uh.
7Mas Jesús se apartó á la mar con sus discípulos: y le siguió gran multitud de Galilea, y de Judea,
8Te vaengah Judea lamkah, Jerusalem kah, Idumea kah, Jordan rhalvangan, Tyre taengvai neh Sidon lamkah rhaengpuei boeih neh a bisaii boeih te aka ya rhoek loh a taeng la ha pawk uh.
8Y de Jerusalem, y de Idumea, y de la otra parte del Jordán. Y los de alrededor de Tiro y de Sidón, grande multitud, oyendo cuán grandes cosas hacía, vinieron á él.
9Tedae a hnukbang rhoek te, “ Amah ham lawng mah khuituk, hlangping te a khuiah thet pawt nim,” a ti nah.
9Y dijo á sus discípulos que le estuviese siempre apercibida la barquilla, por causa del gentío, para que no le oprimiesen.
10Te vaengah hlang muep a hoeih sak dongah tloh aka khueh boeih loh Jesuh te taek sak ham amah te a nan uh.
10Porque había sanado á muchos; de manera que caían sobre él cuantos tenían plagas, por tocarle.
11Rhalawt mueihla loh anih a hmuh uh vaengah a bakop thil uh tih a pang doela, “Nang tah Pathen Capa ni,” a ti uh.
11Y los espíritus inmundos, al verle, se postraban delante de él, y daban voces, diciendo: Tú eres el Hijo de Dios.
12Tedae amah te kawng te mingpha la ng'khue pawt ham amih te khak a uen.
12Mas él les reñía mucho que no le manifestasen.
13Te phoeiah Jesuh tlang la luei hang tih a ngaih rhoek te a khue dongah a taengla cet uh.
13Y subió al monte, y llamó á sí á los que él quiso; y vinieron á él.
14Te vaengah hlainit a tuek tih amih te caeltueih la a khue bal. Te daengah ni amah taengah om uh vetih olthangthen aka hoe la,
14Y estableció doce, para que estuviesen con él, y para enviarlos á predicar,
15saithainah aka khueh la, rhaithae aka haek la amih te a tueih pai eh.
15Y que tuviesen potestad de sanar enfermedades, y de echar fuera demonios:
16Te vaengkah Simon la ming aka pae Peter,
16A Simón, al cual puso por nombre Pedro;
17Zebedee kah capa James neh James kah manuca Johan amih rhoi te Boanerges ming a paek. Te tah rhaek capa rhoi ni.
17Y á Jacobo, hijo de Zebedeo, y á Juan hermano de Jacobo; y les apellidó Boanerges, que es, Hijos del trueno;
18Andrew, Philip, Bartholomew, Matthai, Thomas, Alphaeus capa James, Taddaeus, neh Kanaan Simon,
18Y á Andrés, y á Felipe, y á Bartolomé, y á Mateo, y á Tomás, y á Jacobo hijo de Alfeo, y á Tadeo, y á Simón el Cananita,
19amah aka voei Judah Iskariot tila hlainit te a tuek.
19Y á Judas Iscariote, el que le entregó. Y vinieron á casa.
20Te phoeiah im khuila a caeh hatah hlangping loh koep a tingtun pah. Te dongah amamih khaw coeng thai pawt tih buh ca uh pawh.
20Y agolpóse de nuevo la gente, de modo que ellos ni aun podían comer pan.
21A taengkah rhoek loh a yaak uh vaengah, “Limlum coeng,” a ti uh tih amah te tuuk hamla cet uh.
21Y como lo oyeron los suyos, vinieron para prenderle: porque decían: Está fuera de sí.
22Te vaengah cadaek rhoek tah Jerusalem lamloh suntla u tih, “Beezebul a khueh dongah ni rhaithae boei rhangneh rhaithae te a haek,” a ti uh.
22Y los escribas que habían venido de Jerusalem, decían que tenía á Beelzebub, y que por el príncipe de los demonios echaba fuera los demonios.
23Tedae amih te a khue tih nuettahnah neh amih taengah, “ Satan loh Satan te a haek ham coeng thai aya te?
23Y habiéndolos llamado, les decía en parábolas: ¿Cómo puede Satanás echar fuera á Satanás?
24Ram pakhat tah amah te a paekboe coeng atah tekah ram te a pai thai moenih .
24Y si algún reino contra sí mismo fuere dividido, no puede permanecer el tal reino.
25Te phoeiah im khaw amah a paekboe koinih tekah im te pai thai mahpawh .
25Y si alguna casa fuere dividida contra sí misma, no puede permanecer la tal casa.
26Satan loh amah te pai thil tih paekboe koinih pai thai pawt vetih a palthamnah la om ni ta .
26Y si Satanás se levantare contra sí mismo, y fuere dividido, no puede permanecer; antes tiene fin.
27Tedae Hlang tlung te lamhma la a pin pawt atah hlang tlung kah im ah hnopai te muk ham a kun thai loeng loeng moenih. A pin phoei daengah ni a im te a muk pa eh .
27Nadie puede saquear las alhajas del valiente entrando en su casa, si antes no atare al valiente y entonces saqueará su casa.
28Nangmih taengah rhep kan thui, tholhsainah neh soehsalnah neh aka soehsal uh hlang ca rhoek te tah boeih a hlah ni .
28De cierto os digo que todos los pecados serán perdonados á los hijos de los hombres, y las blasfemias cualesquiera con que blasfemaren;
29Tedae Mueihla Cim taengah aka soehsal te tah kumhal duela khodawkngainah om mahpawh ,” a ti nah.
29Mas cualquiera que blasfemare contra el Espíritu Santo, no tiene jamás perdón, mas está expuesto á eterno juicio.
30Tedae, “Rhalawt mueihla a kaem,” a ti uh dongah dungyan tholhsainah om kuekluek coeng.
30Porque decían: Tiene espíritu inmundo.
31Te vaengah a manu neh a mana rhoek te ha pawk uh. Tedae poengben ah pai uh tih Jesuh aka khue ham te a tueih uh.
31Vienen después sus hermanos y su madre, y estando fuera, enviaron á él llamándole.
32Te dongah a taengkah kah aka ngol hlangping loh, “Na nu, na mana rhoek neh na ngannu rhoek loh poengben ah nang n'toem uh ke,” a ti nah.
32Y la gente estaba sentada alrededor de él, y le dijeron: He aquí, tu madre y tus hermanos te buscan fuera.
33Tedae amih te a doo tih, “ Kai manu neh kai manuca rhoek te unim? unim manuca rhoek la aka om?” a ti nah.
33Y él les respondió, diciendo: ¿Quién es mi madre y mis hermanos?
34Te phoeiah a taengvai ah aka ngol rhoek te a sawt tih, “ Ka manu neh ka manuca rhoek la he ,
34Y mirando á los que estaban sentados alrededor de él, dijo: He aquí mi madre y hermanos.
35Pathen kah kongaih aka saii rhoek te tah ka manuca, ka ngannu neh ka manu la om,” a ti nah.
35Porque cualquiera que hiciere la voluntad de Dios, éste es mi hermano, y mi hermana, y mi madre.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.