Joshua
Chapter 5
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Joshua 5

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Amih a kat khuiah BOEIPA loh Israel ca rhoek mikhmuh lamkah Jordan tui a haang sak te Jordan khotlak rhalvangan kah Amori manghai boeih neh tuitunli phaikah Kanaan manghai rhoek boeih loh a yaak uh vaengah a thinko paci uh tih Israel ca rhoek kah mikhmuh ah a khuikah mueihla om voel pawh.
1Quando todos os reis dos amorreus, que estavam do outro lado do Jordão, para o oeste, e todos os reis dos cananeus, que estavam junto ao mar, ouviram como o SENHOR tinha secado as águas do Jordão diante dos filhos de Israel até que tivéssemos atravessado, o coração deles se derreteu, e não houve mais ânimo neles, por causa dos filhos de Israel.
2Te tue ah Joshua te BOEIPA loh, “Namah loh lungpang cunghang saii lamtah Israel ca rhoek te yahhmui koekthoek rhet pah bal laeh,” a ti nah.
2Naquele tempo, o SENHOR disse a Josué: “Faça facas de pederneira e circuncide novamente os filhos de Israel, pela segunda vez.”
3Te dongah Joshua amah loh lungpang cunghang a saii tih Israel ca rhoek kah yahhmui te Haaraloth som ah a rhet pah.
3Josué fez para si facas de pederneira e circuncidou os filhos de Israel na colina dos prepúcios.
4Joshua loh yahhmui a rhet pah kawng te he tlam he om. Egypt lamkah aka hlah uh pilnam boeih neh caemtloek hlang boeih, tongpa rhoek khaw Egypt lamkah ha nong uh tih longpueng kah khosoek ah duek uh coeng.
4Esta é a razão pela qual Josué os circuncidou: todo o povo que saiu do Egito, que eram do sexo masculino, todos os homens de guerra, morreram no deserto, pelo caminho, depois de saírem do Egito.
5Pilnam aka pawk boeih te yahhmui rhet la om ngawn coeng dae Egypt lamkah ha hlah uh tih longpueng khosoek kah aka thaang pilnam boeih tah yahhmui rhet uh pawh.
5Pois todo o povo que saiu estava circuncidado; mas todo o povo que nasceu no deserto, pelo caminho, enquanto saíam do Egito, não havia sido circuncidado.
6BOEIPA ol te a yaak uh pawt dongah Egypt lamkah aka lo caemtloek hlang kah namtu boeih loh a mitmoeng duela Israel ca rhoek loh khosoek ah kum likip poengdoe uh. Te dongah Tekah khohmuen amih tueng voel pawt ham ni BOEIPA loh amih te a tap. Suktui neh khoitui aka long khohmuen te mamih taengah paek hamla a napa rhoek taengah BOEIPA loh a caeng dae.
6Pois os filhos de Israel andaram quarenta anos no deserto, até que toda a nação, isto é, os homens de guerra que saíram do Egito, fossem consumidos, porque não deram ouvidos à voz do SENHOR. O SENHOR lhes jurou que não os deixaria ver a terra que o SENHOR jurou a seus pais que nos daria, uma terra que mana leite e mel.
7Amih yueng la aka poe a ca rhoek te tah longpueng ah yahhmui a rhet uh pawt dongah pumdul la aka om rhoek te Joshua loh yahhmui a rhet pah.
7Seus filhos, a quem ele levantou em seu lugar, foram circuncidados por Josué, pois estavam incircuncisos, porque não os haviam circuncidado no caminho.
8Yahhmui rhet te namtom boeih loh a coeng uh van neh a saibawn due rhaehhmuen ah om uh.
8Quando terminaram de circuncidar toda a nação, eles ficaram em seus lugares no acampamento até que sarassem.
9Joshua te khaw BOEIPA loh, “Egypt kah kokhahnah te nangmih pum dong lamloh tihnin ah ka palet coeng,” a ti nah. Te dongah tekah a hmuen ming khaw tihnin due Gilgal la a khue.
9O SENHOR disse a Josué: “Hoje eu removi de vocês o opróbrio do Egito.” Portanto, o nome daquele lugar foi chamado Gilgal até o dia de hoje.
10Israel ca rhoek loh Gilgal ah a rhaeh uh vaengkah hlasae hnin hlai li hlaem ah Yoom te Jerikho kolken ah a saii uh.
10Os filhos de Israel acamparam em Gilgal. Eles celebraram a Páscoa no décimo quarto dia do mês, à tarde, nas campinas de Jericó.
11Yoom vuen ah khohmuen cangrhuem, vaidamding neh cang rhoh khaw tekah khohnin buelh ah a caak uh.
11Eles comeram pães ázimos e grãos tostados do produto da terra no dia seguinte à Páscoa, naquele mesmo dia.
12Khohmuen cangrhuem a caak uh vuen ah manna khaw duem van coeng. Te dongah Israel ca rhoek ham manna om voel pawt dae tekah kum dongah tah Kanaan kah khohmuen cangthaih ni a caak uh coeng.
12O maná cessou no dia seguinte, depois que comeram do produto da terra. Os filhos de Israel não tiveram mais maná, mas comeram do fruto da terra de Canaã naquele ano.
13Jerikho kho ah Joshua loh a om vaengah a dan van dae a hmai ah hlang pakhat pai tih a kut neh cunghang a yueh te lawt a hmuh. Te dongah anih te Joshua loh a paan tih, “Nang he kaimih hui dae nim, kaimih kah rhal dae nim,” a ti nah.
13Quando Josué estava perto de Jericó, ele levantou os olhos e olhou, e eis que um homem estava de pé diante dele com sua espada desembainhada na mão. Josué foi até ele e lhe disse: “Você é por nós, ou por nossos inimigos?”
14Te vaengah, “Moenih kai he BOEIPA kah caempuei mangpa lam ni tahae ah ka pawk,” a ti nah. Te dongah Joshua loh a hmai longah diklai la bakop tih a bawk. Te phoeiah anih te, “Ka BOEIPA loh a sal ham he balae a thui?,” a ti nah.
14Ele disse: “Não; mas venho agora como comandante do exército do SENHOR.” Josué prostrou-se com o rosto em terra, adorou e lhe perguntou: “O que o meu senhor diz ao seu servo?”
15Te dongah BOEIPA kah caempuei mangpa loh Joshua te, “Na pai nah hmuen he a cim dongah na kho dong lamkah na khokhom te pit laeh,” a ti nah vanbangla Joshua long khaw a saii van.
15O príncipe do exército do SENHOR disse a Josué: “Tire as sandálias, pois o lugar em que você está é santo.” E Josué assim o fez.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.