Sunglat 9
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1BOEIPA loh Moses te, “Pharaoh taengah cet lamtah anih te thui pah. Hebrew kah Pathen Yahweh loh he ni a thui. Ka pilnam te hlah lamtah kai ham thothueng uh saeh.
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ไปหาฟาโรห์แล้วบอกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้าของชาวฮีบรู ตรัสดังนี้ว่า “ปล่อยประชาชนของเราไป เพื่อพวกเขาจะรับใช้เรา
2Tedae hlah ham na aal tih amih te na yuengyet pueng atah,
2ถ้าเจ้ายังปฏิเสธ ไม่ยอมปล่อยพวกเขาไป และยังกักพวกเขาไว้
3BOEIPA kut te lohma kah na boiva soah, marhang soah, laak soah, kalauk soah, saelhung soah tla vetih boiva dongah duektahaw la muep tlung ne.
3ดูสิ มือของพระยาห์เวห์จะนำโรคระบาดร้ายแรงมาสู่ฝูงสัตว์ของเจ้าที่อยู่ในทุ่ง ทั้งม้า ลา อูฐ ฝูงวัว และฝูงแพะแกะ
4Tedae BOEIPA loh Israel kah boiva laklo neh Egypt kah boiva laklo ah a hoep vetih Israel ca rhoek kah boeih tah ol nen pataeng duek pah mahpawh.
4แต่พระยาห์เวห์จะแยกฝูงสัตว์ของอิสราเอลออกจากฝูงสัตว์ของอียิปต์ และสัตว์ของชาวอิสราเอลจะไม่ตายแม้แต่ตัวเดียว”’”
5BOEIPA loh thangvuen ah thui hamla khoning a khueh coeng. He kah hno he BOEIPA loh khohmuen ah a saii ni,” a ti nah.
5พระยาห์เวห์กำหนดเวลาไว้แล้วตรัสว่า “พรุ่งนี้พระยาห์เวห์จะทำสิ่งนี้ในแผ่นดิน”
6Tekah BOEIPA loh ol te a vuen ah a thoeng sak. Te dongah Egypt kah boiva tah boeih duek. Tedae Israel ca rhoek kah boiva tah pakhat khaw duek pawh.
6วันรุ่งขึ้นพระยาห์เวห์ก็ทำตามนั้น สัตว์เลี้ยงของชาวอียิปต์ตายหมด แต่สัตว์เลี้ยงของชาวอิสราเอลไม่ตายแม้แต่ตัวเดียว
7Te vaengah Pharaoh loh hlang a tueih akhaw Israel kah boiva tah pakhat pataeng a duek moenih ne. Tedae Pharaoh lungbuei te a thangpom pueng tih pilnam te hlah pawh.
7ฟาโรห์ส่งคนไปตรวจดู ก็พบว่าสัตว์เลี้ยงของชาวอิสราเอลไม่ตายเลยแม้แต่ตัวเดียว ถึงอย่างนั้น ใจฟาโรห์ก็ยังดื้อดึง และเขาไม่ยอมปล่อยประชาชนไป
8Te phoeiah BOEIPA loh Moses neh Aaron te, “Hmailing khangvai te namamih rhoi ham na kutnarhum a bae lo rhoi lamtah Moses loh Pharaoh mikhmuh ah vaan la haeh saeh.
8พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า “ตักขี้เถ้าจากเตาเผามาคนละกำมือ แล้วให้โมเสสโปรยขึ้นไปบนท้องฟ้าต่อหน้าฟาโรห์
9Te vaengah Egypt kho tom ah laipi la poeh vetih, Egypt khohmuen boeih kah hlang so neh rhamsa dongah buhlut la om a hnai neh phuem ni,” a ti nah.
9ขี้เถ้าจะกลายเป็นฝุ่นละเอียดกระจายไปทั่วแผ่นดินอียิปต์ ทำให้เกิดฝีและตุ่มพุพองทั้งบนคนและสัตว์ทั่วแผ่นดินอียิปต์”
10Te dongah hmailing khangvai te a loh rhoi tih Pharaoh mikhmuh ah pai rhoi. Te te Moses loh vaan la a haeh tih buhlut la poeh tih hlang pum dong neh rhamsa dongah a hnai a coe pah.
10ทั้งสองจึงเอาขี้เถ้าจากเตาเผาไปยืนต่อหน้าฟาโรห์ โมเสสโปรยขี้เถ้าขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วก็เกิดฝีและตุ่มพุพองทั้งบนคนและสัตว์
11Te vaengah hmayuep rhoek tah buhlut dongah Moses mikhmuh la pai ham noeng uh pawh. Buhlut te hmayuep rhoek so neh Egypt pum soah a om pah.
11พวกนักเวทมนตร์ไม่อาจยืนต่อหน้าโมเสสได้เพราะทั้งพวกเขาและชาวอียิปต์ทุกคนต่างเป็นฝี
12Tedae BOEIPA loh Pharaoh kah lungbuei te a moem pah dongah BOEIPA loh Moses taengah a thui bangla amih rhoi ol te hnatun pawh.
12แต่พระยาห์เวห์ทำให้ใจฟาโรห์แข็งกระด้าง เขาจึงไม่ยอมฟังโมเสสกับอาโรน ตามที่พระยาห์เวห์ได้ตรัสกับโมเสสไว้
13Te phoeiah BOEIPA loh Moses taengah, “Mincang ah thoo lamtah Pharaoh mikhmuh ah pai pah. Te vaengah anih te thui pah. Hebrew kah Pathen Yahweh loh he ni a thui. Ka pilnam he hlah lamtah kai ham thothueng saeh.
13พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “พรุ่งนี้เช้าให้ลุกแต่เช้าไปยืนต่อหน้าฟาโรห์ แล้วบอกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้าของชาวฮีบรู ตรัสดังนี้ว่า “ปล่อยประชาชนของเราไป เพื่อพวกเขาจะรับใช้เรา
14Tahae voei khat la kai kah lucik cungkuem te na lungbuei neh na sal rhoek taengah, na pilnam taengah kan tueih. Te nen ni diklai pum ah kamah bang a om pawt te na ming eh.
14เพราะครั้งนี้เราจะส่งภัยพิบัติทั้งหมดของเรามาลงที่ใจเจ้า ลงที่เหล่าขุนนาง และลงที่ประชาชนของเจ้า เพื่อเจ้าจะได้รู้ว่าไม่มีใครเหมือนเราทั่วทั้งแผ่นดิน
15Ka kut he ka hlah tih namah neh na pilnam te duektahaw neh kang ngawn coeng dongah diklai lamloh na pat pawn ni.
15ที่จริงเราสามารถเหยียดมือออกโจมตีเจ้าและประชาชนของเจ้าด้วยโรคระบาด จนพวกเจ้าพินาศสิ้นไปจากแผ่นดินได้แล้ว
16He kong dongah ka thadueng na phoe ham ni nang kam pai sak. Te dongah ka ming he diklai pum ah thui ham om.
16แต่ที่เรายังให้เจ้าดำรงอยู่มาจนถึงตอนนี้ ก็เพื่อแสดงฤทธิ์อำนาจของเราให้เจ้าเห็น และเพื่อชื่อของเราจะประกาศไปทั่วโลก
17Amih hlah pawt ham te ka pilnam taengah na picai uh pueng.
17แต่เจ้ายังยกตัวขึ้นต่อต้านประชาชนของเรา ไม่ยอมปล่อยพวกเขาไป
18Thangvuen a tue vai khat tah rhael muep kan tlan sak khungdaeng pueng ni he. Te bang te a suen khohnin lamloh tahae hil khaw Egypt ah a om moenih.
18ดูสิ พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ เราจะให้ลูกเห็บรุนแรงมากตกลงมา อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นในอียิปต์ตั้งแต่มีแผ่นดินอียิปต์มาจนถึงวันนี้
19Te dongah tueih lamtah na boiva neh na taengkah boeih te khaw, khohmuen kah hlang boeih neh lohma kah a hmuh rhamsa khaw bakuep sak laeh. Im la a coi pawt te rhael loh a tlak thil vetih duek ni,” a ti nah.
19เพราะฉะนั้น ตอนนี้จงสั่งให้นำฝูงสัตว์และทุกสิ่งที่อยู่ในทุ่งของเจ้าเข้าไปอยู่ในที่กำบัง ลูกเห็บจะตกลงมาใส่คนและสัตว์ทุกตัวที่ยังอยู่กลางทุ่งและไม่ได้ถูกนำเข้าบ้าน พวกเขาจะตาย”’”
20Pharaoh sal rhoek khuikah BOEIPA ol aka rhih long tah a sal rhoek neh a boiva khaw im la a rhaelrham puei.
20ข้ารับใช้ของฟาโรห์คนใดเกรงกลัวถ้อยคำของพระยาห์เวห์ ก็รีบให้คนรับใช้กับฝูงสัตว์ของตนหนีเข้าไปอยู่ในบ้าน
21Tedae BOEIPA ol te a lungbuei ah aka khueh pawt long tah a sal neh a boiva te lohma ah a hnoo.
21แต่คนที่ไม่ใส่ใจถ้อยคำของพระยาห์เวห์ก็ปล่อยคนรับใช้และฝูงสัตว์ไว้กลางทุ่ง
22BOEIPA loh Moses taengah, “Na kut te vaan la thueng lamtah Egypt khohmuen boeih ah hlang so neh rhamsa soah khaw, Egypt diklai kah khohmuen baelhing boeih soah rhael tla bitni,” a ti nah.
22พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “เหยียดมือขึ้นไปทางท้องฟ้า ให้ลูกเห็บตกทั่วแผ่นดินอียิปต์ ลงบนคน สัตว์ และพืชทุกชนิดในทุ่งทั่วแผ่นดินอียิปต์”
23Moses loh a conghol te vaan la a thueng tangloeng vaengah BOEIPA loh a ol neh rhael neh a tueih tih hmai khaw diklai la cet. Te vaengah BOEIPA loh Egypt khohmuen ah rhael a tlan sak.
23โมเสสจึงเหยียดไม้เท้าขึ้นไปทางท้องฟ้า พระยาห์เวห์ส่งเสียงฟ้าร้องและลูกเห็บลงมา มีสายฟ้าฟาดลงสู่พื้นดิน และพระยาห์เวห์ให้ลูกเห็บตกเหนือแผ่นดินอียิปต์
24Rhael a tlak vaengah rhael lakli ah hmai khaw muep hli khungdaeng. Namtom taengah aka om parhi te Egypt khohmuen tom ah te bang a om noek moenih.
24ลูกเห็บตกหนักมาก มีสายฟ้าแลบปะปนอยู่กับลูกเห็บ รุนแรงอย่างที่ไม่เคยมีทั่วแผ่นดินอียิปต์ตั้งแต่มีอียิปต์มา
25Egypt kho tom ah rhael loh lohma kah boeih, hlang lamloh rhamsa hil khaw a ngawn. Khohmuen baelhing boeih te rhael loh a ngawn tih khohmuen thingkung boeih a khong.
25ลูกเห็บทำลายทุกสิ่งที่อยู่กลางทุ่งทั่วแผ่นดินอียิปต์ ทั้งคนและสัตว์ ทำลายพืชทุกชนิดในทุ่ง และหักต้นไม้ทุกต้น
26Israel ca rhoek kah Goshen khohmuen bueng ah ni rhael a tlak pawh.
26มีเพียงแผ่นดินโกเชนซึ่งชาวอิสราเอลอาศัยอยู่เท่านั้นที่ไม่มีลูกเห็บ
27Te vaengah Pharaoh loh ol a tah tih Moses neh Aaron te a khue. Te phoeiah amih rhoi te, “Ka tholh bal coeng, BOEIPA he dueng ngawn dae kamah neh ka pilnam ni aka halang coeng.
27ฟาโรห์ส่งคนไปเรียกโมเสสกับอาโรนมา แล้วพูดว่า “คราวนี้เราทำบาปแล้ว พระยาห์เวห์เป็นฝ่ายชอบธรรม ส่วนเรากับประชาชนของเราต่างทำชั่ว
28BOEIPA taengah thangthui rhoi laeh. Pathen kah ol neh rhael a tlak khaw yet coeng. Nangmih te kan tueih daengah nan pai thil ham te na khoep pawt eh?,” a ti nah.
28อธิษฐานต่อพระยาห์เวห์เถอะ เสียงฟ้าร้องกึกก้องกับลูกเห็บนี้มากพอแล้ว เราจะปล่อยพวกเจ้าไป และพวกเจ้าจะไม่ต้องอยู่ที่นี่ต่อไป”
29Te vaengah Moses loh anih te, “Khopuei he ka nong tak tih BOEIPA taengah ka kut ka phuel ni. Ol khaw paa tih rhael koep a bo pawt daengah ni diklai he BOEIPA ham ni tila na ming eh.
29โมเสสตอบว่า “ทันทีที่ผมออกจากเมือง ผมจะกางมือทั้งสองออกอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ เสียงฟ้าร้องจะหยุด และจะไม่มีลูกเห็บอีก เพื่อท่านจะได้รู้ว่าแผ่นดินโลกเป็นของพระยาห์เวห์
30Tedae namah neh na sal rhoek loh BOEIPA Pathen mikhmuh ah na rhih uh hlan tila ka ming.
30แต่ผมรู้ว่าท่านกับข้ารับใช้ของท่านยังไม่เกรงกลัวพระยาห์เวห์พระเจ้า”
31Thut neh cangtun neh khaw cangtun vueilue neh thut muem khaw a ngawn coeng.
31ต้นลินินและข้าวบาร์เลย์ถูกทำลาย เพราะข้าวบาร์เลย์ออกรวงแล้ว และต้นลินินกำลังออกดอก
32Tedae cang neh cangkuem tah a hnong pueng dongah ngawn pawh.
32แต่ข้าวสาลีและข้าวสเปลต์ไม่ถูกทำลาย เพราะยังไม่โตเต็มที่
33Moses loh Pharaoh taeng lamkah khopuei a nong tak tih BOEIPA taengah a kut a phuel. Te daengah rhaek ol neh rhael khaw paa tih khotlan loh khohmuen ah bo pawh.
33โมเสสออกจากฟาโรห์ไปนอกเมืองแล้วกางมือออกอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ เสียงฟ้าร้องกับลูกเห็บก็หยุด และฝนไม่ตกลงบนแผ่นดินอีก
34Khotlan neh rhael neh ol paa coeng tila Pharaoh loh a hmuh van neh tholh te a khoep tih amah neh a sal rhoek loh a lungbuei a thangpom.
34เมื่อฟาโรห์เห็นว่าฝน ลูกเห็บ และเสียงฟ้าร้องหยุดแล้ว เขาก็ยิ่งทำบาปหนักขึ้น ทั้งเขาและข้ารับใช้ของเขาต่างทำให้ใจของตนแข็งกระด้าง
35Te dongah Pharaoh lungbuei tah ning tih BOEIPA loh Moses kut ah a uen bangla Israel ca hlah pawh.
35ใจของฟาโรห์แข็งกระด้าง เขาไม่ยอมปล่อยชาวอิสราเอลไป ตามที่พระยาห์เวห์ได้ตรัสผ่านโมเสสไว้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.