שְׁמֹות

New Testament

מתיוסנט מארקהבְּשׂוֹרָה הַקְּדוֹשָׁה עַל־פִּי לוּקָסג'וןמַעֲשֵׂי הַשְּׁלִיחִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָרוֹמִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָרִאשׁוֹנָה אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הָשֵּׁנִית אֶל־הַקּוֹרִנְתִּיִיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַגָּלָטִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הָאֶפְסִיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַפִּילִפִּיִּיםאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס הַשָּׁלִיחַ אֶל־הַקּוֹלַסִּים1 סלוניס2 סלוניס1 טימותי2 טימותיאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־טִיטוֹסאִגֶּרֶת פּוֹלוֹס אֶל־פִּילֵימוֹןאִגֶּרֶת אֶל־הָעִבְרִיםאִגֶּרֶת יַעֲקֹבהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְפֶטְרוֹס הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הָרִאשׁוֹנָה לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשֵּׁנִית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַהָאִגֶּרֶת הַשְּׁלִישִׁית לְיוֹחָנָן הַשָּׁלִיחַאִגֶּרֶת יְהוּדָהחזוֹן יוֹחָנָן
Chapter 5
Modern Hebrew Bible
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

שְׁמֹות 5

Modern Hebrew Bible
Freedom Bible (Thai)
1ואחר באו משה ואהרן ויאמרו אל פרעה כה אמר יהוה אלהי ישראל שלח את עמי ויחגו לי במדבר׃
1หลัง​จาก​นั้น​โมเสส​กับ​อาโรน​เข้า​ไป​หา​ฟาโรห์​และ​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล ตรัส​ดังนี้ ‘ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ไป​ฉลอง​เทศกาล​แด่​เรา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร’”
2ויאמר פרעה מי יהוה אשר אשמע בקלו לשלח את ישראל לא ידעתי את יהוה וגם את ישראל לא אשלח׃
2ฟาโรห์​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​เป็น​ใคร เรา​ถึง​ต้อง​ฟัง​เขา​และ​ปล่อย​อิสราเอล​ไป? เรา​ไม่​รู้จัก​พระยาห์เวห์ และ​เรา​จะ​ไม่​ปล่อย​อิสราเอล​ไป​ด้วย”
3ויאמרו אלהי העברים נקרא עלינו נלכה נא דרך שלשת ימים במדבר ונזבחה ליהוה אלהינו פן יפגענו בדבר או בחרב׃
3ทั้ง​สอง​ตอบ​ว่า “พระเจ้า​ของ​ชาว​ฮีบรู​ได้​มา​พบ​กับ​พวก​เรา โปรด​ให้​พวก​เรา​เดินทาง​เข้า​ไป​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​เป็น​ระยะทาง 3 วัน เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา ไม่​เช่น​นั้น​พระองค์​อาจ​มา​ทำร้าย​พวก​เรา​ด้วย​โรค​ระบาด​หรือ​ด้วย​ดาบ”
4ויאמר אלהם מלך מצרים למה משה ואהרן תפריעו את העם ממעשיו לכו לסבלתיכם׃
4กษัตริย์​อียิปต์​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “โมเสส อาโรน ทำไม​พวก​เจ้า​ถึง​ดึง​ประชาชน​ออก​จาก​งาน​ของ​พวก​เขา? กลับ​ไป​ทำงาน​หนัก​ของ​พวก​เจ้า​เสีย!”
5ויאמר פרעה הן רבים עתה עם הארץ והשבתם אתם מסבלתם׃
5ฟาโรห์​พูด​ต่อว่า “ดู​สิ ตอน​นี้​คน​ใน​แผ่นดิน​มี​มากมาย แล้ว​พวก​เจ้า​กลับ​ทำให้​พวก​เขา​หยุด​จาก​งาน​หนัก”
6ויצו פרעה ביום ההוא את הנגשים בעם ואת שטריו לאמר׃
6วัน​นั้น​เอง​ฟาโรห์​สั่ง​ผู้คุม​แรงงาน​และ​หัวหน้า​คน​งาน​ของ​ประชาชน​ว่า
7לא תאספון לתת תבן לעם ללבן הלבנים כתמול שלשם הם ילכו וקששו להם תבן׃
7“ต่อ​ไป​นี้​อย่า​เอา​ฟาง​ไป​ให้​ประชาชน​ทำ​อิฐ​เหมือน​แต่​ก่อน ให้​พวก​เขา​ออก​ไป​หา​ฟาง​เอง
8ואת מתכנת הלבנים אשר הם עשים תמול שלשם תשימו עליהם לא תגרעו ממנו כי נרפים הם על כן הם צעקים לאמר נלכה נזבחה לאלהינו׃
8จง​กำหนด​ให้​พวก​เขา​ทำ​อิฐ​จำนวน​เท่า​เดิม​เหมือน​เมื่อ​ก่อน ห้าม​ลด​ลง​แม้​แต่​น้อย เพราะ​พวก​เขา​ขี้เกียจ ถึง​ได้​ร้อง​ว่า ‘ให้​พวก​เรา​ไป​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระเจ้า​ของ​พวก​เรา​เถอะ’
9תכבד העבדה על האנשים ויעשו בה ואל ישעו בדברי שקר׃
9จง​เพิ่ม​งาน​ให้​หนัก​ขึ้น ให้​พวก​เขา​ยุ่ง​อยู่​กับ​งาน จะ​ได้​ไม่​สนใจ​คำ​โกหก​เหล่า​นั้น”
10ויצאו נגשי העם ושטריו ויאמרו אל העם לאמר כה אמר פרעה אינני נתן לכם תבן׃
10ผู้คุม​แรงงาน​กับ​หัวหน้า​คน​งาน​จึง​ออก​ไป​บอก​ประชาชน​ว่า “ฟาโรห์​สั่ง​ว่า ‘เรา​จะ​ไม่​ให้​ฟาง​พวก​เจ้า​อีก
11אתם לכו קחו לכם תבן מאשר תמצאו כי אין נגרע מעבדתכם דבר׃
11พวก​เจ้า​ไป​หา​ฟาง​เอง ที่ไหน​หา​ได้​ก็​เอา​มา แต่​ปริมาณ​งาน​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ลด​ลง​เลย’”
12ויפץ העם בכל ארץ מצרים לקשש קש לתבן׃
12ประชาชน​จึง​กระจาย​กัน​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​เพื่อ​เก็บ​ตอ​ซัง​มา​ใช้​แทน​ฟาง
13והנגשים אצים לאמר כלו מעשיכם דבר יום ביומו כאשר בהיות התבן׃
13ผู้คุม​แรงงาน​เร่งรัด​พวก​เขา​ว่า “ทำงาน​ให้​ครบ​จำนวน​ที่​กำหนด​ใน​แต่ละ​วัน​เหมือน​ตอน​ที่​มี​ฟาง!”
14ויכו שטרי בני ישראל אשר שמו עלהם נגשי פרעה לאמר מדוע לא כליתם חקכם ללבן כתמול שלשם גם תמול גם היום׃
14หัวหน้า​คน​งาน​ชาว​อิสราเอล​ที่​ผู้คุม​แรงงาน​ของ​ฟาโรห์​ตั้ง​ไว้​เหนือ​คน​งาน​ถูก​เฆี่ยน และ​ถูก​ถาม​ว่า “ทำไม​เมื่อ​วาน​กับ​วัน​นี้​พวก​เจ้า​ทำ​อิฐ​ไม่​ครบ​จำนวน​ที่​กำหนด​เหมือน​แต่​ก่อน?”
15ויבאו שטרי בני ישראל ויצעקו אל פרעה לאמר למה תעשה כה לעבדיך׃
15หัวหน้า​คน​งาน​ชาว​อิสราเอล​จึง​เข้า​ไป​หา​ฟาโรห์​และ​ร้อง​ว่า “ทำไม​ท่าน​ถึง​ทำ​กับ​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​อย่าง​นี้?
16תבן אין נתן לעבדיך ולבנים אמרים לנו עשו והנה עבדיך מכים וחטאת עמך׃
16ไม่​มี​ใคร​ให้​ฟาง​พวก​เรา แต่​กลับ​สั่ง​ว่า ‘ทำ​อิฐ!’ แล้ว​ตอน​นี้​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​ยัง​ถูก​เฆี่ยน​อีก ทั้ง​ที่​ความ​ผิด​อยู่​ที่​คน​ของ​ท่าน​เอง”
17ויאמר נרפים אתם נרפים על כן אתם אמרים נלכה נזבחה ליהוה׃
17แต่​ฟาโรห์​ตอบ​ว่า “พวก​เจ้า​ขี้เกียจ! ขี้เกียจ! ถึง​ได้​พูด​ว่า ‘ให้​พวก​เรา​ไป​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​เถอะ’
18ועתה לכו עבדו ותבן לא ינתן לכם ותכן לבנים תתנו׃
18กลับ​ไป​ทำงาน​เดี๋ยวนี้ จะ​ไม่​มี​ฟาง​ให้​พวก​เจ้า แต่​พวก​เจ้า​ต้อง​ส่ง​อิฐ​ให้​ครบ​เท่า​เดิม!”
19ויראו שטרי בני ישראל אתם ברע לאמר לא תגרעו מלבניכם דבר יום ביומו׃
19หัวหน้า​คน​งาน​ชาว​อิสราเอล​รู้​ว่า​ตัวเอง​ตก​อยู่​ใน​สถานการณ์​เลว​ร้าย เมื่อ​ได้​รับ​คำ​สั่ง​ว่า “ห้าม​ลด​จำนวน​อิฐ​ที่​กำหนด​ไว้​ใน​แต่ละ​วัน​แม้​แต่​น้อย”
20ויפגעו את משה ואת אהרן נצבים לקראתם בצאתם מאת פרעה׃
20เมื่อ​ออก​จาก​ฟาโรห์ พวก​เขา​พบ​โมเสส​กับ​อาโรน​ยืน​รอ​อยู่​ระหว่าง​ทาง
21ויאמרו אלהם ירא יהוה עליכם וישפט אשר הבאשתם את ריחנו בעיני פרעה ובעיני עבדיו לתת חרב בידם להרגנו׃
21พวก​เขา​พูด​กับ​ทั้ง​สอง​ว่า “ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​มอง​ดู​และ​ตัดสิน​พวก​คุณ​เถอะ เพราะ​พวก​คุณ​ทำให้​พวก​เรา​น่า​รังเกียจ​ใน​สายตา​ฟาโรห์​และ​คน​รับใช้​ของ​เขา​ราว​กับ​กลิ่น​เหม็น เท่ากับ​เอา​ดาบ​ใส่​มือ​พวก​เขา​ให้​มา​ฆ่า​พวก​เรา!”
22וישב משה אל יהוה ויאמר אדני למה הרעתה לעם הזה למה זה שלחתני׃
22โมเสส​กลับ​ไป​หา​พระยาห์เวห์​และ​พูด​ว่า “พระองค์​ผู้เป็น​เจ้านาย ทำไม​พระองค์​ถึง​นำ​ความ​เดือดร้อน​มา​ให้​ประชาชน​นี้? แล้ว​ทำไม​ถึง​ส่ง​ผม​มา?
23ומאז באתי אל פרעה לדבר בשמך הרע לעם הזה והצל לא הצלת את עמך׃
23ตั้งแต่​ผม​ไป​หา​ฟาโรห์​เพื่อ​พูด​ใน​พระ​นาม​ของ​พระองค์ เขา​ก็​ทำให้​ประชาชน​นี้​เดือดร้อน แต่​พระองค์​ยัง​ไม่​ได้​ช่วย​ประชาชน​ของ​พระองค์​ให้​พ้น​เลย!”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.