Eliro 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Freedom Bible (Thai)
1Poste venis Moseo kaj Aaron, kaj diris al Faraono: Tiel diris la Eternulo, la Dio de Izrael: Permesu, ke Mia popolo iru kaj faru al Mi feston en la dezerto.
1หลังจากนั้นโมเสสกับอาโรนเข้าไปหาฟาโรห์และพูดว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล ตรัสดังนี้ ‘ปล่อยประชาชนของเราไป เพื่อพวกเขาจะไปฉลองเทศกาลแด่เราในถิ่นทุรกันดาร’”
2Sed Faraono diris: Kiu estas la Eternulo, kies voĉon mi devas obei kaj lasi Izraelon iri? mi ne konas la Eternulon, kaj al Izrael mi ne permesos iri.
2ฟาโรห์ตอบว่า “พระยาห์เวห์เป็นใคร เราถึงต้องฟังเขาและปล่อยอิสราเอลไป? เราไม่รู้จักพระยาห์เวห์ และเราจะไม่ปล่อยอิสราเอลไปด้วย”
3Kaj ili diris: La Dio de la Hebreoj vokis nin; permesu, ke ni iru vojon de tri tagoj en la dezerton kaj ni alportu oferon al la Eternulo, nia Dio, por ke Li ne frapu nin per pesto aŭ glavo.
3ทั้งสองตอบว่า “พระเจ้าของชาวฮีบรูได้มาพบกับพวกเรา โปรดให้พวกเราเดินทางเข้าไปในถิ่นทุรกันดารเป็นระยะทาง 3 วัน เพื่อถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ไม่เช่นนั้นพระองค์อาจมาทำร้ายพวกเราด้วยโรคระบาดหรือด้วยดาบ”
4Sed la reĝo de Egiptujo diris al ili: Kial vi, Moseo kaj Aaron, fortiras la popolon de ĝiaj laboroj? iru al viaj laboroj.
4กษัตริย์อียิปต์พูดกับพวกเขาว่า “โมเสส อาโรน ทำไมพวกเจ้าถึงดึงประชาชนออกจากงานของพวกเขา? กลับไปทำงานหนักของพวกเจ้าเสีย!”
5Kaj Faraono diris: Jen multenombra estas nun la popolo de la lando, kaj vi volas liberigi ilin de iliaj laboroj!
5ฟาโรห์พูดต่อว่า “ดูสิ ตอนนี้คนในแผ่นดินมีมากมาย แล้วพวกเจ้ากลับทำให้พวกเขาหยุดจากงานหนัก”
6Kaj Faraono ordonis en tiu tago al la voktoj de la popolo kaj al ĝiaj kontrolistoj, dirante:
6วันนั้นเองฟาโรห์สั่งผู้คุมแรงงานและหัวหน้าคนงานของประชาชนว่า
7Ne donu plu pajlon al la popolo por la farado de la brikoj, kiel ĝis nun; ili mem iru kaj kolektu al si pajlon.
7“ต่อไปนี้อย่าเอาฟางไปให้ประชาชนทำอิฐเหมือนแต่ก่อน ให้พวกเขาออกไปหาฟางเอง
8Sed la nombron de la brikoj, kiun ili pretigas ĝis nun, postulu de ili, ne malgrandigu ĝin; ĉar ili vagas senlabore, tial ili krias: Ni iru kaj alportu oferon al nia Dio.
8จงกำหนดให้พวกเขาทำอิฐจำนวนเท่าเดิมเหมือนเมื่อก่อน ห้ามลดลงแม้แต่น้อย เพราะพวกเขาขี้เกียจ ถึงได้ร้องว่า ‘ให้พวกเราไปถวายเครื่องบูชาแด่พระเจ้าของพวกเราเถอะ’
9Oni devas premi tiujn homojn per la laboro, por ke ili estu okupitaj de ĝi kaj ne atentu mensogajn vortojn.
9จงเพิ่มงานให้หนักขึ้น ให้พวกเขายุ่งอยู่กับงาน จะได้ไม่สนใจคำโกหกเหล่านั้น”
10Tiam eliris la voktoj de la popolo kaj ĝiaj kontrolistoj, kaj diris al la popolo: Tiel diras Faraono: Mi ne donos al vi pajlon;
10ผู้คุมแรงงานกับหัวหน้าคนงานจึงออกไปบอกประชาชนว่า “ฟาโรห์สั่งว่า ‘เราจะไม่ให้ฟางพวกเจ้าอีก
11iru mem, prenu al vi pajlon, kie vi trovos; sed el via laboro nenio estos deprenata.
11พวกเจ้าไปหาฟางเอง ที่ไหนหาได้ก็เอามา แต่ปริมาณงานของพวกเจ้าจะไม่ลดลงเลย’”
12Tiam la popolo disiĝis en la tuta lando Egipta, por kolekti pecojn da pajlo.
12ประชาชนจึงกระจายกันไปทั่วแผ่นดินอียิปต์เพื่อเก็บตอซังมาใช้แทนฟาง
13Kaj la voktoj insistadis, dirante: Pretigu vian ĉiutagan laboron, kiel tiam, kiam vi havis pajlon.
13ผู้คุมแรงงานเร่งรัดพวกเขาว่า “ทำงานให้ครบจำนวนที่กำหนดในแต่ละวันเหมือนตอนที่มีฟาง!”
14Kaj la kontrolistojn Izraelidojn, starigitajn super ili de la voktoj de Faraono, oni batadis, dirante: Kial vi ne pretigis vian ordonitan nombron da brikoj hieraŭ kaj hodiaŭ, kiel ĝis nun?
14หัวหน้าคนงานชาวอิสราเอลที่ผู้คุมแรงงานของฟาโรห์ตั้งไว้เหนือคนงานถูกเฆี่ยน และถูกถามว่า “ทำไมเมื่อวานกับวันนี้พวกเจ้าทำอิฐไม่ครบจำนวนที่กำหนดเหมือนแต่ก่อน?”
15La kontrolistoj Izraelidoj venis kaj kriis al Faraono, dirante: Kial vi agas tiel kun viaj sklavoj?
15หัวหน้าคนงานชาวอิสราเอลจึงเข้าไปหาฟาโรห์และร้องว่า “ทำไมท่านถึงทำกับคนรับใช้ของท่านอย่างนี้?
16Pajlo ne estas donata al viaj sklavoj, kaj brikojn oni ordonas al ni fari; kaj nun viaj sklavoj estas batataj, kaj via popolo pekas.
16ไม่มีใครให้ฟางพวกเรา แต่กลับสั่งว่า ‘ทำอิฐ!’ แล้วตอนนี้คนรับใช้ของท่านยังถูกเฆี่ยนอีก ทั้งที่ความผิดอยู่ที่คนของท่านเอง”
17Sed li diris: Mallaboruloj vi estas, mallaboruloj, tial vi diras: Ni iru, ni alportu oferon al la Eternulo.
17แต่ฟาโรห์ตอบว่า “พวกเจ้าขี้เกียจ! ขี้เกียจ! ถึงได้พูดว่า ‘ให้พวกเราไปถวายเครื่องบูชาแด่พระยาห์เวห์เถอะ’
18Kaj nun iru, laboru, kaj pajlon oni ne donos al vi, kaj la difinitan nombron da brikoj liveru.
18กลับไปทำงานเดี๋ยวนี้ จะไม่มีฟางให้พวกเจ้า แต่พวกเจ้าต้องส่งอิฐให้ครบเท่าเดิม!”
19Kaj la kontrolistoj Izraelidoj vidis, ke estas al ili malbone, ĉar estas dirite: Ne malgrandigu la ĉiutagan nombron de viaj brikoj.
19หัวหน้าคนงานชาวอิสราเอลรู้ว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้าย เมื่อได้รับคำสั่งว่า “ห้ามลดจำนวนอิฐที่กำหนดไว้ในแต่ละวันแม้แต่น้อย”
20Ili renkontis Moseon kaj Aaronon, kiuj staris antaŭ ili, kiam ili eliris de Faraono.
20เมื่อออกจากฟาโรห์ พวกเขาพบโมเสสกับอาโรนยืนรออยู่ระหว่างทาง
21Kaj ili diris al tiuj: La Eternulo rigardu vin, kaj juĝu vin por tio, ke vi malbonodorigis nian odoron antaŭ Faraono kaj antaŭ liaj servantoj, kaj donis glavon en iliajn manojn, por mortigi nin.
21พวกเขาพูดกับทั้งสองว่า “ขอให้พระยาห์เวห์มองดูและตัดสินพวกคุณเถอะ เพราะพวกคุณทำให้พวกเราน่ารังเกียจในสายตาฟาโรห์และคนรับใช้ของเขาราวกับกลิ่นเหม็น เท่ากับเอาดาบใส่มือพวกเขาให้มาฆ่าพวกเรา!”
22Tiam Moseo turnis sin al la Eternulo, kaj diris: Mia Sinjoro! kial Vi faris malbonon al tiu popolo? kial Vi sendis min?
22โมเสสกลับไปหาพระยาห์เวห์และพูดว่า “พระองค์ผู้เป็นเจ้านาย ทำไมพระองค์ถึงนำความเดือดร้อนมาให้ประชาชนนี้? แล้วทำไมถึงส่งผมมา?
23De tiu tempo, kiam mi venis al Faraono, por paroli en Via nomo, li fariĝis pli malbona kontraŭ tiu popolo, kaj Vi ne savis Vian popolon.
23ตั้งแต่ผมไปหาฟาโรห์เพื่อพูดในพระนามของพระองค์ เขาก็ทำให้ประชาชนนี้เดือดร้อน แต่พระองค์ยังไม่ได้ช่วยประชาชนของพระองค์ให้พ้นเลย!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.