איוב 33
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)Original language
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)
Freedom Bible (Thai)
1וְֽאוּלָ֗ם שְׁמַֽע־נָ֣א אִיּ֣וֹב מִלָּ֑י וְֽכָל־דְּבָרַ֥י הַאֲזִֽינָה׃
1“แต่โยบ ขอให้ฟังผม ฟังทุกคำที่ผมพูด
2הִנֵּה־נָ֭א פָּתַ֣חְתִּי פִ֑י דִּבְּרָ֖ה לְשׁוֹנִ֣י בְחִכִּֽי׃
2ดูสิ ผมเปิดปากแล้ว ลิ้นผมได้เอ่ยถ้อยคำในปากแล้ว
3יֹֽשֶׁר־לִבִּ֥י אֲמָרָ֑י וְדַ֥עַת שְׂ֝פָתַ֗י בָּר֥וּר מִלֵּֽלוּ׃
3คำพูดผมจะแสดงความซื่อตรงในใจ ริมฝีปากจะบอกสิ่งที่รู้ด้วยความจริงใจ
4רֽוּחַ־אֵ֥ל עָשָׂ֑תְנִי וְנִשְׁמַ֖ת שַׁדַּ֣י תְּחַיֵּֽנִי׃
4พระวิญญาณของพระเจ้าสร้างผม ลมหายใจของพระผู้ทรงฤทธิ์ให้ชีวิตผม
5אִם־תּוּכַ֥ל הֲשִׁיבֵ֑נִי עֶרְכָ֥ה לְ֝פָנַ֗י הִתְיַצָּֽבָה׃
5ถ้าคุณตอบได้ ก็ตอบผม เรียบเรียงคำต่อหน้าผม แล้วลุกขึ้น
6הֵן־אֲנִ֣י כְפִ֣יךָ לָאֵ֑ל מֵ֝חֹ֗מֶר קֹרַ֥צְתִּי גַם־אָֽנִי׃
6ดูสิ ต่อพระเจ้า ผมก็เหมือนคุณ ผมถูกปั้นจากดินเหนียวเหมือนกัน
7הִנֵּ֣ה אֵ֭מָתִי לֹ֣א תְבַעֲתֶ֑ךָּ וְ֝אַכְפִּ֗י עָלֶ֥יךָ לֹא־יִכְבָּֽד׃
7ความน่าสะพรึงกลัวของผมจะไม่ทำให้คุณหวาดกลัว แรงกดดันของผมจะไม่หนักบนตัวคุณ
8אַ֭ךְ אָמַ֣רְתָּ בְאָזְנָ֑י וְק֖וֹל מִלִּ֣ין אֶשְׁמָֽע׃
8“คุณพูดต่อหน้าผมแน่นอน ผมได้ยินคำของคุณว่า
9זַ֥ךְ אֲנִ֗י בְּֽלִ֫י פָ֥שַׁע חַ֥ף אָנֹכִ֑י וְלֹ֖א עָוֺ֣ן לִֽי׃
9‘ผมสะอาด ไม่ได้ฝ่าฝืน ผมบริสุทธิ์ ไม่มีความผิดในตัว
10הֵ֣ן תְּ֭נוּאוֹת עָלַ֣י יִמְצָ֑א יַחְשְׁבֵ֖נִי לְאוֹיֵ֣ב לֽוֹ׃
10แต่พระองค์หาเหตุเอาผิดผม นับผมเป็นศัตรู
11יָשֵׂ֣ם בַּסַּ֣ד רַגְלָ֑י יִ֝שְׁמֹ֗ר כָּל־אָרְחֹתָֽי׃
11พระองค์ใส่เท้าผมในขื่อจองจำ จับตาดูทุกทางที่ผมไป’
12הֶן־זֹ֣את לֹא־צָדַ֣קְתָּ אֶעֱנֶ֑ךָּ כִּֽי־יִרְבֶּ֥ה אֱ֝ל֗וֹהַ מֵאֱנֽוֹשׁ׃
12“ผมจะตอบคุณว่า เรื่องนี้คุณไม่เป็นฝ่ายถูก เพราะพระเจ้ายิ่งใหญ่กว่ามนุษย์
13מַ֭דּוּעַ אֵלָ֣יו רִיב֑וֹתָ כִּ֥י כָל־דְּ֝בָרָ֗יו לֹ֣א־יַעֲנֶֽה׃
13ทำไมคุณโต้เถียงกับพระองค์ เพราะพระองค์ไม่ชี้แจงเรื่องใดของพระองค์หรือ?
14כִּֽי־בְאַחַ֥ת יְדַבֶּר־אֵ֑ל וּ֝בִשְׁתַּ֗יִם לֹ֣א יְשׁוּרֶֽנָּה׃
14พระเจ้าพูดครั้งหนึ่ง ถึงสองครั้ง แต่มนุษย์ไม่ใส่ใจ
15בַּחֲל֤וֹם ׀ חֶזְי֬וֹן לַ֗יְלָה בִּנְפֹ֣ל תַּ֭רְדֵּמָה עַל־אֲנָשִׁ֑ים בִּ֝תְנוּמ֗וֹת עֲלֵ֣י מִשְׁכָּֽב׃
15ในความฝัน ในนิมิตยามค่ำคืน เมื่อผู้คนหลับสนิท หลับอยู่บนเตียง
16אָ֣ז יִ֭גְלֶה אֹ֣זֶן אֲנָשִׁ֑ים וּבְמֹ֖סָרָ֣ם יַחְתֹּֽם׃
16พระองค์เปิดหูมนุษย์ ผนึกคำสั่งสอนไว้กับพวกเขา
17לְ֭הָסִיר אָדָ֣ם מַעֲשֶׂ֑ה וְגֵוָ֖ה מִגֶּ֣בֶר יְכַסֶּֽה׃
17เพื่อให้คนหันจากความตั้งใจของตน ซ่อนความหยิ่งให้พ้นจากมนุษย์
18יַחְשֹׂ֣ךְ נַ֭פְשׁוֹ מִנִּי־שָׁ֑חַת וְ֝חַיָּת֗וֹ מֵעֲבֹ֥ר בַּשָּֽׁלַח׃
18พระองค์ยับยั้งชีวิตเขาไม่ให้ลงหลุม ไม่ให้ชีวิตพินาศด้วยดาบ
19וְהוּכַ֣ח בְּ֭מַכְאוֹב עַל־מִשְׁכָּב֑וֹ וריב עֲצָמָ֣יו אֵתָֽן׃
19“เขายังถูกตีสอนด้วยความเจ็บปวดบนเตียง ด้วยการต่อสู้ไม่หยุดในกระดูก
20וְזִֽהֲמַ֣תּוּ חַיָּת֣וֹ לָ֑חֶם וְ֝נַפְשׁ֗וֹ מַאֲכַ֥ל תַּאֲוָֽה׃
20จนชีวิตรังเกียจอาหาร ใจไม่อยากกินแม้แต่อาหารชั้นดี
21יִ֣כֶל בְּשָׂר֣וֹ מֵרֹ֑אִי ושפי עַ֝צְמוֹתָ֗יו לֹ֣א רֻאּֽוּ׃
21เนื้อเขาซูบหายจนมองไม่เห็น กระดูกที่เคยไม่เห็นกลับโผล่ขึ้น
22וַתִּקְרַ֣ב לַשַּׁ֣חַת נַפְשׁ֑וֹ וְ֝חַיָּת֗וֹ לַֽמְמִתִֽים׃
22ชีวิตเขาเข้าใกล้หลุม เข้าใกล้เหล่าผู้ทำลาย
23אִם־יֵ֤שׁ עָלָ֨יו ׀ מַלְאָ֗ךְ מֵלִ֗יץ אֶחָ֥ד מִנִּי־אָ֑לֶף לְהַגִּ֖יד לְאָדָ֣ם יָשְׁרֽוֹ׃
23“ถ้ามีทูตสวรรค์อยู่ข้างเขา เป็นผู้ตีความ หนึ่งในพัน เพื่อชี้ให้มนุษย์เห็นสิ่งที่ถูกต้องสำหรับเขา
24וַיְחֻנֶּ֗נּוּ וַיֹּ֗אמֶר פְּ֭דָעֵהוּ מֵרֶ֥דֶת שָׁ֗חַת מָצָ֥אתִי כֹֽפֶר׃
24พระเจ้าจะเมตตาเขาและพูดว่า ‘ช่วยเขาไม่ให้ลงหลุม เราพบค่าไถ่แล้ว’
25רֻֽטֲפַ֣שׁ בְּשָׂר֣וֹ מִנֹּ֑עַר יָ֝שׁ֗וּב לִימֵ֥י עֲלוּמָֽיו׃
25เนื้อเขาจะสดกว่าเนื้อเด็ก กลับสู่วันวัยหนุ่ม
26יֶעְתַּ֤ר אֶל־אֱל֨וֹהַּ ׀ וַיִּרְצֵ֗הוּ וַיַּ֣רְא פָּ֭נָיו בִּתְרוּעָ֑ה וַיָּ֥שֶׁב לֶ֝אֱנ֗וֹשׁ צִדְקָתֽוֹ׃
26เขาอธิษฐานต่อพระเจ้า แล้วพระองค์เมตตาเขา เขาจึงเห็นหน้าพระองค์ด้วยความยินดี พระองค์คืนความเที่ยงธรรมให้มนุษย์
27יָשֹׁ֤ר ׀ עַל־אֲנָשִׁ֗ים וַיֹּ֗אמֶר חָ֭טָאתִי וְיָשָׁ֥ר הֶעֱוֵ֗יתִי וְלֹא־שָׁ֥וָה לִֽי׃
27เขาร้องเพลงต่อหน้าผู้คนว่า ‘ผมทำบาป บิดเบือนสิ่งที่ถูกต้อง มันไม่ได้ให้ประโยชน์แก่ผม
28פָּדָ֣ה נפשי מֵעֲבֹ֣ר בַּשָּׁ֑חַת וחיתי בָּא֥וֹר תִּרְאֶֽה׃
28พระองค์ไถ่ชีวิตผมไม่ให้ลงหลุม ชีวิตผมจะเห็นแสง’
29הֶן־כָּל־אֵ֭לֶּה יִפְעַל־אֵ֑ל פַּעֲמַ֖יִם שָׁל֣וֹשׁ עִם־גָּֽבֶר׃
29“ดูสิ พระเจ้าทำสิ่งเหล่านี้กับมนุษย์ สองครั้ง ถึงสามครั้ง
30לְהָשִׁ֣יב נַ֭פְשׁוֹ מִנִּי־שָׁ֑חַת לֵ֝א֗וֹר בְּא֣וֹר הַֽחַיִּים׃
30เพื่อนำชีวิตเขากลับจากหลุม ให้เขาได้รับแสงแห่งคนมีชีวิต
31הַקְשֵׁ֖ב אִיּ֥וֹב שְֽׁמַֽע־לִ֑י הַ֝חֲרֵ֗שׁ וְאָנֹכִ֥י אֲדַבֵּֽר׃
31โยบ ตั้งใจฟังผมให้ดี เงียบก่อน แล้วผมจะพูด
32אִם־יֵשׁ־מִלִּ֥ין הֲשִׁיבֵ֑נִי דַּ֝בֵּ֗ר כִּֽי־חָפַ֥צְתִּי צַדְּקֶֽךָּ׃
32ถ้ามีอะไรจะพูด ก็ตอบผม พูดมา ผมอยากแก้ต่างให้คุณ
33אִם־אַ֭יִן אַתָּ֥ה שְֽׁמַֽע־לִ֑י הַ֝חֲרֵ֗שׁ וַאֲאַלֶּפְךָ֥ חָכְמָֽה׃ ס
33ถ้าไม่มี ก็ฟังผม เงียบก่อน แล้วผมจะสอนปัญญาให้”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.