אֶסְתֵּר 2
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1אַחַר֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה כְּשֹׁ֕ךְ חֲמַ֖ת הַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵרֹ֑ושׁ זָכַ֤ר אֶת־וַשְׁתִּי֙ וְאֵ֣ת אֲשֶׁר־עָשָׂ֔תָה וְאֵ֥ת אֲשֶׁר־נִגְזַ֖ר עָלֶֽיהָ׃
1หลังจากนั้น เมื่อความโกรธของกษัตริย์อาหสุเอรัสสงบลง พระองค์นึกถึงวัชที สิ่งที่นางทำ และคำสั่งที่ออกลงโทษนาง
2וַיֹּאמְר֥וּ נַעֲרֵֽי־הַמֶּ֖לֶךְ מְשָׁרְתָ֑יו יְבַקְשׁ֥וּ לַמֶּ֛לֶךְ נְעָרֹ֥ות בְּתוּלֹ֖ות טֹובֹ֥ות מַרְאֶֽה׃
2บรรดาผู้รับใช้ใกล้ชิดจึงกล่าวว่า “ขอให้เสาะหาหญิงสาวพรหมจารีที่งดงามให้กษัตริย์
3וְיַפְקֵ֨ד הַמֶּ֣לֶךְ פְּקִידִים֮ בְּכָל־מְדִינֹ֣ות מַלְכוּתֹו֒ וְיִקְבְּצ֣וּ אֶת־כָּל־נַעֲרָֽה־בְ֠תוּלָה טֹובַ֨ת מַרְאֶ֜ה אֶל־שׁוּשַׁ֤ן הַבִּירָה֙ אֶל־בֵּ֣ית הַנָּשִׁ֔ים אֶל־יַ֥ד הֵגֶ֛א סְרִ֥יס הַמֶּ֖לֶךְ שֹׁמֵ֣ר הַנָּשִׁ֑ים וְנָתֹ֖ון תַּמְרוּקֵיהֶֽן׃
3ขอให้พระองค์แต่งตั้งเจ้าหน้าที่ในทุกมณฑลของอาณาจักร เพื่อรวบรวมหญิงสาวพรหมจารีที่งดงามทั้งหมดมายังป้อมปราการสุสา ให้อยู่ในเรือนสตรีภายใต้การดูแลของเฮกัย ขันทีของกษัตริย์ผู้ดูแลเหล่าสตรี และให้จัดเครื่องประทินโฉมแก่นางทั้งหลาย
4וְהַֽנַּעֲרָ֗ה אֲשֶׁ֤ר תִּיטַב֙ בְּעֵינֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ תִּמְלֹ֖ךְ תַּ֣חַת וַשְׁתִּ֑י וַיִּיטַ֧ב הַדָּבָ֛ר בְּעֵינֵ֥י הַמֶּ֖לֶךְ וַיַּ֥עַשׂ כֵּֽן׃ ס
4หญิงสาวที่กษัตริย์พอใจก็ให้เป็นราชินีแทนวัชที” กษัตริย์พอใจกับข้อเสนอนี้และทำตาม
5אִ֣ישׁ יְהוּדִ֔י הָיָ֖ה בְּשׁוּשַׁ֣ן הַבִּירָ֑ה וּשְׁמֹ֣ו מָרְדֳּכַ֗י בֶּ֣ן יָאִ֧יר בֶּן־שִׁמְעִ֛י בֶּן־קִ֖ישׁ אִ֥ישׁ יְמִינִֽי׃
5ในป้อมปราการสุสา มีชาวยิวคนหนึ่งชื่อโมรเดคัย เขาเป็นบุตรของยาอีร์ ยาอีร์เป็นบุตรของชิเมอี และชิเมอีเป็นบุตรของคีช ชาวเบนยามิน
6אֲשֶׁ֤ר הָגְלָה֙ מִיר֣וּשָׁלַ֔יִם עִם־הַגֹּלָה֙ אֲשֶׁ֣ר הָגְלְתָ֔ה עִ֖ם יְכָנְיָ֣ה מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֑ה אֲשֶׁ֣ר הֶגְלָ֔ה נְבוּכַדְנֶאצַּ֖ר מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל׃
6ซึ่งถูกกวาดต้อนจากเยรูซาเล็มไปพร้อมกับเชลยกลุ่มที่เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์แห่งบาบิโลน กวาดต้อนไปพร้อมกับเยโคนิยาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์
7וַיְהִ֨י אֹמֵ֜ן אֶת־הֲדַסָּ֗ה הִ֤יא אֶסְתֵּר֙ בַּת־דֹּדֹ֔ו כִּ֛י אֵ֥ין לָ֖הּ אָ֣ב וָאֵ֑ם וְהַנַּעֲרָ֤ה יְפַת־תֹּ֙אַר֙ וְטֹובַ֣ת מַרְאֶ֔ה וּבְמֹ֤ות אָבִ֙יהָ֙ וְאִמָּ֔הּ לְקָחָ֧הּ מָרְדֳּכַ֛י לֹ֖ו לְבַֽת׃
7โมรเดคัยเลี้ยงดูฮาดัสสาห์ หรือเอสเธอร์ ลูกพี่ลูกน้องของเขา เพราะนางไม่มีทั้งบิดาและมารดา บิดาของนางเป็นพี่น้องกับบิดาหรือมารดาของโมรเดคัย หญิงสาวผู้นี้มีรูปร่างหน้าตางดงาม เมื่อบิดามารดาของนางตาย โมรเดคัยก็รับนางมาเป็นลูกสาวของตน
8וַיְהִ֗י בְּהִשָּׁמַ֤ע דְּבַר־הַמֶּ֙לֶךְ֙ וְדָתֹ֔ו וּֽבְהִקָּבֵ֞ץ נְעָרֹ֥ות רַבֹּ֛ות אֶל־שׁוּשַׁ֥ן הַבִּירָ֖ה אֶל־יַ֣ד הֵגָ֑י וַתִּלָּקַ֤ח אֶסְתֵּר֙ אֶל־בֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ אֶל־יַ֥ד הֵגַ֖י שֹׁמֵ֥ר הַנָּשִֽׁים׃
8เมื่อคำสั่งและพระราชกฤษฎีกาของกษัตริย์เป็นที่รับรู้ และหญิงสาวจำนวนมากถูกรวบรวมมายังป้อมปราการสุสาให้อยู่ในการดูแลของเฮกัย เอสเธอร์ก็ถูกพาเข้าไปในพระราชวัง ให้อยู่ในการดูแลของเฮกัยผู้ดูแลเหล่าสตรีด้วย
9וַתִּיטַ֨ב הַנַּעֲרָ֣ה בְעֵינָיו֮ וַתִּשָּׂ֣א חֶ֣סֶד לְפָנָיו֒ וַ֠יְבַהֵל אֶת־תַּמְרוּקֶ֤יהָ וְאֶת־מָנֹותֶ֙הָ֙ לָתֵ֣ת לָ֔הּ וְאֵת֙ שֶׁ֣בַע הַנְּעָרֹ֔ות הָרְאֻיֹ֥ות לָֽתֶת־לָ֖הּ מִבֵּ֣ית הַמֶּ֑לֶךְ וַיְשַׁנֶּ֧הָ וְאֶת־נַעֲרֹותֶ֛יהָ לְטֹ֖וב בֵּ֥ית הַנָּשִֽׁים׃
9เฮกัยพอใจหญิงสาวผู้นี้และเมตตานาง เขารีบจัดเครื่องประทินโฉมและส่วนอาหารให้นาง พร้อมกับหญิงสาวที่คัดเลือกจากพระราชวังเจ็ดคนซึ่งจะมอบให้คอยรับใช้นาง แล้วให้นางและหญิงสาวเหล่านั้นย้ายไปอยู่ในส่วนที่ดีที่สุดของเรือนสตรี
10לֹא־הִגִּ֣ידָה אֶסְתֵּ֔ר אֶת־עַמָּ֖הּ וְאֶת־מֹֽולַדְתָּ֑הּ כִּ֧י מָרְדֳּכַ֛י צִוָּ֥ה עָלֶ֖יהָ אֲשֶׁ֥ר לֹא־תַגִּֽיד׃
10เอสเธอร์ไม่ได้เปิดเผยว่านางเป็นชนชาติใดหรือมีญาติเป็นใคร เพราะโมรเดคัยกำชับไม่ให้นางบอก
11וּבְכָל־יֹ֣ום וָיֹ֔ום מָרְדֳּכַי֙ מִתְהַלֵּ֔ךְ לִפְנֵ֖י חֲצַ֣ר בֵּית־הַנָּשִׁ֑ים לָדַ֙עַת֙ אֶת־שְׁלֹ֣ום אֶסְתֵּ֔ר וּמַה־יֵּעָשֶׂ֖ה בָּֽהּ׃
11ทุกวัน โมรเดคัยจะเดินอยู่หน้าลานเรือนสตรี เพื่อดูว่าเอสเธอร์เป็นอย่างไรและจะเกิดอะไรขึ้นกับนาง
12וּבְהַגִּ֡יעַ תֹּר֩ נַעֲרָ֨ה וְנַעֲרָ֜ה לָבֹ֣וא ׀ אֶל־הַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵרֹ֗ושׁ מִקֵּץ֩ הֱיֹ֨ות לָ֜הּ כְּדָ֤ת הַנָּשִׁים֙ שְׁנֵ֣ים עָשָׂ֣ר חֹ֔דֶשׁ כִּ֛י כֵּ֥ן יִמְלְא֖וּ יְמֵ֣י מְרוּקֵיהֶ֑ן שִׁשָּׁ֤ה חֳדָשִׁים֙ בְּשֶׁ֣מֶן הַמֹּ֔ר וְשִׁשָּׁ֤ה חֳדָשִׁים֙ בַּבְּשָׂמִ֔ים וּבְתַמְרוּקֵ֖י הַנָּשִֽׁים׃
12หญิงสาวแต่ละคนจะถึงคราวเข้าเฝ้ากษัตริย์อาหสุเอรัสเมื่อผ่านการชำระและดูแลร่างกายครบสิบสองเดือน ตามกำหนดคือใช้น้ำมันมดยอบหกเดือน แล้วใช้เครื่องหอมและเครื่องประทินโฉมสำหรับสตรีอีกหกเดือน
13וּבָזֶ֕ה הַֽנַּעֲרָ֖ה בָּאָ֣ה אֶל־הַמֶּ֑לֶךְ אֵת֩ כָּל־אֲשֶׁ֨ר תֹּאמַ֜ר יִנָּ֤תֵֽן לָהּ֙ לָבֹ֣וא עִמָּ֔הּ מִבֵּ֥ית הַנָּשִׁ֖ים עַד־בֵּ֥ית הַמֶּֽלֶךְ׃
13เมื่อถึงคราวเข้าเฝ้ากษัตริย์ หญิงสาวจะได้รับสิ่งที่นางต้องการนำติดตัวจากเรือนสตรีไปยังพระราชวัง
14בָּעֶ֣רֶב ׀ הִ֣יא בָאָ֗ה וּ֠בַבֹּקֶר הִ֣יא שָׁבָ֞ה אֶל־בֵּ֤ית הַנָּשִׁים֙ שֵׁנִ֔י אֶל־יַ֧ד שַֽׁעֲשְׁגַ֛ז סְרִ֥יס הַמֶּ֖לֶךְ שֹׁמֵ֣ר הַפִּֽילַגְשִׁ֑ים לֹא־תָבֹ֥וא עֹוד֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ כִּ֣י אִם־חָפֵ֥ץ בָּ֛הּ הַמֶּ֖לֶךְ וְנִקְרְאָ֥ה בְשֵֽׁם׃
14นางเข้าไปในเวลาเย็น แล้ววันรุ่งขึ้นก็กลับไปยังเรือนสตรีหลังที่สอง ให้อยู่ในการดูแลของชาอัชกัส ขันทีของกษัตริย์ผู้ดูแลนางสนม นางจะไม่ได้เข้าเฝ้ากษัตริย์อีก เว้นแต่พระองค์พอใจในตัวนางและเรียกนางมาโดยระบุชื่อ
15וּבְהַגִּ֣יעַ תֹּר־אֶסְתֵּ֣ר בַּת־אֲבִיחַ֣יִל דֹּ֣ד מָרְדֳּכַ֡י אֲשֶׁר֩ לָקַֽח־לֹ֨ו לְבַ֜ת לָבֹ֣וא אֶל־הַמֶּ֗לֶךְ לֹ֤א בִקְשָׁה֙ דָּבָ֔ר כִּ֠י אִ֣ם אֶת־אֲשֶׁ֥ר יֹאמַ֛ר הֵגַ֥י סְרִיס־הַמֶּ֖לֶךְ שֹׁמֵ֣ר הַנָּשִׁ֑ים וַתְּהִ֤י אֶסְתֵּר֙ נֹשֵׂ֣את חֵ֔ן בְּעֵינֵ֖י כָּל־רֹאֶֽיהָ׃
15เมื่อถึงคราวของเอสเธอร์ที่จะเข้าเฝ้ากษัตริย์ นางไม่ได้ขออะไรนอกจากสิ่งที่เฮกัย ขันทีของกษัตริย์ผู้ดูแลเหล่าสตรี แนะนำ อาบีฮาอิล บิดาของเอสเธอร์ เป็นพี่น้องกับบิดาหรือมารดาของโมรเดคัย และโมรเดคัยรับเอสเธอร์เป็นลูกสาว ทุกคนที่เห็นเอสเธอร์ต่างชื่นชอบนาง
16וַתִּלָּקַ֨ח אֶסְתֵּ֜ר אֶל־הַמֶּ֤לֶךְ אֲחַשְׁוֵרֹושׁ֙ אֶל־בֵּ֣ית מַלְכוּתֹ֔ו בַּחֹ֥דֶשׁ הָעֲשִׂירִ֖י הוּא־חֹ֣דֶשׁ טֵבֵ֑ת בִּשְׁנַת־שֶׁ֖בַע לְמַלְכוּתֹֽו׃
16เอสเธอร์ถูกพาเข้าเฝ้ากษัตริย์อาหสุเอรัสในพระราชวังในเดือนที่สิบ คือเดือนเทเบธ ปีที่เจ็ดแห่งรัชกาล
17וַיֶּאֱהַ֨ב הַמֶּ֤לֶךְ אֶת־אֶסְתֵּר֙ מִכָּל־הַנָּשִׁ֔ים וַתִּשָּׂא־חֵ֥ן וָחֶ֛סֶד לְפָנָ֖יו מִכָּל־הַבְּתוּלֹ֑ת וַיָּ֤שֶׂם כֶּֽתֶר־מַלְכוּת֙ בְּרֹאשָׁ֔הּ וַיַּמְלִיכֶ֖הָ תַּ֥חַת וַשְׁתִּֽי׃
17กษัตริย์รักเอสเธอร์มากกว่าหญิงอื่นทั้งหมด นางเป็นที่โปรดปรานและได้รับความเมตตาจากพระองค์มากกว่าหญิงพรหมจารีทุกคน พระองค์จึงสวมมงกุฎให้นางและตั้งนางเป็นราชินีแทนวัชที
18וַיַּ֨עַשׂ הַמֶּ֜לֶךְ מִשְׁתֶּ֣ה גָדֹ֗ול לְכָל־שָׂרָיו֙ וַעֲבָדָ֔יו אֵ֖ת מִשְׁתֵּ֣ה אֶסְתֵּ֑ר וַהֲנָחָ֤ה לַמְּדִינֹות֙ עָשָׂ֔ה וַיִּתֵּ֥ן מַשְׂאֵ֖ת כְּיַ֥ד הַמֶּֽלֶךְ׃
18แล้วกษัตริย์จัดงานเลี้ยงใหญ่ให้บรรดาเจ้านายและผู้รับใช้ เป็นงานเลี้ยงเพื่อเอสเธอร์ พระองค์ประกาศให้มณฑลต่าง ๆ มีวันหยุด และแจกของกำนัลตามความเอื้อเฟื้อของพระองค์
19וּבְהִקָּבֵ֥ץ בְּתוּלֹ֖ות שֵׁנִ֑ית וּמָרְדֳּכַ֖י יֹשֵׁ֥ב בְּשַֽׁעַר־הַמֶּֽלֶךְ׃
19เมื่อมีการรวบรวมหญิงพรหมจารีเป็นครั้งที่สอง โมรเดคัยนั่งอยู่ที่ประตูวัง
20אֵ֣ין אֶסְתֵּ֗ר מַגֶּ֤דֶת מֹֽולַדְתָּהּ֙ וְאֶת־עַמָּ֔הּ כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה עָלֶ֖יהָ מָרְדֳּכָ֑י וְאֶת־מַאֲמַ֤ר מָרְדֳּכַי֙ אֶסְתֵּ֣ר עֹשָׂ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר הָיְתָ֥ה בְאָמְנָ֖ה אִתֹּֽו׃ ס
20เอสเธอร์ยังไม่ได้เปิดเผยว่าญาติของนางเป็นใครหรือนางเป็นชนชาติใด ตามที่โมรเดคัยสั่งไว้ นางเชื่อฟังโมรเดคัยเช่นเดียวกับตอนที่เขาเลี้ยงดูนาง
21בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם וּמָרְדֳּכַ֖י יֹשֵׁ֣ב בְּשַֽׁעַר־הַמֶּ֑לֶךְ קָצַף֩ בִּגְתָ֨ן וָתֶ֜רֶשׁ שְׁנֵֽי־סָרִיסֵ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ מִשֹּׁמְרֵ֣י הַסַּ֔ף וַיְבַקְשׁוּ֙ לִשְׁלֹ֣חַ יָ֔ד בַּמֶּ֖לֶךְ אֲחַשְׁוֵֽרֹשׁ׃
21ในช่วงนั้น ขณะที่โมรเดคัยนั่งอยู่ที่ประตูวัง ขันทีของกษัตริย์สองคนคือบิกธานและเทเรช ผู้เฝ้าประตู เกิดความโกรธและคิดจะทำร้ายกษัตริย์อาหสุเอรัส
22וַיִּוָּדַ֤ע הַדָּבָר֙ לְמָרְדֳּכַ֔י וַיַּגֵּ֖ד לְאֶסְתֵּ֣ר הַמַּלְכָּ֑ה וַתֹּ֧אמֶר אֶסְתֵּ֛ר לַמֶּ֖לֶךְ בְּשֵׁ֥ם מָרְדֳּכָֽי׃
22โมรเดคัยรู้เรื่องนี้จึงแจ้งราชินีเอสเธอร์ นางนำเรื่องไปทูลกษัตริย์โดยระบุว่าโมรเดคัยเป็นผู้แจ้ง
23וַיְבֻקַּ֤שׁ הַדָּבָר֙ וַיִּמָּצֵ֔א וַיִּתָּל֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם עַל־עֵ֑ץ וַיִּכָּתֵ֗ב בְּסֵ֛פֶר דִּבְרֵ֥י הַיָּמִ֖ים לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃ פ
23เมื่อสอบสวนแล้วพบว่าเป็นจริง ทั้งสองก็ถูกแขวนคอบนตะแลงแกง และมีการบันทึกเรื่องนี้ในหนังสือพงศาวดารต่อหน้ากษัตริย์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.