Josué 5
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Lorsque tous les rois des Amoréens à l’occident du Jourdain et tous les rois des Cananéens près de la mer apprirent que l’Éternel avait mis à sec les eaux du Jourdain devant les enfants d’Israël jusqu’à ce que nous eussions passé, ils perdirent courage et furent consternés à l’aspect des enfants d’Israël.
1เมื่อกษัตริย์ชาวอาโมไรต์ทั้งหมดซึ่งอยู่ทางฟากตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน และกษัตริย์ชาวคานาอันทั้งหมดซึ่งอยู่ริมทะเล ได้ยินว่าพระยาห์เวห์ทรงทำให้น้ำในแม่น้ำจอร์แดนแห้งไปต่อหน้าชาวอิสราเอลจนพวกเราชาวอิสราเอลข้ามมาได้ กษัตริย์เหล่านั้นก็ขวัญฝ่อ และไม่เหลือกำลังใจอีกเลยเพราะชาวอิสราเอล
2En ce temps-là, l’Éternel dit à Josué: Fais-toi des couteaux de pierre, et circoncis de nouveau les enfants d’Israël, une seconde fois.
2ในเวลานั้น พระยาห์เวห์ตรัสกับโยชูวาว่า “จงทำมีดหินเหล็กไฟ แล้วให้มีการขลิบชายชาวอิสราเอลเป็นครั้งที่สอง”
3Josué se fit des couteaux de pierre, et il circoncit les enfants d’Israël sur la colline d’Araloth.
3โยชูวาจึงทำมีดหินเหล็กไฟ และขลิบชายชาวอิสราเอลที่เนินแห่งหนังหุ้มปลาย
4Voici la raison pour laquelle Josué les circoncit. Tout le peuple sorti d’Égypte, les mâles, tous les hommes de guerre, étaient morts dans le désert, pendant la route, après leur sortie d’Égypte.
4เหตุผลที่โยชูวาขลิบให้พวกเขาคือ ชายทั้งหมดที่ออกมาจากอียิปต์ รวมทั้งนักรบทุกคน ได้ตายในถิ่นทุรกันดารระหว่างทางหลังจากออกจากอียิปต์
5Tout ce peuple sorti d’Égypte était circoncis; mais tout le peuple né dans le désert, pendant la route, après la sortie d’Égypte, n’avait point été circoncis.
5ชายทุกคนที่ออกมาจากอียิปต์ได้ผ่านการขลิบแล้ว แต่ชายทั้งหมดที่เกิดในถิ่นทุรกันดารระหว่างเดินทางออกจากอียิปต์ยังไม่ได้ผ่านการขลิบ
6Car les enfants d’Israël avaient marché quarante ans dans le désert jusqu’à la destruction de toute la nation des hommes de guerre qui étaient sortis d’Égypte et qui n’avaient point écouté la voix de l’Éternel; l’Éternel leur jura de ne pas leur faire voir le pays qu’il avait juré à leurs pères de nous donner, pays où coulent le lait et le miel.
6ชาวอิสราเอลเดินทางอยู่ในถิ่นทุรกันดารสี่สิบปี จนคนในชาติรุ่นนั้นหมดสิ้นไป คือบรรดานักรบที่ออกมาจากอียิปต์ เพราะพวกเขาไม่เชื่อฟังพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์ทรงสาบานต่อพวกเขาว่าจะไม่ให้พวกเขาเห็นแผ่นดินที่พระองค์ทรงสาบานต่อบรรพบุรุษของพวกเขาว่าจะประทานแก่พวกเราชาวอิสราเอล เป็นแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์ที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลล้น
7Ce sont leurs enfants qu’il établit à leur place; et Josué les circoncit, car ils étaient incirconcis, parce qu’on ne les avait point circoncis pendant la route.
7พระองค์ทรงให้ลูกหลานของพวกเขาขึ้นมาแทนที่ โยชูวาจึงขลิบให้คนเหล่านี้ เพราะพวกเขายังไม่ได้ผ่านการขลิบ เนื่องจากไม่มีการขลิบให้พวกเขาระหว่างทาง
8Lorsqu’on eut achevé de circoncire toute la nation, ils restèrent à leur place dans le camp jusqu’à leur guérison.
8เมื่อขลิบให้คนทั้งชาติเสร็จแล้ว พวกเขาก็พักอยู่ในที่ของตนภายในค่ายจนหายดี
9L’Éternel dit à Josué: Aujourd’hui, j’ai roulé de dessus vous l’opprobre de l’Égypte. Et ce lieu fut appelé du nom de Guilgal jusqu’à ce jour.
9พระยาห์เวห์ตรัสกับโยชูวาว่า “วันนี้เราได้กลิ้งความอัปยศของอียิปต์ออกไปจากพวกเจ้าแล้ว” ดังนั้นสถานที่นั้นจึงมีชื่อว่ากิลกาล จนถึงทุกวันนี้
10Les enfants d’Israël campèrent à Guilgal; et ils célébrèrent la Pâque le quatorzième jour du mois, sur le soir, dans les plaines de Jéricho.
10ชาวอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ที่กิลกาล และฉลองเทศกาลปัสกาในเวลาเย็นของวันที่สิบสี่ของเดือน ณ ที่ราบเยรีโค
11Ils mangèrent du blé du pays le lendemain de la Pâque, des pains sans levain et du grain rôti; ils en mangèrent ce même jour.
11วันถัดจากเทศกาลปัสกา ในวันนั้นเอง พวกเขากินขนมปังไร้เชื้อและเมล็ดข้าวคั่วจากผลผลิตของแผ่นดิน
12La manne cessa le lendemain de la Pâque, quand ils mangèrent du blé du pays; les enfants d’Israël n’eurent plus de manne, et ils mangèrent des produits du pays de Canaan cette année-là.
12วันรุ่งขึ้น หลังจากพวกเขากินผลผลิตของแผ่นดินแล้ว มานาก็หยุดตก ชาวอิสราเอลไม่มีมานาอีกต่อไป แต่ในปีนั้นพวกเขากินพืชผลจากแผ่นดินคานาอัน
13Comme Josué était près de Jéricho, il leva les yeux, et regarda. Voici, un homme se tenait debout devant lui, son épée nue dans la main. Il alla vers lui, et lui dit: Es-tu des nôtres ou de nos ennemis?
13เมื่อโยชูวาอยู่ใกล้เมืองเยรีโค เขาเงยหน้าขึ้นมอง และเห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้า ถือดาบที่ชักออกมาแล้ว โยชูวาเดินเข้าไปถามว่า “ท่านอยู่ฝ่ายเราหรือฝ่ายศัตรูของเรา?”
14Il répondit: Non, mais je suis le chef de l’armée de l’Éternel, j’arrive maintenant. Josué tomba le visage contre terre, se prosterna, et lui dit: Qu’est-ce que mon seigneur dit à son serviteur?
14ชายผู้นั้นตอบว่า “ไม่ใช่ ข้าพเจ้ามาในฐานะผู้บัญชาการกองทัพของพระยาห์เวห์” โยชูวาหมอบลงจนหน้าจรดดินและนมัสการ แล้วถามเขาว่า “ท่านมีสิ่งใดจะสั่งข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านหรือ?”
15Et le chef de l’armée de l’Éternel dit à Josué: Ote tes souliers de tes pieds, car le lieu sur lequel tu te tiens est saint. Et Josué fit ainsi.
15หัวหน้ากองทัพของพระยาห์เวห์พูดกับโยชูวาว่า “จงถอดรองเท้าออก เพราะที่ที่เจ้ายืนอยู่นั้นเป็นที่บริสุทธิ์” โยชูวาก็ทำตาม
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.