Mark 5
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1And they came over the strait of the sea into the country of the Gerasens.
1Zo kwamen zij aan de overkant van het meer in het land der Gerasenen.
2And as he went out of the ship, immediately there met him out of the monuments a man with an unclean spirit,
2Zodra Hij het schip verliet, kwam Hem uit de grafspelonken een man tegemoet, die door een onreinen geest was bezeten.
3Who had his dwelling in the tombs, and no man now could bind him, not even with chains.
3Hij had zijn verblijf in de graven, en niemand kon hem zelfs met ketens meer binden;
4For having been often bound with fetters and chains, he had burst the chains, and broken the fetters in pieces, and no one could tame him.
4meermalen reeds was hij met voetboeien en ketens gebonden, maar hij had de ketens stuk getrokken en de voetboeien verbroken. Niemand was in staat hem te temmen.
5And he was always day and night in the monuments and in the mountains, crying and cutting himself with stones.
5Dag en nacht was hij in de grafspelonken en op de bergen, waar hij schreeuwde, en zich met stenen sloeg.
6And seeing Jesus afar off, he ran and adored him.
6Toen hij van verre Jesus zag, snelde hij toe, viel voor Hem neer,
7And crying with a loud voice, he said: What have I to do with thee, Jesus the Son of the most high God? I adjure thee by God that thou torment me not.
7en schreeuwde het uit: Wat hebt Gij met ons te maken, Jesus, Zoon van den Allerhoogsten God? Ik bezweer U bij God, mij niet te gaan kwellen.
8For he said unto him: Go out of the man, thou unclean spirit.
8Want Hij had hem gezegd: Onreine geest, ga uit van dien man!
9And he asked him: What is thy name? And he saith to him: My name is Legion, for we are many.
9Nu vroeg Hij hem: Hoe is uw naam? En hij zei Hem: Legioen is mijn naam, want we zijn velen.
10And he besought him much, that he would not drive him away out of the country.
10En hij bad Hem dringend, hem toch niet buiten die streek te bannen.
11And there was there near the mountain a great herd of swine, feeding.
11Nu liep daar bij de berg een grote troep zwijnen te grazen.
12And the spirits besought him, saying: Send us into the swine, that we may enter into them.
12Ze smeekten Hem, en zeiden: Zend ons naar de zwijnen, opdat we daar ingaan.
13And Jesus immediately gave them leave. And the unclean spirits going out, entered into the swine: and the herd with great violence was carried headlong into the sea, being about two thousand, and were stifled in the sea.
13Hij stond het hun toe. Toen gingen de onreine geesten uit, en wierpen zich op de zwijnen. En de troep van ongeveer twee duizend plofte van de steilte in het meer, en verdronk in het meer.
14And they that fed them fled, and told it in the city and in the fields. And they went out to see what was done:
14De drijvers vluchtten heen, en vertelden het in stad en land. Men kwam dus zien, wat er gebeurd was.
15And they came to Jesus, and they see him that was troubled with the devil, sitting, clothed, and well in his wits, and they were afraid.
15Toen ze nu bij Jesus kwamen, en den bezetene zagen zitten, gekleed en goed bij verstand, ofschoon hij door het legioen was bezeten geweest, werden ze bevreesd.
16And they that had seen it, told them, in what manner he had been dealt with who had the devil; and concerning the swine.
16En zij, die het gezien hadden, verhaalden hun wat er met den bezetene was gebeurd, en ook met de zwijnen.
17And they began to pray him that he would depart from their coasts.
17Toen verzochten ze Hem, om heen te gaan uit hun gebied.
18And when he went up into the ship, he that had been troubled with the devil, began to beseech him that he might be with him.
18Toen Hij zich nu in de boot begaf, vroeg de gewezen bezetene verlof, bij Hem te blijven.
19And he admitted him not, but saith to him: Go into thy house to thy friends, and tell them how great things the Lord hath done for thee, and hath had mercy on thee.
19Hij stond het niet toe, maar zei hem: Ga naar huis, naar de uwen, en meld hun alwat de Heer u gedaan heeft, en hoe Hij Zich over u heeft ontfermd.
20And he went his way, and began to publish in Decapolis how great things Jesus had done for him: and all men wondered.
20Hij ging heen, en begon te verkondigen in de Dekápolis, wat Jesus hem had gedaan; en allen stonden verbaasd.
21And when Jesus had passed again in the ship over the strait, a great multitude assembled together unto him, and he was nigh unto the sea.
21Toen Jesus in de boot weer de overkant had bereikt, verzamelde zich een grote menigte om Hem heen. En terwijl Hij Zich aan de oever van het meer bevond.
22And there cometh one of the rulers of the synagogue named Jairus: and seeing him, falleth down at his feet.
22kwam daar een van de oversten der synagoge, Jaïrus genaamd. Toen hij Hem zag, viel hij aan zijn voeten neer,
23And he besought him much, saying: My daughter is at the point of death, come, lay thy hand upon her, that she may be safe, and may live.
23en bad Hem met aandrang: Mijn dochtertje ligt te sterven. Kom, en leg haar de handen op: dan zal ze worden gered, en blijven leven.
24And he went with him, and a great multitude followed him, and they thronged him.
24Hij ging met hem mee. Een grote menigte volgde Hem, en drong tegen Hem op.
25And a woman who was under an issue of blood twelve years,
25Nu was daar een vrouw, die twaalf jaren lang aan bloedvloeiing leed.
26And had suffered many things from many physicians; and had spent all that she had, and was nothing the better, but rather worse,
26Veel had ze van verschillende geneesheren moeten verduren; al wat ze bezat, had ze ten koste gelegd, maar heel geen baat gevonden; ze was eer nog erger geworden.
27When she had heard of Jesus, came in the crowd behind him, and touched his garment.
27Daar ze van Jesus had gehoord, trad ze onder de menigte achter Hem aan, en raakte zijn kleed aan.
28For she said: If I shall touch but his garment, I shall be whole.
28Want ze dacht: Als ik alleen maar zijn kleren aanraak, zal ik genezen.
29And forthwith the fountain of her blood was dried up, and she felt in her body that she was healed of the evil.
29En terstond droogde haar bloedvloeiing op, en gevoelde ze aan haar lichaam, dat ze van haar kwaal was genezen.
30And immediately Jesus knowing in himself the virtue that had proceeded from him, turning to the multitude, said: Who hath touched my garments?
30Jesus was Zich bewust van de kracht, die er van Hem was uitgegaan; aanstonds keerde Hij Zich onder de menigte om, en sprak: Wie heeft mijn kleren aangeraakt?
31And his disciples said to him: Thou seest the multitude thronging thee, and sayest thou who hath touched me?
31Zijn leerlingen zeiden tot Hem: Gij ziet, dat de menigte op U aandringt, en Gij vraagt: Wie heeft Mij aangeraakt?
32And he looked about to see her who had done this.
32Maar Hij keek rond, om te zien, wie het gedaan had.
33But the woman fearing and trembling, knowing what was done in her, came and fell down before him, and told him all the truth.
33Angstig en bevend kwam de vrouw naderbij, daar ze wist, wat er met haar was gebeurd; ze viel voor Hem neer, en zeide Hem de volle waarheid.
34And he said to her: Daughter, thy faith hath made thee whole: go in peace, and be thou whole of thy disease.
34Maar Hij sprak tot haar: Dochter, uw geloof heeft u gered; ga in vrede, en wees genezen van uw kwaal.
35While he was yet speaking, some come from the ruler of the synagogue’s house, saying: Thy daughter is dead: why dost thou trouble the master any further?
35Terwijl Hij nog sprak. kwamen er lieden van den overste der synagoge, en zeiden: Uw dochter is gestorven; waarom den Meester nog lastig gevallen?
36But Jesus having heard the word that was spoken, saith to the ruler of the synagogue: Fear not, only believe.
36Jesus hoorde wat er gezegd werd, en sprak tot den overste: Vrees niet, maar geloof!
37And he admitted not any man to follow him, but Peter, and James, and John the brother of James.
37Hij liet niemand met Zich meegaan dan Petrus, Jakobus en Johannes, den broer van Jakobus.
38And they come to the house of the ruler of the synagogue; and he seeth a tumult, and people weeping and wailing much.
38Toen zij bij het huis van den overste waren gekomen, zag Hij daar het rouwmisbaar en de wenende en luid jammerende mensen.
39And going in, he saith to them: Why make you this ado, and weep? the damsel is not dead, but sleepeth.
39Hij ging binnen, en zeide tot hen: Wat tiert gij, en weent gij? Het kind is niet dood, maar het slaapt.
40And they laughed him to scorn. But he having put them all out, taketh the father and the mother of the damsel, and them that were with him, and entereth in where the damsel was lying.
40Ze lachten Hem uit. Nadat Hij ze allen had buiten gezet, nam Hij den vader en de moeder van het kind en zijn metgezellen met Zich mee, en ging het vertrek binnen, waar het kind lag.
41And taking the damsel by the hand, he saith to her: Talitha cumi, which is, being interpreted: Damsel (I say to thee) arise.
41Hij vatte het kind bij de hand, en sprak tot haar: Talita koemi: wat betekent: Meisje, Ik zeg u, sta op!
42And immediately the damsel rose up, and walked: and she was twelve years old: and they were astonished with a great astonishment.
42Onmiddellijk stond het meisje op, en liep heen en weer: want het was twaalf jaar oud. En ze stonden verstomd van verbazing.
43And he charged them strictly that no man should know it: and commanded that something should be given her to eat.
43Maar Hij gebood hun ten strengste, het niemand te laten weten. Ook zeide Hij nog, dat men haar te eten zou geven.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.