ⳘⲀⲢⲔⲞⲚ 5
Coptic New TestamentTranslation
Coptic New Testament
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲙⲏⲣ ⳿ⲉ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⳿ⲉ⳿ⲧⲭⲱⲣⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲄⲉⲣⲅⲉⲥⲉⲛⲟⲥ.
1Zo kwamen zij aan de overkant van het meer in het land der Gerasenen.
2ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲁϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲓ⳿ⲙϩⲁⲩ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⲉϥϧⲉⲛ ⲟⲩⲡ͞ⲛⲁ̅ ⳿ⲛ⳿ⲁⲕⲁⲑⲁⲣⲧⲟⲛ.
2Zodra Hij het schip verliet, kwam Hem uit de grafspelonken een man tegemoet, die door een onreinen geest was bezeten.
3ⲫⲏ ⳿ⲉⲛⲁⲣⲉ ⲡⲉϥⲙⲁ⳿ⲛϣⲱⲡⲓ ϣⲟⲡ ϧⲉⲛ ⲛⲓ⳿ⲙϩⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲕⲉϩⲁⲗⲩⲥⲓⲥ ⳿ⲙⲙⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲛ⳿ϩⲗⲓ ⲡⲉ ⳿ⲉⲥⲟⲛϩϥ.
3Hij had zijn verblijf in de graven, en niemand kon hem zelfs met ketens meer binden;
4ⲉⲑⲃⲉ ϫⲉ ⲛⲉ ⲁⲩⲥⲟⲛϩϥ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛⲥⲟⲡ ⳿ⲛϩⲁⲛⲡⲉⲇⲏⲥ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϩⲁⲗⲩⲥⲓⲥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥⲥⲱⲗⲡ ⳿ⲛⲛⲓϩⲁⲗⲩⲥⲓⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲥⲉϧⲟⲙϧⲉⲙ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲡⲉⲇⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ⳿ϣϫⲟⲙ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ϩⲗⲓ ⲉⲣⲇⲁⲙⲁⲍⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲟϥ.
4meermalen reeds was hij met voetboeien en ketens gebonden, maar hij had de ketens stuk getrokken en de voetboeien verbroken. Niemand was in staat hem te temmen.
5ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲙⲡⲓ⳿ⲉϫⲱⲣϩ ⲛⲉⲙ ⲡⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲉϥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲛⲓ⳿ⲙϩⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⲛⲓⲧⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲉϥⲱϣ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥϣⲱⲧ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲛϩⲁⲛ⳿ⲱⲛⲓ.
5Dag en nacht was hij in de grafspelonken en op de bergen, waar hij schreeuwde, en zich met stenen sloeg.
6ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲒⲏ̅ⲥ̅ ⲓⲥϫⲉⲛ ϩⲓ ⳿ⲫⲟⲩⲉⲓ ⲁϥϭⲟϫⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲱϣⲧ ⳿ⲙⲙⲟϥ.
6Toen hij van verre Jesus zag, snelde hij toe, viel voor Hem neer,
7ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲱϣ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛ⳿ⲥⲙⲏ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲁϧⲟⲕ ⲛⲉⲙⲏⲓ ϩⲱⲕ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ Ⲡ̇ϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲪϯ ⲉⲧϭⲟⲥⲓ ϯⲧⲁⲣⲕⲟ ⳿ⲙⲙⲟⲕ ⳿ⲙⲪϯ ⳿ⲙⲡⲉⲣϯϭⲗⲁⲕ ⲛⲏⲓ.
7en schreeuwde het uit: Wat hebt Gij met ons te maken, Jesus, Zoon van den Allerhoogsten God? Ik bezweer U bij God, mij niet te gaan kwellen.
8ⲛⲁϥϫⲱ ⲅⲁⲣ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⳿ⲁⲙⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲡⲓⲡ͞ⲛⲁ̅ ⳿ⲛ⳿ⲁⲕⲁⲑⲁⲣⲧⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ.
8Want Hij had hem gezegd: Onreine geest, ga uit van dien man!
9ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϣⲓⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉ ⲡⲉⲕⲣⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲗⲉⲅⲉⲱⲛ ⲡⲉ ⲡⲁⲣⲁⲛ ϫⲉ ⲧⲉⲛⲉⲣ ⲟⲩⲙⲏϣ.
9Nu vroeg Hij hem: Hoe is uw naam? En hij zei Hem: Legioen is mijn naam, want we zijn velen.
10ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϩⲁⲛⲙⲏϣ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ϣⲧⲉⲙⲟⲩⲟⲣⲡ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⳿ⲛϯⲭⲱⲣⲁ.
10En hij bad Hem dringend, hem toch niet buiten die streek te bannen.
11ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩ⳿ⲁⲅⲉⲗⲏ ⲇⲉ ⳿ⲛⲣⲓⲣ ⲉⲥⲟϣ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲡⲉ ⲉⲥⲙⲟⲛⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ.
11Nu liep daar bij de berg een grote troep zwijnen te grazen.
12ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲣⲡⲧⲉⲛ ⳿ⲉⲛ⳿ⲓⲣⲓⲣ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲛϣⲉ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ.
12Ze smeekten Hem, en zeiden: Zend ons naar de zwijnen, opdat we daar ingaan.
13ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲡ͞ⲛⲁ̅ ⳿ⲛ⳿ⲁⲕⲁⲑⲣⲧⲟⲛ ⲁⲩϣⲉⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲛⲓ⳿ⲉϣⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϩⲉⲓ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲛϫⲉ ϯ⳿ⲁⲅⲉⲗⲏ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓϫⲁϫⲣⲓⲙ ⳿ⲉ⳿ⲫⲓⲟⲙ ⲉⲩⲉⲣ ϣⲟ ⲃ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲱϫϩ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⳿ⲫⲓⲟⲙ.
13Hij stond het hun toe. Toen gingen de onreine geesten uit, en wierpen zich op de zwijnen. En de troep van ongeveer twee duizend plofte van de steilte in het meer, en verdronk in het meer.
14ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏ⳿ⲉⲛⲁⲩ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⲁⲩⲫⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲟⲥ ϧⲉⲛ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲛⲉⲙ ϧⲉⲛ ⳿ⲧⲕⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉ ⲫⲏ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ.
14De drijvers vluchtten heen, en vertelden het in stad en land. Men kwam dus zien, wat er gebeurd was.
15ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲓ ϩⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲫⲏ⳿ⲉⲛⲁⲣⲉ ⲛⲓⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲉϥϩⲉⲙⲥⲓ ⳿ⲉⲣⲉ ⲛⲉϥ⳿ϩⲃⲱⲥ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲣⲉ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϩⲟϯ.
15Toen ze nu bij Jesus kwamen, en den bezetene zagen zitten, gekleed en goed bij verstand, ofschoon hij door het legioen was bezeten geweest, werden ze bevreesd.
16ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲁϫⲓ ϧⲁⲧⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ϫⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲛⲁϣ ⳿ⲛⲣⲏϯ ⳿ⲙⲫⲏ⳿ⲉⲛⲁⲣⲉ ⲛⲓⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉ ⲛ⳿ⲓⲣⲓⲣ.
16En zij, die het gezien hadden, verhaalden hun wat er met den bezetene was gebeurd, en ook met de zwijnen.
17ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ ⳿ⲛⲧⲉϥϣⲉⲛⲁϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗϧⲉⲛ ⲛⲟⲩⲑⲟϣ.
17Toen verzochten ze Hem, om heen te gaan uit hun gebied.
18ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲁⲗⲏⲓ ⳿ⲉⲡⲓϫⲟⲓ ⲛⲁϥϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲫⲏ⳿ⲉⲛⲁϥⲟⲓ ⳿ⲛⲇⲉⲙⲱⲛ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲟϩⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ.
18Toen Hij zich nu in de boot begaf, vroeg de gewezen bezetene verlof, bij Hem te blijven.
19ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉϥⲭⲁϥ ⲁⲗⲗⲁ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲙⲁϣⲉⲛⲁⲕ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲡⲉⲕⲏⲓ ϩⲁ ⲛⲏ⳿ⲉⲧⲉⲛⲟⲩⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁⲧⲁⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲛⲏ⳿ⲉⲧⲁ Ⲡ⳪ ⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲛⲁⲓ ⲛⲁⲕ.
19Hij stond het niet toe, maar zei hem: Ga naar huis, naar de uwen, en meld hun alwat de Heer u gedaan heeft, en hoe Hij Zich over u heeft ontfermd.
20ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲱⲗ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛϩⲓⲱⲓϣ ϧⲉⲛ ϯⲙⲏϯ ⳿ⲙⲃⲁⲕⲓ ⳿ⲙⲡⲉⲧⲁϥⲁⲓϥ ⲛⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲉⲣ⳿ϣⲫⲏⲣⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲉ.
20Hij ging heen, en begon te verkondigen in de Dekápolis, wat Jesus hem had gedaan; en allen stonden verbaasd.
21ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⲟⲛ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⳿ⲉⲙⲏⲣ ϧⲉⲛ ⲡⲓϫⲟⲓ ⲁⲩⲑⲱⲟⲩϯ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉϥⲟϣ ϩⲁⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲭⲏ ⲡⲉ ϧⲁⲧⲉⲛ ⳿ⲫⲓⲟⲙ.
21Toen Jesus in de boot weer de overkant had bereikt, verzamelde zich een grote menigte om Hem heen. En terwijl Hij Zich aan de oever van het meer bevond.
22ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲓ ϩⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲁⲣⲭⲏⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲟⲥ ⳿ⲉⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲡⲉ Ⲓⲁⲓⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲁϥϩⲓⲧϥ ϧⲁⲣⲁⲧⲟⲩ ⳿ⲛⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ.
22kwam daar een van de oversten der synagoge, Jaïrus genaamd. Toen hij Hem zag, viel hij aan zijn voeten neer,
23ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϩⲁⲛⲙⲏϣ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲧⲁϣⲉⲣⲓ ⲁⲥϧⲱⲛⲧ ⳿ⲉ⳿ⲫⲙⲟⲩ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲕ⳿ⲓ ⳿ⲛⲧⲉⲕⲭⲁ ⲧⲉⲕϫⲓϫ ⳿ⲉϫⲱⲥ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲥⲛⲟϩⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉⲥⲱⲛϧ.
23en bad Hem met aandrang: Mijn dochtertje ligt te sterven. Kom, en leg haar de handen op: dan zal ze worden gered, en blijven leven.
24ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⲉϥⲟϣ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϩⲟϫϩⲉϫ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲡⲉ.
24Hij ging met hem mee. Een grote menigte volgde Hem, en drong tegen Hem op.
25ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥ ⲟⲩ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲁⲥⲉⲣ ⲓ̅ⲃ̅ ⳿ⲛⲣⲟⲙⲡⲓ ⳿ⲉⲣⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩ⳿ⲥⲛⲟϥ ϧⲁⲣⲟⲥ.
25Nu was daar een vrouw, die twaalf jaren lang aan bloedvloeiing leed.
26ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϭⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛϧⲓⲥⲓ ⳿ⲛⲧⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲛϩⲁⲛⲙⲏϣ ⳿ⲛⲥⲏⲓⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϭⲉ ⲛⲉⲧⲉⲛⲧⲁⲥ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉⲥϫⲉⲙϩⲏⲟⲩ ⳿ⲛ⳿ϩⲗⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲛⲁⲥ⳿ⲧϩⲟ ⳿ⲛϩⲟⲩ⳿ⲟ.
26Veel had ze van verschillende geneesheren moeten verduren; al wat ze bezat, had ze ten koste gelegd, maar heel geen baat gevonden; ze was eer nog erger geworden.
27⳿ⲉⲧⲁⲥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲉⲑⲃⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲁⲥ⳿ⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲏϣ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ⲁⲥϭⲓⲛⲉⲙ ⲡⲉϥ⳿ϩⲃⲟⲥ.
27Daar ze van Jesus had gehoord, trad ze onder de menigte achter Hem aan, en raakte zijn kleed aan.
28ⲛⲁⲥϫⲱ ⲅⲁⲣ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲡⲉ ϫⲉ ⲕⲁⲛ ⲁⲓϣⲁⲛϭⲓⲛⲉⲙ ⲡⲉϥ⳿ϩⲃⲱⲥ ϯⲛⲁⲛⲟϩⲉⲙ.
28Want ze dacht: Als ik alleen maar zijn kleren aanraak, zal ik genezen.
29ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧⲥ ⲁⲥϣⲱⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ϯⲙⲟⲩⲙⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲉⲥ⳿ⲥⲛⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥ⳿ⲉⲙⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲉⲥⲥⲱⲙⲁ ϫⲉ ⲁⲥⲟⲩϫⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲁ ϯⲙⲁⲥⲧⲓⲅⲝ.
29En terstond droogde haar bloedvloeiing op, en gevoelde ze aan haar lichaam, dat ze van haar kwaal was genezen.
30ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥ⳿ⲉⲙⲓ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ ⳿ⲉϯϫⲟⲙ ⳿ⲉⲧⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲉⲧⲁϥⲫⲟⲛϩϥ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲛⲁϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉⲧⲁϥϭⲓⲛⲉⲙ ⲛⲁ⳿ϩⲃⲱⲥ.
30Jesus was Zich bewust van de kracht, die er van Hem was uitgegaan; aanstonds keerde Hij Zich onder de menigte om, en sprak: Wie heeft mijn kleren aangeraakt?
31ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ⲡⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⳿ⲭⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲡⲓⲙⲏϣ ⲉϥϩⲟϫϩⲉϫ ⳿ⲙⲙⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲕϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉⲧⲁϥϭⲓⲛⲉⲙⲏⲓ.
31Zijn leerlingen zeiden tot Hem: Gij ziet, dat de menigte op U aandringt, en Gij vraagt: Wie heeft Mij aangeraakt?
32ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥϫⲟⲩϣⲧ ⲡⲉ ⳿ⲉⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲑⲏ⳿ⲉⲧⲁⲥⲉⲣ ⲫⲁⲓ.
32Maar Hij keek rond, om te zien, wie het gedaan had.
33ϯ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁⲥⲉⲣϩⲟϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥ⳿ⲥⲑⲉⲣⲧⲉⲣ ⲉⲥ⳿ⲉⲙⲓ ⳿ⲉⲫⲏ⳿ⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲁⲥ⳿ⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϩⲓⲧⲥ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ϧⲁⲣⲁⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϫⲉ ϯⲙⲉⲑⲙⲏⲓ ⲧⲏⲣⲥ ⲛⲁϥ.
33Angstig en bevend kwam de vrouw naderbij, daar ze wist, wat er met haar was gebeurd; ze viel voor Hem neer, en zeide Hem de volle waarheid.
34⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲧⲁϣⲉⲣⲓ ⲡⲉⲛⲁϩϯ ⲡⲉⲧⲁϥⲛⲁϩⲙⲓ ⲙⲁϣⲉⲛⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲓⲣⲏⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ϣⲱⲡⲓ ⲉⲩⲟⲩϫⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗϩⲁ ⲧⲉⲙⲁⲥⲧⲓⲅⲝ.
34Maar Hij sprak tot haar: Dochter, uw geloof heeft u gered; ga in vrede, en wees genezen van uw kwaal.
35⳿ⲉⲧⲓ ⲉϥⲥⲁϫⲓ ⲁⲩ⳿ⲓ ϩⲁ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲟⲥ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲁ ⲧⲉⲕϣⲉⲣⲓ ⲙⲟⲩ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩ ⳿ⲕϯϧⲓⲥⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ.
35Terwijl Hij nog sprak. kwamen er lieden van den overste der synagoge, en zeiden: Uw dochter is gestorven; waarom den Meester nog lastig gevallen?
36Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲉⲧⲟⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲙⲡⲓⲁⲣⲭⲏⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲣⲉⲣϩⲟϯ ⲙⲟⲛⲟⲛ ⲛⲁϩϯ.
36Jesus hoorde wat er gezegd werd, en sprak tot den overste: Vrees niet, maar geloof!
37ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉϥⲭⲁ ⳿ϩⲗⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲉϥⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⳿ⲉⲃⲏⲗ ⳿ⲉⲠⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ Ⲓⲁⲕⲱⲃⲟⲥ ⲛⲉⲙ Ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⳿ⲡⲥⲟⲛ ⳿ⲛⲒⲁⲕⲱⲃⲟⲥ.
37Hij liet niemand met Zich meegaan dan Petrus, Jakobus en Johannes, den broer van Jakobus.
38ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉ⳿ⲡⲏⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲁⲣⲭⲏⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲉⲩ⳿ϣⲑⲉⲣⲑⲱⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩⲣⲓⲙⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲩ⳿ϣⲗⲏⲗⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲏϣ.
38Toen zij bij het huis van den overste waren gekomen, zag Hij daar het rouwmisbaar en de wenende en luid jammerende mensen.
39ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲟⲩ ⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ϣⲧⲉⲣⲑⲱⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲧⲉⲧⲉⲛⲣⲓⲙⲓ ⳿ⲙⲡⲉⲥⲙⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ϯ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲥⲉⲛⲕⲟⲧ.
39Hij ging binnen, en zeide tot hen: Wat tiert gij, en weent gij? Het kind is niet dood, maar het slaapt.
40ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲥⲱⲃⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲡⲉ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⳿ⲉⲧⲁϥϩⲓ ⳿ⲡⲧⲏⲣϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲁϥ⳿ⲱⲗⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⳿ⲙ⳿ⲫⲓⲱⲧ ⳿ⲛϯ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲥⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲏⲉⲑⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉⲛⲁϥ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲡⲓⲙⲁ ⳿ⲉⲛⲁⲣⲉ ϯ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⲭⲏ ⳿ⲙⲙⲟϥ.
40Ze lachten Hem uit. Nadat Hij ze allen had buiten gezet, nam Hij den vader en de moeder van het kind en zijn metgezellen met Zich mee, en ging het vertrek binnen, waar het kind lag.
41ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲁϥ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲛ⳿ⲧϫⲓϫ ⳿ⲛϯ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲧⲁⲗⲓⲑⲁ ⲕⲟⲩⲙⲓ ⳿ⲉⲧⲉ ⲫⲁⲓ ⲡⲉ ϫⲉ ϯ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⲉⲓϫⲉⲣⲟ ⲧⲱⲟⲩⲛⲓ.
41Hij vatte het kind bij de hand, en sprak tot haar: Talita koemi: wat betekent: Meisje, Ik zeg u, sta op!
42ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧⲥ ⲁⲥⲧⲱⲛⲥ ⳿ⲛϫⲉ ϯ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥⲙⲟϣⲓ ⲛⲁⲥϧⲉⲛ ⲓ̅ⲃ̅ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛⲣⲟⲙⲡⲓ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲉⲣ⳿ϣⲫⲏⲣⲓ ⲥⲁⲧⲟⲧⲟⲩ ⲡⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛ⳿ϣⲫⲏⲣⲓ.
42Onmiddellijk stond het meisje op, en liep heen en weer: want het was twaalf jaar oud. En ze stonden verstomd van verbazing.
43ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛϩⲁⲛⲙⲏϣ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉ⳿ϣⲧⲉⲙ ⳿ϩⲗⲓ ⳿ⲉⲙⲓ ⳿ⲉⲫⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲟⲩϯⲟⲩⲱⲙ ⲛⲁⲥ
43Maar Hij gebood hun ten strengste, het niemand te laten weten. Ook zeide Hij nog, dat men haar te eten zou geven.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.