Philemon 1
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
1Paulus, der Gebundene Christi Jesu, und Timotheus, der Bruder, Philemon, dem Lieben und unserm Gehilfen,
1PAULUJ jalidi en Krijtuj Iejuj amen, o ri atail Timoteuj on Pilemon kompoke pat o at warok ni dodok kan.
2und Appia, der Lieben, und Archippus, unserm Streitgenossen, und der Gemeinde in deinem Hause:
2O ri atail li Apia, o jauaj pat Arkipuj, o momodijou, me mi nan tanpaj omui;
3Gnade sei mit euch und Friede von Gott, unserm Vater, und dem HERRN Jesus Christus!
3Mak o popol jan ren Kot jam atail o atail Kaun Iejuj Krijtuj en mi re omui!
4Ich danke meinem Gott und gedenke dein allezeit in meinem Gebet,
4I kin danke ai Kot ni ai kapakap kin komui anjau karoj.
5nachdem ich höre von der Liebe und dem Glauben, welche du hast an den HERRN Jesus und gegen alle Heiligen,
5Pwe i roner duen omui limpok o pojon on Kaun Iejuj o on jaraui kan karoj.
6daß der Glaube, den wir miteinander haben, in dir kräftig werde durch Erkenntnis alles des Guten, das ihr habt in Christo Jesu.
6Pwe pojon o me mi retail en kakairida re omui, ni omui dedeki duen me mau kan karoj, me mi reatail jan ren Krijtuj.
7Wir haben aber große Freude und Trost an deiner Liebe; denn die Herzen der Heiligen sind erquickt durch dich, lieber Bruder.
7Kit peren kidar o kamait kilar omui limpok, pwe monion en jaraui kan en kelail kilar komui, ri ai.
8Darum, wiewohl ich habe große Freudigkeit in Christo, dir zu gebieten, was dir ziemt,
8I me i aimaki ren Krijtuj kujoned eki on komui duen me pan wiaui.
9so will ich doch um der Liebe willen nur vermahnen, der ich ein solcher bin, nämlich ein alter Paulus, nun aber auch ein Gebundener Jesu Christi.
9Ari jo, pweki ai limpok on komui i men poeki ta re omui, pwe nai Pauluj likailapalar o jalidi en Krijtuj amen.
10So ermahne ich dich um meines Sohnes willen, Onesimus, den ich gezeugt habe in meinen Banden,
10I poeki re omui nai jeri Onejimuj, me i wiadar ni ai jalidi.
11welcher weiland dir unnütz, nun aber dir und mir wohl nütze ist; den habe ich wiedergesandt.
11Me jo katepa on komui maj o, a met a katepa on komui o nai.
12Du aber wollest ihn, das ist mein eigen Herz, annehmen.
12I me i kapure on komui, komui ari apwali i, dueta pein monion i.
13Denn ich wollte ihn bei mir behalten, daß er mir an deiner Statt diente in den Banden des Evangeliums;
13Pwe i mauki a en mimieta re i, pwen papa ia ni ai jaliekidi ronamau, wiliandi komui,
14aber ohne deinen Willen wollte ich nichts tun, auf daß dein Gutes nicht wäre genötigt, sondern freiwillig.
14A i jota men wia meakot, me jota pwili jan kupur omui, pwe omui wia mau ender man jairen a jomanjairen.
15Vielleicht aber ist er darum eine Zeitlang von dir gekommen, daß du ihn ewig wieder hättest,
15Ele a tan jan re omui anjau kij, pwe komui en pur on naineki i kokolata.
16nun nicht mehr als einen Knecht, sondern mehr denn einen Knecht, als einen lieben Bruder, sonderlich mir, wie viel mehr aber dir, beides, nach dem Fleisch und in dem HERRN.
16Kaidin due ladu amen, a mau jan ladu amen, pwe due ri omui kompok amen; iduen re i, a re omui pan laud jan ni pali uduk a o ni pali en Kaun.
17So du nun mich hältst für deinen Genossen, so wollest du ihn als mich selbst annehmen.
17Ma komui akawarok kin ia, apwali i dueta pein nai.
18So er aber dir etwas Schaden getan hat oder schuldig ist, das rechne mir zu.
18A ma a wia japun on komui er, de pwaipwand on komui, i pan kapunala.
19Ich, Paulus, habe es geschrieben mit meiner Hand: Ich will's bezahlen. Ich schweige, daß du dich selbst mir schuldig bist.
19Met nai Pauluj intinkier pein pa i, i pan pwain, ari jo, i jo pan inda, me komui pwaipwand ki on ia pein komui.
20Ja, lieber Bruder, gönne mir, daß ich mich an dir ergötze in dem HERRN; erquicke mein Herz in dem HERRN.
20Ei ri ai, i men paiekin komui ren Kaun o, kainjenemauda monion i ren Krijtuj.
21Ich habe aus Zuversicht deines Gehorsams dir geschrieben; und ich weiß, du wirst mehr tun, denn ich sage.
21I kaporoporeki om peik, ap intin won komui. A i aja, me komui pan wia laud jan, me inda.
22Daneben bereite mir die Herberge; denn ich hoffe, daß ich durch euer Gebet euch geschenkt werde.
22I men, komui en kaonopada deu i, pwe i kaporoporeki, me i pan lapwadan komail ki omail kapakap.
23Es grüßt dich Epaphras, mein Mitgefangener in Christo Jesu,
23En Epapraj, ai warok ni ai jalidi pan Krijtuj Iejuj, a ranamau won komui.
24Markus, Aristarchus, Demas, Lukas, meine Gehilfen.
24O Markuj, o Arijtarkuj, o Demaj, o Lukaj ai warok en dodok kan.
25Die Gnade unsers HERRN Jesu Christi sei mit eurem Geist! Amen.
25Mak en atail Kaun Iejuj Krijtuj kin ian nen omail! Amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.