ⲚⲒⲢⲰⳘⲈⲞⲤ 11
Coptic New TestamentTranslation
Coptic New Testament
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ϯϫⲱ ⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲙⲏ ⲁ ⲫϯ ⲭⲁ ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⳿ⲛⲛⲉⲥϣⲱⲡⲓ ⲕⲉⲅⲁⲣ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϩⲱ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲟⲩ⳿ⲏⲥⲣⲁⲏⲗⲓⲧⲏⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⳿ⲡ⳿ϫⲣⲟϫ ⳿ⲛⲁⲃⲣⲁⲁⲙ ⳿ⲧⲫⲩⲗⲏ ⳿ⲙⲃⲉⲛⲓ⳿ⲁⲙⲓⲛ.
1Глаголю ж оце: Чи вже ж відопхнув Бог людей своїх? Нехай не буде! Бо й я Ізраїльтянин, із насїння Авраамового, із роду Беняминового.
2⳿ⲙⲡⲉ ⲫϯ ⲭⲁ ⲡⲉϥⲗⲁⲟⲥ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⲫⲏⲉⲧⲁϥⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⳿ⲛⲥⲟⲩⲱⲛϥ ϣⲁⲛ ⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ⲉⲙⲓ ⲁⲛ ϫⲉ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉ ϯ⳿ⲅⲣⲁⲫⲏ ϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϧⲉⲛ ⲏⲗⲓⲁⲥ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧⲁϥⲥⲉⲙⲓ ⳿ⲙⲫϯ ⳿ⲉ⳿ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅.
2Не відопхнув Бог людей своїх, котрих перше знав. Хиба не відаєте, що про Ілию глаголе писаннє? як він обертаєть ся до Бога проти Ізраїля, глаголючи:
3ϫⲉ Ⲡ⳪ ⲛⲉⲕ⳿ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ⲁⲩϧⲟⲑⲃⲟⲩ ⲛⲉⲕⲙⲁ⳿ⲛⲉⲣϣⲟⲩϣⲱⲟⲩϣⲓ ⲁⲩⲟⲩⲟϫⲡⲟⲩ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧ ⲁⲓⲥⲱϫⲡ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲁ ⲧⲁ ⲯⲩⲭⲏ.
3Господи, пророки Твої повбивали, і жертівнї Твої порозкидали; я зоставсь один, і шукають души моєї.
4ⲁⲗⲗⲁ ⲟⲩ ⲡⲉⲧⲉ ⲡⲓ⳿ⲭⲣⲏⲙⲁⲧⲓⲥⲙⲟⲥ ϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ ⲁⲓⲥⲱϫⲡ ⲛⲏⲓ ⳿ⲛⲍ̅ ⳿ⲛϣⲟ ⳿ⲛⲣⲱⲙⲓ ⲛⲁⲓ ⲉⲧⲉ ⳿ⲙⲡⲟⲩⲕⲉⲗϫ ⲕⲉⲗⲓ ⳿ⲛϯⲃⲁⲁⲗ.
4Що ж глаголе йому Божа відповідь? Зоставив я собі сїм тисяч мужів, що не приклонили колїна перед Ваалом.
5ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲟⲛ ϧⲉⲛ ⲡⲁⲓⲥⲏⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲉ ϯ ⲛⲟⲩ ⲟⲩⲗⲩⲙⲙⲁ ⲕⲁⲧⲁ ⲟⲩⲙⲉⲧⲥⲱⲧⲡ ⳿ⲛⲟⲩ⳿ϩⲙⲟⲧ ⲁϥϣⲱⲡⲓ.
5Оттак же і в теперішнім часї єсть останок по вибору благодатї.
6ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩ⳿ϩⲙⲟⲧ ⲓⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛ⳿ϩⲃⲏⲟⲩ⳿ⲓ ⲁⲛ ⲡⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲡⲓ⳿ϩⲙⲟⲧ ⳿ϥⲛⲁⲉⲣ⳿ϩⲙⲟⲧ ⲁⲛ ϫⲉ.
6Коли ж по благодатї, то не по дїлам; ато благодать не була б уже більш благодаттю. Коли ж по дїлам, то більш нема благодатї; ато дїло не було б уже більш дїлом.
7ⲟⲩ ϫⲉ ⲫⲏ ⲡⲉⲧⲉ ⳿ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⲫⲁⲓ ⳿ⲙⲡⲉϥϣⲁϣⲛⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϯⲙⲉⲧⲥⲱⲧⲡ ⲇⲉ ⲁⲥϯⲙⲁϯ ⳿ⲡⲥⲉⲡⲓ ⲇⲉ ⲁⲩⲑⲱⲙ ⳿ⲛϩⲏⲧ.
7Що ж? чого шукав Ізраїль, того не осяг, а вибір осяг, инші ж ослїпли,
8ⲕⲁⲧⲁ⳿ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧ⳿ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϫⲉ ⲁ ⲫϯ ϯ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲡ͞ⲛⲁ̅ ⳿ⲛⲧⲱⲙⲧ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲃⲁⲗ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙⲛⲁⲩ ⳿ⲙⲃⲟⲗ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲙⲁϣϫ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙⲥⲱⲧⲉⲙ ϣⲁ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲫⲟⲟⲩ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ.
8(яко ж писано: Дав їм Бог духа дрімоти; очі, щоб не бачили, й уші, щоб не чули) до днешнього дня.
9ⲟⲩⲟϩ ⲇⲁⲩⲓⲇ ϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲉ ⲧⲟⲩ⳿ⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲫⲁϣ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϫⲟⲣϫⲥ ⲛⲉⲙ ⲟⲩ⳿ⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲟⲛ ⲛⲉⲙ ⲟⲩϯ ϣⲉⲃⲓⲱ ⲛⲱⲟⲩ.
9І Давид глаголе: Нехай буде трапеза їх на сїть і на ловитву, і на поблазнь, і на відплату їм.
10ⲛⲟⲩⲃⲁⲗ ⲙⲁⲣⲟⲩⲉⲣ⳿ⲭⲣⲉⲙⲧⲥ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙⲛⲁⲩ ⳿ⲙⲃⲟⲗ ⲧⲟⲩϭⲓⲥⲓ ⲙⲁⲣⲉⲥⲕⲱⲗϫ ⳿ⲛⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ.
10Нехай оморочать ся очі їх, щоб не бачили, і хребет їх завсїди зігнутий.
11ϯϫⲱ ⲟⲩⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲙⲏ ⲁⲩ⳿ⲥⲗⲁϯ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉϩⲉⲓ ⳿ⲛⲛⲉⲥϣⲱⲡⲓ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩⲡⲁⲣⲁⲡⲧⲱⲙⲁ ⲁ ⳿ⲡⲟⲩϫⲁⲓ ϣⲱⲡⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲛⲥⲉϯⲭⲟϩ ⲛⲱⲟⲩ.
11Глаголю й питаю тепер: Чи вони спіткнулись, щоб (на завсїди) упали? Нехай не буде! їх-то упадком і спасеннє поганам, щоб завдати їм зависти.
12ⲓⲥϫⲉ ⲡⲟⲩⲡⲁⲣⲁⲡⲧⲱⲙⲁ ⲁϥⲉⲣ ⲟⲩⲙⲉⲧⲣⲁⲙⲁ⳿ⲟ ⳿ⲙⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲟⲩϭⲣⲟϩ ⲁϥⲉⲣ ⲙⲉⲧⲣⲁⲙⲁ⳿ⲟ ⳿ⲛⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⲓⲉ ⲁⲩⲏⲣ ⲡⲉ ⲡⲟⲩϫⲱⲕ.
12Коли ж упадок їх багацтво сьвіту, і відпаденнє їх багацтво поган, скільки ж більше повнота їх?
13ϯϫⲱ ⲇⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲁ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⳿ⲉⲫⲟⲥⲟⲛ ⲙⲉⲛ ⲟⲩⲛ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ϯⲟⲓ ⳿ⲛ⳿ⲁⲡⲟⲥⲧⲟⲗⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ϯϯⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲧⲁⲇⲓ⳿ⲁⲕⲟⲛⲓⲁ.
13Вам бо, поганам, глаголю, на скільки я апостол поганам: Службу мою прославляю,
14ϫⲉ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲁϯⲭⲟϩ ⳿ⲛⲧⲁⲥⲁⲣⲝ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲁⲛⲟϩⲉⲙ ⳿ⲛϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ.
14чи не завдам як зависти тїлу моєму, і не спасу которих із них.
15ⲓⲥϫⲉ ⲅⲁⲣ ⲁ ⲡⲟⲩϩⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲁϥⲉⲣ ⲟⲩϩⲱⲧⲡ ⳿ⲙⲡⲓⲕⲟⲥⲙⲟⲥ ⲓⲉ ⲁϣ ⲡⲉ ⲡⲟⲩ⳿ⲓⲛⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲃⲏⲗ ⳿ⲉ⳿ⲡⲱⲛϧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲉⲑⲙⲱⲟⲩⲧ.
15Коли бо відкинуттє їх примиреннє сьвітові, що ж (буде) прийняттє, коли не життє з мертвих?
16ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ϯⲁⲡⲁⲣⲭⲏ ⲟⲩⲁⲃ ⲓⲉ ⳿ϥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲕⲉⲟⲩⲱϣⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲓⲥϫⲉ ϯ ⲛⲟⲩⲛⲓ ⲟⲩⲁⲃ ⲓⲉ ⳿ⲥⲟⲩⲁⲃ ⲟⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲕⲉϫⲁⲗ.
16Коли ж росчина сьвята, то й заміс; і коли корінь сьвят, то й віттє.
17ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⲁ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϫⲁⲗ ⲁⲩⲕⲱⲣϫ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲟⲩ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲃⲱ ⳿ⲛϫⲱⲓⲧ ⳿ⲛϣⲁϣⲓ ⲁⲩⲉⲣⲕⲓⲛ⳿ⲇⲣⲓⲍⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲕ ⳿ⲛ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲕⲉⲣ⳿ϣⲫⲏⲣ ⳿ⲙⲡⲓⲕⲉⲛⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⳿ⲑⲛⲟⲩⲛⲓ ⳿ⲛϯⲃⲱ ⳿ⲛϫⲱⲓⲧ.
17Коли ж деякі з віття відломились, а ти, бувши дикою оливиною, прищепивсь єси замість них, і спільником коріння і туку оливного зробивсь єси,
18⳿ⲙⲡⲉⲣϣⲟⲩϣⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲟⲕ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲛⲓϫⲁⲗ ⲓⲥϫⲉ ⲇⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⳿ⲕϣⲟⲩϣⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲟⲕ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲁⲛ ⲉⲧϥⲁⲓ ϧⲁ ϯⲛⲟⲩⲛⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϯⲛⲟⲩⲛⲓ ⲉⲧⲧⲱⲟⲩⲛ ϧⲁⲣⲟⲕ.
18то не величай ся перед віттєм. Коли ж величаєш ся, то (знай) не ти кореня носиш, а корінь тебе.
19⳿ⲭⲛⲁϫⲟⲥ ⲟⲩⲛ ϫⲉ ϩⲁⲛⲟⲩⲟⲛ ⲕⲱⲣϫ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϫⲁⲗ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲉⲣⲕⲩⲛ⳿ⲇⲣⲓⲍⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲓ.
19Ти ж кажеш: Відломилось віттє, щоб я прищепив ся.
20ⲕⲁⲗⲱⲥ ⲁⲩⲕⲱⲣϫ ϧⲉⲛ ⲧⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲑⲛⲁϩϯ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲇⲉ ⳿ⲕⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲕ ϧⲉⲛ ⳿ⲫⲛⲁϩϯ ⳿ⲙⲡⲉⲣϭⲓⲥⲓ ⳿ⲛϩⲏⲧ ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲣⲓϩⲟϯ.
20Добре: невірою відломились вони, ти ж вірою стоїш. Не носись високо, а бій ся.
21ⲓⲥϫⲉ ⲅⲁⲣ ⳿ⲙⲡⲉ ⲫϯ ϯⲁⲥⲟ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲛⲓⲕⲁⲧⲁⲫⲩⲥⲓⲥ ⳿ⲛϫⲁⲗ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ϩⲱⲕ ⳿ⲛⲛⲉϥϯⲁⲥⲟ ⳿ⲉⲣⲟⲕ.
21Коли бо Бог природнього віття не пощадив, (гледи) що й тебе не пощадить.
22⳿ⲁⲛⲁⲩ ⲟⲩⲛ ⳿ⲉϯⲙⲉⲧⲭ̅ⲥ̅ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲉⲧⲣⲉϥϣⲱⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲛⲏ ⲙⲉⲛ ⲉⲧⲁⲩϩⲉⲓ ⲟⲩϣⲱⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉϫⲱⲕ ⲟⲩⲙⲉⲧⲭ͞ⲣⲥ̅ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ ⳿ⲉϣⲱⲡ ⲇⲉ ⲁⲕϣⲁⲛⲟϩⲓ ϧⲉⲛ ϯⲙⲉⲧⲭ͞ⲣⲥ̅ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ϩⲱⲕ ⲥⲉⲛⲁⲕⲟⲣϫⲕ.
22Вбачай же благость і непощадіннє Боже: на тих, що відпали, непощадіннє; на тебе ж благость, коли пробувати меш у благости; коли ж нї, то й ти будеш відтятий.
23ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲁⲩ⳿ϣⲧⲉⲙⲟϩⲓ ϧⲉⲛ ϯⲙⲉⲧⲁⲑⲛⲁϩϯ ⲥⲉⲛⲁⲉⲣⲕⲩⲛ⳿ⲇⲣⲓⲍⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲛⲕⲉⲥⲟⲡ.
23І вони ж, як не зостануть ся в невірстві, прищеплять ся; здолїє бо Бог знов прищепити їх.
24ⲓⲥϫⲉ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲁⲩⲕⲟⲣϫⲕ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲁ ϯ ⲕⲁⲧⲁⲫⲩⲥⲓⲥ ⳿ⲙⲃⲱ ⳿ⲛϫⲱⲓⲧ ⳿ⲛϣⲁϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣⲕⲩⲛ⳿ⲇⲣⲓⲍⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲟⲕ ⲡⲁⲣⲁ ⲧⲉⲕⲫⲩⲥⲓⲥ ⳿ⲉ ϯⲃⲱ ⳿ⲛϫⲱⲓⲧ ⳿ⲛⲛⲟⲩⲧⲉⲙ ⲡⲱⲥⲟ ⲙⲁⲗⲗⲟⲛ ⲛⲁⲓ ⲉⲩⲛⲁⲉⲣⲕⲩⲛ⳿ⲇⲣⲓⲍⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲧⲟⲩⲫⲩⲥⲓⲥ ⳿ⲉⲧⲟⲩⲃⲱ ⳿ⲛϫⲱⲓⲧ ⳿ⲙⲙⲓⲛ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ.
24Коли бо ти відтятий від оливини, дикої по природї, і проти природи прищеплений до доброї оливини, то як більш сї, що по природї прищеплять ся до своєї оливини.
25⳿ⲛϯⲟⲩⲉϣ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲛ ⲛⲁ⳿ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⳿ⲛⲁⲧ⳿ⲉⲙⲓ ⳿ⲉⲡⲁⲓⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲧⲉⲛ⳿ϣⲧⲉⲙϣⲱⲡⲓ ⲉⲣⲉⲧⲉⲛⲟⲓ ⳿ⲛⲥⲁⲃⲉ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ϫⲉ ⲟⲩⲑⲱⲙ ⳿ⲛϩⲏⲧ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙ⳿ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ϧⲉⲛ ⲟⲩ⳿ⲁⲡⲟⲙⲉⲣⲟⲥ ϣⲁⲧⲉ ⳿ⲡϫⲱⲕ ⳿ⲛⲛⲓⲉⲑⲛⲟⲥ ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ.
25Не хочу бо, щоб ви не відали тайни сієї, брати (щоб не були самі в собі мудрими), що ослїпленнє від части Ізраїлеві стало ся, доки сповненнє поган увійде.
26ⲟⲩⲟϩ ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⳿ⲡⲓⲥ̅ⲗ̅ ⲧⲏⲣϥ ⲉϥ⳿ⲉⲛⲟϩⲉⲙ ⲕⲁⲧⲁ⳿ⲫⲣⲏϯ ⲉⲧ⳿ⲥϧⲏⲟⲩⲧ ϫⲉ ⲉϥ⳿ⲉ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲥⲓⲱⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲫⲏⲉⲑⲛⲁⲛⲟϩⲉⲙ ⲉϥ⳿ⲉⲧⲁⲥⲑⲟ ⳿ⲛⲛⲓⲙⲉⲧⲁⲥⲉⲃⲏⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲁ ⲓⲁⲕⲱⲃ.
26І так увесь Ізраїль спасеть ся, яко ж писано: Прийде з Сіону Збавитель, і одверне безбожжє від Якова;
27ⲟⲩⲟϩ ⲑⲁⲓ ⲧⲉ ⲧⲁⲇⲓ⳿ⲁⲑⲏⲕⲏ ⲉⲑⲛⲁϣⲱⲡⲓ ⲛⲱⲟⲩ ϩⲟⲧⲁⲛ ⲁⲓϣⲁⲛⲱⲗⲓ ⳿ⲛⲛⲟⲩⲛⲟⲃⲓ.
27і се їм од мене завіт, коли зниму гріхи їх.
28ⲕⲁⲧⲁ ⲙⲉⲛ ⲡⲓⲉⲩⲁⲅⲅⲉⲗⲓⲟⲛ ϩⲁⲛϫⲁϫⲓ ⲛⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲕⲁⲧⲁ ϯⲙⲉⲧⲥⲱⲧⲡ ⲇⲉ ϩⲁⲛⲙⲉⲛⲣⲁϯ ⲛⲉ ⲉⲑⲃⲉ ⲛⲟⲩⲓⲟϯ.
28По благовістю (вони) вороги задля вас; по вибранню ж полюблені задля отцїв.
29ϩⲁⲛⲁⲑⲟⲩⲱⲙ ⳿ⲛ⳿ϩⲑⲏⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲛⲉ ⲛⲓ⳿ϩⲙⲟⲧ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲑⲱϩⲉⲙ.
29Бо в даруваннях і покликанню Бог не каєть ся.
30⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⲅⲁⲣ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲉⲣⲁⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛⲥⲁ ⲫϯ ⳿ⲛⲟⲩⲥⲏⲟⲩ ϯⲛⲟⲩ ⲇⲉ ⲁⲩⲛⲁⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϧⲉⲛ ϯⲙⲉⲧⲁⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲁⲓ.
30Бо, як і ви колись противились Богові, тепер же помилувані через непокору сих,
31ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ⲛⲁⲓ ϩⲱⲟⲩ ϯⲛⲟⲩ ⲁⲩⲉⲣⲁⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛⲥⲁ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁⲓ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲥⲉⲛⲁ⳿ⲓ ⲛⲱⲟⲩ ϩⲱⲟⲩ ϯⲛⲟⲩ.
31так і сї тепер противились, щоб через ваше помилуваннє і їх помилувано.
32ⲁ ⲫϯ ⲅⲁⲣ ⲙⲁ⳿ϣⲑⲁⲙ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲉⲛ ⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ϧⲁ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉϥⲛⲁⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲟⲛ ⲛⲓⲃⲉⲛ.
32Зачинив бо Бог усїх у непокору, щоб усїх помилувати.
33ⲱ ⳿ⲡϣⲱⲕ ⳿ⲛϯⲙⲉⲧⲣⲁⲙⲁ⳿ⲟ ⲛⲉⲙ ϯ ⲥⲟⲫⲓ⳿ⲁ ⲛⲉⲙ ⲡⲓ⳿ⲉⲙⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ ϩⲱⲥ ϩⲁⲛⲁⲧϧⲉⲧϧⲱⲧⲟⲩ ⲛⲉ ⲛⲉϥϩⲁⲡ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛⲁⲧ ϭⲓⲧⲁⲧⲥⲓ ⳿ⲛⲥⲱⲟⲩ ⲛⲉ ⲛⲉϥⲙⲱⲓⲧ.
33О, глибино багацтва і премудрости і розуму Божого! як не довідомі присуди Його і не дослїджені дороги Його!
34ⲛⲓⲙ ⲅⲁⲣ ⲡⲉⲧⲁϥ⳿ⲉⲙⲓ ⳿ⲉ⳿ⲡϩⲏⲧ ⳿ⲙⲠ⳪ ⲓⲉ ⲛⲓⲙ ⲁϥⲉⲣ⳿ϣⲫⲏⲣ ⳿ⲛⲥⲟϭⲛⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ.
34Хто бо зрозумів ум Господень? або хто порадником Йому був?
35ⲓⲉ ⲛⲓⲙ ⲁϥⲉⲣϣⲟⲣⲡ ⳿ⲛϯ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥϯ ⲛⲁϥ ⳿ⲛⲧⲟⲩϣⲉⲃⲓⲱ.
35або хто наперед дав Йому, щоб Він віддав йому?
36ϫⲉ ϩⲁⲛ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲟⲧϥ ⲛⲉ ⲟⲩⲟϩ ϩⲁⲛ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲉ ⲫⲱϥ ⲡⲉ ⲡⲓⲱⲟⲩ ϣⲁ ⲉⲛⲉϩ ⲁⲙⲏⲛ
36Бо з Него, і Ним, і в Него все. Єму слава на віки. Амінь.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.