耶利米書 14
Chinese Union Version, punctuated (Traditional)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1耶和華論到乾旱 之災 的話臨到 耶利米 ：
1کلام خداوند که درباره خشک سالی به ارمیا نازل شد.
2猶大 悲哀，城門衰敗。 眾人披上黑衣坐在地上； 耶路撒冷 的哀聲上達。
2«یهودا نوحه گری می‌کند و دروازه هایش کاهیده شده، ماتم‌کنان بر زمین می‌نشینند و فریاداورشلیم بالا می‌رود.
3他們的貴冑打發家僮打水； 他們來到水池， 見沒有水，就拿着空器皿， 蒙羞慚愧，抱頭而回。
3و شرفای ایشان صغیران ایشان را برای آب می‌فرستند و نزد حفره هامی روند و آب نمی یابند و با ظرفهای خالی برگشته، خجل و رسوا می‌شوند و سرهای خود رامی پوشانند.
4耕地的也蒙羞抱頭； 因為無雨降在地上， 地都乾裂。
4به‌سبب اینکه زمین منشق شده است چونکه باران بر جهان نباریده است. فلاحان خجل شده، سرهای خود را می‌پوشانند.
5田野的母鹿生下小鹿，就撇棄， 因為無草。
5بلکه غزالها نیز در صحرا می‌زایند و (اولاد خود را)ترک می‌کنند چونکه هیچ گیاه نیست.
6野驢站在淨光的高處，喘氣好像野狗； 因為無草，眼目失明。
6وگورخران بر بلندیها ایستاده، مثل شغالها برای باددم می‌زنند و چشمان آنها کاهیده می‌گردد چونکه هیچ علفی نیست.»
7耶和華啊，我們的罪孽雖然作見證告我們， 還求你為你名的緣故行事。 我們本是多次背道，得罪了你。
7ای خداوند اگر‌چه گناهان ما بر ما شهادت می‌دهد اما به‌خاطر اسم خود عمل نما زیرا که ارتدادهای ما بسیار شده است و به تو گناه ورزیده‌ایم.
8以色列 所盼望、在患難時作他救主的啊， 你為何在這地像寄居的， 又像行路的只住一宵呢？
8ای تو که امید اسرائیل ونجات‌دهنده او در وقت تنگی می‌باشی چرا مثل غریبی در زمین و مانند مسافری که برای شبی خیمه می‌زند شده‌ای؟
9你為何像受驚的人， 像不能救人的勇士呢？ 耶和華啊，你仍在我們中間； 我們也稱為你名下的人， 求你不要離開我們。
9چرا مثل شخص متحیرو مانند جباری که نمی تواند نجات دهد هستی؟ اما تو‌ای خداوند در میان ما هستی و ما به نام تونامیده شده‌ایم پس ما را ترک منما.
10耶和華對這百姓如此說： 這百姓喜愛妄行， 不禁止腳步， 所以耶和華不悅納他們。 現今要記念他們的罪孽， 追討他們的罪惡。
10خداوند به این قوم چنین می‌گوید: «ایشان به آواره گشتن چنین مایل بوده‌اند و پایهای خودرا باز نداشتند. بنابراین خداوند ایشان را مقبول ننمود و حال عصیان ایشان را به یاد آورده، گناه ایشان را جزا خواهد داد.»
11耶和華又對我說：「不要為這百姓祈禱求好處。
11و خداوند به من گفت: «برای خیریت این قوم دعا منما!
12他們禁食的時候，我不聽他們的呼求；他們獻燔祭和素祭，我也不悅納；我卻要用刀劍、饑荒、瘟疫滅絕他們。」
12چون روزه گیرند ناله ایشان را نخواهم شنید و چون قربانی سوختنی و هدیه آردی گذرانند ایشان راقبول نخواهم فرمود بلکه من ایشان را به شمشیر وقحط و وبا هلاک خواهم ساخت.»
13我就說：「唉！主耶和華啊，那些先知常對他們說：『你們必不看見刀劍，也不遭遇饑荒；耶和華要在這地方賜你們長久的平安。』」
13پس گفتم: «آه‌ای خداوند یهوه اینک انبیا به ایشان می‌گویند که شمشیر را نخواهید دید وقحطی به شما نخواهد رسید بلکه شما را در این مکان سلامتی پایدار خواهم داد.»
14耶和華對我說：「那些先知託我的名說假預言，我並沒有打發他們，沒有吩咐他們，也沒有對他們說話；他們向你們預言的，乃是虛假的異象和占卜，並虛無的事，以及本心的詭詐。
14پس خداوند مرا گفت: «این انبیا به اسم من به دروغ نبوت می‌کنند. من ایشان را نفرستادم و به ایشان امری نفرمودم و تکلم ننمودم، بلکه ایشان به رویاهای کاذب و سحر و بطالت و مکر دلهای خویش برای شما نبوت می‌کنند.
15所以耶和華如此說：論到託我名說預言的那些先知，我並沒有打發他們；他們還說這地不能有刀劍饑荒，其實那些先知必被刀劍饑荒滅絕。
15بنابراین خداوند درباره این انبیا که به اسم من نبوت می‌کنند و من ایشان را نفرستاده‌ام و می‌گویند که شمشیر و قحط در این زمین نخواهد شد می‌گویدکه این انبیا به شمشیر و قحط کشته خواهند شد.
16聽他們說預言的百姓必因饑荒刀劍拋在 耶路撒冷 的街道上，無人葬埋。他們連妻子帶兒女，都是如此。我必將他們的惡倒在他們身上。」
16و این قومی که برای ایشان نبوت می‌کنند درکوچه های اورشلیم به‌سبب قحط و شمشیرانداخته خواهند شد و کسی نخواهد بود که ایشان و زنان ایشان و پسران و دختران ایشان را دفن کندزیرا که شرارت ایشان را بر ایشان خواهم ریخت.
17你要將這話對他們說： 願我眼淚汪汪， 晝夜不息， 因為我百姓受了裂口破壞的大傷。
17پس این کلام را به ایشان بگو: چشمان من شبانه‌روز اشک می‌ریزد و آرامی ندارد زیرا که آن دوشیزه یعنی دختر قوم من به شکستگی عظیم وصدمه بینهایت سخت شکسته شده است.
18我若出往田間， 就見有被刀殺的； 我若進入城內， 就見有因饑荒患病的； 連先知帶祭司在國中往來， 也是毫無知識。
18اگربه صحرا بیرون روم اینک کشتگان شمشیر و اگربه شهر داخل شوم اینک بیماران از گرسنگی. زیراکه هم انبیا و کهنه در زمین تجارت می‌کنند و هیچ نمی دانند.»
19你全然棄掉 猶大 嗎？ 你心厭惡 錫安 嗎？ 為何擊打我們，以致無法醫治呢？ 我們指望平安，卻得不着好處； 指望痊癒，不料，受了驚惶。
19آیا یهودا را بالکل ترک کرده‌ای و آیا جانت صهیون را مکروه داشته است؟ چرا ما را چنان زده‌ای که برای ما هیچ علاجی نیست؟ برای سلامتی انتظار کشیدیم اما هیچ خیری نیامد وبرای زمان شفا و اینک اضطراب پدید آمد.
20耶和華啊，我們承認自己的罪惡， 和我們列祖的罪孽， 因我們得罪了你。
20ای خداوند به شرارت خود و به عصیان پدران خویش اعتراف می‌نماییم زیرا که به تو گناه ورزیده‌ایم.
21求你為你名的緣故， 不厭惡我們， 不辱沒你榮耀的寶座。 求你追念， 不要背了與我們所立的約。
21به‌خاطر اسم خود ما را رد منما. کرسی جلال خویش را خوار مشمار. عهد خودرا که با ما بستی به یاد آورده، آن را مشکن.
22外邦人虛無 的神 中有能降雨的嗎？ 天能自降甘霖嗎？ 耶和華－我們的上帝啊， 能如此的不是你嗎？ 所以，我們仍要等候你， 因為這一切都是你所造的。
22آیادر میان اباطیل امت‌ها هستند که باران ببارانند و آیا آسمان می‌تواند بارش بدهد؟ مگر تو‌ای یهوه خدای ما همان نیستی و به تو امیدوار هستیم چونکه تو فاعل همه اینکارها می‌باشی.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.