撒母耳记上 20
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
Freedom Bible (Thai)
1大卫 从 拉玛 的 拿约 逃跑，来到 约拿单 那里，对他说：「我做了什么？有什么罪孽呢？在你父亲面前犯了什么罪，他竟寻索我的性命呢？」
1ดาวิดหนีจากนาโยทในรามาห์มาหาโยนาธานและถามว่า “ฉันทำอะไรผิด? ฉันมีความผิดหรือทำบาปอะไรต่อพ่อของเจ้า เขาจึงตามเอาชีวิตฉัน?”
2约拿单 回答说：「断然不是！你必不致死。我父做事，无论大小，没有不叫我知道的。怎么独有这事隐瞒我呢？决不如此。」
2โยนาธานตอบว่า “ไม่มีทาง! เจ้าจะไม่ตาย พ่อฉันไม่ทำอะไรไม่ว่าเรื่องใหญ่หรือเล็กโดยไม่บอกฉันก่อน ทำไมจะปิดบังเรื่องนี้? ไม่จริงหรอก”
3大卫 又起誓说：「你父亲准知我在你眼前蒙恩。他心里说，不如不叫 约拿单 知道，恐怕他愁烦。我指着永生的耶和华，又敢在你面前起誓，我离死不过一步。」
3แต่ดาวิดยืนยันด้วยคำสาบานว่า “พ่อเจ้ารู้ว่าฉันเป็นที่พอใจของเจ้า เขาคงคิดว่า ‘อย่าให้โยนาธานรู้ เดี๋ยวเขาจะเสียใจ’ แต่ขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์และต่อชีวิตของเจ้าว่า ฉันอยู่ห่างจากความตายเพียงก้าวเดียว”
4约拿单 对 大卫 说：「你心里所求的，我必为你成就。」
4โยนาธานกล่าวว่า “ไม่ว่าเจ้าต้องการอะไร ฉันจะทำให้”
5大卫 对 约拿单 说：「明日是初一，我当与王同席，求你容我去藏在田野，直到第三日晚上。
5ดาวิดบอกว่า “พรุ่งนี้เป็นวันขึ้นเดือนใหม่ ฉันควรไปร่วมกินอาหารกับกษัตริย์ตามปกติ แต่ขอให้ฉันไปซ่อนในทุ่งจนถึงเย็นวันที่สาม
6你父亲若见我不在席上，你就说：『 大卫 切求我许他回本城 伯利恒 去，因为他全家在那里献年祭。』
6ถ้าพ่อเจ้าสังเกตว่าฉันไม่อยู่ ให้บอกว่า ‘ดาวิดขออนุญาตฉันอย่างจริงจังเพื่อรีบกลับเบธเลเฮมเมืองของเขา เพราะครอบครัวทั้งหมดมีการถวายเครื่องบูชาประจำปีที่นั่น’
7你父亲若说好，仆人就平安了；他若发怒，你就知道他决意要害我。
7ถ้าเขาตอบว่า ‘ดีแล้ว’ ฉันผู้รับใช้ของเจ้าก็ปลอดภัย แต่ถ้าเขาโกรธ ให้รู้ว่าเขาตั้งใจทำร้ายฉัน
8求你施恩与仆人，因你在耶和华面前曾与仆人结盟。我若有罪，不如你自己杀我，何必将我交给你父亲呢？」
8โปรดเมตตาฉันผู้รับใช้ของเจ้า เพราะเจ้านำฉันเข้าสู่พันธสัญญาของพระยาห์เวห์กับเจ้า แต่ถ้าฉันผิดจริง เจ้าฆ่าฉันเองเถอะ จะพาไปหาพ่อเจ้าทำไม?”
9约拿单 说：「断无此事！我若知道我父亲决意害你，我岂不告诉你呢？」
9โยนาธานตอบว่า “ฉันไม่มีวันทำอย่างนั้น ถ้าฉันรู้แน่ว่าพ่อตั้งใจทำร้ายเจ้า ฉันจะไม่บอกเจ้าหรือ?”
10大卫 对 约拿单 说：「你父亲若用厉言回答你，谁来告诉我呢？」
10ดาวิดถามว่า “ถ้าพ่อเจ้าตอบอย่างเกรี้ยวกราด ใครจะมาบอกฉัน?”
11约拿单 对 大卫 说：「你我且往田野去。」二人就往田野去了。
11โยนาธานบอกว่า “ไปคุยกันในทุ่งเถอะ” ทั้งสองจึงออกไปในทุ่ง
12约拿单 对 大卫 说：「愿耶和华— 以色列 的 神 为证 。明日约在这时候，或第三日，我探我父亲的意思，若向你有好意，我岂不打发人告诉你吗？
12โยนาธานกล่าวกับดาวิดว่า “ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลเป็นพยาน พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้หรือวันที่สาม ฉันจะหยั่งดูท่าทีพ่อ ถ้าเขามีเจตนาดีต่อดาวิด ฉันจะส่งข่าวให้เจ้ารู้แน่
13我父亲若有意害你，我不告诉你使你平平安安地走，愿耶和华重重地降罚与我。愿耶和华与你同在，如同从前与我父亲同在一样。
13แต่ถ้าพ่อคิดทำร้ายเจ้าแล้วฉันไม่บอกหรือไม่ส่งเจ้าไปอย่างปลอดภัย ขอพระยาห์เวห์ลงโทษโยนาธานอย่างหนักและหนักยิ่งกว่า ขอพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับเจ้าอย่างที่เคยทรงอยู่กับพ่อของฉัน
14你要照耶和华的慈爱恩待我，不但我活着的时候免我死亡，
14ขอเจ้าแสดงความเมตตาของพระยาห์เวห์แก่ฉันขณะยังมีชีวิต เพื่อฉันจะไม่ตาย
15就是我死后，耶和华从地上剪除你仇敌的时候，你也永不可向我家绝了恩惠。」
15และอย่าตัดความเมตตาจากครอบครัวฉันตลอดไป แม้เมื่อพระยาห์เวห์ทรงกำจัดศัตรูของดาวิดทั้งหมดไปจากแผ่นดิน”
16于是 约拿单 与 大卫 家结盟， 说 ：「愿耶和华借 大卫 的仇敌追讨 背约 的罪。」
16โยนาธานจึงทำพันธสัญญากับครอบครัวของดาวิดและกล่าวว่า “พระยาห์เวห์จะทรงทวงถามเรื่องนี้จากศัตรูของดาวิด”
17约拿单 因爱 大卫 如同爱自己的性命，就使他再起誓。
17โยนาธานให้ดาวิดสาบานอีกครั้งเพราะรักเขาเหมือนรักชีวิตตนเอง
18约拿单 对他说：「明日是初一，你的座位空设，人必理会你不在那里。
18แล้วโยนาธานกล่าวว่า “พรุ่งนี้เป็นวันขึ้นเดือนใหม่ เจ้าจะถูกถามหาเพราะที่นั่งว่าง
19你等三日，就要速速下去，到你从前遇事所藏的地方，在 以色 磐石那里等候。
19พอถึงวันที่สาม จงรีบลงไปยังที่ซ่อนเดิมตอนเรื่องนี้เริ่มขึ้น และอยู่ข้างก้อนหินเอเซล
20我要向磐石旁边射三箭，如同射箭靶一样。
20ฉันจะยิงธนูสามดอกไปด้านข้างราวกับกำลังยิงเป้า
21我要打发童子， 说 ：『去把箭找来。』我若对童子说：『箭在后头，把箭拿来』，你就可以回来；我指着永生的耶和华起誓，你必平安无事。
21แล้วส่งเด็กไปเก็บลูกธนู ถ้าฉันบอกเขาว่า ‘ลูกธนูอยู่ทางนี้ของเจ้า เก็บมา’ เจ้าก็กลับมาได้ พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด เจ้าก็ปลอดภัยไม่มีอันตรายฉันนั้น
22我若对童子说：『箭在前头』，你就要去，因为是耶和华打发你去的。
22แต่ถ้าฉันบอกเด็กว่า ‘ลูกธนูอยู่เลยเจ้าไป’ เจ้าจงไปตามทางของเจ้า เพราะพระยาห์เวห์ทรงให้เจ้าไป
23至于你我今日所说的话，有耶和华在你我中间 为证 ，直到永远。」
23ส่วนเรื่องที่เราคุยกัน พระยาห์เวห์ทรงอยู่ระหว่างเจ้าและฉันตลอดไป”
24大卫 就去藏在田野。到了初一日，王坐席要吃饭。
24ดาวิดจึงซ่อนตัวในทุ่ง เมื่อถึงวันขึ้นเดือนใหม่ กษัตริย์นั่งลงกินอาหาร
25王照常坐在靠墙的位上， 约拿单 侍立， 押尼珥 坐在 扫罗 旁边， 大卫 的座位空设。
25ซาอูลนั่งประจำที่ข้างกำแพงเหมือนทุกครั้ง โยนาธานลุกขึ้นยืน อับเนอร์นั่งข้างซาอูล แต่ที่ของดาวิดว่าง
26然而这日 扫罗 没有说什么，他想 大卫 遇事，偶染不洁，他必定是不洁。
26วันนั้นซาอูลไม่พูดอะไร คิดว่า “คงมีเรื่องเกิดขึ้นกับเขา เขาไม่สะอาดตามพิธี แน่ละ เขาคงไม่สะอาด”
27初二日 大卫 的座位还空设。 扫罗 问他儿子 约拿单 说：「 耶西 的儿子为何昨日、今日没有来吃饭呢？」
27วันถัดจากวันขึ้นเดือนใหม่ ซึ่งเป็นวันที่สอง ที่ของดาวิดยังว่าง ซาอูลจึงถามโยนาธานว่า “ทำไมลูกของเจสซีไม่มากินอาหารทั้งเมื่อวานและวันนี้?”
28约拿单 回答 扫罗 说：「 大卫 切求我容他往 伯利恒 去。
28โยนาธานตอบซาอูลว่า “ดาวิดขออนุญาตผมอย่างจริงจังให้ไปเบธเลเฮม
29他说：『求你容我去，因为我家在城里有献祭的事；我长兄吩咐我去。如今我若在你眼前蒙恩，求你容我去见我的弟兄』；所以 大卫 没有赴王的席。」
29เขาบอกว่า ‘ขอให้ฉันไปเถอะ ครอบครัวเรามีการถวายเครื่องบูชาในเมือง พี่ชายสั่งให้ฉันไป ถ้าเจ้าพอใจฉัน ขอให้ฉันไปพบพี่น้อง’ เขาจึงไม่ได้มากินอาหารกับกษัตริย์”
30扫罗 向 约拿单 发怒，对他说：「你这顽梗背逆之妇人所生的，我岂不知道你喜悦 耶西 的儿子，自取羞辱，以致你母亲露体蒙羞吗？
30ซาอูลโกรธโยนาธานจัดและพูดว่า “ไอ้ลูกของหญิงดื้อรั้นวิปริต! ข้ารู้ว่าเจ้าเลือกเข้าข้างลูกของเจสซี ทำให้ตัวเองอับอาย และทำให้แม่เจ้าขายหน้าราวกับถูกเปลื้องผ้า
31耶西 的儿子若在世间活着，你和你的国位必站立不住。现在你要打发人去，将他捉拿交给我；他是该死的。」
31ตราบใดที่ลูกของเจสซียังมีชีวิต ตัวเจ้ากับราชอาณาจักรของเจ้าจะไม่มั่นคง ไปจับตัวเขามา เขาต้องตาย!”
32约拿单 对父亲 扫罗 说：「他为什么该死呢？他做了什么呢？」
32โยนาธานถามพ่อว่า “ทำไมต้องฆ่าเขา? เขาทำอะไรผิด?”
33扫罗 向 约拿单 抡枪要刺他， 约拿单 就知道他父亲决意要杀 大卫 。
33ซาอูลขว้างหอกใส่โยนาธานเพื่อแทงเขา โยนาธานจึงรู้ว่าพ่อตั้งใจจะฆ่าดาวิด
34于是 约拿单 气忿忿地从席上起来，在这初二日没有吃饭。他因见父亲羞辱 大卫 ，就为 大卫 愁烦。
34โยนาธานลุกจากโต๊ะด้วยความโกรธจัด ไม่กินอาหารในวันที่สองของเดือน เพราะเสียใจแทนดาวิดที่พ่อทำให้เขาอับอาย
35次日早晨， 约拿单 按着与 大卫 约会的时候出到田野，有一个童子跟随。
35เช้าวันต่อมา โยนาธานออกไปยังทุ่งตามเวลาที่นัดกับดาวิด มีเด็กชายคนหนึ่งไปด้วย
36约拿单 对童子说：「你跑去，把我所射的箭找来。」童子跑去， 约拿单 就把箭射在童子前头。
36เขาบอกเด็กว่า “วิ่งไปหาลูกธนูที่ฉันยิง” ขณะเด็กวิ่ง เขายิงลูกธนูเลยตัวเด็กไป
37童子到了 约拿单 落箭之地， 约拿单 呼叫童子说：「箭不是在你前头吗？」
37เมื่อเด็กไปถึงบริเวณที่ลูกธนูตก โยนาธานตะโกนตามหลังว่า “ลูกธนูอยู่เลยเจ้าไปไม่ใช่หรือ?”
38约拿单 又呼叫童子说：「速速地去，不要迟延！」童子就拾起箭来，回到主人那里。
38แล้วตะโกนว่า “เร็วเข้า รีบไป อย่าช้า!” เด็กเก็บลูกธนูกลับมาหาเขา
39童子却不知道这是什么意思，只有 约拿单 和 大卫 知道。
39เด็กไม่รู้เรื่องอะไร มีแต่โยนาธานกับดาวิดที่รู้ความหมาย
40约拿单 将弓箭交给童子，吩咐说：「你拿到城里去。」
40โยนาธานส่งอาวุธให้เด็กแล้วบอกว่า “นำกลับเข้าเมือง”
41童子一去， 大卫 就从 磐石 的南边出来，俯伏在地，拜了三拜；二人亲嘴，彼此哭泣， 大卫 哭得更恸。
41เมื่อเด็กไปแล้ว ดาวิดลุกออกมาจากทางใต้ ก้มหน้าลงถึงพื้นคำนับสามครั้ง ทั้งสองจูบกันและร้องไห้ด้วยกัน ดาวิดร้องไห้หนักกว่า
42约拿单 对 大卫 说：「我们二人曾指着耶和华的名起誓说：『愿耶和华在你我中间，并你我后裔中间 为证 ，直到永远。』如今你平平安安地去吧！」 大卫 就起身走了； 约拿单 也回城里去了。
42โยนาธานกล่าวกับดาวิดว่า “ไปอย่างสงบเถอะ เราทั้งสองสาบานในพระนามพระยาห์เวห์แล้วว่า ‘พระยาห์เวห์ทรงอยู่ระหว่างฉันกับเจ้า และระหว่างลูกหลานฉันกับลูกหลานเจ้า ตลอดไป’” ดาวิดลุกจากไป ส่วนโยนาธานกลับเข้าเมือง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.