1 Samuel 20
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Freedom Bible (Thai)
1Sed David forkuris el Najot en la Rama regiono, kaj venis, kaj diris al Jonatan: Kion mi faris? kio estas mia krimo? kaj kio estas mia peko antaŭ via patro, ke li volas forpreni mian animon?
1ดาวิดหนีจากนาโยทในรามาห์มาหาโยนาธานและถามว่า “ฉันทำอะไรผิด? ฉันมีความผิดหรือทำบาปอะไรต่อพ่อของเจ้า เขาจึงตามเอาชีวิตฉัน?”
2Sed tiu diris al li: Tio certe ne fariĝos, vi ne mortos; mia patro faras nenian aferon grandan aŭ malgrandan, ne sciigante tion al mi; kial do mia patro kaŝus antaŭ mi ĉi tiun aferon? tio ne fariĝos.
2โยนาธานตอบว่า “ไม่มีทาง! เจ้าจะไม่ตาย พ่อฉันไม่ทำอะไรไม่ว่าเรื่องใหญ่หรือเล็กโดยไม่บอกฉันก่อน ทำไมจะปิดบังเรื่องนี้? ไม่จริงหรอก”
3Tiam David plue ĵuris kaj diris: Via patro scias bone, ke vi favoras min, tial li diris al si: Jonatan ne devas scii ĉi tion, por ke li ne afliktiĝu; vere, kiel vivas la Eternulo kaj kiel vivas via animo, inter mi kaj la morto estas nur unu paŝo.
3แต่ดาวิดยืนยันด้วยคำสาบานว่า “พ่อเจ้ารู้ว่าฉันเป็นที่พอใจของเจ้า เขาคงคิดว่า ‘อย่าให้โยนาธานรู้ เดี๋ยวเขาจะเสียใจ’ แต่ขอสาบานต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์และต่อชีวิตของเจ้าว่า ฉันอยู่ห่างจากความตายเพียงก้าวเดียว”
4Kaj Jonatan diris al David: Kion ajn via animo diros, tion mi faros por vi.
4โยนาธานกล่าวว่า “ไม่ว่าเจ้าต้องการอะไร ฉันจะทำให้”
5Tiam David diris al Jonatan: Jen morgaŭ estos monatkomenco, kaj mi devas sidi kun la reĝo ĉe la tagmanĝo; permesu, ke mi foriru kaj kaŝu min sur la kampo ĝis vespero de la tria tago.
5ดาวิดบอกว่า “พรุ่งนี้เป็นวันขึ้นเดือนใหม่ ฉันควรไปร่วมกินอาหารกับกษัตริย์ตามปกติ แต่ขอให้ฉันไปซ่อนในทุ่งจนถึงเย็นวันที่สาม
6Se via patro demandos pri mi, tiam diru: David forte petis min, ke li kuru al sia urbo Bet-Leĥem, ĉar tie estas ĉiujara oferado de la tuta familio.
6ถ้าพ่อเจ้าสังเกตว่าฉันไม่อยู่ ให้บอกว่า ‘ดาวิดขออนุญาตฉันอย่างจริงจังเพื่อรีบกลับเบธเลเฮมเมืองของเขา เพราะครอบครัวทั้งหมดมีการถวายเครื่องบูชาประจำปีที่นั่น’
7Se li diros: Bone, tiam estos paco al via sklavo; sed se li ekkoleros, tiam sciu, ke malbono jam estas decidita de li.
7ถ้าเขาตอบว่า ‘ดีแล้ว’ ฉันผู้รับใช้ของเจ้าก็ปลอดภัย แต่ถ้าเขาโกรธ ให้รู้ว่าเขาตั้งใจทำร้ายฉัน
8Faru do favorkoraĵon al via sklavo, ĉar vi akceptis vian sklavon kun vi en interligon antaŭ la Eternulo; kaj se mi havas sur mi ian kulpon, tiam mortigu min vi; sed por kio vi venigus min al via patro?
8โปรดเมตตาฉันผู้รับใช้ของเจ้า เพราะเจ้านำฉันเข้าสู่พันธสัญญาของพระยาห์เวห์กับเจ้า แต่ถ้าฉันผิดจริง เจ้าฆ่าฉันเองเถอะ จะพาไปหาพ่อเจ้าทำไม?”
9Sed Jonatan diris: Neniam tio fariĝu al vi, ke mi scius, ke mia patro decidis malbonon kontraŭ vi, kaj mi ne sciigus tion al vi.
9โยนาธานตอบว่า “ฉันไม่มีวันทำอย่างนั้น ถ้าฉันรู้แน่ว่าพ่อตั้งใจทำร้ายเจ้า ฉันจะไม่บอกเจ้าหรือ?”
10Kaj David diris al Jonatan: Kiu diros al mi, se via patro donos al vi respondon kruelan?
10ดาวิดถามว่า “ถ้าพ่อเจ้าตอบอย่างเกรี้ยวกราด ใครจะมาบอกฉัน?”
11Jonatan diris al David: Venu, ni eliros sur la kampon. Kaj ambaŭ eliris sur la kampon.
11โยนาธานบอกว่า “ไปคุยกันในทุ่งเถอะ” ทั้งสองจึงออกไปในทุ่ง
12Tiam Jonatan diris al David: La Eternulo, Dio de Izrael, se mi esploros mian patron ĝis postmorgaŭ, kaj konvinkiĝos, ke li estas favora al David, kaj se mi tiam ne sendos al vi kaj ne malkaŝos al viaj oreloj —
12โยนาธานกล่าวกับดาวิดว่า “ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลเป็นพยาน พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้หรือวันที่สาม ฉันจะหยั่งดูท่าทีพ่อ ถ้าเขามีเจตนาดีต่อดาวิด ฉันจะส่งข่าวให้เจ้ารู้แน่
13tiam la Eternulo punu kaj repunu Jonatanon. Sed se al mia patro plaĉos io malbona kontraŭ vi, tion mi ankaŭ malkaŝos al viaj oreloj, kaj mi forliberigos vin, ke vi iru en paco; kaj la Eternulo estu kun vi, kiel Li estis kun mia patro.
13แต่ถ้าพ่อคิดทำร้ายเจ้าแล้วฉันไม่บอกหรือไม่ส่งเจ้าไปอย่างปลอดภัย ขอพระยาห์เวห์ลงโทษโยนาธานอย่างหนักและหนักยิ่งกว่า ขอพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับเจ้าอย่างที่เคยทรงอยู่กับพ่อของฉัน
14Kaj se mi ankoraŭ vivos, ĉu vi ne agos kun mi favorkore, ke mi ne mortu?
14ขอเจ้าแสดงความเมตตาของพระยาห์เวห์แก่ฉันขณะยังมีชีวิต เพื่อฉันจะไม่ตาย
15Kaj vian favorkorecon ne fortiru de mia domo eterne, eĉ ne tiam, kiam la Eternulo ekstermos ĉiujn malamikojn de David de sur la tero.
15และอย่าตัดความเมตตาจากครอบครัวฉันตลอดไป แม้เมื่อพระยาห์เวห์ทรงกำจัดศัตรูของดาวิดทั้งหมดไปจากแผ่นดิน”
16Tiamaniere faris Jonatan interligon kun la domo de David, se la Eternulo punos la malamikojn de David.
16โยนาธานจึงทำพันธสัญญากับครอบครัวของดาวิดและกล่าวว่า “พระยาห์เวห์จะทรงทวงถามเรื่องนี้จากศัตรูของดาวิด”
17Kaj Jonatan plue ĵuris al David pri sia amo al li, ĉar li amis lin kiel sian animon.
17โยนาธานให้ดาวิดสาบานอีกครั้งเพราะรักเขาเหมือนรักชีวิตตนเอง
18Kaj Jonatan diris al li: Morgaŭ estos komenco de monato, kaj oni demandos pri vi, ĉar oni rimarkos vian sidlokon.
18แล้วโยนาธานกล่าวว่า “พรุ่งนี้เป็นวันขึ้นเดือนใหม่ เจ้าจะถูกถามหาเพราะที่นั่งว่าง
19En la tria tago rapidu kaj venu al la loko, kie vi kaŝis vin dum la labora tago, kaj vi sidos apud la ŝtono Ezel.
19พอถึงวันที่สาม จงรีบลงไปยังที่ซ่อนเดิมตอนเรื่องนี้เริ่มขึ้น และอยู่ข้างก้อนหินเอเซล
20Kaj mi pafos preter ĝin tri sagojn, kvazaŭ pafante al celo.
20ฉันจะยิงธนูสามดอกไปด้านข้างราวกับกำลังยิงเป้า
21Kaj poste mi sendos junulon, dirante: Iru, trovu la sagojn. Se mi diros al la junulo: Jen la sagoj estas antaŭ vi, prenu ilin kaj venu — tiam estas paco al vi kaj nenio minacas, kiel vivas la Eternulo.
21แล้วส่งเด็กไปเก็บลูกธนู ถ้าฉันบอกเขาว่า ‘ลูกธนูอยู่ทางนี้ของเจ้า เก็บมา’ เจ้าก็กลับมาได้ พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด เจ้าก็ปลอดภัยไม่มีอันตรายฉันนั้น
22Sed se mi tiel diros al la junulo: Jen la sagoj estas post vi malproksime — tiam foriru, ĉar la Eternulo vin forsendas.
22แต่ถ้าฉันบอกเด็กว่า ‘ลูกธนูอยู่เลยเจ้าไป’ เจ้าจงไปตามทางของเจ้า เพราะพระยาห์เวห์ทรงให้เจ้าไป
23Kaj koncerne tion, kion parolis inter ni mi kaj vi, la Eternulo estu inter mi kaj vi por ĉiam.
23ส่วนเรื่องที่เราคุยกัน พระยาห์เวห์ทรงอยู่ระหว่างเจ้าและฉันตลอดไป”
24Tiam David kaŝis sin sur la kampo. Kaj kiam estis la monatkomenco, la reĝo sidiĝis al tagmanĝo;
24ดาวิดจึงซ่อนตัวในทุ่ง เมื่อถึงวันขึ้นเดือนใหม่ กษัตริย์นั่งลงกินอาหาร
25kaj kiam la reĝo sidiĝis sur sia loko, kiel ĉiufoje, sur la sidloko apud la muro, Jonatan leviĝis, kaj Abner sidiĝis apud Saul, kaj la loko de David restis neokupita.
25ซาอูลนั่งประจำที่ข้างกำแพงเหมือนทุกครั้ง โยนาธานลุกขึ้นยืน อับเนอร์นั่งข้างซาอูล แต่ที่ของดาวิดว่าง
26Sed Saul diris nenion en tiu tago, ĉar li pensis: Io okazis al li, verŝajne li estas malpura, li ne puriĝis.
26วันนั้นซาอูลไม่พูดอะไร คิดว่า “คงมีเรื่องเกิดขึ้นกับเขา เขาไม่สะอาดตามพิธี แน่ละ เขาคงไม่สะอาด”
27Estis la dua tago de la monatkomenco, kaj la loko de David restis neokupita. Tiam Saul diris al sia filo Jonatan: Kial la filo de Jiŝaj ne venis hieraŭ nek hodiaŭ al la tagmanĝo?
27วันถัดจากวันขึ้นเดือนใหม่ ซึ่งเป็นวันที่สอง ที่ของดาวิดยังว่าง ซาอูลจึงถามโยนาธานว่า “ทำไมลูกของเจสซีไม่มากินอาหารทั้งเมื่อวานและวันนี้?”
28Kaj Jonatan respondis al Saul: David forte petis min, ke li iru Bet-Leĥemon,
28โยนาธานตอบซาอูลว่า “ดาวิดขออนุญาตผมอย่างจริงจังให้ไปเบธเลเฮม
29kaj li diris: Forliberigu min, ĉar ni havas en la urbo familian oferadon, kaj mia frato ordonis al mi esti tie; tial nun, se vi estas favora al mi, permesu, ke mi rapidu tien kaj ke mi vidu miajn fratojn. Tial li ne venis al la tablo de la reĝo.
29เขาบอกว่า ‘ขอให้ฉันไปเถอะ ครอบครัวเรามีการถวายเครื่องบูชาในเมือง พี่ชายสั่งให้ฉันไป ถ้าเจ้าพอใจฉัน ขอให้ฉันไปพบพี่น้อง’ เขาจึงไม่ได้มากินอาหารกับกษัตริย์”
30Tiam ekflamis la kolero de Saul kontraŭ Jonatan, kaj li diris al li: Ho, filo de obstina virino! ĉu mi ne scias, ke vi elektis al vi la filon de Jiŝaj, por via malhonoro kaj por la malhonoro de via patrino?
30ซาอูลโกรธโยนาธานจัดและพูดว่า “ไอ้ลูกของหญิงดื้อรั้นวิปริต! ข้ารู้ว่าเจ้าเลือกเข้าข้างลูกของเจสซี ทำให้ตัวเองอับอาย และทำให้แม่เจ้าขายหน้าราวกับถูกเปลื้องผ้า
31Ĉar tiel longe, kiel la filo de Jiŝaj vivos sur la tero, ne fortikiĝos vi nek via regno. Nun sendu, kaj venigu lin al mi, ĉar li meritas la morton.
31ตราบใดที่ลูกของเจสซียังมีชีวิต ตัวเจ้ากับราชอาณาจักรของเจ้าจะไม่มั่นคง ไปจับตัวเขามา เขาต้องตาย!”
32Sed Jonatan respondis al sia patro Saul kaj diris al li: Pro kio oni mortigu lin? kion li faris?
32โยนาธานถามพ่อว่า “ทำไมต้องฆ่าเขา? เขาทำอะไรผิด?”
33Tiam Saul ĵetis sur lin la lancon, por frapi lin. Tiam Jonatan komprenis, ke ĉe lia patro ĝi estas afero decidita, mortigi Davidon.
33ซาอูลขว้างหอกใส่โยนาธานเพื่อแทงเขา โยนาธานจึงรู้ว่าพ่อตั้งใจจะฆ่าดาวิด
34Kaj Jonatan en forta kolero levis sin de ĉe la tablo; kaj li nenion manĝis en tiu dua tago de la monatkomenco; ĉar li malĝojis pro David, ke lia patro tiel insultis lin.
34โยนาธานลุกจากโต๊ะด้วยความโกรธจัด ไม่กินอาหารในวันที่สองของเดือน เพราะเสียใจแทนดาวิดที่พ่อทำให้เขาอับอาย
35En la sekvanta mateno Jonatan eliris sur la kampon en la tempo interkonsentita kun David, kaj malgranda knabo estis kun li.
35เช้าวันต่อมา โยนาธานออกไปยังทุ่งตามเวลาที่นัดกับดาวิด มีเด็กชายคนหนึ่งไปด้วย
36Kaj li diris al sia knabo: Kuru, trovu la sagojn, kiujn mi pafas. La knabo kuris, kaj li pafĵetis la sagon malproksime trans lin.
36เขาบอกเด็กว่า “วิ่งไปหาลูกธนูที่ฉันยิง” ขณะเด็กวิ่ง เขายิงลูกธนูเลยตัวเด็กไป
37Kiam la knabo venis al la loko, kien Jonatan pafĵetis la sagon, Jonatan ekkriis al la junulo, dirante: La sago kuŝas ja post vi malproksime.
37เมื่อเด็กไปถึงบริเวณที่ลูกธนูตก โยนาธานตะโกนตามหลังว่า “ลูกธนูอยู่เลยเจ้าไปไม่ใช่หรือ?”
38Kaj Jonatan kriis al la knabo: Tuj, rapidu, ne staru. Kaj la knabo de Jonatan kolektis la sagojn kaj venis al sia sinjoro.
38แล้วตะโกนว่า “เร็วเข้า รีบไป อย่าช้า!” เด็กเก็บลูกธนูกลับมาหาเขา
39Kaj la knabo nenion sciis; nur Jonatan kaj David sciis la aferon.
39เด็กไม่รู้เรื่องอะไร มีแต่โยนาธานกับดาวิดที่รู้ความหมาย
40Jonatan fordonis siajn armilojn al la knabo, kiu estis ĉe li, kaj diris al li: Iru, portu en la urbon.
40โยนาธานส่งอาวุธให้เด็กแล้วบอกว่า “นำกลับเข้าเมือง”
41Kiam la knabo foriris, David leviĝis de la suda flanko, ĵetis sin vizaĝaltere, kaj salutis tri fojojn; kaj ili kisis sin reciproke, kaj ploris ambaŭ kune, sed David pli.
41เมื่อเด็กไปแล้ว ดาวิดลุกออกมาจากทางใต้ ก้มหน้าลงถึงพื้นคำนับสามครั้ง ทั้งสองจูบกันและร้องไห้ด้วยกัน ดาวิดร้องไห้หนักกว่า
42Kaj Jonatan diris al David: Iru en paco, kiel ni ĵuris ambaŭ per la nomo de la Eternulo, dirante: La Eternulo estu inter mi kaj vi, inter mia idaro kaj via idaro eterne. Kaj li leviĝis kaj foriris, kaj Jonatan venis en la urbon.
42โยนาธานกล่าวกับดาวิดว่า “ไปอย่างสงบเถอะ เราทั้งสองสาบานในพระนามพระยาห์เวห์แล้วว่า ‘พระยาห์เวห์ทรงอยู่ระหว่างฉันกับเจ้า และระหว่างลูกหลานฉันกับลูกหลานเจ้า ตลอดไป’” ดาวิดลุกจากไป ส่วนโยนาธานกลับเข้าเมือง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.