Ezechiel 37
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
1Byla nade mnou ruka Hospodinova, a vyvedl mne Hospodin v duchu, a postavil mne u prostřed údolí, kteréž bylo plné kostí.
1主の手が私の上にあり、主の霊によって私を連れ出し、谷のただ中に降ろされた。そこは骨で満ちていた。
2I provedl mne skrze ně vůkol a vůkol, a aj, bylo jich velmi mnoho v tom údolí, a aj, byly velmi suché.
2主は私をそれらの骨の周りに歩き回らせた。見よ、谷の平地には非常に多くの骨があり、見よ、それらはすっかり乾いていた。
3I řekl mi: Synu člověčí, mohly-li by ožiti kosti tyto? I řekl jsem: Panovníče Hospodine, ty víš.
3主は私に言われた。「人の子よ、これらの骨は生き返ることができるか。」 私は答えた。「主なる神よ、あなたがご存じです。」
4V tom řekl mi: Prorokuj o těch kostech a rci jim: Kosti suché, slyšte slovo Hospodinovo.
4すると、主は私に言われた。「これらの骨に向かって預言し、言え。『乾いた骨よ、主の言葉を聞け。
5Toto praví Panovník Hospodin kostem těmto: Aj, já uvedu do vás ducha, abyste ožily.
5主なる神はこれらの骨にこう言われる。「見よ、わたしはあなたがたの中に息を入れる。あなたがたは生きる。
6A dám na vás žily, a učiním, že zroste na vás maso, a otáhnu vás koží; dám, pravím, do vás ducha, abyste ožily, i zvíte, že já jsem Hospodin.
6わたしはあなたがたに筋を付け、肉を生じさせ、皮膚で覆い、あなたがたの中に息を入れる。あなたがたは生きる。そのとき、あなたがたは、わたしが主であることを知る。」』」
7Tedy prorokoval jsem tak, jakž mi rozkázáno bylo. I stal se zvuk, když jsem já prorokoval, a aj, hřmot, když se přibližovaly kosti jedna k druhé.
7そこで私は、命じられたとおりに預言した。私が預言していると、音がした。見よ、地響きが起こり、骨と骨が互いにつながった。
8I viděl jsem, a aj, žily a maso na nich se ukázalo, i koží potaženy byly po vrchu, ale ducha žádného nebylo v nich.
8私が見ると、見よ、それらに筋が付き、肉が生じ、その上を皮膚が覆った。しかし、その中には息がなかった。
9I řekl mi: Prorokuj k duchu, prorokuj, synu člověčí, a rci duchu: Takto praví Panovník Hospodin: Ode čtyř větrů přiď, duchu, a věj na tyto zmordované, ať oživou.
9そのとき、主は私に言われた。「風に預言せよ。人の子よ、預言して風に言え。『主なる神はこう言われる。「息よ、四方の風から来い。この殺された者たちに吹きつけ、彼らを生かせ。」』」
10Tedy prorokoval jsem, jakž mi rozkázal. I všel do nich duch, a ožili, a postavili se na nohách svých, zástup velmi veliký.
10そこで私は、命じられたとおりに預言した。すると、息が彼らの中に入り、彼らは生きて、自分の足で立った。非常に大きな軍勢であった。
11I řekl mi: Synu člověčí, kosti tyto jsou všecken dům Izraelský. Aj, říkají: Uschly kosti naše, a zhynula čáka naše, jižť jest po nás.
11そのとき、主は私に言われた。「人の子よ、これらの骨はイスラエルの全家である。見よ、彼らは言っている。『われわれの骨は乾き、望みは失われた。われわれは完全に断ち切られた。』
12Protož prorokuj a rci jim: Takto praví Panovník Hospodin: Aj, já otevru hroby vaše, a vyvedu vás z hrobů vašich, lide můj, a uvedu vás do země Izraelské.
12それゆえ、預言して彼らに言え。『主なる神はこう言われる。「見よ、わたしの民よ、わたしはあなたがたの墓を開き、墓からあなたがたを上らせ、イスラエルの地へ連れて行く。
13I zvíte, že já jsem Hospodin, když otevru hroby vaše, a vyvedu vás z hrobů vašich, lide můj.
13わたしの民よ、わたしがあなたがたの墓を開き、墓からあなたがたを上らせるとき、あなたがたは、わたしが主であることを知る。
14A dám Ducha svého do vás, abyste ožili, a osadím vás v zemi vaší, i zvíte, že já Hospodin mluvím i činím, dí Hospodin.
14わたしはあなたがたのうちにわたしの霊を置く。あなたがたは生きる。わたしはあなたがたを自分たちの地に置く。そのとき、あなたがたは、主であるわたしが語り、それを行ったことを知る」と主は言われる。』」
15Opět stalo se slovo Hospodinovo ke mně, řkoucí:
15再び、主の言葉が私に臨んだ。
16Ty pak synu člověčí, vezmi sobě dřevo jedno, a napiš na něm: Judovi, a synům Izraelským, tovaryšům jeho. Zatím vezma dřevo druhé, napiš na něm: Jozefovi dřevo Efraimovo, a všechněm synům Izraelským, tovaryšům jeho.
16「人の子よ、一本の木を取り、その上に、『ユダと、その仲間であるイスラエルの子らのために』と書け。次にもう一本の木を取り、その上に、『ヨセフ、すなわちエフライムの木と、その仲間であるイスラエルの全家のために』と書け。
17I spojž je sobě jedno k druhému v jedno dřevo, aby byla jako jedno v ruce tvé.
17それらを互いにつなぎ合わせて、一本の木とせよ。それらがあなたの手の中で一つになるようにせよ。
18A když mluviti budou k tobě synové lidu tvého, řkouce: Což nám neoznámíš, co ty věci znamenají:
18あなたの民の子らがあなたに、『これらが何を意味するのか、われわれに教えてくれないか』と言うとき、
19Mluv k nim: Takto praví panovník Hospodin: Aj, já vezmu dřevo Jozefovo, kteréž jest v ruce Efraimově, a pokolení Izraelských, tovaryšů jeho, a přiložím je s ním k dřevu Judovu, a učiním je dřevem jedním, i budou jedno v ruce mé.
19彼らに言え。『主なる神はこう言われる。「見よ、わたしはエフライムの手にあるヨセフの木と、その仲間であるイスラエルの諸部族を取り、ユダの木と合わせて一本の木とする。それらはわたしの手の中で一つになる。
20A když budou ta dřeva, na kterýchž jsi psal, v ruce tvé před očima jejich,
20あなたが文字を書いた木は、彼らの目の前であなたの手にある。」』
21Tedy mluv k nim: Takto praví Panovník Hospodin: Aj, já vezmu syny Izraelské z prostřed národů těch, kamž odešli, a shromáždě je odevšad, uvedu je do země jejich.
21彼らに言え。『主なる神はこう言われる。「見よ、わたしはイスラエルの子らを、彼らが行った諸国の中から取り出し、四方から集め、自分たちの地へ連れて行く。
22A učiním je, aby byli národem jedním v té zemi na horách Izraelských, a král jeden bude nad nimi nade všemi králem. A nebudou více dva národové, aniž se již více děliti budou na dvoje království.
22わたしはその地、イスラエルの山々で、彼らを一つの国民とする。一人の王が彼らすべての王となる。彼らは二度と二つの国民とはならず、二度と二つの王国に分かれることもない。
23Aniž se budou poškvrňovati více ukydanými bohy svými, a ohavnostmi svými, ani jakými přestoupeními svými, i vysvobodím je ze všech obydlí jejich, v nichž hřešili, a očistím je. I budou mým lidem, a já budu jejich Bohem.
23彼らは二度と、偶像、忌まわしいもの、どのような背きによっても自分を汚さない。わたしは、彼らが罪を犯したすべての住まいから彼らを救い出し、清める。彼らはわたしの民となり、わたしは彼らの神となる。
24A služebník můj David bude králem nad nimi, a pastýře jednoho všickni míti budou, aby v soudech mých chodili, a ustanovení mých ostříhali, i činili je.
24わたしのしもべダビデが彼らの王となる。彼らすべてに一人の羊飼いがいる。彼らはわたしの定めに従って歩み、わたしの掟を守り、それを行う。
25I budou bydliti v té zemi, kterouž jsem byl dal služebníku svému Jákobovi, v níž bydlili otcové vaši. Budou, pravím, v ní bydliti oni i synové jejich, i synové synů jejich až na věky, a David služebník můj knížetem jejich bude na věky.
25彼らは、わたしがしもべヤコブに与えた地、あなたがたの先祖が住んでいた地に住む。彼らとその子どもたち、その子どもたちの子どもも、そこに永遠に住む。わたしのしもべダビデが永遠に彼らの君主となる。
26Nadto učiním s nimi smlouvu pokoje; smlouva věčná bude s nimi. A rozsadím je, i rozmnožím je, a postavím svatyni svou u prostřed nich na věky.
26わたしは彼らと平和の契約を結ぶ。それは彼らとの永遠の契約となる。わたしは彼らをそこに置いて増やし、わたしの聖所を永遠に彼らの中に置く。
27Bude i příbytek můj mezi nimi, a budu jejich Bohem, a oni budou lidem mým.
27わたしの幕屋も彼らと共にある。わたしは彼らの神となり、彼らはわたしの民となる。
28I zvědí národové, že jsem já Hospodin, jenž posvěcuji Izraele, když bude svatyně má u prostřed nich na věky.
28わたしの聖所が永遠に彼らの中にあるとき、諸国は、主であるわたしがイスラエルを聖別する者であることを知る。」』」
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.