1 Korin 7
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Chinese Union Version, punctuated (Simplified)
1Vaihi loe caa nang tarik o ih baktih toengah kang thuih o han: nongpa mah nongpata sui ai nahaeloe hoih.
1论到你们信上所提的事， 我说 男不近女倒好。
2Toe nongpa pongpata zaehaih ayae thai hanah, nongpa boih mah zu tawn nasoe loe, nongpata boih mah sava tawn nasoe.
2但要免淫乱的事，男子当各有自己的妻子；女子也当各有自己的丈夫。
3Nongpa mah a zu han paek koi hmuen to kakoep ah paek nasoe: to baktih toengah nongpata mah doeh sava han paek toeng nasoe.
3丈夫当用合宜之分待妻子；妻子待丈夫也要如此。
4Nongpata loe angmah ih takpum nuiah akaa tawn ai, a sava mah ni tawnh: to baktih toengah sava mah doeh a takpum nuiah akaa tawn ai, a zu mah ni tawnh.
4妻子没有权柄主张自己的身子，乃在丈夫；丈夫也没有权柄主张自己的身子，乃在妻子。
5Buhzah hoi lawkthuihaih atue patoh thai hanah, atue setta thung nongpa nongpata angkomhaih ayae rae si, tiah palungduehaih om ai ah loe, nongpa nongpata angkomhaih to ayae o hmah: nang sum o thai ai pongah, Setan mah pacuek thai han ai ah, nongpa nongpata angkomhaih to sah o let ah.
5夫妻不可彼此亏负，除非两相情愿，暂时分房，为要专心祷告方可；以后仍要同房，免得撒但趁着你们情不自禁，引诱你们。
6Toe hae loe kaalok na ai ni, to tiah sak han oh, tiah sak thaihaih ni ka thuih.
6我说这话，原是准 你们 的，不是命 你们 的。
7Kami boih kaimah baktih toengah ohsak han ka koeh. Toe kami boih mah Sithaw khae hoi hnuk ih tangqum to tawnh o, maeto mah tawnh ih hmuen to lah moe, kalah maeto mah tawnh ih hmuen doeh lah.
7我愿意众人像我一样；只是各人领受 神的恩赐，一个是这样，一个是那样。
8To pongah imthong krah ai kami hoi lamhmainawk khaeah loe hae tiah ka thuih, kai baktiah om o nahaeloe nihcae han hoi tih.
8我对着没有嫁娶的和寡妇说，若他们常像我就好。
9Toe angsum o thai ai nahaeloe, imthong krah o nasoe: taksa koehhaih hmai baktiah bet pongah loe imthong krak to hoih kue.
9倘若自己禁止不住，就可以嫁娶。与其欲火攻心，倒不如嫁娶为妙。
10Imthong krah tangcae kaminawk khaeah lok ka paek, Ka paek ih lok na ai, Angraeng mah paek ih lok ni; zu mah sava to caehtaak hmah nasoe:
10至于那已经嫁娶的，我吩咐他们；其实不是我吩咐，乃是主吩咐说：妻子不可离开丈夫，
11toe caehtaak nahaeloe, sava sah ai ah om nasoe, to tih ai boeh loe sava hoi araemhaih sah let nasoe: sava mah doeh a zu to pakhrah hmah nasoe.
11若是离开了，不可再嫁，或是仍同丈夫和好。丈夫也不可离弃妻子。
12Kalah kaminawk khaeah loe Angraeng mah thui ai, kai mah hae tiah ka thuih: mi kawbaktih nawkamya mah doeh Sithaw tang ai kami to zu ah lak naah, nongpata mah anih hoi nawnto oh han koeh nahaeloe, nongpata to pakhrah hmah nasoe.
12我对其余的人说（不是主说）：倘若某弟兄有不信的妻子，妻子也情愿和他同住，他就不要离弃妻子。
13To baktih toengah nongpata mah doeh Sithaw tang ai kami khaeah sava sak naah, sava mah anih hoi nawnto oh han koeh nahaeloe, sava to pakhrah hmah nasoe.
13妻子有不信的丈夫，丈夫也情愿和她同住，她就不要离弃丈夫。
14Sithaw tang ai sava loe a zu rang hoiah ciim boeh, katang ai a zu doeh sava rang hoiah ciim boeh: to tiah na om o ai nahaeloe, na caanawk loe ciim o mak ai; toe nihcae loe vaihi ciimcai o boeh.
14因为不信的丈夫就因着妻子成了圣洁，并且不信的妻子就因着丈夫成了圣洁。不然，你们的儿女就不洁净，但如今他们是圣洁的了。
15Toe Sithaw tang ai kami mah caehtaak han koeh nahaeloe, anih mah caehtaak nasoe. To tiah hmuen to om nahaeloe nawkamya nongpa maw, nongpata maw loe misong thungah om ai boeh: toe kamongah khosak han ih ni Sithaw mah aicae hae kawk.
15倘若那不信的人要离去，就由他离去吧！无论是弟兄，是姊妹，遇着这样的事都不必拘束。 神召我们原是要我们和睦。
16Aw zu nang, na sava to na pahlong thai tih maw, pahlong thai mak ai? To tih ai boeh loe Aw sava nang, na zu to na pahlong thai tih maw, pahlong thai mak ai, tito kawbangmaw na panoek?
16你这作妻子的，怎么知道不能救你的丈夫呢？你这作丈夫的，怎么知道不能救你的妻子呢？
17Sithaw mah kami boih han paek moe, Angraeng mah kami boih kawk baktih toengah anih mah khosak han oh. Kricaabunawk boih mah to tiah khosak hanah ka thuih.
17只要照主所分给各人的，和 神所召各人的而行。我吩咐各教会都是这样。
18Tangzat hin aat kami ah anih to kawk maw? To tiah anih to kawk nahaeloe tangzat hin aat ai ah om hmah nasoe. Tangzat hin aat ai kami ah anih to kawk maw? To tiah kawk nahaeloe tangzat hin aat hmah nasoe.
18有人已受割礼蒙召呢，就不要废割礼；有人未受割礼蒙召呢，就不要受割礼。
19Tangzat hin aah doeh atho om ai, tangzat hin aat ai doeh atho om ai, toe Sithaw ih kaalok pazuihaih to ni lokpui ah oh.
19受割礼算不得什么，不受割礼也算不得什么，只要守 神的诫命就是了。
20Kami boih Sithaw mah kawk nathuem ih baktih toengah khosah han oh.
20各人蒙召的时候是什么身分，仍要守住这身分。
21Misong ah na oh naah maw ang kawk? Mawn khing hmah: toe na loih thaihaih atue om nahaeloe, loih thaihaih atue to patoh ah.
21你是作奴隶蒙召的吗？不要因此忧虑；若能以自由，就求自由更好。
22Misong ah oh naah Angraeng mah kawk ih kami loe, kaloih Angraeng ih kami ah ni oh: to baktih toengah kaloih kami ah oh natheum ah kawk ih kami doeh Kri ih tamna ah ni oh.
22因为作奴仆蒙召于主的，就是主所释放的人；作自由之人蒙召的，就是基督的奴仆。
23Nangcae loe atho hoi qan ih kami ah ni na oh o boeh; to pongah kaminawk ih misong ah om o hma lai ah.
23你们是重价买来的，不要作人的奴仆。
24Nawkamyanawk, ang kawk o nathuem ih baktih toengah, Sithaw hoi nawnto om o poe ah.
24弟兄们，你们各人蒙召的时候是什么身分，仍要在 神面前守住这身分。
25Tangla cuemnawk hanah Angraeng khae hoi lokpaekhaih ka hnu ai: toe oep kaom ah oh hanah Angraeng khae hoi tahmenhaih hnu kami maeto ah ka oh baktih toengah, ka lok khaehhaih to ni ka thuih.
25论到童身的人，我没有主的命令，但我既蒙主怜恤能作忠心的人，就把自己的意见告诉 你们 。
26Vaihi thuem ih atue karai hae poek naah, nongpa loe a oh ih baktih toengah oh poe han hoih, tiah ka poek.
26因现今的艰难，据我看来，人不如守素安常才好。
27Zu tawn kami ah maw na oh? Ampraek han poek hmah. Zu tawn ai kami ah maw na oh? Zu lak han pakrong hmah.
27你有妻子缠着呢，就不要求脱离；你没有妻子缠着呢，就不要求妻子。
28Toe zu na lak cadoeh, zaehaih na tawn ai; tangla cuem mah sava sah cadoeh, anih loe zaehaih tawn ai. Toe to tiah om kaminawk loe taksa ah raihaih tong o tih: toe kai mah loe to baktih raihaih thung hoi loisak hanah kang koeh haih.
28你若娶妻，并不是犯罪；处女若出嫁，也不是犯罪。然而这等人肉身必受苦难，我却愿意你们免这苦难。
29Toe nawkamyanawk, hae tiah ka thuih: atue duemtet pongah, vaihi hoi kamtong zu tawn kaminawk loe zu tawn ai kami baktiah ni om o tih;
29弟兄们，我对你们说：时候减少了。从此以后，那有妻子的，要像没有妻子；
30qah kaminawk loe qah ai baktih, anghoe kaminawk loe anghoe ai baktih, kaqan kaminawk loe katawn ai kami baktiah om o tih;
30哀哭的，要像不哀哭；快乐的，要像不快乐；置买的，要像无有所得；
31hae long nuiah kamtueng hmuennawk hae anghmat boih tom boeh pongah, hae long patoh kaminawk loe patoh ai baktiah om o tih:
31用世物的，要像不用世物，因为这世界的样子将要过去了。
32toe mawnhaih na tawnh o han ai ah kang koeh o haih. Zu tawn ai kami loe Angraeng ih palung tong hanah, Angraeng ih toknawk to panki hoiah sak.
32我愿你们无所挂虑。没有娶妻的，是为主的事挂虑，想怎样叫主喜悦。
33Toe zu tawn kami loe a zu koehhaih sak hanah, long nui ih hmuennawk to a poek.
33娶了妻的，是为世上的事挂虑，想怎样叫妻子喜悦。
34Sava tawn nongpata hoi tangla cuem loe anghmong ai. Sava tawn ai nongpata loe taksa hoi pakhra ciimcai hmaek thai hanah, Angraeng ih toknawk to panki hoiah sak: toe sava tawn nongpata loe, a sava koehhaih sak pae thai hanah, long nui ih hmuennawk nuiah a poekhaih palungthin to suek.
34妇人和处女也有分别。没有出嫁的，是为主的事挂虑，要身体、灵魂都圣洁；已经出嫁的，是为世上的事挂虑，想怎样叫丈夫喜悦。
35Nangcae raihaih paek han ih na ai ah, nangcae atho oh thai han ih ni hae lok hae ka thuih; khet kamcuk ah kho na sak o moe, poek amkhraeng ai ah Angraeng ih tok na sak o thai han ih ni kang thuih o.
35我说这话是为你们的益处，不是要牢笼你们，乃是要叫你们行合宜的事，得以殷勤服事主，没有分心的事。
36Toe mi kawbaktih doeh sava sak han saning kakoep, kacuem ah kaom tangla to koeh moe, a nuiah khet kamcuk ai ah ka oh moeng boeh pongah, anih to zu ah ka lak han boeh, tiah poek nahaeloe, a koeh baktiah sah nasoe, zaehaih om ai: imthong krah hoi nasoe.
36若有人以为自己待他的女儿不合宜，女儿也过了年岁，事又当行，他就可随意办理，不算有罪，叫二人成亲就是了。
37Toe poekhaih kacak, poek angsum thaih, zu lak han angaih ai, zu la ai ah kacuem ah ka oh han, tiah poekhaih tawn kami loe kahoih hmuen ni a sak.
37倘若人心里坚定，没有不得已的事，并且由得自己作主，心里又决定了留下女儿 不出嫁 ，如此行也好。
38To pongah zu la kami loe kahoih hmuen ni a sak; toe zu la ai kami mah kahoih kue hmuen to sak.
38这样看来，叫自己的女儿出嫁是好，不叫她出嫁更是好。
39Zu loe sava hing nathung loihhaih om ai; toe sava duek pacoengah loe, a koeh ih kami khaeah sava a sak thaih, anih loe sava khae hoi loih boeh; toe Angraeng ah kahing kami khae khue ah sava sak han oh.
39丈夫活着的时候，妻子是被约束的；丈夫若死了，妻子就可以自由，随意再嫁，只是要嫁这在主里面的人。
40Toe nongpata loe a oh baktih toengah om poe nahaeloe, hoih kue tih, tiah poekhaih ka tawnh: kai doeh Sithaw ih Muithla ka tawnh toeng, tiah ka poek.
40然而按我的意见，若常守节更有福气。我也想自己是被 神的灵感动了。
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.