Numbers 16
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1Now Korah son of Izhar, the son of Kohath son of Levi, along with some Reubenites—Dathan and Abiram, sons of Eliab, and On son of Peleth—conducted
1โคราห์บุตรอิสฮาร์ ผู้เป็นบุตรโคฮาท ผู้เป็นบุตรเลวี ได้ร่วมกับดาธานและอาบีรัมบุตรทั้งสองของเอลีอับ และโอนบุตรเปเลท รวบรวมชายกลุ่มหนึ่ง ดาธาน อาบีรัม และโอนทั้งสามคนเป็นลูกหลานของรูเบน
2a rebellion against Moses, along with 250 men of Israel renowned as leaders of the congregation and representatives in the assembly.
2พวกเขาลุกขึ้นต่อต้านโมเสส พร้อมกับชาวอิสราเอลบางคน คือผู้นำของชุมนุมชน 250 คน ซึ่งได้รับเรียกเข้าที่ประชุมและเป็นคนมีชื่อเสียง
3They came together against Moses and Aaron and told them, “You have taken too much upon yourselves! For everyone in the entire congregation is holy, and the LORD is in their midst. Why then do you exalt yourselves above the assembly of the LORD?”
3พวกเขารวมตัวกันต่อต้านโมเสสกับอาโรน และพูดว่า “พวกเจ้าทำเกินไปแล้ว! ชุมนุมชนทั้งหมดล้วนบริสุทธิ์ ทุกคนเป็นผู้บริสุทธิ์ และพระยาห์เวห์ทรงอยู่ท่ามกลางพวกเขา ทำไมพวกเจ้าจึงยกตัวเองขึ้นเหนือที่ประชุมของพระยาห์เวห์?”
4When Moses heard this, he fell facedown.
4เมื่อโมเสสได้ยินเช่นนั้น เขาก็หมอบซบหน้าลง
5Then he said to Korah and all his followers, “Tomorrow morning the LORD will reveal who belongs to Him and who is holy, and He will bring that person near to Himself. The one He chooses, He will bring near to Himself.
5แล้วพูดกับโคราห์และกลุ่มผู้ติดตามทั้งหมดว่า “พรุ่งนี้เช้าพระยาห์เวห์จะทรงแสดงให้เห็นว่าใครเป็นคนของพระองค์ ใครเป็นผู้บริสุทธิ์ และพระองค์จะทรงให้คนนั้นเข้ามาใกล้ ผู้ที่พระองค์ทรงเลือก พระองค์จะทรงให้เข้ามาใกล้
6You, Korah, and all your followers are to do as follows: Take censers,
6โคราห์กับกลุ่มผู้ติดตามทั้งหมดจงทำดังนี้ จงนำกระถางเผาเครื่องหอมมา
7and tomorrow you are to place fire and incense in them in the presence of the LORD. Then the man the LORD chooses will be the one who is holy. It is you sons of Levi who have taken too much upon yourselves!”
7พรุ่งนี้จงใส่ไฟและเครื่องหอมในกระถางเหล่านั้นต่อหน้าพระยาห์เวห์ แล้วผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเลือกจะเป็นผู้บริสุทธิ์ พวกลูกหลานเลวี พวกเจ้าทำเกินไปแล้ว!”
8Moses also said to Korah, “Now listen, you sons of Levi!
8โมเสสพูดกับโคราห์ว่า “พวกลูกหลานเลวี จงฟัง!
9Is it not enough for you that the God of Israel has separated you from the congregation of Israel and brought you near to Himself to perform the work at the LORD’s tabernacle, and to stand before the congregation to minister to them?
9การที่พระเจ้าแห่งอิสราเอลทรงแยกพวกเจ้าออกจากชุมนุมชนอิสราเอล ให้เข้ามาใกล้พระองค์เพื่อทำงานรับใช้เกี่ยวกับพลับพลาของพระยาห์เวห์ และยืนต่อหน้าชุมนุมชนเพื่อรับใช้พวกเขา เป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับพวกเจ้าหรือ?
10He has brought you near, you and all your fellow Levites, but you are seeking the priesthood as well.
10พระองค์ทรงให้เจ้ากับพี่น้องทั้งหมดซึ่งเป็นลูกหลานเลวีเข้ามาใกล้ แล้วพวกเจ้ายังแสวงหาตำแหน่งปุโรหิตด้วยหรือ?
11Therefore, it is you and all your followers who have conspired against the LORD! As for Aaron, who is he that you should grumble against him?”
11ดังนั้นเจ้ากับกลุ่มผู้ติดตามทั้งหมดจึงรวมตัวกันต่อต้านพระยาห์เวห์ อาโรนเป็นใครกัน พวกเจ้าจึงบ่นต่อว่าเขา?”
12Then Moses summoned Dathan and Abiram, the sons of Eliab, but they said, “We will not come!
12โมเสสส่งคนไปเรียกดาธานกับอาบีรัมบุตรของเอลีอับ แต่ทั้งสองตอบว่า “เราจะไม่ขึ้นไป!
13Is it not enough that you have brought us up out of a land flowing with milk and honey to kill us in the wilderness? Must you also appoint yourself as ruler over us?
13การที่ท่านพาเราออกจากแผ่นดินซึ่งมีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์เพื่อฆ่าเราในถิ่นทุรกันดาร ยังเป็นเรื่องเล็กน้อยหรือ ท่านยังจะตั้งตัวเป็นผู้ปกครองเหนือเราอีกหรือ?
14Moreover, you have not brought us into a land flowing with milk and honey or given us an inheritance of fields and vineyards. Will you gouge out the eyes of these men? No, we will not come!”
14ยิ่งกว่านั้น ท่านไม่ได้นำเราเข้าไปในแผ่นดินซึ่งมีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์ และไม่ได้มอบทุ่งนากับสวนองุ่นให้เราเป็นมรดก ท่านคิดจะปิดหูปิดตาคนเหล่านี้หรือ? เราจะไม่ขึ้นไป”
15Then Moses became very angry and said to the LORD, “Do not regard their offering. I have not taken one donkey from them or mistreated a single one of them.”
15โมเสสโกรธมาก และทูลพระยาห์เวห์ว่า “อย่าทรงยอมรับเครื่องถวายของพวกเขา ข้าพเจ้าไม่เคยเอาลาของพวกเขามาเลยแม้แต่ตัวเดียว และไม่เคยทำร้ายใครในหมู่พวกเขา”
16And Moses said to Korah, “You and all your followers are to appear before the LORD tomorrow—you and they and Aaron.
16โมเสสพูดกับโคราห์ว่า “พรุ่งนี้เจ้ากับกลุ่มผู้ติดตามทั้งหมดจงไปอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ ทั้งเจ้า พวกเขา และอาโรน
17Each man is to take his censer, place incense in it, and present it before the LORD—250 censers. You and Aaron are to present your censers as well.”
17ให้แต่ละคนนำกระถางเผาเครื่องหอมของตนมา ใส่เครื่องหอมลงไป แล้วนำกระถางของแต่ละคนมาต่อหน้าพระยาห์เวห์ รวม 250 ใบ ทั้งเจ้ากับอาโรนก็นำกระถางของตนมาคนละใบ”
18So each man took his censer, put fire and incense in it, and stood with Moses and Aaron at the entrance to the Tent of Meeting.
18แต่ละคนจึงนำกระถางของตนมา ใส่ไฟและเครื่องหอมลงไป แล้วไปยืนกับโมเสสและอาโรนที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบ
19When Korah had gathered his whole assembly against them at the entrance to the Tent of Meeting, the glory of the LORD appeared to the whole congregation.
19โคราห์เรียกชุมนุมชนทั้งหมดมารวมกันตรงข้ามกับโมเสสและอาโรนที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบ พระสิริของพระยาห์เวห์ปรากฏแก่ชุมนุมชนทั้งหมด
20And the LORD said to Moses and Aaron,
20พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
21“Separate yourselves from this congregation so that I may consume them in an instant.”
21“จงแยกตัวออกจากชุมนุมชนนี้ เพื่อเราจะทำลายพวกเขาให้หมดในชั่วพริบตา!”
22But Moses and Aaron fell facedown and said, “O God, the God of the spirits of all flesh, when one man sins, will You be angry with the whole congregation?”
22ทั้งสองหมอบซบหน้าลงและทูลว่า “ข้าแต่พระเจ้า พระเจ้าของจิตวิญญาณแห่งสรรพชีวิต เมื่อคนเพียงคนเดียวทำบาป พระองค์จะทรงโกรธชุมนุมชนทั้งหมดหรือ?”
23Then the LORD said to Moses,
23พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
24“Tell the congregation to move away from the dwellings of Korah, Dathan, and Abiram.”
24“จงบอกชุมนุมชนว่า ‘ออกไปให้ห่างจากบริเวณรอบเต็นท์ของโคราห์ ดาธาน และอาบีรัม!’”
25So Moses got up and went to Dathan and Abiram, and the elders of Israel followed him.
25โมเสสลุกขึ้นไปหาดาธานกับอาบีรัม และบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอลก็ตามไป
26And he warned the congregation, “Move away now from the tents of these wicked men. Do not touch anything that belongs to them, or you will be swept away because of all their sins.”
26เขาพูดกับชุมนุมชนว่า “โปรดออกไปให้ห่างจากเต็นท์ของคนชั่วเหล่านี้ และอย่าแตะต้องสิ่งใดที่เป็นของพวกเขา มิฉะนั้นพวกเจ้าจะถูกทำลายเพราะบาปทั้งหมดของพวกเขา!”
27So they moved away from the dwellings of Korah, Dathan, and Abiram. Meanwhile, Dathan and Abiram had come out and stood at the entrances to their tents with their wives and children and infants.
27ประชาชนจึงออกไปให้ห่างจากเต็นท์ของโคราห์ ดาธาน และอาบีรัมทุกด้าน ดาธานกับอาบีรัมออกมายืนที่ทางเข้าเต็นท์ของตน พร้อมกับภรรยา บุตร และลูกเล็ก ๆ
28Then Moses said, “This is how you will know that the LORD has sent me to do all these things, for it was not my own doing:
28โมเสสพูดว่า “เหตุการณ์ต่อไปนี้จะทำให้พวกเจ้ารู้ว่าพระยาห์เวห์ทรงส่งข้าพเจ้ามาทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด และข้าพเจ้าไม่ได้คิดขึ้นเอง
29If these men die a natural death, or if they suffer the fate of all men, then the LORD has not sent me.
29ถ้าคนเหล่านี้ตายไปอย่างมนุษย์ทั่วไป หรือประสบชะตาอย่างที่มนุษย์ทุกคนประสบ ก็แสดงว่าพระยาห์เวห์ไม่ได้ทรงส่งข้าพเจ้ามา
30But if the LORD brings about something unprecedented, and the earth opens its mouth and swallows them and all that belongs to them so that they go down alive into Sheol, then you will know that these men have treated the LORD with contempt.”
30แต่ถ้าพระยาห์เวห์ทรงทำสิ่งใหม่ และพื้นดินอ้าปากกลืนพวกเขากับทุกสิ่งที่เป็นของพวกเขา และพวกเขาลงไปยังเชโอลทั้งเป็น พวกเจ้าก็จะเข้าใจว่าคนเหล่านี้ได้ดูหมิ่นพระยาห์เวห์”
31As soon as Moses had finished saying all this, the ground beneath them split open,
31ทันทีที่โมเสสพูดถ้อยคำทั้งหมดนี้จบ พื้นดินใต้พวกเขาก็แยกออก
32and the earth opened its mouth and swallowed them and their households—all Korah’s men and all their possessions.
32แผ่นดินอ้าปากกลืนพวกเขา พร้อมกับครัวเรือนของพวกเขา คนทั้งหมดของโคราห์ และทรัพย์สินทั้งหมด
33They went down alive into Sheol with all they owned. The earth closed over them, and they vanished from the assembly.
33พวกเขากับทุกสิ่งที่เป็นของพวกเขาลงไปยังเชโอลทั้งเป็น แล้วแผ่นดินก็ปิดทับพวกเขา พวกเขาจึงพินาศไปจากท่ามกลางที่ประชุม
34At their cries, all the people of Israel who were around them fled, saying, “The earth may swallow us too!”
34ชาวอิสราเอลทั้งหมดที่อยู่รอบ ๆ ต่างวิ่งหนีเมื่อได้ยินเสียงร้องของพวกเขา เพราะต่างพูดกันว่า “แผ่นดินอาจกลืนพวกเราด้วย!”
35And fire came forth from the LORD and consumed the 250 men who were offering the incense.
35ไฟออกมาจากพระยาห์เวห์และเผาผลาญชาย 250 คนที่ถวายเครื่องหอม
36Then the LORD said to Moses,
36พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
37“Tell Eleazar son of Aaron the priest to remove the censers from the flames and to scatter the coals far away, because the censers are holy.
37“จงบอกเอเลอาซาร์บุตรอาโรนปุโรหิต ให้เก็บกระถางเผาเครื่องหอมออกจากกองเพลิง และเทไฟที่อยู่ในกระถางเหล่านั้นทิ้งให้ไกลจากค่าย เพราะกระถางเหล่านั้นเป็นของบริสุทธิ์
38As for the censers of those who sinned at the cost of their own lives, hammer them into sheets to overlay the altar, for these were presented before the LORD, and so have become holy. They will serve as a sign to the Israelites.”
38กระถางเหล่านั้นเป็นของคนที่ทำบาปจนต้องเสียชีวิต จงตีแผ่ให้เป็นแผ่นโลหะใช้หุ้มแท่นบูชา เพราะพวกเขาได้นำมาถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์ กระถางเหล่านั้นจึงเป็นของบริสุทธิ์ และจะเป็นหมายสำคัญแก่ชาวอิสราเอล”
39So Eleazar the priest took the bronze censers brought by those who had been burned up, and he had them hammered out to overlay the altar,
39เอเลอาซาร์ปุโรหิตจึงนำกระถางทองสัมฤทธิ์ซึ่งคนที่ถูกไฟเผาได้นำมาถวาย แล้วให้ตีแผ่ใช้หุ้มแท่นบูชา
40just as the LORD commanded him through Moses. This was to be a reminder to the Israelites that no outsider who is not a descendant of Aaron should approach to offer incense before the LORD, lest he become like Korah and his followers.
40เพื่อเป็นเครื่องเตือนความจำแก่ชาวอิสราเอลว่า ห้ามบุคคลภายนอกซึ่งไม่ใช่เชื้อสายของอาโรนเข้ามาใกล้เพื่อเผาเครื่องหอมต่อหน้าพระยาห์เวห์ มิฉะนั้นเขาจะเป็นเหมือนโคราห์กับกลุ่มผู้ติดตามของเขา ทั้งหมดนี้เป็นไปตามที่พระยาห์เวห์ตรัสแก่เอเลอาซาร์ผ่านโมเสส
41The next day the whole congregation of Israel grumbled against Moses and Aaron, saying, “You have killed the LORD’s people!”
41แต่วันรุ่งขึ้น ชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดบ่นต่อว่าโมเสสกับอาโรนว่า “พวกเจ้าได้ฆ่าประชาชนของพระยาห์เวห์!”
42But when the congregation gathered against them, Moses and Aaron turned toward the Tent of Meeting, and suddenly the cloud covered it and the glory of the LORD appeared.
42เมื่อชุมนุมชนรวมตัวกันต่อต้านโมเสสกับอาโรน พวกเขาหันไปมองเต็นท์นัดพบ เมฆปกคลุมเต็นท์นั้น และพระสิริของพระยาห์เวห์ปรากฏ
43Then Moses and Aaron went to the front of the Tent of Meeting,
43โมเสสกับอาโรนไปยืนที่ด้านหน้าเต็นท์นัดพบ
44and the LORD said to Moses,
44พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
45“Get away from this congregation so that I may consume them in an instant.” And Moses and Aaron fell facedown.
45“ออกไปให้ห่างจากชุมนุมชนนี้ เพื่อเราจะทำลายพวกเขาให้หมดในชั่วพริบตา!” โมเสสกับอาโรนจึงหมอบซบหน้าลง
46Moses said to Aaron, “Take your censer, place fire from the altar in it, and add incense. Go quickly to the congregation and make atonement for them, because wrath has come out from the LORD; the plague has begun.”
46โมเสสพูดกับอาโรนว่า “จงนำกระถางของเจ้ามา ใส่ไฟจากแท่นบูชาและเครื่องหอมลงไป รีบนำไปหาชุมนุมชนและทำพิธีลบมลทินบาปให้พวกเขา เพราะความโกรธของพระยาห์เวห์ได้ปะทุขึ้นแล้ว! ภัยพิบัติได้เริ่มขึ้น”
47So Aaron took the censer as Moses had ordered and ran into the midst of the assembly. And seeing that the plague had begun among the people, he offered the incense and made atonement for the people.
47อาโรนทำตามที่โมเสสบอกและวิ่งเข้าไปท่ามกลางที่ประชุม ภัยพิบัติได้เริ่มขึ้นท่ามกลางประชาชนแล้ว เขาใส่เครื่องหอมลงไปและทำพิธีลบมลทินบาปให้ประชาชน
48He stood between the living and the dead, and the plague was halted.
48เขายืนอยู่ระหว่างคนตายกับคนเป็น แล้วภัยพิบัติก็ยุติลง
49But those who died from the plague numbered 14,700, in addition to those who had died on account of Korah.
49คนที่เสียชีวิตด้วยภัยพิบัติมี 14,700 คน นอกเหนือจากผู้ที่ตายเพราะเรื่องของโคราห์
50Then Aaron returned to Moses at the entrance to the Tent of Meeting, since the plague had been halted.
50อาโรนกลับมาหาโมเสสที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบ และภัยพิบัติก็หยุดลง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.