Psalms 39
World English BibleTranslation
World English Bible
Clementine Vulgate, 1598
1I said, “I will watch my ways, so that I don’t sin with my tongue. I will keep my mouth with a bridle while the wicked is before me.”
1In finem. Psalmus ipsi David.
2I was mute with silence. I held my peace, even from good. My sorrow was stirred.
2[Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi.
3My heart was hot within me. While I meditated, the fire burned. I spoke with my tongue:
3Et exaudivit preces meas, et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fæcis. Et statuit super petram pedes meos, et direxit gressus meos.
4“LORD, show me my end, what is the measure of my days. Let me know how frail I am.
4Et immisit in os meum canticum novum, carmen Deo nostro. Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino.
5Behold, you have made my days hand widths. My lifetime is as nothing before you. Surely every man stands as a breath.” Selah.
5Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias falsas.
6“Surely every man walks like a shadow. Surely they busy themselves in vain. He heaps up, and doesn’t know who shall gather.
6Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua; et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi. Annuntiavi et locutus sum: multiplicati sunt super numerum.
7Now, Lord, what do I wait for? My hope is in you.
7Sacrificium et oblationem noluisti; aures autem perfecisti mihi. Holocaustum et pro peccato non postulasti;
8Deliver me from all my transgressions. Don’t make me the reproach of the foolish.
8tunc dixi: Ecce venio. In capite libri scriptum est de me,
9I was mute. I didn’t open my mouth, because you did it.
9ut facerem voluntatem tuam. Deus meus, volui, et legem tuam in medio cordis mei.
10Remove your scourge away from me. I am overcome by the blow of your hand.
10Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna; ecce labia mea non prohibebo: Domine, tu scisti.
11When you rebuke and correct man for iniquity, you consume his wealth like a moth. Surely every man is but a breath.” Selah.
11Justitiam tuam non abscondi in corde meo; veritatem tuam et salutare tuum dixi; non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo.
12“Hear my prayer, LORD, and give ear to my cry. Don’t be silent at my tears. For I am a stranger with you, a foreigner, as all my fathers were.
12Tu autem, Domine, ne longe facias miserationes tuas a me; misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me.
13Oh spare me, that I may recover strength, before I go away and exist no more.”
13Quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus; comprehenderunt me iniquitates meæ, et non potui ut viderem. Multiplicatæ sunt super capillos capitis mei, et cor meum dereliquit me.
no verse 14 in this text
14Complaceat tibi, Domine, ut eruas me; Domine, ad adjuvandum me respice.
no verse 15 in this text
15Confundantur et revereantur simul, qui quærunt animam meam ut auferant eam; convertantur retrorsum et revereantur, qui volunt mihi mala.
no verse 16 in this text
16Ferant confestim confusionem suam, qui dicunt mihi: Euge, euge !
no verse 17 in this text
17Exsultent et lætentur super te omnes quærentes te; et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.
no verse 18 in this text
18Ego autem mendicus sum et pauper; Dominus sollicitus est mei. Adjutor meus et protector meus tu es; Deus meus, ne tardaveris.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.