2 Tuʻi 23
Tongan Bible, Revised West VersionTranslation
Tongan Bible, Revised West Version
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pea naʻe fekau ʻe he tuʻi pea naʻa nau tānaki fakataha kiate ia ʻae kau mātuʻa kotoa pē ʻo Siuta mo Selūsalema.
1O rei mandou, e reuniram a ele todos os anciãos de Judá e de Jerusalém.
2Pea naʻe ʻalu hake ʻae tuʻi ki he fale ʻo Sihova fakataha mo e kau tangata kotoa pē ʻo Siuta mo e kakai kotoa pē ʻo Selūsalema, mo e kau taulaʻeiki, mo e kau palōfita, mo e kakai kotoa pē, ʻae siʻi mo e lahi: pea naʻe lau ʻe ia ʻi honau telinga ʻae ngaahi lea kotoa pē ʻae tohi ʻoe fuakava ʻaia kuo ʻilo ʻi he fale ʻo Sihova.
2O rei subiu à casa do SENHOR, e todos os homens de Judá e todos os habitantes de Jerusalém com ele — com os sacerdotes, os profetas, e todo o povo, tanto pequenos quanto grandes; e ele leu aos ouvidos deles todas as palavras do livro da aliança que foi encontrado na casa do SENHOR.
3Pea naʻe tuʻu ʻae tuʻi ʻo ofi ki he pou ʻe taha, pea fai ʻe ia ʻae fuakava ʻi he ʻao ʻo Sihova, ke muimui ʻia Sihova, pea ke tauhi ʻene ngaahi fekau mo ʻene ngaahi fakamoʻoni, mo ʻene ngaahi tuʻutuʻuni ʻaki hono loto kotoa, mo hono laumālie kotoa, ke fai ʻae ngaahi lea ʻae fuakava ni ʻaia kuo tohi ʻi he tohi ni. Pea naʻe fakamoʻoni ʻae kakai kotoa pē ki he fuakava.
3O rei ficou em pé junto à coluna e fez uma aliança perante o SENHOR, de andar após o SENHOR e de guardar os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos com todo o seu coração e com toda a sua alma, para confirmar as palavras desta aliança que estavam escritas neste livro; e todo o povo concordou com a aliança.
4Pea naʻe fekau ʻe he tuʻi kia Hilikia ko e taulaʻeiki lahi, mo e kau taulaʻeiki ʻo hono ua ʻoe lakanga, mo e kau leʻo matapā, ke ʻomi kituʻa mei he fale tapu ʻo Sihova ʻae ngaahi ipu kotoa pē naʻe ngaohi maʻa Peali, pea maʻae vaoʻakau, pea maʻae ngaahi nāunau ʻoe langi: pea naʻa ne tutu ia ʻi tuaʻā ʻi Selūsalema ʻi he ngaahi ngoue ʻo Kitiloni, pea naʻa ne fetuku ʻa hono efuefu ʻo ia ki Peteli.
4O rei ordenou a Hilquias, o sumo sacerdote, e aos sacerdotes de segunda ordem, e aos guardas da porta, que tirassem do templo do SENHOR todos os utensílios que foram feitos para Baal, para Aserá, e para todo o exército dos céus; e ele os queimou fora de Jerusalém, nos campos de Cedrom, e levou as cinzas deles para Betel.
5Pea naʻa ne fakangata ʻae kau taulatēvolo, ʻaia naʻe fakanofo ʻe he ngaahi tuʻi ʻo Siuta, ke tutu ʻae meʻa namu kakala ʻi he ngaahi potu māʻolunga ʻi he ngaahi kolo ʻo Siuta, pea ʻi he ngaahi potu naʻe takatakai ki Selūsalema; ʻakinautolu foki naʻe tutu ʻae meʻa namu kakala kia Peali, mo e laʻā, pea ki he māhina, pea ki he ngaahi fetuʻu, pea ki he nāunau kotoa pē ʻoe langi.
5Ele eliminou os sacerdotes idólatras que os reis de Judá haviam ordenado para queimar incenso nos altos nas cidades de Judá e nos lugares ao redor de Jerusalém; como também aqueles que queimavam incenso a Baal, ao sol, à lua, aos planetas, e a todo o exército dos céus.
6Pea naʻa ne ʻomi ʻae tamapua ʻoe vao tapu mei he fale ʻo Sihova, kituaʻā ʻi Selūsalema, ki he vaitafe ko Kitiloni, pea naʻe tutu ia ʻi he vaitafe ko Kitiloni, pea momosi ia ke efu, ʻo ne lī ʻae efu ʻo ia ki he ngaahi tanuʻanga ʻoe fānau ʻae kakai.
6Ele tirou a imagem de Aserá da casa do SENHOR, para fora de Jerusalém, até o ribeiro de Cedrom, e a queimou no ribeiro de Cedrom, e a reduziu a pó, e lançou o seu pó sobre os túmulos do povo comum.
7Pea naʻa ne holoki hifo ʻae ngaahi fale ʻoe kakai angafakasotoma, ʻaia naʻe ofi ki he fale ʻo Sihova, ʻaia naʻe fai ai ʻe he kau fefine ʻenau lalanga ʻae ngaahi puipui ki he vaotapu.
7Ele derrubou as casas dos prostitutos cultuais que ficavam na casa do SENHOR, onde as mulheres teciam cortinas para Aserá.
8Pea naʻa ne fetuku ʻae kau taulaʻeiki kotoa pē mei he ngaahi kolo ʻo Siuta, pea ne ʻuliʻi ʻae ngaahi potu māʻolunga ʻaia naʻe tutu ai ʻe he kau taulaʻeiki ʻae meʻa namu kakala, meia Kepa ʻo aʻu ki Peasipa, pea naʻe holoki hifo ʻae ngaahi potu māʻolunga ʻoe ngaahi matapā ʻaia naʻe ʻi he hūʻanga ʻoe matapā ʻo Siosiua ko e pule ʻoe kolo, ʻaia naʻe ʻi he nima toʻohema ʻo ha taha ʻi he matapā ʻoe kolo.
8Ele trouxe todos os sacerdotes das cidades de Judá, e profanou os altos onde os sacerdotes haviam queimado incenso, desde Geba até Berseba; e ele derrubou os altos das portas que ficavam à entrada da porta de Josué, o governador da cidade, que ficavam à esquerda de quem entrava pela porta da cidade.
9Ka naʻe ʻikai ʻalu hake ʻae kau taulaʻeiki ʻae ngaahi potu māʻolunga ki he feilaulauʻanga ʻo Sihova ʻi Selūsalema, ka naʻa nau kai mā taʻefakalēvani fakataha mo honau ngaahi kāinga.
9No entanto, os sacerdotes dos altos não subiam ao altar do SENHOR em Jerusalém, mas comiam pães asmos no meio de seus irmãos.
10Pea naʻa ne fakaʻuliʻi ʻa Tofeti, ʻaia ʻoku ʻi he teleʻa ʻae fānau ʻo Henomi, ke ʻoua naʻa fakalaka atu ʻe ha tangata ʻa hono foha pe ko hono ʻofefine, ʻi he lotolotonga ʻoe afi kia Moleki.
10Ele profanou Tofete, que fica no vale dos filhos de Hinom, para que ninguém fizesse seu filho ou sua filha passar pelo fogo a Moloque.
11Pea naʻa ne ʻave fanga hoosi ʻaia naʻe foaki ʻe he ngaahi tuʻi ʻo Siuta ki he laʻā ʻi he hūʻanga ki he fale ʻo Sihova, ʻo ofi ki he potu fale ʻo Natani-meleki koe tauhi fale, ʻaia naʻe ʻi he veʻe kolo, pea naʻa ne tutu ʻae ngaahi saliote ʻoe laʻā ʻaki ʻae afi.
11Ele removeu os cavalos que os reis de Judá haviam dedicado ao sol, à entrada da casa do SENHOR, perto do quarto de Natã-Meleque, o oficial que ficava no pátio; e ele queimou os carros do sol com fogo.
12Pea ko e ngaahi feilaulauʻanga, naʻe ʻi he tuʻa fale ʻo ʻAhasi ʻi ʻolunga, ʻaia naʻe ngaohi ʻe he ngaahi tuʻi ʻo Siuta, mo e ngaahi feilaulauʻanga naʻe ngaohi ʻe Manase ʻi he lotoʻā ʻe ua ʻoe fale ʻo Sihova, naʻe holoki hifo ia ʻe he tuʻi, pea fesiʻi hifo ia mei ai, pea naʻe lilingi ʻae efuefu ʻo ia ki he vaitafe ko Kitiloni.
12O rei derrubou os altares que estavam no terraço do quarto superior de Acaz, que os reis de Judá haviam feito, e os altares que Manassés havia feito nos dois pátios da casa do SENHOR, e os despedaçou ali, e lançou o pó deles no ribeiro de Cedrom.
13Mo e ngaahi potu māʻolunga naʻe ʻi he ʻao ʻo Selusalema, ʻaia naʻe ʻi he nima toʻomataʻu ʻoe moʻunga ʻoe popo, ʻaia naʻe langa ʻe Solomone ko e tuʻi ʻo ʻIsileli kia ʻAsitelote ko e meʻa fakalielia ʻae kakai Saitoni, pea kia Kimosi koe meʻa fakalielia ʻae kakai Moape, pea kia Milikomi koe meʻa fakalielia ʻae fanau ʻa ʻAmoni, naʻe maumauʻi ʻakinautolu ʻe he tuʻi.
13O rei profanou os altos que ficavam diante de Jerusalém, que estavam à direita do monte da corrupção, os quais Salomão, rei de Israel, havia edificado para Astarote, a abominação dos sidônios, e para Quemos, a abominação de Moabe, e para Milcom, a abominação dos filhos de Amom.
14Pea naʻe fesifesiʻi ʻe ia ʻae ngaahi tamapua, pea ne tā hifo ʻae ngaahi vao tapu, pea naʻe fakapito honau ngaahi potu ʻi he hui ʻoe kau tangata.
14Ele quebrou em pedaços as colunas, cortou os postes de Aserá, e encheu os seus lugares com ossos humanos.
15¶ Pea ko e feilaulauʻanga foki naʻe ʻi Peteli mo e potu māʻolunga naʻe ngaohi ʻe Selopoami ko e foha ʻo Nipati, ʻaia naʻa ne fakaangahalaʻi ʻa ʻIsileli, ko e feilaulauʻanga mo e potu māʻolunga fakatouʻosi, naʻa ne holoki hifo, pea ne tutu ʻae potu māʻolunga, pea naʻe malakaki ia ke fakaikiiki mo efu pe, pea naʻe tutu mo e vao tapu.
15Além disso, o altar que estava em Betel e o alto que Jeroboão, filho de Nebate, que fez Israel pecar, havia feito, até mesmo aquele altar e o alto ele derrubou; e ele queimou o alto e o reduziu a pó, e queimou o poste de Aserá.
16Pea ʻi he tafoki ia ʻe Siosaia, naʻa ne sio ki he ngaahi tanuʻanga ʻaia naʻe ʻi he moʻunga, pea naʻa ne fekau atu ʻo hikitanga ʻae ngaahi hui mei he ngaahi tanuʻanga, pea ne tutu ia ki he feilaulauʻanga, pea naʻe maumau ia, ʻo fakatatau ki he folofola ʻa Sihova ʻaia naʻe kalangaekina ʻe he tangata ʻae ʻOtua, ʻaia naʻa ne kalangaʻaki ʻae ngaahi lea ni.
16Quando Josias se virou, ele viu os túmulos que estavam ali no monte; e ele mandou tirar os ossos dos túmulos, e os queimou sobre o altar, e o profanou, de acordo com a palavra do SENHOR que o homem de Deus proclamou, o qual proclamou estas coisas.
17Pea naʻe toki pehē ʻe ia, “Ko e hā ʻae tohi fakaʻilonga ko ʻena ʻoku ou sio ki ai?” Pea naʻe tala kiate ia ʻe he kau tangata ʻoe kolo, “Ko e tanuʻanga ia ʻoe tangata ʻae ʻOtua, ʻaia naʻe haʻu mei Siuta, ʻo ne kalangaekina ʻae ngaahi meʻa ni ʻaia kuo ke fai ki he feilaulauʻanga ʻi Peteli.”
17Então ele disse: “Que monumento é este que eu vejo?” Os homens da cidade lhe disseram: “É o túmulo do homem de Deus que veio de Judá e proclamou estas coisas que você fez contra o altar de Betel.”
18Pea naʻe pehē ʻe ia, “Tuku ai pe ia ke ʻoua naʻa hiki hono hui ʻe ha tokotaha.” Ko ia naʻa nau tuku ai pe hono ngaahi hui, fakataha mo e hui ʻoe palōfita naʻe haʻu mei Samēlia.
18Ele disse: “Deixem-no em paz! Que ninguém mova os seus ossos.” Assim, deixaram os seus ossos intocados, junto com os ossos do profeta que veio de Samaria.
19Pea ko e ngaahi fale foki ʻoe ngaahi potu māʻolunga ʻi he ngaahi kolo ʻo Samēlia, ʻaia naʻe ngaohi ʻe he ngaahi tuʻi ʻo ʻIsileli ke fakatupu ʻae houhau ʻa Sihova, naʻe hiki ʻo ʻave ia ʻe Siosaia, pea naʻe fai ʻe ia ki ai ʻo hangē ko ia kotoa pē naʻa ne fai ʻi Peteli.
19Josias também removeu todas as casas dos altos que havia nas cidades de Samaria, as quais os reis de Israel haviam feito para provocar a ira do SENHOR, e fez com elas de acordo com todos os atos que ele havia feito em Betel.
20Pea naʻa ne tāmateʻi ʻae kau taula kotoa pē naʻe nofo ʻi he ngaahi potu māʻolunga, ʻi he funga ʻoe ngaahi feilaulauʻanga, pea naʻa ne tutu ʻae hui ʻoe kakai ʻi ai, pea toe ʻalu ia ki Selūsalema.
20Ele matou todos os sacerdotes dos altos que estavam ali, sobre os altares, e queimou ossos humanos sobre eles; e ele voltou para Jerusalém.
21¶ Pea naʻe fekau ʻe he tuʻi ki he kakai kotoa pē, ʻo pehē, “Mou fai ʻae kātoanga ʻoe Lakaatu kia Sihova ko homou ʻOtua, ʻo hangē ko ia kuo tohi ʻi he tohi ʻoe fuakava ni.
21O rei ordenou a todo o povo, dizendo: “Celebrem a Páscoa ao SENHOR, seu Deus, como está escrito neste livro da aliança.”
22Ko e moʻoni naʻe ʻikai fai ha kātoanga ʻoe Lakaatu ke hangē ko ia talu mei he ngaahi ʻaho ʻoe kau fakamaau naʻe fakamaauʻi ʻa ʻIsileli, pe ʻi he ngaahi ʻaho ʻoe ngaahi tuʻi ʻo ʻIsileli, pe ko e ngaahi tuʻi ʻo Siuta;
22Certamente não se celebrou uma Páscoa como esta desde os dias dos juízes que julgaram Israel, nem em todos os dias dos reis de Israel, nem dos reis de Judá;
23Ka ʻi hono hongofulu ma valu taʻu ʻoe tuʻi ko Siosaia, ʻaia naʻe fai ai ʻae kātoanga ni ʻoe Lakaatu kia Sihova ʻi Selūsalema.”
23mas no décimo oitavo ano do rei Josias, esta Páscoa foi celebrada ao SENHOR em Jerusalém.
24¶ Pea naʻe ʻave foki ʻe Siosaia ʻakinautolu naʻe kau mo e kau laumālie kovi, mo e kau kikite loi, mo e ngaahi tamapua, mo e ngaahi ʻotua loi, mo e ngaahi meʻa kovi kotoa pē naʻe ʻiloʻi ʻi he fonua ʻo Siuta pea ʻi Selūsalema, koeʻuhi ke ne fai ki he ngaahi lea ʻae fono ʻaia naʻe tohi ʻi he tohi naʻe ʻilo ʻe Hilikia ko e taulaʻeiki ʻi he fale ʻo Sihova.
24Além disso, Josias removeu os médiuns, os feiticeiros, e os terafins, e os ídolos, e todas as abominações que se viam na terra de Judá e em Jerusalém, para que pudesse confirmar as palavras da lei que estavam escritas no livro que o sacerdote Hilquias encontrou na casa do SENHOR.
25Pea naʻe ʻikai ha tuʻi ʻi muʻa ke hangē ko ia, ʻaia naʻe tafoki kia Sihova ʻaki hono loto kotoa, pea mo hono laumālie kātoa, pea mo ʻene mālohi kātoa, ʻo hangē ko e fono kotoa pē ʻa Mōsese; pea naʻe ʻikai tupu ha tokotaha ki mui ʻo hangē ko ia.
25Não houve rei semelhante a ele antes dele, que se voltasse para o SENHOR com todo o seu coração, e com toda a sua alma, e com toda a sua força, de acordo com toda a lei de Moisés; e não houve nenhum semelhante a ele que tenha surgido depois dele.
26¶ Ka neongo ia naʻe ʻikai tafoki ʻa Sihova mei he kakaha ʻo hono houhau ʻaia naʻe tupu ai hono houhau ki Siuta, ko e meʻa ʻi he ngaahi ʻahiʻahi kovi ʻa Manase ʻaia naʻa ne fakahouhau ʻaki ia.
26Apesar disso, o SENHOR não se desviou do furor da sua grande ira, com a qual a sua ira se acendeu contra Judá, por causa de todas as provocações com as quais Manassés o havia provocado.
27Pea naʻe pehē ʻe Sihova, “Te u hiki ʻa Siuta foki ke mamaʻo mei hoku ʻao, ʻo hangē ko ʻeku hiki ʻa ʻIsileli, pea te u liʻaki ʻae kolo ni ko Selūsalema ʻaia kuo u fili, pea mo e fale ʻaia naʻaku pehē ki ai, ʻE ʻi ai ʻa hoku huafa.”
27O SENHOR disse: “Eu também removerei Judá da minha presença, assim como removi Israel; e rejeitarei esta cidade que escolhi, a saber, Jerusalém, e a casa da qual eu disse: 'O meu nome estará ali'.”
28Pea ko hono toe ʻoe ngaahi ngāue ʻa Siosaia, mo ia kotoa pē naʻe fai ʻe ia, ʻikai kuo tohi ia ʻi he tohi fakamatala ki he ngaahi tuʻi ʻo Siuta?
28Ora, o restante dos atos de Josias, e tudo o que ele fez, não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Judá?
29¶ ʻI hono ngaahi ʻaho ʻoʻona, naʻe ʻalu hake ai ʻa Felo Niko ko e tuʻi ʻo ʻIsipite ki he vaitafe ko ʻIufaletesi ke tauʻi ʻae tuʻi ʻo ʻAsilia: pea naʻe ʻalu atu ʻa Siosaia ke tauʻi ia: pea naʻe tāmateʻi ia ʻi Mekito, ʻi heʻene mamata kiate ia.
29Em seus dias, o faraó Neco, rei do Egito, subiu contra o rei da Assíria, até o rio Eufrates; e o rei Josias foi contra ele, mas o faraó Neco o matou em Megido, quando o viu.
30Pea naʻe ʻave ia, ka kuo pekia, ʻe heʻene kau tamaioʻeiki ʻi he saliote mei Mekito ki Selūsalema, pea naʻe tanu ia ʻi he tanuʻanga ʻoʻona. Pea naʻe ʻave ʻe he kakai ʻoe fonua ʻa Sihoaasi ko e foha ʻo Siosaia, ʻonau pani ia ʻaki ʻae lolo mo fakanofo ia ke tuʻi ko e fetongi ʻo ʻene tamai.
30Os seus servos o levaram morto em um carro, de Megido, o trouxeram para Jerusalém, e o sepultaram em seu próprio túmulo. O povo da terra tomou Jeoacaz, filho de Josias, e o ungiu, e o fez rei no lugar de seu pai.
31¶ Naʻe uofulu ma tolu ʻae taʻu ʻo Sihoaasi ʻi heʻene kamata pule; pea naʻe pule ia ʻi he māhina ʻe tolu ʻi Selūsalema. Pea ko e hingoa ʻo ʻene faʻē ko Hamutali, ko e ʻofefine ʻo Selemaia ʻo Lipina.
31Jeoacaz tinha vinte e três anos de idade quando começou a reinar; e ele reinou três meses em Jerusalém. O nome de sua mãe era Hamutal, filha de Jeremias, de Libna.
32Pea naʻe fai kovi ʻe ia ʻi he ʻao ʻo Sihova, ʻo fakatatau ki he meʻa kotoa pē naʻe fai ʻe heʻene ngaahi tamai.
32Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR, de acordo com tudo o que os seus pais haviam feito.
33Pea naʻe haʻi pōpula ia ʻe Felo Niko ʻi Lipila ʻi he fonua ko Hemati koeʻuhi ke ʻoua naʻa ne tuʻi ʻi Selūsalema; ʻo ne fakamoʻua ʻae fonua ki he tukuhau, ko e taleniti siliva ʻe teau, mo e taleniti koula ʻe taha.
33O faraó Neco o colocou em correntes em Ribla, na terra de Hamate, para que ele não reinasse em Jerusalém; e impôs à terra um tributo de cem talentos de prata e um talento de ouro.
34Pea naʻe ngaohi ʻe Felo Niko ʻa Eliakimi ko e foha ʻo Siosaia ke tuʻi ia ko e fetongi ʻo ʻene tamai ko Siosaia, pea naʻa ne liliu hono hingoa ke ui ia ko Sihoiakimi, ʻo ne ʻave ʻa Sihoaasi: pea naʻe hoko ia ki ʻIsipite pea pekia ia ʻi ai.
34O faraó Neco fez Eliaquim, filho de Josias, rei no lugar de Josias, seu pai, e mudou o seu nome para Jeoaquim; mas ele levou Jeoacaz embora, e ele foi para o Egito e morreu lá.
35Pea naʻe foaki ʻe Sihoiakimi ʻae siliva mo e koula kia Felo; ka naʻa ne fai fono ki he fonua ke tuku mai ʻae ngaahi paʻanga ʻo fakatatau ki he fekau ʻa Felo: naʻa ne pule ke ʻomi ʻae siliva mo e koula mei he kakai ʻoe fonua ko e ʻomi taki taha ʻo tatau mo ia naʻe lau kiate ia, ke ʻatu ia kia Felo Niko.
35Jeoaquim deu a prata e o ouro ao faraó; mas ele tributou a terra para dar o dinheiro de acordo com o mandamento do faraó. Ele exigiu a prata e o ouro do povo da terra, de cada um de acordo com a sua avaliação, para dar ao faraó Neco.
36¶ Naʻe uofulu ma nima taʻu ʻae motuʻa ʻo Sihoiakimi ʻi heʻene kamata ʻene pule: pea naʻe pule ia ʻi he taʻu ʻe hongofulu ma taha ʻi Selūsalema. Pea ko e hingoa ʻo ʻene faʻē ko Sipiuta, ko e ʻofefine ʻo Pitaia mei Luma.
36Jeoaquim tinha vinte e cinco anos de idade quando começou a reinar, e ele reinou onze anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Zebida, filha de Pedaías, de Ruma.
37Pea naʻe fai ʻe ia ʻae kovi ʻi he ʻao ʻo Sihova, ʻo hangē ko ia naʻe fai ʻe heʻene ngaahi tamai kotoa pē.
37Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR, de acordo com tudo o que os seus pais haviam feito.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.