2 Siangpahrang 23
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1To naah siangpahrang Josiah mah, Judah hoi Jerusalem ih kacoehtanawk boih to kawk.
1O rei mandou, e reuniram a ele todos os anciãos de Judá e de Jerusalém.
2Siagpahrang loe Judah kaminawk, Jerusalem ih kaminawk, qaimanawk hoi tahmaanawk, kathoeng kalen kaminawk boih hoi nawnto Angraeng ih im ah caeh tahang. Anih mah Angraeng imthung ah hnuk ih lokmaihaih cabu pong ih loknawk boih to kaminawk thaih hanah kroek pae.
2O rei subiu à casa do SENHOR, e todos os homens de Judá e todos os habitantes de Jerusalém com ele — com os sacerdotes, os profetas, e todo o povo, tanto pequenos quanto grandes; e ele leu aos ouvidos deles todas as palavras do livro da aliança que foi encontrado na casa do SENHOR.
3Siangpahrang Josiah loe homh taengah angdoet, Angraeng hnukbang hanah, a lokpaekhaihnawk, a thuih ih loknawk, lok takroekhaih daanawk to palungthin tang hoi hinghaih boih hoiah pazui moe, hae lokmaihaih cabu thungah tarik ih loknawk to caksak hanah, Angraeng hmaa ah lokmaihaih to a sak. Kaminawk boih lokmaihaih hmaa ah angdoet o.
3O rei ficou em pé junto à coluna e fez uma aliança perante o SENHOR, de andar após o SENHOR e de guardar os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos com todo o seu coração e com toda a sua alma, para confirmar as palavras desta aliança que estavam escritas neste livro; e todo o povo concordou com a aliança.
4Siangpahrang mah, qaima Hilkiah, anih tlim ah kaom qaimanawk hoi khongkha toep kaminawk khaeah, Baal sithaw, Asherah thing hoi cakaehnawk hanah sak o ih, laom sabaennawk boih to Angraeng im thung hoi tasa bangah pathok hanah lokpaek; to hmuennawk to Jerusalem vangpui tasa bang ih Kidron azawn ah hmai hoiah thlaek o moe, maiphu to Bethel ah sinh o.
4O rei ordenou a Hilquias, o sumo sacerdote, e aos sacerdotes de segunda ordem, e aos guardas da porta, que tirassem do templo do SENHOR todos os utensílios que foram feitos para Baal, para Aserá, e para todo o exército dos céus; e ele os queimou fora de Jerusalém, nos campos de Cedrom, e levou as cinzas deles para Betel.
5Judah prae hoi Jerusalem vangpui taeng ih hmuensangnawk boih ah hmuihoih thlaek hanah, Judah siangpahrangnawk mah suek ih, krang kabok qaimanawk, Baal, ni hoi khrah, van ih longnawk hoi cakaehnawk khaeah hmuihoih thlaek kaminawk to takhoe boih.
5Ele eliminou os sacerdotes idólatras que os reis de Judá haviam ordenado para queimar incenso nos altos nas cidades de Judá e nos lugares ao redor de Jerusalém; como também aqueles que queimavam incenso a Baal, ao sol, à lua, aos planetas, e a todo o exército dos céus.
6Angraeng im thung ih Asherah thing to a lak moe, Jerusalem vangpui tasa bang ih Kidron vacong ah a sinh pacoengah, to vacong taengah hmai hoiah a qoeng; kadip puengah naep pacoengah, to maiphu to kaminawk ih taprong ah a haeh.
6Ele tirou a imagem de Aserá da casa do SENHOR, para fora de Jerusalém, até o ribeiro de Cedrom, e a queimou no ribeiro de Cedrom, e a reduziu a pó, e lançou o seu pó sobre os túmulos do povo comum.
7Nongpatanawk mah Asherah thing hanah kahni sakhaih ahmuen, Angraeng im taeng ih nongpanawk hnukbang tangyat mii kadueh kaminawk ohhaih im doeh a phraek pae.
7Ele derrubou as casas dos prostitutos cultuais que ficavam na casa do SENHOR, onde as mulheres teciam cortinas para Aserá.
8Josiah mah Judah prae thung boih ih qaimanawk to kawk moe, nihcae mah hmuihoih thlaekhaih hmuensangnawk to Geba hoi Beersheba khoek to panuet kaom ah sak; Jerusalem vangpui ukkkung, Joshua ih khongkha akunhaih banqoi bangah kaom, vangpui sipae khongkha ih hmuensangnawk doeh vah pae phaeng.
8Ele trouxe todos os sacerdotes das cidades de Judá, e profanou os altos onde os sacerdotes haviam queimado incenso, desde Geba até Berseba; e ele derrubou os altos das portas que ficavam à entrada da porta de Josué, o governador da cidade, que ficavam à esquerda de quem entrava pela porta da cidade.
9Hmuensang ah toksah qaimanawk loe Jerusalem ih Angraeng hmaicam ah caeh o thai ai; toe taeh thuh ai ih takaw loe ampui qaimanawk hoi nawnto caak o thaih.
9No entanto, os sacerdotes dos altos não subiam ao altar do SENHOR em Jerusalém, mas comiam pães asmos no meio de seus irmãos.
10Josiah mah, Mi kawbaktih doeh a canu hoi a capanawk to Molek sithaw khaeah hmai angbawnhaih sak han ai ah, Ben-Hinom azawn ah kaom, Topheth sithaw to panuet thok ah a sak.
10Ele profanou Tofete, que fica no vale dos filhos de Hinom, para que ninguém fizesse seu filho ou sua filha passar pelo fogo a Moloque.
11Judah siangpahrangnawk mah Ni khaeah tathlangh o ih, Angraeng im akunhaih khongkha taeng ih Nathan-Melek ohhaih imkhaan taengah kaom, hrangnawk doeh vah pae king; ni khaeah tathlangh o ih hrang lakoknawk doeh hmai hoiah a thlaek pae.
11Ele removeu os cavalos que os reis de Judá haviam dedicado ao sol, à entrada da casa do SENHOR, perto do quarto de Natã-Meleque, o oficial que ficava no pátio; e ele queimou os carros do sol com fogo.
12Judah siangpahrangnawk mah sak o ih, Ahaz imkhaan ranui ih hmaicamnawk, Manasseh mah Angraeng im longhma hnetto pongah sak ih hmaicamnawk to a phraek moe, kadip pueng khoek to boh pae phaeng pacoengah, maiphu dip to Kidron vacong ah a vah.
12O rei derrubou os altares que estavam no terraço do quarto superior de Acaz, que os reis de Judá haviam feito, e os altares que Manassés havia feito nos dois pátios da casa do SENHOR, e os despedaçou ali, e lançou o pó deles no ribeiro de Cedrom.
13Israel siangpahrang Solomon mah, Jerusalem vangpui ni angyae bang, amrohaih mae aloih bangah kaom, panuet thok Sidon kaminawk ih sithaw Ashtoreth, panuet thok Moab kaminawk ih sithaw Khemost hoi panuet thok Ammon kaminawk ih Milkom sithaw hanah, sak pae ih hmuensangnawk to panuet kaom ah a sak pae.
13O rei profanou os altos que ficavam diante de Jerusalém, que estavam à direita do monte da corrupção, os quais Salomão, rei de Israel, havia edificado para Astarote, a abominação dos sidônios, e para Quemos, a abominação de Moabe, e para Milcom, a abominação dos filhos de Amom.
14Josiah mah krangnawk to vah pae phaeng moe, Asherah thingnawk to pakhruk pae; nihcae ohhaih ahmuen to kami huh hoiah koisak.
14Ele quebrou em pedaços as colunas, cortou os postes de Aserá, e encheu os seus lugares com ossos humanos.
15Bethel ih hmaicam, Israel kaminawk zaehaih sahsakkung, Nebat capa Jeroboam mah sak ih, hmuensang, to ah kaom hmaicam hoi hmuensangnawk doeh phraek pae king; hmuensang to hmai hoiah thlaek pacoengah, kadip pueng khoek to a boh pae; Asherah thing doeh hmai hoiah a thlaek.
15Além disso, o altar que estava em Betel e o alto que Jeroboão, filho de Nebate, que fez Israel pecar, havia feito, até mesmo aquele altar e o alto ele derrubou; e ele queimou o alto e o reduziu a pó, e queimou o poste de Aserá.
16Josiah mah khet moe, mae nuiah kaom taprongnawk to hnuk naah, kami to patoeh moe, taprong thung ih kami huh to laksak; Sithaw ih kami mah thuicoek ih Angraeng ih lok baktih toengah, ahuhnawk to hmaicam nuiah hmai hoiah thlaek moe, panuet kaom ah a sak.
16Quando Josias se virou, ele viu os túmulos que estavam ali no monte; e ele mandou tirar os ossos dos túmulos, e os queimou sobre o altar, e o profanou, de acordo com a palavra do SENHOR que o homem de Deus proclamou, o qual proclamou estas coisas.
17Siangpahrang mah, Taprong thlung nuiah ka hnuk ih hmuen loe tih aa? tiah a naa. Vangpui thung ih kaminawk mah, Hae loe Judah prae thung hoiah angzoh moe, vaihniah Bethel ih hmaicam nuiah na sak ih hmuen to ka koeh ai, tiah thuikung, Sithaw kami angmathaih ih taprong ni, tiah thuih pae o.
17Então ele disse: “Que monumento é este que eu vejo?” Os homens da cidade lhe disseram: “É o túmulo do homem de Deus que veio de Judá e proclamou estas coisas que você fez contra o altar de Betel.”
18Anih mah, To tiah suem o duem ah; mi mah doeh anih ih ahuh to takhoe o hmah nasoe, tiah a naa. To pongah anih ih ahuh hoi Samaria hoiah angzo kaminawk ih ahuh to a caeh o taak.
18Ele disse: “Deixem-no em paz! Que ninguém mova os seus ossos.” Assim, deixaram os seus ossos intocados, junto com os ossos do profeta que veio de Samaria.
19Bethel vangpui ah sak ih baktih toengah, Josiah mah Angraeng palungphuisak hanah, Samaria vangpuinawk thungah Israel siangpahrangnawk mah sak o ih hmuensangnawk hoi bokhaih ahmuennawk to phraek pae king.
19Josias também removeu todas as casas dos altos que havia nas cidades de Samaria, as quais os reis de Israel haviam feito para provocar a ira do SENHOR, e fez com elas de acordo com todos os atos que ele havia feito em Betel.
20Josiah mah toksah qaimanawk to hmuensang ih hmaicamnawk nuiah hum boih moe, kami huhnawk to to hmaicam nuiah hmai hoi thlaek pacoengah, Jerusalem ah amlaem.
20Ele matou todos os sacerdotes dos altos que estavam ali, sobre os altares, e queimou ossos humanos sobre eles; e ele voltou para Jerusalém.
21Siangpahrang mah kaminawk boih khaeah, Hae lokmaihaih cabu thungah tarik ih baktih toengah, na Angraeng Sithaw khaeah misong loihaih poih to sah oh.
21O rei ordenou a todo o povo, dizendo: “Celebrem a Páscoa ao SENHOR, seu Deus, como está escrito neste livro da aliança.”
22Israel zaehoikung lokcaekkungnawk ih adung hoiah kamtong, Israel siangpahrangnawk hoi Judah siangpahrangnawk dung thung boih ah, to baktih misong loihaih poih to sah o vai ai;
22Certamente não se celebrou uma Páscoa como esta desde os dias dos juízes que julgaram Israel, nem em todos os dias dos reis de Israel, nem dos reis de Judá;
23toe Josiah siangpahrang ah ohhaih saning hatlaitazetto naah, Angraeng khaeah misong loihhaih poih to Jerusalem ah sak o.
23mas no décimo oitavo ano do rei Josias, esta Páscoa foi celebrada ao SENHOR em Jerusalém.
24To pacoengah Josiah loe, qaima Hilkiah mah Angraeng im thungah hnuk ih Sithaw lok cabu thungah tarik ih loknawk baktih toengah pazui hanah, pakhra hoi mauihnawk, krangnawk, sakcop ih krangnawk han toksah kaminawk, Judah prae hoi Jerusalem ah kaom panuet thok hmuennawk to a phraek boih.
24Além disso, Josias removeu os médiuns, os feiticeiros, e os terafins, e os ídolos, e todas as abominações que se viam na terra de Judá e em Jerusalém, para que pudesse confirmar as palavras da lei que estavam escritas no livro que o sacerdote Hilquias encontrou na casa do SENHOR.
25Josiah siangpahrang ah om ai nathuem hoi anih siangpahrang ah oh pacoeng khoek to, Josiah baktiah poekhaih palungthin boih, a hinghaih boih, a thacakhaih boih hoi Mosi mah paek ih kaalok baktih toengah, Angraeng khaeah amlaem kami maeto doeh om ai.
25Não houve rei semelhante a ele antes dele, que se voltasse para o SENHOR com todo o seu coração, e com toda a sua alma, e com toda a sua força, de acordo com toda a lei de Moisés; e não houve nenhum semelhante a ele que tenha surgido depois dele.
26Toe Manasseh mah palungphuisak pongah, Judah nuiah Angraeng palungphuihaih to dipsak let thai ai.
26Apesar disso, o SENHOR não se desviou do furor da sua grande ira, com a qual a sua ira se acendeu contra Judá, por causa de todas as provocações com as quais Manassés o havia provocado.
27Angraeng mah, Israel kaminawk ka hmaa hoi takhoe boih baktih toengah, Judahnawk doeh ka takhoe han; Ka Hmin loe, ka qoih ih hae vangpui, Jerusalem hoi to ih ahmuen ah om tih, tiah ka thuih ih im to ka takhoe ving han, tiah a thuih.
27O SENHOR disse: “Eu também removerei Judá da minha presença, assim como removi Israel; e rejeitarei esta cidade que escolhi, a saber, Jerusalém, e a casa da qual eu disse: 'O meu nome estará ali'.”
28Josiah siangpahrang ah oh nathung toksakhaihnawk hoi a sak ih hmuennawk loe, Judah siangpahrangnawk ahmin pakuemhaih cabu thungah tarik o na ai maw?
28Ora, o restante dos atos de Josias, e tudo o que ele fez, não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Judá?
29Josiah siangpahrang dung ah, Izip siangpahrang Faro-Neko loe Euphrate vapui khoek to, Assyria siangpahrang tuk hanah caeh tahang; Josiah siangpahrang loe anih to tuk hanah caeh; Neko mah anih to Megiddo ah hnuk, misa angtuk hoi naah Josiah to anih mah hum.
29Em seus dias, o faraó Neco, rei do Egito, subiu contra o rei da Assíria, até o rio Eufrates; e o rei Josias foi contra ele, mas o faraó Neco o matou em Megido, quando o viu.
30Josiah ih tamnanawk mah anih ih qok to hrang lakok pongah Megiddo hoi Jerusalem ah phawh o moe, angmah ih taprong ah aphum o. A prae thung ih kaminawk mah Josiah capa Jehoahaz to situi bawh o pacoengah, ampa zuengah siangpahrang ah suek o.
30Os seus servos o levaram morto em um carro, de Megido, o trouxeram para Jerusalém, e o sepultaram em seu próprio túmulo. O povo da terra tomou Jeoacaz, filho de Josias, e o ungiu, e o fez rei no lugar de seu pai.
31Jehoahaz siangpahrang ah oh nathuem ah, saning pumphae thumto oh boeh; anih mah Jerusalem to khrah thumto thung uk. Anih amno ih ahmin loe, Libnah ah kaom, Jeremiah canu Hamutal.
31Jeoacaz tinha vinte e três anos de idade quando começou a reinar; e ele reinou três meses em Jerusalém. O nome de sua mãe era Hamutal, filha de Jeremias, de Libna.
32Ampanawk mah sak ih hmuennawk baktih toengah, anih doeh Angraeng mikhnukah kahoih ai hmuen to sak.
32Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR, de acordo com tudo o que os seus pais haviam feito.
33Siangpahrang mah Jerusalem to uk han ai ah, Faro-Neko mah anih to Hamath prae Riblah vangpui ah thongim pakhrak moe, Judah kaminawk han phoisa talent cumvaito hoi sui talent maeto tamut paeksak.
33O faraó Neco o colocou em correntes em Ribla, na terra de Hamate, para que ele não reinasse em Jerusalém; e impôs à terra um tributo de cem talentos de prata e um talento de ouro.
34Faro-Neko mah Josiah capa Eliakim to ampa Josiah zuengah siangpahrang ah suek moe, Eliakim to Jehoiakim, tiah ahmin athlaeng pae; toe Jehoahaz loe Izip prae ah misong ah caeh haih; anih loe to ah duek.
34O faraó Neco fez Eliaquim, filho de Josias, rei no lugar de Josias, seu pai, e mudou o seu nome para Jeoaquim; mas ele levou Jeoacaz embora, e ele foi para o Egito e morreu lá.
35Faro-Neko mah tamut hnik baktih toengah, Jehoiakim mah sui hoi phoisa to paek; prae kaminawk khaeah paek koi angmah ih taham tamut to kok moe, sui hoi phoisa to Faro-Neko hanah paek.
35Jeoaquim deu a prata e o ouro ao faraó; mas ele tributou a terra para dar o dinheiro de acordo com o mandamento do faraó. Ele exigiu a prata e o ouro do povo da terra, de cada um de acordo com a sua avaliação, para dar ao faraó Neco.
36Jehoiakim loe siangpahrang ah oh naah, saning pumphae pangato oh boeh; anih mah Jerusalem to saning hatlaito thung uk. Amno loe Pedaiah canu Zebidah; anih loe Rumah ah kaom kami ni.
36Jeoaquim tinha vinte e cinco anos de idade quando começou a reinar, e ele reinou onze anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Zebida, filha de Pedaías, de Ruma.
37Ampanawk mah sak o ih hmuennawk baktih toengah, anih mah doeh Angraeng mikhnukah kahoih ai hmuen to sak.
37Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR, de acordo com tudo o que os seus pais haviam feito.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.