กันดารวิถี 22
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1ชาวอิสราเอลออกเดินทางและตั้งค่ายในที่ราบโมอับ อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำจอร์แดนตรงข้ามเมืองเยรีโค
1וַיִּסְע֖וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיַּחֲנוּ֙ בְּעַֽרְב֣וֹת מוֹאָ֔ב מֵעֵ֖בֶר לְיַרְדֵּ֥ן יְרֵחֽוֹ׃ ס
2บาลาคลูกชายของศิปโปร์เห็นทุกสิ่งที่อิสราเอลทำกับชาวอาโมไรต์
2וַיַּ֥רְא בָּלָ֖ק בֶּן־צִפּ֑וֹר אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁר־עָשָׂ֥ה יִשְׂרָאֵ֖ל לָֽאֱמֹרִֽי׃
3โมอับกลัวประชาชนอย่างมากเพราะพวกเขามีจำนวนมาก โมอับหวาดหวั่นเพราะชาวอิสราเอล
3וַיָּ֨גָר מוֹאָ֜ב מִפְּנֵ֥י הָעָ֛ם מְאֹ֖ד כִּ֣י רַב־ה֑וּא וַיָּ֣קָץ מוֹאָ֔ב מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
4โมอับพูดกับบรรดาผู้อาวุโสแห่งมีเดียนว่า “คนหมู่นี้กำลังจะกลืนกินทุกสิ่งรอบตัวเรา เหมือนวัวเล็มกินหญ้าในทุ่งจนหมด” เวลานั้นบาลาคลูกชายของศิปโปร์เป็นกษัตริย์แห่งโมอับ
4וַיֹּ֨אמֶר מוֹאָ֜ב אֶל־זִקְנֵ֣י מִדְיָ֗ן עַתָּ֞ה יְלַחֲכ֤וּ הַקָּהָל֙ אֶת־כָּל־סְבִ֣יבֹתֵ֔ינוּ כִּלְחֹ֣ךְ הַשּׁ֔וֹר אֵ֖ת יֶ֣רֶק הַשָּׂדֶ֑ה וּבָלָ֧ק בֶּן־צִפּ֛וֹר מֶ֥לֶךְ לְמוֹאָ֖ב בָּעֵ֥ת הַהִֽוא׃
5เขาส่งผู้ส่งสารไปหาบาลาอัมลูกชายของเบโอร์ ที่เมืองเปโธร์ริมแม่น้ำในแผ่นดินของชนชาติเดียวกับเขา เพื่อเรียกบาลาอัมมา โดยกล่าวว่า “ดูสิ มีชนชาติหนึ่งออกมาจากอียิปต์ พวกเขาปกคลุมพื้นแผ่นดินและกำลังตั้งถิ่นฐานตรงข้ามกับเรา
5וַיִּשְׁלַ֨ח מַלְאָכִ֜ים אֶל־בִּלְעָ֣ם בֶּן־בְּע֗וֹר פְּ֠תוֹרָה אֲשֶׁ֧ר עַל־הַנָּהָ֛ר אֶ֥רֶץ בְּנֵי־עַמּ֖וֹ לִקְרֹא־ל֑וֹ לֵאמֹ֗ר הִ֠נֵּה עַ֣ם יָצָ֤א מִמִּצְרַ֙יִם֙ הִנֵּ֤ה כִסָּה֙ אֶת־עֵ֣ין הָאָ֔רֶץ וְה֥וּא יֹשֵׁ֖ב מִמֻּלִֽי׃
6บัดนี้โปรดมาสาปแช่งชนชาตินี้ให้เรา เพราะพวกเขาแข็งแกร่งเกินกำลังของเรา บางทีเราจะเอาชนะ โจมตี และขับไล่พวกเขาออกจากแผ่นดินได้ เพราะเรารู้ว่าคนที่ท่านอวยพรก็ได้รับพร และคนที่ท่านสาปแช่งก็ถูกสาปแช่ง”
6וְעַתָּה֩ לְכָה־נָּ֨א אָֽרָה־לִּ֜י אֶת־הָעָ֣ם הַזֶּ֗ה כִּֽי־עָצ֥וּם הוּא֙ מִמֶּ֔נִּי אוּלַ֤י אוּכַל֙ נַכֶּה־בּ֔וֹ וַאֲגָרְשֶׁ֖נּוּ מִן־הָאָ֑רֶץ כִּ֣י יָדַ֗עְתִּי אֵ֤ת אֲשֶׁר־תְּבָרֵךְ֙ מְבֹרָ֔ךְ וַאֲשֶׁ֥ר תָּאֹ֖ר יוּאָֽר׃
7บรรดาผู้อาวุโสแห่งโมอับและแห่งมีเดียนออกเดินทางโดยถือค่าจ้างสำหรับการทำนายไว้ในมือ พวกเขามาหาบาลาอัมและบอกถ้อยคำของบาลาคแก่เขา
7וַיֵּ֨לְכ֜וּ זִקְנֵ֤י מוֹאָב֙ וְזִקְנֵ֣י מִדְיָ֔ן וּקְסָמִ֖ים בְּיָדָ֑ם וַיָּבֹ֙אוּ֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם וַיְדַבְּר֥וּ אֵלָ֖יו דִּבְרֵ֥י בָלָֽק׃
8บาลาอัมพูดกับพวกเขาว่า “คืนนี้จงพักที่นี่ เราจะนำคำตอบกลับมาบอกพวกท่านตามที่พระยาห์เวห์ตรัสกับเรา” บรรดาผู้นำแห่งโมอับจึงพักอยู่กับบาลาอัม
8וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֗ם לִ֤ינוּ פֹה֙ הַלַּ֔יְלָה וַהֲשִׁבֹתִ֤י אֶתְכֶם֙ דָּבָ֔ר כַּאֲשֶׁ֛ר יְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֵלָ֑י וַיֵּשְׁב֥וּ שָׂרֵֽי־מוֹאָ֖ב עִם־בִּלְעָֽם׃
9พระเจ้าเสด็จมาหาบาลาอัมและตรัสว่า “คนเหล่านี้ที่อยู่กับเจ้าคือใคร?”
9וַיָּבֹ֥א אֱלֹהִ֖ים אֶל־בִּלְעָ֑ם וַיֹּ֕אמֶר מִ֛י הָאֲנָשִׁ֥ים הָאֵ֖לֶּה עִמָּֽךְ׃
10บาลาอัมทูลพระเจ้าว่า “บาลาคลูกชายของศิปโปร์ กษัตริย์แห่งโมอับ ส่งข่าวมาหาข้าพระองค์ว่า
10וַיֹּ֥אמֶר בִּלְעָ֖ם אֶל־הָאֱלֹהִ֑ים בָּלָ֧ק בֶּן־צִפֹּ֛ר מֶ֥לֶךְ מוֹאָ֖ב שָׁלַ֥ח אֵלָֽי׃
11‘ดูสิ ชนชาติที่ออกมาจากอียิปต์ปกคลุมพื้นแผ่นดิน บัดนี้จงมาสาปแช่งพวกเขาให้เรา บางทีเราจะสามารถสู้รบกับพวกเขาและขับไล่พวกเขาออกไปได้’”
11הִנֵּ֤ה הָעָם֙ הַיֹּצֵ֣א מִמִּצְרַ֔יִם וַיְכַ֖ס אֶת־עֵ֣ין הָאָ֑רֶץ עַתָּ֗ה לְכָ֤ה קָֽבָה־לִּי֙ אֹת֔וֹ אוּלַ֥י אוּכַ֛ל לְהִלָּ֥חֶם בּ֖וֹ וְגֵרַשְׁתִּֽיו׃
12พระเจ้าตรัสกับบาลาอัมว่า “อย่าไปกับคนเหล่านั้น อย่าสาปแช่งชนชาตินี้ เพราะพวกเขาได้รับพร”
12וַיֹּ֤אמֶר אֱלֹהִים֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם לֹ֥א תֵלֵ֖ךְ עִמָּהֶ֑ם לֹ֤א תָאֹר֙ אֶת־הָעָ֔ם כִּ֥י בָר֖וּךְ הֽוּא׃
13บาลาอัมตื่นขึ้นในตอนเช้าและพูดกับบรรดาผู้นำของบาลาคว่า “จงกลับไปยังแผ่นดินของพวกท่าน เพราะพระยาห์เวห์ไม่ทรงอนุญาตให้เราไปกับพวกท่าน”
13וַיָּ֤קָם בִּלְעָם֙ בַּבֹּ֔קֶר וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־שָׂרֵ֣י בָלָ֔ק לְכ֖וּ אֶֽל־אַרְצְכֶ֑ם כִּ֚י מֵאֵ֣ן יְהוָ֔ה לְתִתִּ֖י לַהֲלֹ֥ךְ עִמָּכֶֽם׃
14บรรดาผู้นำแห่งโมอับจึงออกเดินทาง กลับไปหาบาลาคและบอกว่า “บาลาอัมไม่ยอมมากับเรา”
14וַיָּק֙וּמוּ֙ שָׂרֵ֣י מוֹאָ֔ב וַיָּבֹ֖אוּ אֶל־בָּלָ֑ק וַיֹּ֣אמְר֔וּ מֵאֵ֥ן בִּלְעָ֖ם הֲלֹ֥ךְ עִמָּֽנוּ׃
15บาลาคส่งบรรดาผู้นำไปอีกครั้ง คราวนี้มีจำนวนมากกว่าและมีเกียรติมากกว่ากลุ่มก่อน
15וַיֹּ֥סֶף ע֖וֹד בָּלָ֑ק שְׁלֹ֣חַ שָׂרִ֔ים רַבִּ֥ים וְנִכְבָּדִ֖ים מֵאֵֽלֶּה׃
16พวกเขามาหาบาลาอัมและพูดกับเขาว่า “บาลาคลูกชายของศิปโปร์พูดดังนี้ว่า ‘โปรดอย่าให้สิ่งใดขัดขวางท่านจากการมาหาเรา
16וַיָּבֹ֖אוּ אֶל־בִּלְעָ֑ם וַיֹּ֣אמְרוּ ל֗וֹ כֹּ֤ה אָמַר֙ בָּלָ֣ק בֶּן־צִפּ֔וֹר אַל־נָ֥א תִמָּנַ֖ע מֵהֲלֹ֥ךְ אֵלָֽי׃
17เพราะเราจะให้เกียรติท่านอย่างสูง และจะทำทุกอย่างที่ท่านบอกเรา ดังนั้นโปรดมาสาปแช่งชนชาตินี้ให้เรา’”
17כִּֽי־כַבֵּ֤ד אֲכַבֶּדְךָ֙ מְאֹ֔ד וְכֹ֛ל אֲשֶׁר־תֹּאמַ֥ר אֵלַ֖י אֶֽעֱשֶׂ֑ה וּלְכָה־נָּא֙ קָֽבָה־לִּ֔י אֵ֖ת הָעָ֥ם הַזֶּֽה׃
18บาลาอัมตอบบรรดาผู้รับใช้ของบาลาคว่า “แม้บาลาคจะยกบ้านที่เต็มไปด้วยเงินและทองให้เรา เราก็ไม่อาจฝ่าฝืนคำของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราเพื่อทำสิ่งใดตามใจ ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่
18וַיַּ֣עַן בִּלְעָ֗ם וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־עַבְדֵ֣י בָלָ֔ק אִם־יִתֶּן־לִ֥י בָלָ֛ק מְלֹ֥א בֵית֖וֹ כֶּ֣סֶף וְזָהָ֑ב לֹ֣א אוּכַ֗ל לַעֲבֹר֙ אֶת־פִּי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔י לַעֲשׂ֥וֹת קְטַנָּ֖ה א֥וֹ גְדוֹלָֽה׃
19บัดนี้โปรดพักที่นี่คืนนี้ด้วย เพื่อเราจะได้รู้ว่าพระยาห์เวห์จะตรัสอะไรกับเราอีก”
19וְעַתָּ֗ה שְׁב֨וּ נָ֥א בָזֶ֛ה גַּם־אַתֶּ֖ם הַלָּ֑יְלָה וְאֵ֣דְעָ֔ה מַה־יֹּסֵ֥ף יְהוָ֖ה דַּבֵּ֥ר עִמִּֽי׃
20พระเจ้าเสด็จมาหาบาลาอัมในเวลากลางคืนและตรัสว่า “ถ้าคนเหล่านี้มาเพื่อเรียกเจ้า ก็จงลุกขึ้นไปกับพวกเขา แต่เจ้าต้องทำตามถ้อยคำที่เราบอกเจ้าเท่านั้น”
20וַיָּבֹ֨א אֱלֹהִ֥ים׀ אֶל־בִּלְעָם֮ לַיְלָה֒ וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ אִם־לִקְרֹ֤א לְךָ֙ בָּ֣אוּ הָאֲנָשִׁ֔ים ק֖וּם לֵ֣ךְ אִתָּ֑ם וְאַ֗ךְ אֶת־הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר־אֲדַבֵּ֥ר אֵלֶ֖יךָ אֹת֥וֹ תַעֲשֶֽׂה׃
21บาลาอัมตื่นขึ้นในตอนเช้า ผูกอานลา แล้วไปกับบรรดาผู้นำแห่งโมอับ
21וַיָּ֤קָם בִּלְעָם֙ בַּבֹּ֔קֶר וַֽיַּחֲבֹ֖שׁ אֶת־אֲתֹנ֑וֹ וַיֵּ֖לֶךְ עִם־שָׂרֵ֥י מוֹאָֽב׃
22แต่พระเจ้าทรงโกรธจัดเพราะเขาไป ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ยืนขวางทางเป็นศัตรูกับเขา ขณะนั้นเขากำลังขี่ลาและมีผู้รับใช้สองคนอยู่ด้วย
22וַיִּֽחַר־אַ֣ף אֱלֹהִים֮ כִּֽי־הוֹלֵ֣ךְ הוּא֒ וַיִּתְיַצֵּ֞ב מַלְאַ֧ךְ יְהוָ֛ה בַּדֶּ֖רֶךְ לְשָׂטָ֣ן ל֑וֹ וְהוּא֙ רֹכֵ֣ב עַל־אֲתֹנ֔וֹ וּשְׁנֵ֥י נְעָרָ֖יו עִמּֽוֹ׃
23ลาเห็นทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ยืนอยู่บนทาง ถือดาบที่ชักออกแล้วในมือ ลาจึงเลี้ยวออกจากทางเข้าไปในทุ่ง บาลาอัมตีลาเพื่อให้มันกลับเข้าทาง
23וַתֵּ֣רֶא הָאָתוֹן֩ אֶת־מַלְאַ֨ךְ יְהוָ֜ה נִצָּ֣ב בַּדֶּ֗רֶךְ וְחַרְבּ֤וֹ שְׁלוּפָה֙ בְּיָד֔וֹ וַתֵּ֤ט הָֽאָתוֹן֙ מִן־הַדֶּ֔רֶךְ וַתֵּ֖לֶךְ בַּשָּׂדֶ֑ה וַיַּ֤ךְ בִּלְעָם֙ אֶת־הָ֣אָת֔וֹן לְהַטֹּתָ֖הּ הַדָּֽרֶךְ׃
24แล้วทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ไปยืนตรงทางแคบระหว่างสวนองุ่น ซึ่งมีกำแพงทั้งสองด้าน
24וַֽיַּעֲמֹד֙ מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה בְּמִשְׁע֖וֹל הַכְּרָמִ֑ים גָּדֵ֥ר מִזֶּ֖ה וְגָדֵ֥ר מִזֶּֽה׃
25เมื่อเห็นทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ ลาก็เบียดตัวเข้ากับกำแพง ทำให้เท้าของบาลาอัมถูกหนีบติดกับกำแพง เขาจึงตีมันอีก
25וַתֵּ֨רֶא הָאָת֜וֹן אֶת־מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֗ה וַתִּלָּחֵץ֙ אֶל־הַקִּ֔יר וַתִּלְחַ֛ץ אֶת־רֶ֥גֶל בִּלְעָ֖ם אֶל־הַקִּ֑יר וַיֹּ֖סֶף לְהַכֹּתָֽהּ׃
26ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์เดินต่อไปและยืนตรงที่แคบซึ่งไม่มีทางเลี้ยวไปทางขวาหรือทางซ้าย
26וַיּ֥וֹסֶף מַלְאַךְ־יְהוָ֖ה עֲב֑וֹר וַֽיַּעֲמֹד֙ בְּמָק֣וֹם צָ֔ר אֲשֶׁ֛ר אֵֽין־דֶּ֥רֶךְ לִנְט֖וֹת יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאול׃
27เมื่อลาเห็นทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ มันก็หมอบลงใต้ตัวบาลาอัม บาลาอัมโกรธจัดและใช้ไม้เท้าตีลา
27וַתֵּ֤רֶא הָֽאָתוֹן֙ אֶת־מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה וַתִּרְבַּ֖ץ תַּ֣חַת בִּלְעָ֑ם וַיִּֽחַר־אַ֣ף בִּלְעָ֔ם וַיַּ֥ךְ אֶת־הָאָת֖וֹן בַּמַּקֵּֽל׃
28พระยาห์เวห์ทรงเปิดปากลา มันพูดกับบาลาอัมว่า “ฉันทำอะไรให้ท่าน ท่านจึงตีฉันถึงสามครั้ง?”
28וַיִּפְתַּ֥ח יְהוָ֖ה אֶת־פִּ֣י הָאָת֑וֹן וַתֹּ֤אמֶר לְבִלְעָם֙ מֶה־עָשִׂ֣יתִֽי לְךָ֔ כִּ֣י הִכִּיתַ֔נִי זֶ֖ה שָׁלֹ֥שׁ רְגָלִֽים׃
29บาลาอัมตอบลาว่า “เพราะเจ้าทำให้เราเป็นตัวตลก ถ้ามีดาบอยู่ในมือ ตอนนี้เราคงฆ่าเจ้าไปแล้ว!”
29וַיֹּ֤אמֶר בִּלְעָם֙ לָֽאָת֔וֹן כִּ֥י הִתְעַלַּ֖לְתְּ בִּ֑י ל֤וּ יֶשׁ־חֶ֙רֶב֙ בְּיָדִ֔י כִּ֥י עַתָּ֖ה הֲרַגְתִּֽיךְ׃
30ลาพูดกับบาลาอัมว่า “ฉันไม่ใช่ลาของท่านที่ท่านขี่มาตลอดชีวิตจนถึงวันนี้หรือ? ฉันเคยทำแบบนี้กับท่านมาก่อนหรือ?” เขาตอบว่า “ไม่เคย”
30וַתֹּ֨אמֶר הָאָת֜וֹן אֶל־בִּלְעָ֗ם הֲלוֹא֩ אָנֹכִ֨י אֲתֹֽנְךָ֜ אֲשֶׁר־רָכַ֣בְתָּ עָלַ֗י מֵעֽוֹדְךָ֙ עַד־הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה הַֽהַסְכֵּ֣ן הִסְכַּ֔נְתִּי לַעֲשׂ֥וֹת לְךָ֖ כֹּ֑ה וַיֹּ֖אמֶר לֹֽא׃
31แล้วพระยาห์เวห์ทรงเปิดตาของบาลาอัม เขาจึงเห็นทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ยืนอยู่บนทาง ถือดาบที่ชักออกแล้วในมือ เขาจึงก้มศีรษะแล้วหมอบซบหน้าลง
31וַיְגַ֣ל יְהוָה֮ אֶת־עֵינֵ֣י בִלְעָם֒ וַיַּ֞רְא אֶת־מַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ נִצָּ֣ב בַּדֶּ֔רֶךְ וְחַרְבּ֥וֹ שְׁלֻפָ֖ה בְּיָד֑וֹ וַיִּקֹּ֥ד וַיִּשְׁתַּ֖חוּ לְאַפָּֽיו׃
32ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์พูดกับเขาว่า “ทำไมเจ้าจึงตีลาของเจ้าถึงสามครั้ง? ดูสิ เราออกมาขวางเจ้าเป็นศัตรู เพราะทางที่เจ้าไปนั้นขัดต่อเรา
32וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ מַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה עַל־מָ֗ה הִכִּ֙יתָ֙ אֶת־אֲתֹ֣נְךָ֔ זֶ֖ה שָׁל֣וֹשׁ רְגָלִ֑ים הִנֵּ֤ה אָנֹכִי֙ יָצָ֣אתִי לְשָׂטָ֔ן כִּֽי־יָרַ֥ט הַדֶּ֖רֶךְ לְנֶגְדִּֽי׃
33ลาเห็นเราและเลี่ยงไปจากเราถึงสามครั้ง ถ้ามันไม่เลี่ยงไปจากเรา ตอนนี้เราคงฆ่าเจ้าและไว้ชีวิตมัน”
33וַתִּרְאַ֙נִי֙ הָֽאָת֔וֹן וַתֵּ֣ט לְפָנַ֔י זֶ֖ה שָׁלֹ֣שׁ רְגָלִ֑ים אוּלַי֙ נָטְתָ֣ה מִפָּנַ֔י כִּ֥י עַתָּ֛ה גַּם־אֹתְכָ֥ה הָרַ֖גְתִּי וְאוֹתָ֥הּ הֶחֱיֵֽיתִי׃
34บาลาอัมพูดกับทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ว่า “ข้าพเจ้าทำบาปแล้ว เพราะข้าพเจ้าไม่รู้ว่าท่านยืนขวางทางต่อต้านข้าพเจ้าอยู่ บัดนี้ถ้าท่านไม่พอใจ ข้าพเจ้าจะกลับไป”
34וַיֹּ֨אמֶר בִּלְעָ֜ם אֶל־מַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ חָטָ֔אתִי כִּ֚י לֹ֣א יָדַ֔עְתִּי כִּ֥י אַתָּ֛ה נִצָּ֥ב לִקְרָאתִ֖י בַּדָּ֑רֶךְ וְעַתָּ֛ה אִם־רַ֥ע בְּעֵינֶ֖יךָ אָשׁ֥וּבָה לִּֽי׃
35ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์พูดกับบาลาอัมว่า “จงไปกับคนเหล่านั้น แต่เจ้าต้องพูดเฉพาะถ้อยคำที่เราจะบอกเจ้าเท่านั้น” บาลาอัมจึงไปกับบรรดาผู้นำของบาลาค
35וַיֹּאמֶר֩ מַלְאַ֨ךְ יְהוָ֜ה אֶל־בִּלְעָ֗ם לֵ֚ךְ עִם־הָ֣אֲנָשִׁ֔ים וְאֶ֗פֶס אֶת־הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר־אֲדַבֵּ֥ר אֵלֶ֖יךָ אֹת֣וֹ תְדַבֵּ֑ר וַיֵּ֥לֶךְ בִּלְעָ֖ם עִם־שָׂרֵ֥י בָלָֽק׃
36เมื่อบาลาคได้ยินว่าบาลาอัมมาแล้ว เขาก็ออกไปพบที่เมืองโมอับ ซึ่งอยู่ตรงชายแดนริมแม่น้ำอารโนน ณ ปลายสุดของเขตแดน
36וַיִּשְׁמַ֥ע בָּלָ֖ק כִּ֣י בָ֣א בִלְעָ֑ם וַיֵּצֵ֨א לִקְרָאת֜וֹ אֶל־עִ֣יר מוֹאָ֗ב אֲשֶׁר֙ עַל־גְּב֣וּל אַרְנֹ֔ן אֲשֶׁ֖ר בִּקְצֵ֥ה הַגְּבֽוּל׃
37บาลาคพูดกับบาลาอัมว่า “เราอุตส่าห์ส่งคนไปเรียกท่านไม่ใช่หรือ? ทำไมท่านจึงไม่มาหาเรา? เราจะยกย่องให้เกียรติท่านอย่างสูงไม่ได้หรือ?”
37וַיֹּ֨אמֶר בָּלָ֜ק אֶל־בִּלְעָ֗ם הֲלֹא֩ שָׁלֹ֨חַ שָׁלַ֤חְתִּי אֵלֶ֙יךָ֙ לִקְרֹא־לָ֔ךְ לָ֥מָּה לֹא־הָלַ֖כְתָּ אֵלָ֑י הַֽאֻמְנָ֔ם לֹ֥א אוּכַ֖ל כַּבְּדֶֽךָ׃
38บาลาอัมตอบบาลาคว่า “ดูสิ เรามาหาท่านแล้ว แต่ตอนนี้เรามีอำนาจพูดอะไรตามใจได้หรือ? เราจะพูดถ้อยคำที่พระเจ้าทรงใส่ไว้ในปากของเรา”
38וַיֹּ֨אמֶר בִּלְעָ֜ם אֶל־בָּלָ֗ק הִֽנֵּה־בָ֙אתִי֙ אֵלֶ֔יךָ עַתָּ֕ה הֲיָכ֥וֹל אוּכַ֖ל דַּבֵּ֣ר מְא֑וּמָה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֨ר יָשִׂ֧ים אֱלֹהִ֛ים בְּפִ֖י אֹת֥וֹ אֲדַבֵּֽר׃
39บาลาอัมไปกับบาลาค และพวกเขามาถึงคีริยาทหุโศท
39וַיֵּ֥לֶךְ בִּלְעָ֖ם עִם־בָּלָ֑ק וַיָּבֹ֖אוּ קִרְיַ֥ת חֻצֽוֹת׃
40บาลาคถวายโคและแกะเป็นเครื่องบูชา แล้วส่งไปให้บาลาอัมและบรรดาผู้นำที่อยู่กับเขา
40וַיִּזְבַּ֥ח בָּלָ֖ק בָּקָ֣ר וָצֹ֑אן וַיְשַׁלַּ֣ח לְבִלְעָ֔ם וְלַשָּׂרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ׃
41เช้าวันรุ่งขึ้น บาลาคพาบาลาอัมขึ้นไปยังสถานบูชาบนที่สูงของบาอัล จากที่นั่นเขามองเห็นประชาชนส่วนหนึ่ง
41וַיְהִ֣י בַבֹּ֔קֶר וַיִּקַּ֤ח בָּלָק֙ אֶת־בִּלְעָ֔ם וַֽיַּעֲלֵ֖הוּ בָּמ֣וֹת בָּ֑עַל וַיַּ֥רְא מִשָּׁ֖ם קְצֵ֥ה הָעָֽם׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.