กันดารวิถี 17

Freedom Bible (Thai)Translation

Freedom Bible (Thai)

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า

1וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

2“จงบอกชาวอิสราเอลให้นำไม้เท้ามามอบแก่เจ้า วงศ์วานฝ่ายบิดาละ 1 อัน จากผู้นำทุกคนตามวงศ์วานฝ่ายบิดาของพวกเขา รวม 12 อัน จงเขียนชื่อของผู้นำแต่ละคนไว้บนไม้เท้าของเขา

2דַּבֵּ֣ר׀ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וְקַ֣ח מֵֽאִתָּ֡ם מַטֶּ֣ה מַטֶּה֩ לְבֵ֨ית אָ֜ב מֵאֵ֤ת כָּל־נְשִֽׂיאֵהֶם֙ לְבֵ֣ית אֲבֹתָ֔ם שְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר מַטּ֑וֹת אִ֣ישׁ אֶת־שְׁמ֔וֹ תִּכְתֹּ֖ב עַל־מַטֵּֽהוּ׃

3จงเขียนชื่ออาโรนไว้บนไม้เท้าของเลวี เพราะต้องมีไม้เท้า 1 อันสำหรับหัวหน้าวงศ์วานฝ่ายบิดาแต่ละวงศ์

3וְאֵת֙ שֵׁ֣ם אַהֲרֹ֔ן תִּכְתֹּ֖ב עַל־מַטֵּ֣ה לֵוִ֑י כִּ֚י מַטֶּ֣ה אֶחָ֔ד לְרֹ֖אשׁ בֵּ֥ית אֲבוֹתָֽם׃

4จงวางไม้เท้าเหล่านั้นไว้ในเต็นท์นัดพบต่อหน้าพันธสัญญา ณ ที่ซึ่งเราพบกับเจ้า

4וְהִנַּחְתָּ֖ם בְּאֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד לִפְנֵי֙ הָֽעֵד֔וּת אֲשֶׁ֛ר אִוָּעֵ֥ד לָכֶ֖ם שָֽׁמָּה׃

5ไม้เท้าของคนที่เราเลือกจะแตกหน่อ เราจะทำให้เสียงบ่นที่ชาวอิสราเอลบ่นต่อว่าเจ้าสงบลงต่อหน้าเรา”

5וְהָיָ֗ה הָאִ֛ישׁ אֲשֶׁ֥ר אֶבְחַר־בּ֖וֹ מַטֵּ֣הוּ יִפְרָ֑ח וַהֲשִׁכֹּתִ֣י מֵֽעָלַ֗י אֶת־תְּלֻנּוֹת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם מַלִּינִ֖ם עֲלֵיכֶֽם׃

6โมเสสจึงพูดกับชาวอิสราเอล ผู้นำทุกคนมอบไม้เท้าแก่เขา คนละ 1 อันตามวงศ์วานฝ่ายบิดา รวม 12 อัน และไม้เท้าของอาโรนอยู่ท่ามกลางไม้เท้าเหล่านั้น

6וַיְדַבֵּ֨ר מֹשֶׁ֜ה אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וַיִּתְּנ֣וּ אֵלָ֣יו׀ כָּֽל־נְשִֽׂיאֵיהֶ֡ם מַטֶּה֩ לְנָשִׂ֨יא אֶחָ֜ד מַטֶּ֨ה לְנָשִׂ֤יא אֶחָד֙ לְבֵ֣ית אֲבֹתָ֔ם שְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר מַטּ֑וֹת וּמַטֵּ֥ה אַהֲרֹ֖ן בְּת֥וֹךְ מַטּוֹתָֽם׃

7โมเสสนำไม้เท้าไปวางไว้ต่อหน้าพระยาห์เวห์ในเต็นท์แห่งพระโอวาท

7וַיַּנַּ֥ח מֹשֶׁ֛ה אֶת־הַמַּטֹּ֖ת לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה בְּאֹ֖הֶל הָעֵדֻֽת׃

8วันรุ่งขึ้น โมเสสเข้าไปในเต็นท์แห่งพระโอวาท และเห็นว่าไม้เท้าของอาโรนซึ่งเป็นตัวแทนวงศ์วานเลวีได้แตกหน่อ ออกตูม บานเป็นดอก และเกิดผลอัลมอนด์สุก

8וַיְהִ֣י מִֽמָּחֳרָ֗ת וַיָּבֹ֤א מֹשֶׁה֙ אֶל־אֹ֣הֶל הָעֵד֔וּת וְהִנֵּ֛ה פָּרַ֥ח מַטֵּֽה־אַהֲרֹ֖ן לְבֵ֣ית לֵוִ֑י וַיֹּ֤צֵֽא פֶ֙רַח֙ וַיָּ֣צֵֽץ צִ֔יץ וַיִּגְמֹ֖ל שְׁקֵדִֽים׃

9โมเสสนำไม้เท้าทั้งหมดที่อยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ออกมาให้ชาวอิสราเอลทั้งหมดดู พวกเขาตรวจดู แล้วแต่ละคนก็รับไม้เท้าของตนไป

9וַיֹּצֵ֨א מֹשֶׁ֤ה אֶת־כָּל־הַמַּטֹּת֙ מִלִּפְנֵ֣י יְהוָ֔ה אֶֽל־כָּל־בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּרְא֥וּ וַיִּקְח֖וּ אִ֥ישׁ מַטֵּֽהוּ׃ ס

10พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงนำไม้เท้าของอาโรนกลับไปวางไว้ต่อหน้าพันธสัญญา เพื่อเก็บไว้เป็นหมายสำคัญเตือนคนกบฏ เจ้าจะได้ยุติคำบ่นที่พวกเขาบ่นต่อว่าเรา เพื่อพวกเขาจะไม่ต้องตาย”

10וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה הָשֵׁ֞ב אֶת־מַטֵּ֤ה אַהֲרֹן֙ לִפְנֵ֣י הָעֵד֔וּת לְמִשְׁמֶ֥רֶת לְא֖וֹת לִבְנֵי־מֶ֑רִי וּתְכַ֧ל תְּלוּנֹּתָ֛ם מֵעָלַ֖י וְלֹ֥א יָמֻֽתוּ׃

11โมเสสก็ทำเช่นนั้น เขาทำตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา

11וַיַּ֖עַשׂ מֹשֶׁ֑ה כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֹת֖וֹ כֵּ֥ן עָשָֽׂה׃ ס

12ชาวอิสราเอลพูดกับโมเสสว่า “ดูสิ พวกเรากำลังจะตาย! พวกเราพินาศแล้ว! พวกเราทุกคนพินาศแล้ว!

12וַיֹּֽאמְרוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל־מֹשֶׁ֖ה לֵאמֹ֑ר הֵ֥ן גָּוַ֛עְנוּ אָבַ֖דְנוּ כֻּלָּ֥נוּ אָבָֽדְנוּ׃

13ทุกคนที่ยังเข้าไปใกล้พลับพลาของพระยาห์เวห์ต้องตาย! พวกเราทุกคนจะพินาศหรือ?”

13כֹּ֣ל הַקָּרֵ֧ב׀ הַקָּרֵ֛ב אֶל־מִשְׁכַּ֥ן יְהוָ֖ה יָמ֑וּת הַאִ֥ם תַּ֖מְנוּ לִגְוֹֽעַ׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.