มาระโก 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Judson Burmese Bible (1840)
1พวกเขาข้ามไปถึงอีกฝั่งหนึ่งของทะเล ในดินแดนของชาวกาดารา
1အိုင် တစ်ဘက် ၊ ဂါဒရ ပြည် သို့ ရောက် ကြ၍ ၊
2เมื่อพระองค์ขึ้นจากเรือ ชายคนหนึ่งที่มีวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์สิงอยู่ก็ออกจากสุสานมาพบพระองค์ทันที
2ယေရှု သည် လှေ ထဲက ထွက်ကြွ တော်မူသည် ခဏခြင်း တွင်၊ ညစ်ညူး သောနတ် စွဲ သောသူ သည် သင်္ချိုင်း တစပြင်မှ ထွက်လာ၍ ကိုယ်တော် ကိုခရီးဦးကြိုပြု လေ၏။
3เขาอาศัยอยู่ในสุสาน และไม่มีใครสามารถมัดเขาได้อีก แม้แต่ด้วยโซ่
3ထိုသူ သည် သင်္ချိုင်း တစပြင်၌ နေ တတ်၏။ သူ့ ကို သံကြိုး နှင့်ပင် အဘယ်သူ မျှချည် ၍ မ နိုင် ။
4เพราะเขาเคยถูกมัดด้วยตรวนและโซ่หลายครั้ง แต่เขากระชากโซ่จนขาด และหักตรวนเป็นชิ้น ๆ ไม่มีใครมีกำลังพอจะควบคุมเขาได้
4ခြေချင်း ၊ သံကြိုး အဖန် များစွာချည် စမ်းသော်လည်း ၊ သံကြိုး ကိုဆွဲဖြတ် ၍ ခြေချင်း ကိုဖြဲ တတ်၏။ သူ့ ကို ယဉ် စေခြင်းငှာအဘယ်သူ မျှမတတ်နိုင် ။
5ทั้งกลางคืนและกลางวัน เขาอยู่ตามสุสานและภูเขา ร้องตะโกนและเอาหินกรีดตัวเองอยู่เสมอ
5နေ့ ညဉ့် မပြတ် သင်္ချိုင်း တစပြင်၌ ၎င်း ၊ တောင် ပေါ်၌ ၎င်း ၊ ဟစ်ကြော် လျက်၊ ကျောက် စောင်းနှင့် ကိုယ် ကို ရှ စေလျက် နေ တတ်၏။
6เมื่อเขาเห็นพระเยซูแต่ไกล เขาก็วิ่งเข้ามาหมอบกราบพระองค์
6ယေရှု ကိုအဝေး က မြင် လျှင် ၊ အထံ တော်သို့ ပြေးလာ ၍ ပြပ်ဝပ် လျက်၊
7และร้องเสียงดังว่า “ท่านมายุ่งอะไรกับข้า พระเยซู พระบุตรของพระเจ้าผู้สูงสุด? ข้าขอให้ท่านสาบานต่อพระเจ้าว่าจะไม่ทรมานข้า”
7အမြင့်ဆုံး သော ဘုရားသခင် ၏သား တော်ယေရှု ၊ ကိုယ်တော် သည် အကျွန်ုပ် နှင့် အဘယ်သို့ ဆိုင် သနည်း။ အကျွန်ုပ် ကို ညှဉ်းဆဲ တော်မ မူမည်အကြောင်း ဘုရားသခင် ကိုအမှီပြု၍အကျွန်ုပ်တောင်းပန် ပါသည်ဟု ကြီး သောအသံ နှင့် အော်ဟစ် ၍ လျှောက် လေ၏။
8เพราะพระองค์ได้กล่าวกับเขาว่า “ออกมาจากชายคนนี้ เจ้าวิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์!”
8လျှောက်သည်အကြောင်းကား၊ ညစ်ညူး သောနတ် ၊ ထိုလူ မှ ထွက်သွား လော့ဟု မိန့် တော်မူခဲ့ပြီ။
9พระองค์ถามเขาว่า “เจ้าชื่ออะไร?” เขาตอบว่า “ชื่อของข้าคือ เลกิโอน เพราะพวกเรามีมาก”
9ကိုယ်တော်ကလည်း၊ သင် သည် အဘယ် အမည် ရှိသနည်း ဟုမေး တော်မူလျှင် ၊ အကျွန်ုပ် အမည် ကား၊ လေဂေါင် ဖြစ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်တို့သည် အများ ဖြစ် ကြပါ၏ဟု လျှောက် ပြီးမှ ၊
10แล้วเขาก็วิงวอนพระองค์อย่างมากไม่ให้ส่งพวกมันออกไปจากดินแดนนั้น
10ထို ပြည် ထဲက အခြားသို့မ နှင် ပါမည့် အကြောင်းများစွာ တောင်းပန် လေ၏။
11ที่ไหล่เขามีหมูฝูงใหญ่กำลังหากินอยู่
11ထို အရပ်၌ တောင် ပေါ်မှာ များစွာ သော ဝက် အစု သည် ကျက်စား လျက်ရှိ ၏။
12ปีศาจทั้งหมดวิงวอนพระองค์ว่า “ส่งพวกเราเข้าไปในหมู เพื่อพวกเราจะได้เข้าไปสิงมัน”
12နတ်ဆိုးအပေါင်းတို့လည်း၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ထို ဝက် ထဲသို့ ဝင် ရပါမည်အကြောင်း စေလွှတ် တော်မူပါ ဟု တောင်းပန် ပြန်လျှင် ၊
13พระเยซูก็อนุญาตตามคำขอของพวกมันทันที วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์จึงออกมาและเข้าไปในหมู หมูฝูงนั้นซึ่งมีประมาณสองพันตัววิ่งกรูลงทางลาดชันสู่ทะเล และจมน้ำตายในทะเล
13ယေရှု သည် ချက်ခြင်းအခွင့် ပေးတော်မူ၏။ ညစ်ညူး သောနတ် တို့သည် ထွက် ၍ ဝက် ထဲသို့ ဝင် သဖြင့် ဝက်အစု သည် အိုင် ကမ်းစောက် ကို တဟုန်တည်းပြေးဆင်း ၍ အိုင် ၌ အသက် ဆုံးကြ၏။ အရေအတွက်အားဖြင့်နှစ်ထောင် လောက် ရှိ၏။
14คนเลี้ยงหมูพากันหนี และนำเรื่องไปบอกในเมืองและตามชนบท ผู้คนจึงออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น
14ဝက်ကျောင်း သောသူ တို့သည် ပြေး ၍ မြို့ ရွာ တို့၌ သိတင်းကြားပြော လျှင် ၊ လူများတို့သည် ထို အမူအရာ တို့ကို ကြည့်ရှု အံ့သောငှာထွက်လာ ကြ၏။
15พวกเขามาหาพระเยซู และเห็นคนที่เคยถูกปีศาจสิง คนที่เคยมีเลกิโอนอยู่ในตัว กำลังนั่งอยู่ สวมเสื้อผ้า และมีสติเป็นปกติ พวกเขาก็กลัว
15အထံ တော်သို့ ရောက် သောအခါ ၊ နတ်ဆိုး လေဂေါင် စွဲ သောသူ သည်အဝတ်ကိုဝတ် ၍ ပကတိ စိတ် နှင့် ထိုင် နေသည်ကိုမြင် လျှင် ၊ ကြောက်ရွံ့ ခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။
16คนที่เห็นเหตุการณ์เล่าให้พวกเขาฟังถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับคนที่เคยถูกปีศาจสิง และเรื่องของหมู
16နတ်ဆိုးစွဲ သောသူ ၌၎င်း ၊ ဝက် တို့၌၎င်း၊ အဘယ်သို့ ဖြစ် သည်ကို သိမြင် သောသူ တို့သည် နောက်လာ သောသူ တို့အား ပြန်ကြား ပြီးမှ ၊
17พวกเขาจึงเริ่มวิงวอนพระองค์ให้ออกไปจากเขตแดนของพวกเขา
17မိမိ တို့ပြည် က ထွက်သွား တော်မူမည်အကြောင်း တောင်းပန် ကြ၏။
18ขณะที่พระองค์กำลังลงเรือ ชายที่เคยถูกปีศาจสิงวิงวอนขออยู่กับพระองค์
18လှေ ထဲသို့ ဝင် တော်မူသောအခါ နတ်ဆိုးစွဲ ဘူးသောသူ သည် ကိုယ်တော် နှင့်အတူ ရှိ ပါမည်အကြောင်း တောင်းပန် လျှင် ၊
19แต่พระองค์ไม่อนุญาต และกล่าวกับเขาว่า “กลับบ้านไปหาคนใกล้ชิดของเจ้า แล้วบอกพวกเขาถึงสิ่งยิ่งใหญ่ที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทำเพื่อเจ้า และพระองค์เมตตาเจ้าอย่างไร”
19ကိုယ်တော်သည် အခွင့် မ ပေး။. သင်သည် ကိုယ် အိမ် သို့ သွား လော့။ ထာဝရ ဘုရားသည် သနား ခြင်းစိတ် တော်နှင့် သင် ၌ အဘယ်မျှလောက် ကျေးဇူးပြု တော်မူသည်ကို သင် ၏အဆွေအမျိုး တို့အား ပြန်ကြား လော့ ဟု မိန့် တော်မူလျှင် ၊
20ชายคนนั้นจึงไป และเริ่มประกาศทั่วแคว้นเดคาโปลิสถึงสิ่งยิ่งใหญ่ที่พระเยซูทำเพื่อเขา ทุกคนต่างประหลาดใจ
20ထိုသူသည် သွား ၍ ၊ ယေရှု သည် အဘယ်မျှလောက် ကျေးဇူးပြု တော်မူသည်ကို၊ ဒေကပေါလိ ပြည် တွင် သိတင်းကြားပြော သည်ဖြစ်၍ ၊ ခပ်သိမ်း သောသူတို့သည် အံ့ဩ ခြင်းရှိကြ၏။
21เมื่อพระเยซูข้ามเรือกลับไปยังอีกฝั่งหนึ่ง ฝูงชนจำนวนมากก็มารวมกันรอบพระองค์ ขณะที่พระองค์อยู่ริมทะเล
21ယေရှု သည် ကမ်းတစ်ဘက် သို့ ကူး ပြန် ၍ အိုင် နား မှာ ရှိ တော်မူစဉ်၊ များစွာ သောလူ အပေါင်းတို့သည် အထံ တော်၌ စုဝေး ကြ၏။
22ดูสิ มีหัวหน้าธรรมศาลาคนหนึ่งชื่อ ไยรัส มาหาพระองค์ เมื่อเห็นพระองค์ เขาก็หมอบลงที่เท้าของพระองค์
22ထိုအခါ ယာဣရု အမည် ရှိသော တရားစရပ်မှူး သည်လာ ၍ ကိုယ်တော် ကိုမြင် လျှင်၊ ခြေ တော်ရင်း၌ ပြပ်ဝပ် လျက် ၊ အကျွန်ုပ် ၏ သမီးငယ် သေ လုပါပြီ။
23และวิงวอนอย่างมากว่า “ลูกสาวตัวน้อยของข้าพเจ้ากำลังจะตาย โปรดมาวางมือบนลูก เพื่อให้ลูกหายดีและมีชีวิตอยู่”
23သို့သော်လည်းကိုယ်တော်သည်ကြွ ၍ သူ့ကို ကယ်တင် ခြင်းငှာ သူ၏အပေါ်၌လက် ကိုတင် တော်မူလျင် အသက် ရှင်ပါလိမ့်မည်ဟု များစွာ တောင်းပန် ၏။
24พระองค์จึงไปกับเขา ฝูงชนจำนวนมากติดตามพระองค์ และเบียดเสียดพระองค์ทุกด้าน
24ကိုယ်တော်သည် သူ နှင့်အတူ သွား ၍ များစွာ သော လူ အပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော် ကို ခြံရံ လျက် ထိခိုက်တိုက်မိကြ၏။
25มีหญิงคนหนึ่งมีเลือดไหลไม่หยุดมาสิบสองปี
25ထိုအခါ တစ်ဆယ့်နှစ် နှစ် ပတ်လုံးသွေး သွန် အနာ စွဲ သောကြောင့် ၊
26นางต้องทนทุกข์จากการรักษาของหมอหลายคน ใช้เงินที่มีอยู่จนหมด แต่อาการก็ไม่ดีขึ้น กลับแย่ลงกว่าเดิม
26များစွာ သော ဆေးသမား တို့လက်၌ အလွန် ခံရ ၍ ၊ ဥစ္စာရှိသမျှ ကုန် သော်လည်း သက်သာ မ ရသည် သာမက ၊ အနာတိုး သော မိန်းမ တစ်ယောက်သည်၊
27เมื่อนางได้ยินเรื่องของพระเยซู จึงเข้ามาทางด้านหลังพระองค์ท่ามกลางฝูงชน และแตะเสื้อผ้าของพระองค์
27ယေရှု ၏သိတင်း တော်ကို ကြား သည်ရှိသော်၊
28เพราะนางพูดว่า “ถ้าเพียงได้แตะเสื้อผ้าของเขา ฉันก็จะหาย”
28ငါသည် အဝတ် တော်ကိုသာ တို့ လျှင် ချမ်းသာ ရမည်ဟု ဆို သည်နှင့်၊ လူ အစုအဝေးထဲ၌ နောက် တော်သို့ လာ ၍အဝတ် တော်ကို တို့ လေ၏။
29ทันทีนั้น เลือดที่ไหลก็หยุด และนางรู้สึกในร่างกายว่าหายจากโรคที่ทรมานนางแล้ว
29ထိုခဏခြင်း တွင် အသွေး စုဝေး ရာခန်းခြောက် သည်ဖြစ်၍ ၊ ထို ရောဂါ နှိပ်စက်ခြင်းနှင့် ကင်းလွတ် ပြီဟု မိမိ ကိုယ် ၌သိ လေ၏။
30พระเยซูรู้สึกได้ทันทีว่าพลังได้ออกจากพระองค์ จึงหันกลับมาท่ามกลางฝูงชน และถามว่า “ใครแตะเสื้อผ้าของเรา?”
30ယေရှု သည် မိမိ ကိုယ်မှ တန်ခိုး ထွက် သည်ကို ချက်ခြင်း သိ တော်မူလျှင် လူအစုအဝေး ၌ နောက်သို့လှည့် ၍၊ ငါ့ အဝတ် ကို အဘယ်သူ တို့ သနည်း ဟု မေး တော်မူ၏။
31สาวกของพระองค์กล่าวว่า “ท่านเห็นฝูงชนกำลังเบียดเสียดท่านอยู่ แล้วท่านยังถามอีกหรือว่า ‘ใครแตะเรา?’”
31တပည့် တော်တို့က၊ လူ အစုအဝေးသည် ကိုယ်တော် အား ထိခိုက် ကြသည်ကိုမြင် လျက်ပင်၊ ငါ့ ကို အဘယ်သူ တို့ သနည်းဟုမေး တော်မူပါသည်တကားဟု လျှောက် ကြသော်လည်း ၊
32พระองค์มองไปรอบ ๆ เพื่อดูหญิงที่ทำเช่นนั้น
32ကိုယ်တော်သည် ထိုသို့ ပြု သောသူ ကိုမြင် ခြင်းငှာ၊ ပတ်လည် သို့ ကြည့်ရှုတော်မူ၏။
33แต่หญิงคนนั้นทั้งกลัวและตัวสั่น เพราะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตน จึงมาหมอบลงต่อหน้าพระองค์ และเล่าความจริงทั้งหมดให้พระองค์ฟัง
33ထို မိန်းမ သည်ကိုယ် ၌အဘယ်သို့ ဖြစ် သည်ကိုသိ သောကြောင့် ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ် လျက် အထံ တော်သို့ လာ ပြီးလျှင် ၊ ပြပ်ဝပ် ၍ ထိုအကြောင်းရှိသမျှ ကို အဟုတ်အမှန် ကြားလျှောက် လေ၏။
34พระองค์กล่าวกับนางว่า “ลูกสาวเอ๋ย ความเชื่อของเจ้าทำให้เจ้าหายแล้ว จงไปอย่างสงบสุข และจงหายขาดจากโรคของเจ้า”
34ကိုယ်တော်ကလည်း ၊ ငါ့သမီး ၊ သင် ၏ယုံကြည် ခြင်းသည် သင့် အနာကိုငြိမ်း စေပြီ။ ငြိမ်ဝပ် စွာ သွား လော့။ ရောဂါ နှိပ်စက်ခြင်းနှင့် ကင်းလွတ် စေ “ဟု မိန့် တော်မူ၏။
35ขณะที่พระองค์ยังกล่าวอยู่ มีคนมาจากบ้านของหัวหน้าธรรมศาลาและบอกว่า “ลูกสาวของท่านตายแล้ว จะรบกวนอาจารย์อีกทำไม?”
35ထိုသို့ မိန့် တော်မူစဉ် တွင်တရားစရပ်မှူး အိမ် မှ လူလာ ၍ ၊ ကိုယ်တော် ၏သမီး သေ ပါပြီ။ အဘယ်ကြောင့် ဆရာ ကို နှောင့်ရှက် သေး သနည်းဟု ဆို ကြ၏။
36แต่ทันทีที่พระเยซูได้ยินคำพูดนั้น พระองค์กล่าวกับหัวหน้าธรรมศาลาว่า “อย่ากลัว เพียงเชื่อเท่านั้น”
36ထို စကား ကို ယေရှု သည်ကြား လျှင်၊ မ ကြောက် ကြနှင့်။ ယုံကြည် ခြင်းစိတ်တခုသာ ရှိစေလော့ ဟု တရားစရပ်မှူး အား ချက်ခြင်းမိန့် တော်မူ၏။
37พระองค์ไม่ยอมให้ใครตามไป นอกจาก เปโตร ยากอบ และยอห์นพี่น้องของยากอบ
37ပေတရု ၊ ယာကုပ် ၊ ယာကုပ် ၏ညီ ယောဟန် မှတစ်ပါး အဘယ်သူ ကိုမျှမ လိုက် စေ ဘဲ၊
38เมื่อพระองค์มาถึงบ้านของหัวหน้าธรรมศาลา พระองค์เห็นความวุ่นวาย ผู้คนร้องไห้และคร่ำครวญเสียงดัง
38တရားစရပ်မှူး အိမ် သို့ ရောက် ၍ အုန်းအုန်းသဲသဲ ပြုကြသည်ကို၎င်း မြင် တော်မူလျှင် ၊
39เมื่อเข้าไปแล้ว พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ทำไมพวกคุณจึงวุ่นวายและร้องไห้? เด็กคนนี้ไม่ได้ตาย แต่กำลังหลับอยู่”
39အတွင်းသို့ဝင် ၍ သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် အုန်းအုန်းသဲသဲ ပြု၍ ငိုကြွေး ကြသနည်း။ သူငယ် သေ သည်မ ဟုတ်အိပ်ပျော် သည်” ဟု မိန့် တော်မူသော်၊
40พวกเขาหัวเราะเยาะพระองค์ แต่พระองค์ให้ทุกคนออกไป แล้วพาบิดาและมารดาของเด็ก รวมทั้งคนที่อยู่กับพระองค์ เข้าไปยังที่เด็กนอนอยู่
40ထိုသူတို့သည် ပြက်ယယ်ပြု ကြ၏။ ထိုသူ ရှိသမျှ တို့ကို ပြင်သို့ ထွက် စေပြီးမှသူငယ် ၏ မိဘ တို့ကို၎င်း ၊ ကိုယ်တော် နှင့် ပါသောသူ တို့ကို၎င်း ခေါ် ပြီးလျှင် ၊ သူငယ် လျောင်း ရာအရပ် သို့ ဝင် ၍ ၊
41พระองค์จับมือเด็กและกล่าวกับเธอว่า “ทาลิธา คูมิ!” ซึ่งแปลว่า “หนูน้อย เราบอกเจ้า ลุกขึ้น!”
41သူငယ် ၏လက် ကို ကိုင် တော်မူလျှက် ၊ တလိသ ကုမိ ဟု မိန့် တော်မူ၏။ အနက် ကား၊ မိန်းမငယ် ထ လော့ ငါဆို ၏ဟု ဆိုလို သတည်း။
42เด็กหญิงก็ลุกขึ้นและเดินทันที เพราะเธอมีอายุสิบสองปี ทุกคนประหลาดใจอย่างยิ่ง
42ထိုခဏခြင်း တွင် မိန်းမငယ် သည် ထ ၍ လှမ်းသွား ၏။ သူသည် တစ်ဆယ့်နှစ် နှစ် အရွယ်ရှိ ၏။ ထိုသူတို့ သည် အလွန် မိန်းမော တွေဝေခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။
43พระองค์กำชับพวกเขาอย่างเข้มงวดไม่ให้ใครรู้เรื่องนี้ และสั่งให้เอาอาหารให้เธอกิน
43ထို အမူအရာကို အဘယ်သူ မျှမသိ စေမည်အကြောင်း ၊ ထိုသူ တို့ကို ကျပ်တည်း စွာ ပညတ် တော်မူ၍ ၊ “ သူ့ အား စားစရာ ပေး လော့ ဟု မိန့် တော်မူ၏။
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.