มัทธิว 2
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1เมื่อพระเยซูเกิดที่เบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย ในสมัยของกษัตริย์เฮโรด ก็มีพวกนักปราชญ์ จากทิศตะวันออกมาถึงเยรูซาเล็ม และกล่าวว่า
1Manghai Herod tue vaengah Jesuh tah Judah ram Bethlehem ah thang, te vaengah khothoeng ben lamkah kholo hlangcueih rhoek Jerusalem la ha pawk uh.
2“ผู้ที่เกิดมาเป็นกษัตริย์ของชาวยิวอยู่ที่ไหน? เพราะพวกเราเห็นดาวของเขาทางทิศตะวันออก และมาเพื่อนมัสการเขา”
2“Judah manghai aka thaang te melam a om? Anih kah aisi te khothoeng ben ah ka hmuh uh tih, anih bawk hamla ka pawk uh coeng,” a ti uh.
3เมื่อกษัตริย์เฮโรดได้ยินเรื่องนี้ ก็วิตกกังวล และชาวเยรูซาเล็มทั้งหมดก็พลอยวิตกไปกับเขา
3Manghai Herod loh a yaak vaengah amah khaw, Jerusalem khaw boeih a hinghuen.
4เขาเรียกหัวหน้าปุโรหิตทั้งหมดและพวกอาลักษณ์ของประชาชนมารวมกัน แล้วถามพวกเขาว่าพระคริสต์จะเกิดที่ไหน
4Khosoihham rhoek neh pilnam khuikah cadaek rhoek te boeih a coi tih me kah Khrih nim aka thaang,” a ti nah.
5พวกเขาตอบว่า “ที่เบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย เพราะมีเขียนไว้ผ่านผู้เผยพระวจนะว่า
5“Judea Bethlehem ah,” tila tonghma rhoek loh a daek te a a thui pa uh.
6‘เบธเลเฮม ดินแดนแห่งยูดาห์ เจ้า ไม่ได้เล็กน้อยที่สุดในบรรดาผู้ปกครองแห่งยูดาห์เลย เพราะผู้ปกครองคนหนึ่งจะออกมาจากเจ้า ผู้ซึ่งจะเลี้ยงดูประชากรอิสราเอลของเรา’”
6“Judah ram kah Bethlehem nang ngawn tah Judah khoboei rhoek khuiah a yit la na om moenih. Nang lamloh hlang aka mawt ha thoeng ni. Anih loh ka pilnam Israel te a dawndah ni.
7แล้วเฮโรดเรียกพวกนักปราชญ์มาพบอย่างลับ ๆ และสอบถามจากพวกเขาอย่างแน่ชัดว่าดาวนั้นปรากฏขึ้นเมื่อไร
7Herod loh kholo hlangcueih rhoek te a huep la a khue tih aisi a phoe tue te amih taengah a cae.
8เขาส่งพวกเขาไปยังเบธเลเฮม และกล่าวว่า “จงไปค้นหาเด็กน้อยอย่างละเอียด เมื่อพบแล้ว จงกลับมาบอกเรา เพื่อเราจะได้ไปนมัสการเขาด้วย”
8Te phoeiah Bethlehem la a tueih tih, “Cet uh lamtah camoe kawng te khaeh khaeh dawt uh , na hmuh uh vaengah kai taengla, ha puen uh , te daengah ni ka lo vetih anih te ka bawk eh,” a ti nah.
9เมื่อพวกเขาฟังกษัตริย์แล้ว ก็ออกเดินทาง ดาวที่พวกเขาเห็นทางทิศตะวันออกก็เคลื่อนนำหน้าพวกเขา จนมาหยุดอยู่เหนือที่ซึ่งเด็กน้อยอยู่
9Manghai ol te a yaak uh nen tah vik cet uh. Te daengah khothoeng ah aisi te lawt a hmuh uh. Te dongah amih te camoe om nah a pha hil a lamhma pah tih a soah a pai pah.
10เมื่อเห็นดาว พวกเขาก็ดีใจอย่างล้นพ้น
10Aisi te a hmuh uh vaengah omngaihnah neh a nahla bahoeng omngaih uh.
11พวกเขาเข้าไปในบ้าน เห็นเด็กน้อยอยู่กับมารีย์มารดาของพระองค์ จึงหมอบลงนมัสการพระองค์ แล้วเปิดหีบสมบัติของตน ถวายของขวัญแก่พระองค์ คือ ทองคำ กำยาน และมดยอบ
11Im la a pha uh vaengah camoe neh a manu Mary te a hmuh uh dongah bakop doe ah a bawk uh. Te phoeiah a khohrhang te a ong uh tih a kutdoe la sui, hmueihtui neh myrrh te a paek uh.
12เมื่อได้รับคำเตือนในความฝันว่าอย่ากลับไปหาเฮโรด พวกเขาจึงกลับไปยังแผ่นดินของตนโดยอีกเส้นทางหนึ่ง
12Tedae Herod taengah bal pawt ham a mang ah a mangthui pa tih a kho la a tloe longpuei longah bal uh.
13หลังจากพวกนักปราชญ์จากไปแล้ว ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ปรากฏแก่โยเซฟในความฝัน และกล่าวว่า “จงลุกขึ้น พาเด็กน้อยกับมารดาของเด็กน้อยหนีไปอียิปต์ และอยู่ที่นั่นจนกว่าเราจะบอกเจ้า เพราะเฮโรดจะตามหาเด็กน้อยเพื่อฆ่าเขา”
13Amih a caeh uh phoeiah Boeipa kah puencawn loh Joseph mang ah pakcak phoe tih, “Thoo, camoe neh a manu te lo, Egypt la rhaelrham laeh, nang taengah kan thui hlan duela pahoi om laeh. Herod loh camoe te poci sak hamla cai tih a toem coeng,” a ti nah.
14โยเซฟจึงลุกขึ้น พาเด็กน้อยกับมารดาของพระองค์ออกเดินทางไปอียิปต์ในเวลากลางคืน
14Te dongah thoo tih camoe neh a manu te khoyin ah a loh tih, Egypt la cet.
15และอยู่ที่นั่นจนเฮโรดตาย เพื่อให้สิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวผ่านผู้เผยพระวจนะสำเร็จเป็นจริงว่า “เราเรียกบุตรของเราออกมาจากอียิปต์”
15Te dongah Herod kah a dueknah rhi hil pahoi om. Te nen ni BOEIPA kah tonghma lamloh a thui tih, “Ka capa te Egypt lamkah ka khue,” a ti te a soep.
16เมื่อเฮโรดเห็นว่าตนถูกพวกนักปราชญ์หลอก ก็โกรธจัด เขาส่งคนออกไปฆ่าเด็กชายทุกคนในเบธเลเฮมและบริเวณโดยรอบ ซึ่งมีอายุไม่เกินสองขวบ ตามช่วงเวลาที่เขารู้แน่ชัดจากพวกนักปราชญ์
16Te vaengah Herod loh kholo hlangcueih kah a tamdaeng te a ming tih bahoeng a thinhul. A tue te kholo hlangcueih taeng lamloh a cae vanbangla Bethlehem khui neh a vaang pum khuikah hlang a tueih tih camoe kum nit hmui te boeih a ngawn.
17แล้วสิ่งที่เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะกล่าวไว้ก็สำเร็จเป็นจริงว่า
17Te vaengah tonghma Jeremiah lamloh a thui tih,
18“มีเสียงได้ยินในรามาห์ เป็นเสียงคร่ำครวญ ร้องไห้ และโศกเศร้าอย่างยิ่ง ราเชลร้องไห้เพราะลูก ๆ ของนาง นางไม่ยอมรับการปลอบโยน เพราะพวกเขาไม่อยู่แล้ว”
18Rhama ah ol a yaak. Rhahnah neh nguekcoinah loh yet. Rakhel loh a ca rhoek te a rhah. Tedae a om uh voel pawt dongah a hloep te ngaih pawh,” a ti te soep.
19เมื่อเฮโรดตายแล้ว ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ปรากฏแก่โยเซฟในความฝันที่อียิปต์ และกล่าวว่า
19Herod a duek phoeiah, Boeipa kah puencawn tah Egypt kah Joseph mang ah pakcak phoe tih,
20“จงลุกขึ้น พาเด็กน้อยกับมารดาของเด็กน้อยไปยังแผ่นดินอิสราเอล เพราะคนเหล่านั้นที่ต้องการเอาชีวิตเด็กน้อยตายแล้ว”
20“Thoo, camoe neh a manu te lo lamtah Israel kho la cet laeh, camoe kah hinglu aka mae rhoek tah duek uh coeng,” a ti nah.
21โยเซฟจึงลุกขึ้น พาเด็กน้อยกับมารดาของพระองค์ และมายังแผ่นดินอิสราเอล
21Te dongah thoo tih camoe neh a manu te a khuen tih, Israel kho la a kun puei.
22แต่เมื่อเขาได้ยินว่าอาร์เคลาอัสกำลังครองแคว้นยูเดียแทนเฮโรดผู้เป็นบิดา เขาก็กลัวที่จะไปที่นั่น เมื่อได้รับคำเตือนในความฝัน เขาจึงหลบไปยังแคว้นกาลิลี
22Tedae Arkhelas loh a napa Herod yueng la Judea te a uk tila a yaak tih tela caeh ham a rhih. Te cakhaw mang ah a mangthui pah bangla Galilee pingpang la cet.
23และมาอาศัยอยู่ในเมืองที่ชื่อนาซาเร็ธ เพื่อให้สิ่งที่กล่าวผ่านบรรดาผู้เผยพระวจนะสำเร็จเป็นจริงว่า พระองค์จะได้ชื่อว่าเป็นชาวนาซาเร็ธ
23Te phoeiah Nazareth la a khue khopuei la cet tih kho a sak. Te tlam ni tonghma rhoek lamloh, “Nazaren la a khue ni,” a ti te a soep eh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.