มัทธิว 16
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1พวกฟาริสีและสะดูสีมาหาพระองค์ และเพื่อทดสอบพระองค์ จึงขอให้พระองค์แสดงหมายสำคัญจากสวรรค์ให้พวกเขาเห็น
1Te vaengah Pharisee rhoek neh Sadducees rhoek loh a paan uh tih, “Vaan lamkah miknoek te amih tueng ham a dawt uh tih a loepdak uh.
2แต่พระองค์ตอบพวกเขาว่า “เมื่อถึงเวลาเย็น พวกคุณพูดว่า ‘อากาศจะดี เพราะท้องฟ้าเป็นสีแดง’
2Tedae amih te a doo tih, “ Hlaem a pha vaengah vaan ke khopang a ling dongah Khothen ni na ti uh .
3และในตอนเช้า พวกคุณพูดว่า ‘วันนี้อากาศจะไม่ดี เพราะท้องฟ้าแดงและมืดครึ้ม’ คนหน้าซื่อใจคด! พวกคุณรู้จักแยกแยะลักษณะของท้องฟ้า แต่กลับแยกแยะหมายสำคัญแห่งกาลเวลาไม่ได้!
3Vaan ke Mincang ah hmuep tih a ling dongah, Tihnin ah khonal ni na ti uh. Vaan kah a hmuethma ngawn tah boelhkhoeh ham na ming uh dae a tuetang kah miknoek tah na ming uh thai moenih .
4คนรุ่นที่ชั่วร้ายและล่วงประเวณีแสวงหาหมายสำคัญ แต่จะไม่มีหมายสำคัญใดให้แก่คนรุ่นนี้ นอกจากหมายสำคัญของโยนาห์ผู้เผยพระวจนะ” แล้วพระองค์ละพวกเขาไว้และจากไป
4Boethae neh samphaih cadil loh miknoek a kuek, tedae Jonah kah miknoek pawt atah miknoek m'pae mahpawh,” a ti nah. Te phoeiah amih te a hnoo tih vik cet.
5เมื่อสาวกมาถึงอีกฝั่ง พวกเขาลืมเอาขนมปังมา
5Tedae rhalvangan la a caeh uh vaengah hnukbang rhoek loh buh khuen ham a hnilh uh.
6พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “จงระวังเชื้อแป้งของพวกฟาริสีและสะดูสีให้ดี”
6Te vaengah Jesuh loh amih te, “ Pharisee rhoek neh Sadducee rhoek kah tolrhu ke hmat uh lamtah ngaithuen uh,” a ti nah.
7พวกเขาจึงพูดกันว่า “เป็นเพราะพวกเราไม่ได้เอาขนมปังมา”
7Tedae amih tah amamih khuiah thui uh thae tih, “Buh n'khuen uh pawt tih,” a ti uh.
8พระเยซูรู้ว่าพวกเขากำลังพูดกัน จึงกล่าวว่า “คนมีความเชื่อน้อย ทำไมพวกคุณจึงพูดกันว่า เป็นเพราะพวกคุณไม่ได้เอาขนมปังมา?
8Tedae Jesuh loh a ming vaengah, “ Uepvawt rhoek aw, balae tih buh na khueh uh pawt te namamih khuiah na thuingong uh?
9พวกคุณยังไม่เข้าใจหรือ? จำขนมปังห้าก้อนสำหรับคนห้าพันคนไม่ได้หรือ และจำได้ไหมว่าพวกคุณเก็บได้กี่ตะกร้า?
9Na yakming uh hlan a? Vaidam panga te thawngnga cung tih voh dongah muep na phueih te na poek uh moenih a?
10หรือขนมปังเจ็ดก้อนสำหรับคนสี่พันคน และพวกคุณเก็บได้กี่ตะกร้า?
10Vaidam parhih te thawngli loh cung uh tih voh dongah muep na khuen uh moenih a?
11ทำไมพวกคุณจึงไม่เข้าใจว่า เราไม่ได้พูดกับพวกคุณเรื่องขนมปัง? แต่จงระวังเชื้อแป้งของพวกฟาริสีและสะดูสี”
11Balae tih na yakming uh pawh, Nangmih taengah buh kawng te ka thui moenih. Tedae Pharisee rhoek neh Sadducee rhoek kah tolrhu mah ngaithuen uh,” a ti nah.
12เมื่อนั้น พวกเขาจึงเข้าใจว่า พระองค์ไม่ได้บอกให้ระวังเชื้อแป้งที่ใช้ทำขนมปัง แต่ให้ระวังคำสอนของพวกฟาริสีและสะดูสี
12Vaidam khuikah tolrhu ngaithuen ham a thui moenih, Pharisee rhoek neh Sadducee rhoek kah thuituennah ni tila a hmuhming uh.
13เมื่อพระเยซูมาถึงเขตซีซารียาฟีลิปปี พระองค์ถามสาวกว่า “ผู้คนพูดว่า เรา ผู้เป็นบุตรมนุษย์ เป็นใคร?”
13Jesuh tah Kaisarea Philipi pingpang la a pawk vaengah a hnukbang rhoek te a dawt tih, “ Hlang rhoek loh Hlang Capa he ulae a ti uh? ” a ti nah.
14พวกเขาตอบว่า “บางคนว่าเป็นยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมา บางคนว่าเป็นเอลียาห์ และคนอื่นว่าเป็นเยเรมีย์ หรือผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง”
14Te vaengah amih loh, “A ngen loh tuinuem Johan, pakhat loh Elijah, a tloe rhoek loh Jeremiah neh tonghma khat khat a ti uh,” a ti na uh.
15พระองค์ถามพวกเขาว่า “แล้วพวกคุณล่ะ พูดว่าเราเป็นใคร?”
15Amih te khaw, “ Tedae nangmih loh, kai he ulae na ti uh? ” a ti nah.
16ซีโมนเปโตรตอบว่า “ท่านคือพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์”
16Simon Peter loh a doo tih, “Nang tah aka hing Pathen Capa Khrih ni,” a ti nah.
17พระเยซูตอบเขาว่า “ซีโมน บาร์โยนาห์ เจ้าย่อมเป็นสุข เพราะเนื้อและเลือดไม่ได้เปิดเผยเรื่องนี้แก่เจ้า แต่พระบิดาของเราผู้อยู่ในสวรรค์ต่างหาก
17Te vaengah Jesuh loh anih te a doo tih “ Simon Barjonah tah, yoethen la na om coeng. Pumsa neh thii nen pawt tih vaan kah a Pa loh nang taengah a phoe coeng .
18เราบอกเจ้าด้วยว่า เจ้าคือเปโตร และบนศิลานี้ เราจะสร้างประชาคมของเรา และประตูแห่งฮาเดส จะเอาชนะประชาคมนั้นไม่ได้
18Te dongah kai loh nang te , “ Nang tah Peter ni. Te dongah hekah lungpang soah hlangboel te ka thoh vetih saelkhui vongka loh noeng mahpawh .
19เราจะมอบกุญแจของอาณาจักรแห่งสวรรค์ให้เจ้า สิ่งใดที่เจ้าผูกไว้บนแผ่นดินโลก ก็จะเป็นสิ่งที่ผูกไว้แล้วในสวรรค์ และสิ่งใดที่เจ้าปลดไว้บนแผ่นดินโลก ก็จะเป็นสิ่งที่ปลดไว้แล้วในสวรรค์”
19Vaan ram kah cabi te nang taengah kan paek ni. Te dongah diklai ah na pin te tah vaan ah pin la om ni. Tedae diklai ah na hlam te tah vaan ah hlam la om ni ,’ ka ti,” a ti nah.
20แล้วพระองค์กำชับสาวกไม่ให้บอกใครว่า พระองค์คือพระเยซูผู้เป็นพระคริสต์
20Te phoeiah, 'Jesuh tah Khrih ni,’ tila thui pawt ham hnukbang te ol a paek.
21ตั้งแต่เวลานั้น พระเยซูเริ่มบอกสาวกให้รู้ว่า พระองค์ต้องไปเยรูซาเล็ม ต้องทนทุกข์หลายอย่างจากพวกผู้อาวุโส หัวหน้าปุโรหิต และอาลักษณ์ ต้องถูกฆ่า และในวันที่สามจะฟื้นขึ้นจากความตาย
21Te vaeng lamloh Jesuh tah Jerusalem la cet tih a ham rhoek, khosoihham rhoek, cadaek rhoek kah nganboh muep yook ham neh, a ngawn phoeikah hnin thum ah a thoh ham a kuek te a hnukbang rhoek taengah koe a thuicaih.
22เปโตรพาพระองค์แยกออกไป และเริ่มตำหนิพระองค์ว่า “ขออย่าให้เกิดเรื่องนี้กับท่านเลย องค์พระผู้เป็นเจ้า! เรื่องนี้จะไม่มีวันเกิดขึ้นกับท่าน”
22Te vaengah Peter loh a sim doela koe a mawt tih, “Boeipa nang te poekpoei rhola a ti mai mako, he tah nang taengah om loengloeng boel saeh,” a ti nah.
23แต่พระองค์หันมาและกล่าวกับเปโตรว่า “ถอยไปอยู่ข้างหลังเรา ซาตาน! เจ้าเป็นสิ่งที่ทำให้เราสะดุด เพราะสิ่งที่เจ้าใส่ใจไม่ใช่เรื่องของพระเจ้า แต่เป็นเรื่องของมนุษย์”
23Tedae Peter te a mael thil tih, “ Satan, kai hnukla nong, kai ham thangkui la na om. Na poek te Pathen kah hno pawt tih hlang kah hno ni,” a ti nah.
24แล้วพระเยซูกล่าวกับสาวกว่า “ถ้าใครต้องการตามเรามา ให้เขาปฏิเสธตนเอง แบกกางเขนของตน และตามเรามา
24Te phoeiah Jesuh loh a hnukbang rhoek te,, “ Khat khat long ni ka hnukah lo ham a ngaih atah, amah te huek uh saeh lamtah a thinglam a koh doeah kai m'vai saeh .
25เพราะผู้ใดต้องการรักษาชีวิตของตนไว้ จะสูญเสียชีวิตนั้น แต่ผู้ใดสูญเสียชีวิตของตนเพราะเรา จะพบชีวิตนั้น
25A hinglu te khang ham aka ngaih tah poci ni. Tedae kai kongah a hinglu aka hlong tah te te a dang ni .
26คนหนึ่งจะได้ประโยชน์อะไร ถ้าได้ทั้งโลก แต่ต้องสูญเสียชีวิตของตน? หรือคนหนึ่งจะเอาอะไรมาแลกกับชีวิตของตน?
26Hlang loh Diklai he boeih a pang dae a hinglu a hlong atah balae a hoeikhang eh? Hlang loh amah kah hinglu ham balae tlansum la a phai eh?
27เพราะบุตรมนุษย์จะมาในพระสิริของพระบิดาของพระองค์ พร้อมกับเหล่าทูตสวรรค์ของพระองค์ แล้วพระองค์จะตอบแทนแต่ละคนตามการกระทำของเขา
27Te dongah Hlang Capa loh a napa kah thangpomnah neh, amah kah puencawn rhoek ham pawk puei vaengah hlang te a khoboe bangla rhip a thuung van ni .
28เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า บางคนที่ยืนอยู่ที่นี่จะไม่ลิ้มรสความตาย จนกว่าจะได้เห็นบุตรมนุษย์มาในอาณาจักรของตน”
28Te phoeiah amih te “ Nangmih taengah rhep kan thui hekah aka pai khuiah hlangvang om. Amih loh thaomnah neh aka pai Pathen ram te a ming uh hlan atah dueknah he ten uh mueh mahpawh,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.