ยอห์น 2
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1ในวันที่สาม มีงานแต่งงานที่เมืองคานาในแคว้นกาลิลี มารดาของพระเยซูอยู่ที่นั่น
1Ni thumto naah Kalili prae Kana vangpui ah zu paluemhaih poih to oh; Jesu ih amno doeh toah oh toeng:
2พระเยซูกับสาวกของพระองค์ก็ได้รับเชิญไปงานแต่งงานด้วย
2Jesu hoi a hnukbang kaminawk doeh to zu raenghaih poihkung ah kawk o toeng.
3เมื่อเหล้าองุ่นหมด มารดาของพระเยซูกล่าวกับพระองค์ว่า “พวกเขาไม่มีเหล้าองุ่นแล้ว”
3Misurtui boeng ving naah, Jesu amno mah Anih khaeah, Misurtui tawn o ai boeh, tiah a naa.
4พระเยซูกล่าวกับนางว่า “หญิงเอ๋ย เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับท่านและเรา? วาระของเรายังมาไม่ถึง”
4Jesu mah anih khaeah, Nongpata nang hoi kai timaw asaenghaih oh? Kai ih atue pha ai vop, tiah a naa.
5มารดาของพระองค์บอกคนรับใช้ว่า “เขาบอกให้พวกคุณทำอะไร ก็จงทำตามนั้น”
5Amno mah tamnanawk khaeah, Ang thuih o ih lok baktiah sah oh, tiah a naa.
6ที่นั่นมีโอ่งน้ำทำด้วยหินหกใบ ตั้งไว้สำหรับการชำระตัวตามธรรมเนียมของชาวยิว แต่ละใบจุได้สองหรือสามเมเทรเตส
6Judahnawk amprikcaihaih atawk baktih toengah, toah Kalan pumphaeto, to tih ai boeh loe quithumto akun, moiroih tarukto pahung o.
7พระเยซูบอกพวกเขาว่า “เติมน้ำลงในโอ่งให้เต็ม” พวกเขาจึงเติมจนเต็มถึงปากโอ่ง
7Jesu mah nihcae khaeah, Muiroih to tui pakoih oh, tiah a naa. Nihcae mah muroih koiah tui to thaeng o.
8แล้วพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ตอนนี้ตักน้ำออกมาบ้าง แล้วเอาไปให้ผู้ดูแลงานเลี้ยง” พวกเขาก็เอาไป
8Anih mah nihcae khaeah, Vaihi tui to buek oh loe, poih khawng kacoehta khaeah sin oh, tiah a naa. A thuih ih lok baktiah nihcae mah sak pae o.
9เมื่อผู้ดูแลงานเลี้ยงชิมน้ำที่กลายเป็นเหล้าองุ่น เขาไม่รู้ว่าเหล้าองุ่นนั้นมาจากไหน แต่คนรับใช้ที่ตักน้ำรู้ ผู้ดูแลงานเลี้ยงจึงเรียกเจ้าบ่าวมา
9Poih khawng kacoehta mah misurtui ah angcoengsak ih tui to pataeng naah, Naa ih maw lak o tito panoek ai: (toe tui doh tamnanawk mah loe panoek o;) poih khawngkung mah zu paluem kami to kawk,
10และกล่าวกับเขาว่า “ทุกคนเอาเหล้าองุ่นดีมาเลี้ยงก่อน และเมื่อแขกดื่มกันเต็มที่แล้ว จึงเอาเหล้าองุ่นที่ไม่ดีเท่ามา แต่ท่านกลับเก็บเหล้าองุ่นดีไว้จนถึงตอนนี้!”
10anih khaeah, Kaminawk loe misur asing tui bae hmaloe ah patoem o; kaminawk paquih o boep tih naah ni, kahoih ai misurtui to paek o vop: toe nang loe vaihi khoek to maw misur asing tui na suek vop! tiah a naa.
11นี่เป็นจุดเริ่มต้นของหมายสำคัญต่าง ๆ ที่พระเยซูทำในเมืองคานาแห่งแคว้นกาลิลี พระองค์เปิดเผยพระสิริของพระองค์ และสาวกก็เชื่อในพระองค์
11Hae loe Jesu mah Kalili prae Kana vangpui ah sak tangsuek ih dawnrai hmuen ah oh moe, a lensawkhaih to amtuengsak; a hnukbang kaminawk mah Anih to tang o.
12หลังจากนั้น พระองค์ลงไปยังคาเปอรนาอุม พร้อมกับมารดา พี่น้อง และสาวกของพระองค์ พวกเขาพักอยู่ที่นั่นไม่กี่วัน
12To pacoengah amno, nawkamyanawk, a hnukbang kaminawk hoi nawnto Kapernuam vangpui ah caeh o: to ah ni kasawk cam o ai.
13ใกล้ถึงเทศกาลปัสกาของชาวยิว พระเยซูจึงขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็ม
13Judahnawk ih misong loihhaih ni phak tom naah, Jesu loe Jerusalem ah caeh tahang,
14ในพระวิหาร พระองค์พบคนขายวัว แกะ และนกพิราบ รวมทั้งคนแลกเงินที่นั่งอยู่
14tempul thungah maitaw, tuu, pahuu zaw kaminawk hoi phoisa athlaeng kaminawk to a hnuk:
15พระองค์เอาเชือกมาทำเป็นแส้ แล้วขับไล่ทั้งหมดออกจากพระวิหาร ทั้งแกะและวัว พระองค์เทเงินของคนแลกเงินออก และคว่ำโต๊ะของพวกเขา
15Anih mah bohhaih qui tetta to sak moe, maitaw, tuu hoi to ih kaminawk to tempul thung hoiah haek boih; phoisa athlaeng kaminawk ih phoisa to kraih pae moe, caboinawk doeh pakhup pae boih;
16พระองค์กล่าวกับคนขายนกพิราบว่า “เอาของพวกนี้ออกไปจากที่นี่! อย่าทำบ้านของพระบิดาของเราให้เป็นตลาด!”
16pahuu zaw kaminawk khaeah, Hae ahmuen hoiah hae hmuennawk hae la oh; kam Pa ih im hae hmuenmae zawhhaih im ah sah o hmah, tiah a naa.
17สาวกของพระองค์ระลึกได้ว่า มีเขียนไว้ว่า “ความร้อนรนเพื่อบ้านของพระองค์จะกลืนกินข้าพเจ้า”
17To naah a hnukbang kaminawk mah, Na im palunghaih mah Kai ang caak boih boeh, tiah tarik ih lok to poek o vawk.
18ชาวยิวจึงถามพระองค์ว่า “เมื่อท่านทำเรื่องเหล่านี้ ท่านจะแสดงหมายสำคัญอะไรให้พวกเราเห็น?”
18To naah Judahnawk mah anih khaeah, Hae hmuennawk na sak naah, tih angmathaih maw kaicae han nang hnuksak? tiah dueng o.
19พระเยซูตอบพวกเขาว่า “ทำลายพระวิหารนี้เสีย แล้วภายในสามวันเราจะทำให้มันตั้งขึ้นอีก”
19Jesu mah nihcae khaeah, Hae tempul hae phrae oh, ni thumto thungah ka padoet let han, tiah a naa.
20ชาวยิวจึงกล่าวว่า “พระวิหารนี้ใช้เวลาสร้างถึงสี่สิบหกปี แล้วท่านจะทำให้มันตั้งขึ้นในสามวันหรือ?”
20To naah Judahnawk mah, Saning quipali, tarukto thung ka sak o ih, hae tempul hae nang mah ni thumto thungah na padoet let han maw? tiah a naa o.
21แต่พระวิหารที่พระองค์พูดถึงคือร่างกายของพระองค์
21Toe anih mah thuih koehhaih loe angmah ih takpum tempul to ni.
22ดังนั้น เมื่อพระองค์ฟื้นขึ้นจากความตาย สาวกจึงระลึกได้ว่าพระองค์เคยพูดเรื่องนี้ และพวกเขาก็เชื่อพระคัมภีร์ และเชื่อถ้อยคำที่พระเยซูได้กล่าวไว้
22Anih duekhaih hoi angthawk let naah, a hnukbang kaminawk khaeah a thuih pae ih lok to panoek o let; to pongah nihcae loe Cabu hoi Jesu mah thuih ih lok to tang o.
23ขณะที่พระองค์อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มช่วงเทศกาลปัสกา คนจำนวนมากเชื่อในพระนามของพระองค์ เมื่อได้เห็นหมายสำคัญที่พระองค์ทำ
23Anih Jerusalem ih misong loihhaih poihkung ah oh naah, anih mah sak ih dawnrai hmuennawk to hnuk o, to naah paroeai kaminawk mah anih ih ahmin to tang o.
24แต่พระเยซูไม่วางใจพวกเขา เพราะพระองค์รู้จักทุกคน
24Toe Jesu mah kaminawk to panoek boih pongah, anih loe to kaminawk khaeah angmah hoi angmah to nihcae tlim ah angpaek ai.
25และพระองค์ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาเป็นพยานเกี่ยวกับมนุษย์ เพราะพระองค์รู้เองว่ามีอะไรอยู่ในมนุษย์
25Kami ih palungthin to anih mah panoek pongah, mi kawbaktih mah doeh anih hanah kami kawng thuih pae han angai ai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.