เยเรมีย์ 2
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Louis Segond 1910
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
1La parole de l’Éternel me fut adressée, en ces mots:
2“จงไปประกาศให้เยรูซาเล็มได้ยินว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “เรายังจำความเอื้ออาทรของเจ้าในวัยเยาว์ได้ จำความรักของเจ้าเมื่อเป็นเจ้าสาว จำได้ว่าเจ้าตามเราผ่านถิ่นกันดาร ในแผ่นดินที่ไม่มีใครเพาะปลูก
2Va, et crie aux oreilles de Jérusalem: Ainsi parle l’Éternel: Je me souviens de ton amour lorsque tu étais jeune, De ton affection lorsque tu étais fiancée, Quand tu me suivais au désert, Dans une terre inculte.
3อิสราเอลเป็นสิ่งบริสุทธิ์สำหรับพระยาห์เวห์ เป็นผลรุ่นแรกของผลผลิตของพระองค์ ทุกคนที่กลืนกินอิสราเอลจะต้องรับผิด ภัยร้ายจะมาถึงพวกเขา”’ พระยาห์เวห์กล่าว”
3Israël était consacré à l’Éternel, Il était les prémices de son revenu; Tous ceux qui en mangeaient se rendaient coupables, Et le malheur fondait sur eux, dit l’Éternel.
4ตระกูลยาโคบและทุกตระกูลในหมู่ชนอิสราเอล จงฟังคำของพระยาห์เวห์!
4Écoutez la parole de l’Éternel, maison de Jacob, Et vous toutes, familles de la maison d’Israël!
5พระยาห์เวห์กล่าวว่า “บรรพบุรุษของพวกเจ้าพบความไม่เที่ยงธรรมอะไรในเรา จึงตีตัวห่างจากเรา แล้วตามสิ่งไร้ค่าไป จนตนเองไร้ค่าไปด้วย?
5Ainsi parle l’Éternel: Quelle iniquité vos pères ont-ils trouvée en moi, Pour s’éloigner de moi, Et pour aller après des choses de néant et n’être eux-mêmes que néant?
6พวกเขาไม่ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน พระองค์ผู้พาพวกเราออกจากแผ่นดินอียิปต์ ผู้พาพวกเราผ่านถิ่นกันดาร ผ่านแผ่นดินทะเลทรายและหลุมลึก ผ่านแผ่นดินแห้งแล้งและเงาแห่งความตาย ผ่านแผ่นดินที่ไม่มีใครเดินทางผ่าน และไม่มีใครอาศัยอยู่?’
6Ils n’ont pas dit: Où est l’Éternel, Qui nous a fait monter du pays d’Égypte, Qui nous a conduits dans le désert, Dans une terre aride et pleine de fosses, Dans une terre où règnent la sécheresse et l’ombre de la mort, Dans une terre par où personne ne passe, Et où n’habite aucun homme?
7เราพาพวกเจ้าเข้ามาในแผ่นดินอุดมสมบูรณ์ เพื่อกินผลผลิตและสิ่งดี ๆ ในแผ่นดินนั้น แต่เมื่อเข้ามา พวกเจ้ากลับทำให้แผ่นดินของเราแปดเปื้อน ทำให้มรดกของเราเป็นสิ่งน่ารังเกียจ
7Je vous ai fait venir dans un pays semblable à un verger, Pour que vous en mangiez les fruits et les meilleures productions; Mais vous êtes venus, et vous avez souillé mon pays, Et vous avez fait de mon héritage une abomination.
8ปุโรหิตไม่ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน?’ ผู้ดูแลข้อบัญญัติไม่รู้จักเรา ผู้ปกครองก็ละเมิดต่อเรา ผู้เผยพระวจนะกล่าวคำพยากรณ์ในนามเทพบาอัล และตามสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์
8Les sacrificateurs n’ont pas dit: Où est l’Éternel? Les dépositaires de la loi ne m’ont pas connu, Les pasteurs m’ont été infidèles, Les prophètes ont prophétisé par Baal, Et sont allés après ceux qui ne sont d’aucun secours.
9“เพราะฉะนั้น เราจะยังกล่าวโทษพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว “และจะกล่าวโทษลูกหลานของพวกเจ้าต่อไป
9C’est pourquoi je veux encore contester avec vous, dit l’Éternel, Je veux contester avec les enfants de vos enfants.
10จงข้ามไปดูตามเกาะต่าง ๆ ของคิทธิม ส่งคนไปเคดาร์ พิจารณาให้ถี่ถ้วน ดูว่ามีเรื่องอย่างนี้เคยเกิดขึ้นหรือไม่
10Passez aux îles de Kittim, et regardez! Envoyez quelqu’un à Kédar, observez bien, Et regardez s’il y a rien de semblable!
11มีชนชาติไหนเปลี่ยนเทพเจ้าของตนบ้าง ทั้งที่สิ่งเหล่านั้นไม่ใช่เทพเจ้าจริง ๆ? แต่ชนชาติของเรากลับเอาความรุ่งโรจน์ของตนไปแลกกับสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์
11Y a-t-il une nation qui change ses dieux, Quoiqu’ils ne soient pas des dieux? Et mon peuple a changé sa gloire contre ce qui n’est d’aucun secours!
12“ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงตกตะลึงกับเรื่องนี้ จงหวาดกลัวอย่างที่สุด จงร้างเปล่าอย่างยิ่ง” พระยาห์เวห์กล่าว
12Cieux, soyez étonnés de cela; Frémissez d’épouvante et d’horreur! Dit l’Éternel.
13“เพราะชนชาติของเราทำความชั่วสองอย่าง พวกเขาละทิ้งเรา ผู้เป็นน้ำพุแห่งน้ำที่มีชีวิต และสกัดบ่อเก็บน้ำไว้ให้ตนเอง เป็นบ่อแตกร้าวที่เก็บน้ำไม่ได้
13Car mon peuple a commis un double péché: Ils m’ont abandonné, moi qui suis une source d’eau vive, Pour se creuser des citernes, des citernes crevassées, Qui ne retiennent pas l’eau.
14อิสราเอลเป็นทาสหรือ? เขาเกิดมาเป็นทาสหรือ? ทำไมจึงกลายเป็นเชลย?
14Israël est-il un esclave acheté, ou né dans la maison? Pourquoi donc devient-il une proie?
15สิงโตหนุ่มคำรามใส่เขา ส่งเสียงกึกก้อง ทำให้แผ่นดินของเขารกร้าง เมืองของเขาถูกเผาจนไม่มีใครอาศัยอยู่
15Contre lui les lionceaux rugissent, poussent leurs cris, Et ils ravagent son pays; Ses villes sont brûlées, il n’y a plus d’habitants.
16ชาวเมมฟิสและทาปานเหสก็ตีกระหม่อมเจ้าจนแตก
16Même les enfants de Noph et de Tachpanès Te briseront le sommet de la tête.
17“เจ้าทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวเองมิใช่หรือ เพราะเจ้าละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ขณะพระองค์นำเจ้าไปตามทาง?
17Cela ne t’arrive-t-il pas Parce que tu as abandonné l’Éternel, ton Dieu, Lorsqu’il te dirigeait dans la bonne voie?
18แล้วเจ้าได้อะไรจากการไปอียิปต์เพื่อดื่มน้ำชีโหร์? หรือทำไมจึงเดินทางไปอัสซีเรียเพื่อดื่มน้ำจากแม่น้ำนั้น?
18Et maintenant, qu’as-tu à faire d’aller en Égypte, Pour boire l’eau du Nil? Qu’as-tu à faire d’aller en Assyrie, Pour boire l’eau du fleuve?
19“ความชั่วของเจ้าจะสั่งสอนเจ้าเอง การหันหลังให้เราจะตำหนิเจ้าเอง จงรู้และเห็นว่าการละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้านั้นชั่วร้ายและขมขื่นเพียงใด เพราะเจ้าละทิ้งพระองค์ และไม่ยำเกรงเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว
19Ta méchanceté te châtiera, et ton infidélité te punira, Tu sauras et tu verras que c’est une chose mauvaise et amère D’abandonner l’Éternel, ton Dieu, Et de n’avoir de moi aucune crainte, Dit le Seigneur, l’Éternel des armées.
20“นานมาแล้ว เราหักแอกของเจ้า และปลดเครื่องพันธนาการให้เจ้า แต่เจ้ากลับพูดว่า ‘ฉันจะไม่รับใช้’ บนเนินสูงทุกแห่งและใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น เจ้าหมอบลง ทำตัวเป็นโสเภณี
20Tu as dès longtemps brisé ton joug, Rompu tes liens, Et tu as dit: Je ne veux plus être dans la servitude! Mais sur toute colline élevée Et sous tout arbre vert Tu t’es courbée comme une prostituée.
21ทั้งที่เราปลูกเจ้าไว้เป็นเถาองุ่นพันธุ์ดี เป็นเมล็ดพันธุ์บริสุทธิ์และแท้ แล้วทำไมเจ้าจึงกลับกลายเป็นกิ่งเสื่อมพันธุ์ขององุ่นต่างถิ่นสำหรับเรา?
21Je t’avais plantée comme une vigne excellente Et du meilleur plant; Comment as-tu changé, Dégénéré en une vigne étrangère?
22ต่อให้เจ้าล้างตัวด้วยน้ำด่าง และใช้สบู่มากมาย ความผิดของเจ้าก็ยังมีรอยปรากฏต่อหน้าเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าว
22Quand tu te laverais avec du nitre, Quand tu emploierais beaucoup de potasse, Ton iniquité resterait marquée devant moi, Dit le Seigneur, l’Éternel.
23“เจ้าพูดได้อย่างไรว่า ‘ฉันไม่ได้แปดเปื้อน ฉันไม่ได้ตามเทพบาอัลทั้งหลายไป’? จงดูทางที่เจ้าเดินในหุบเขา จงรู้ว่าเจ้าทำอะไรลงไป เจ้าเป็นอูฐโหนกเดียวตัวเมียที่วิ่งปราดไปมาตามทางของมัน
23Comment dirais-tu: Je ne me suis point souillée, Je ne suis point allée après les Baals? Regarde tes pas dans la vallée, Reconnais ce que tu as fait, Dromadaire à la course légère et vagabonde!
24เป็นลาป่าที่ชินกับถิ่นกันดาร สูดลมด้วยความอยาก เมื่อมันติดสัด ใครจะห้ามมันได้? ตัวที่ตามหามันไม่ต้องเหน็ดเหนื่อย ในเดือนที่มันติดสัดก็จะพบมัน
24Anesse sauvage, habituée au désert, Haletante dans l’ardeur de sa passion, Qui l’empêchera de satisfaire son désir? Tous ceux qui la cherchent n’ont pas à se fatiguer; Ils la trouvent pendant son mois.
25“จงระวังอย่าให้เท้าเปลือย และอย่าให้คอกระหายน้ำ แต่เจ้าพูดว่า ‘เปล่าประโยชน์ ไม่หรอก ฉันรักคนแปลกหน้า และฉันจะตามพวกเขาไป’
25Ne t’expose pas à avoir les pieds nus, Ne dessèche pas ton gosier! Mais tu dis: C’est en vain, non! Car j’aime les dieux étrangers, je veux aller après eux.
26ขโมยอับอายเมื่อถูกจับได้ฉันใด ชนอิสราเอลก็อับอายฉันนั้น ทั้งพวกเขา กษัตริย์ ขุนนาง ปุโรหิต และผู้เผยพระวจนะของพวกเขา
26Comme un voleur est confus lorsqu’il est surpris, Ainsi seront confus ceux de la maison d’Israël, Eux, leurs rois, leurs chefs, Leurs sacrificateurs et leurs prophètes.
27พวกเขาพูดกับไม้ว่า ‘ท่านเป็นพ่อของฉัน’ และกับหินว่า ‘ท่านให้กำเนิดฉัน’ เพราะพวกเขาหันหลังให้เรา ไม่ยอมหันหน้ามา แต่เมื่อเดือดร้อนจะพูดว่า ‘ลุกขึ้นเถิด ช่วยพวกเราให้รอดด้วย!’
27Ils disent au bois: Tu es mon père! Et à la pierre: Tu m’as donné la vie! Car ils me tournent le dos, ils ne me regardent pas. Et quand ils sont dans le malheur, ils disent: Lève-toi, sauve-nous!
28“แล้วเทพเจ้าที่พวกเจ้าทำขึ้นเองอยู่ที่ไหน? ให้พวกมันลุกขึ้นเถิด ถ้าช่วยพวกเจ้าให้รอดในยามเดือดร้อนได้ ยูดาห์เอ๋ย เจ้ามีเทพเจ้ามากเท่าจำนวนเมืองของเจ้า
28Où donc sont tes dieux que tu t’es faits? Qu’ils se lèvent, s’ils peuvent te sauver au temps du malheur! Car tu as autant de dieux que de villes, ô Juda!
29“ทำไมพวกเจ้าจึงกล่าวโทษเรา? พวกเจ้าทุกคนต่างละเมิดต่อเรา” พระยาห์เวห์กล่าว
29Pourquoi contesteriez-vous avec moi? Vous m’avez tous été infidèles, dit l’Éternel.
30“เราตีลูกหลานของพวกเจ้าเสียเปล่า พวกเขาไม่ยอมรับการตักเตือน ดาบของพวกเจ้าเองกลืนกินผู้เผยพระวจนะของพวกเจ้า เหมือนสิงโตที่ทำลายล้าง
30En vain ai-je frappé vos enfants; Ils n’ont point eu égard à la correction; Votre glaive a dévoré vos prophètes, Comme un lion destructeur.
31คนยุคนี้เอ๋ย จงพิจารณาคำของพระยาห์เวห์ เราเป็นถิ่นกันดารสำหรับอิสราเอลหรือ? หรือเป็นแผ่นดินมืดทึบ? ทำไมชนชาติของเราจึงพูดว่า ‘พวกเราหลุดเป็นอิสระแล้ว จะไม่มาหาพระองค์อีก’?
31Hommes de cette génération, considérez la parole de l’Éternel! Ai-je été pour Israël un désert, Ou un pays d’épaisses ténèbres? Pourquoi mon peuple dit-il: Nous sommes libres, Nous ne voulons pas retourner à toi?
32“สาวพรหมจารีจะลืมเครื่องประดับของตนได้หรือ? เจ้าสาวจะลืมชุดเจ้าสาวได้หรือ? แต่ชนชาติของเราลืมเรามานานวันจนนับไม่ถ้วน
32La jeune fille oublie-t-elle ses ornements, La fiancée sa ceinture? Et mon peuple m’a oublié Depuis des jours sans nombre.
33เจ้าช่างรู้จักเตรียมทางไปแสวงหาความรัก! จนถึงกับสอนวิธีของเจ้าให้หญิงชั่วด้วย
33Comme tu es habile dans tes voies pour chercher ce que tu aimes! C’est même au crime que tu les exerces.
34ชายกระโปรงของเจ้ายังมีเลือดของคนยากจนผู้บริสุทธิ์ เจ้าไม่ได้พบพวกเขาขณะงัดแงะเข้ามา แต่เป็นเพราะเรื่องเหล่านี้ทั้งหมด
34Jusque sur les pans de ton habit se trouve Le sang de pauvres innocents, Que tu n’as pas surpris faisant effraction.
35“ถึงอย่างนั้นเจ้าก็พูดว่า ‘ฉันบริสุทธิ์ พระองค์คงหายโกรธฉันแล้ว’ “จงฟัง เราจะพิพากษาเจ้า เพราะเจ้าพูดว่า ‘ฉันไม่ได้ทำบาป’
35Malgré cela, tu dis: Oui, je suis innocente! Certainement sa colère s’est détournée de moi! Voici, je vais contester avec toi, Parce que tu dis: Je n’ai point péché.
36ทำไมเจ้าจึงเที่ยวเปลี่ยนทางไปมาอยู่เรื่อย? เจ้าจะอับอายเพราะอียิปต์ด้วย เหมือนที่เคยอับอายเพราะอัสซีเรีย
36Pourquoi tant d’empressement à changer ton chemin? C’est de l’Égypte que viendra ta honte, Comme elle est venue de l’Assyrie.
37เจ้าจะออกจากที่นั่นโดยเอามือกุมศีรษะด้วย เพราะพระยาห์เวห์ปฏิเสธคนที่เจ้าไว้วางใจ เจ้าจะไม่เจริญรุ่งเรืองกับพวกเขา
37De là aussi tu sortiras, les mains sur la tête; Car l’Éternel rejette ceux en qui tu te confies, Et tu ne réussiras pas auprès d’eux.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.