เยเรมีย์ 2
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Korean Bible, 1910 (한국어 성경)
1คำจากพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าว่า
1여호와의 말씀이 내게 임하니라 이르시되
2“จงไปประกาศให้เยรูซาเล็มได้ยินว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “เรายังจำความเอื้ออาทรของเจ้าในวัยเยาว์ได้ จำความรักของเจ้าเมื่อเป็นเจ้าสาว จำได้ว่าเจ้าตามเราผ่านถิ่นกันดาร ในแผ่นดินที่ไม่มีใครเพาะปลูก
2가서 예루살렘 거민의 귀에 외쳐 말할지니라 여호와께서 이같이 말씀하시기를 네 소년 때의 우의와 네 결혼 때의 사랑 곧 씨 뿌리지 못하는 땅, 광야에서 어떻게 나를 좇았음을 내가 너를 위하여 기억하노라
3อิสราเอลเป็นสิ่งบริสุทธิ์สำหรับพระยาห์เวห์ เป็นผลรุ่นแรกของผลผลิตของพระองค์ ทุกคนที่กลืนกินอิสราเอลจะต้องรับผิด ภัยร้ายจะมาถึงพวกเขา”’ พระยาห์เวห์กล่าว”
3그 때에 이스라엘은 나 여호와의 성물 곧 나의 소산 중 처음 열매가 되었나니 그를 삼키는 자면 다 벌을 받아 재앙을 만났으리라 여호와의 말이니라
4ตระกูลยาโคบและทุกตระกูลในหมู่ชนอิสราเอล จงฟังคำของพระยาห์เวห์!
4야곱 집과 이스라엘 집 모든 가족아 ! 나 여호와의 말을 들으라
5พระยาห์เวห์กล่าวว่า “บรรพบุรุษของพวกเจ้าพบความไม่เที่ยงธรรมอะไรในเรา จึงตีตัวห่างจากเรา แล้วตามสิ่งไร้ค่าไป จนตนเองไร้ค่าไปด้วย?
5나 여호와가 이같이 말하노라 너희 열조가 내게서 무슨 불의함을 보았관대 나를 멀리하고 허탄한 것을 따라 헛되이 행하였느냐 ?
6พวกเขาไม่ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน พระองค์ผู้พาพวกเราออกจากแผ่นดินอียิปต์ ผู้พาพวกเราผ่านถิ่นกันดาร ผ่านแผ่นดินทะเลทรายและหลุมลึก ผ่านแผ่นดินแห้งแล้งและเงาแห่งความตาย ผ่านแผ่นดินที่ไม่มีใครเดินทางผ่าน และไม่มีใครอาศัยอยู่?’
6그들이 우리를 애굽 땅에서 인도하여 내시고 광야 곧 사막과 구덩이 땅,건조하고 사망의 음침한 땅,사람이 다니지 아니하고 거주하지 아니하는 땅을 통과케 하시던 여호와께서 어디 계시냐 말하지 아니하였도다
7เราพาพวกเจ้าเข้ามาในแผ่นดินอุดมสมบูรณ์ เพื่อกินผลผลิตและสิ่งดี ๆ ในแผ่นดินนั้น แต่เมื่อเข้ามา พวกเจ้ากลับทำให้แผ่นดินของเราแปดเปื้อน ทำให้มรดกของเราเป็นสิ่งน่ารังเกียจ
7내가 너희를 인도하여 기름진 땅에 들여 그 과실과 그 아름다운 것을 먹게 하였거늘 너희가 이리로 들어와서는 내 땅을 더럽히고 내 기업을 가증히 만들었으며
8ปุโรหิตไม่ถามว่า ‘พระยาห์เวห์อยู่ที่ไหน?’ ผู้ดูแลข้อบัญญัติไม่รู้จักเรา ผู้ปกครองก็ละเมิดต่อเรา ผู้เผยพระวจนะกล่าวคำพยากรณ์ในนามเทพบาอัล และตามสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์
8제사장들은 여호와께서 어디 계시냐 하지 아니하며 법 잡은 자들은 나를 알지 못하며 관리들도 나를 항거하며 선지자들은 바알의 이름으로 예언하고 무익한 것을 좇았느니라
9“เพราะฉะนั้น เราจะยังกล่าวโทษพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว “และจะกล่าวโทษลูกหลานของพวกเจ้าต่อไป
9그러므로 내가 여전히 너희와 다투고 너희 후손과도 다투리라 여호와의 말이니라
10จงข้ามไปดูตามเกาะต่าง ๆ ของคิทธิม ส่งคนไปเคดาร์ พิจารณาให้ถี่ถ้วน ดูว่ามีเรื่องอย่างนี้เคยเกิดขึ้นหรือไม่
10너희는 깃딤 섬들에 건너가 보며 게달에도 사람을 보내어 이같은 일의 유무를 자세히 살펴보라
11มีชนชาติไหนเปลี่ยนเทพเจ้าของตนบ้าง ทั้งที่สิ่งเหล่านั้นไม่ใช่เทพเจ้าจริง ๆ? แต่ชนชาติของเรากลับเอาความรุ่งโรจน์ของตนไปแลกกับสิ่งที่ไม่ให้ประโยชน์
11어느 나라가 그 신을 신 아닌 것과 바꾼일이 있느냐 ? 그러나 나의 백성은 그 영광을 무익한 것과 바꾸었도다
12“ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงตกตะลึงกับเรื่องนี้ จงหวาดกลัวอย่างที่สุด จงร้างเปล่าอย่างยิ่ง” พระยาห์เวห์กล่าว
12너 하늘아 이 일을 인하여 놀랄지어다 심히 떨지어다 두려워할지어다 여호와의 말이니라
13“เพราะชนชาติของเราทำความชั่วสองอย่าง พวกเขาละทิ้งเรา ผู้เป็นน้ำพุแห่งน้ำที่มีชีวิต และสกัดบ่อเก็บน้ำไว้ให้ตนเอง เป็นบ่อแตกร้าวที่เก็บน้ำไม่ได้
13내 백성이 두가지 악을 행하였나니 곧 생수의 근원되는 나를 버린 것과, 스스로 웅덩이를 판 것인데 그것은 물을 저축지 못할 터진 웅덩이니라
14อิสราเอลเป็นทาสหรือ? เขาเกิดมาเป็นทาสหรือ? ทำไมจึงกลายเป็นเชลย?
14이스라엘이 종이냐 씨종이냐 ? 어찌하여 포로가 되었느냐 ?
15สิงโตหนุ่มคำรามใส่เขา ส่งเสียงกึกก้อง ทำให้แผ่นดินของเขารกร้าง เมืองของเขาถูกเผาจนไม่มีใครอาศัยอยู่
15어린 사자들이 너를 향하여 부르짖으며 소리를 날려 네 땅을 황무케 하였으며 네 성읍들은 불타서 거민이 없게 되었으며
16ชาวเมมฟิสและทาปานเหสก็ตีกระหม่อมเจ้าจนแตก
16놉과 다바네스의 자손도 네 정수리를 상하였으니
17“เจ้าทำให้เรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวเองมิใช่หรือ เพราะเจ้าละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ขณะพระองค์นำเจ้าไปตามทาง?
17네 하나님 여호와가 너를 길로 인도할 때에 네가 나를 떠남으로 이를 자취함이 아니냐
18แล้วเจ้าได้อะไรจากการไปอียิปต์เพื่อดื่มน้ำชีโหร์? หรือทำไมจึงเดินทางไปอัสซีเรียเพื่อดื่มน้ำจากแม่น้ำนั้น?
18네가 시홀의 물을 마시려고 애굽 길에 있음은 어찜이며 또 그 하수를 마시려고 앗수르 길에 있음은 어찜이요
19“ความชั่วของเจ้าจะสั่งสอนเจ้าเอง การหันหลังให้เราจะตำหนิเจ้าเอง จงรู้และเห็นว่าการละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้านั้นชั่วร้ายและขมขื่นเพียงใด เพราะเจ้าละทิ้งพระองค์ และไม่ยำเกรงเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าว
19네 악이 너를 징계하겠고 네 패역이 너를 책할 것이라 그런즉 네 하나님 여호와를 버림과 네 속에 나를 경외함이 없는 것이 악이요 고통인 줄 알라 주 만군의 여호와의 말이니라
20“นานมาแล้ว เราหักแอกของเจ้า และปลดเครื่องพันธนาการให้เจ้า แต่เจ้ากลับพูดว่า ‘ฉันจะไม่รับใช้’ บนเนินสูงทุกแห่งและใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น เจ้าหมอบลง ทำตัวเป็นโสเภณี
20네가 옛적부터 네 멍에를 꺾고 네 결박을 끊으며 말하기를 나는 순복지 아니하리라 하고 모든 높은 산 위와 모든 푸른 나무 아래서 몸을 굽혀 행음하도다
21ทั้งที่เราปลูกเจ้าไว้เป็นเถาองุ่นพันธุ์ดี เป็นเมล็ดพันธุ์บริสุทธิ์และแท้ แล้วทำไมเจ้าจึงกลับกลายเป็นกิ่งเสื่อมพันธุ์ขององุ่นต่างถิ่นสำหรับเรา?
21내가 너를 순전한 참 종자 곧 귀한 포도나무로 심었거늘 내게 대하여 이방 포도나무의 악한 가지가 됨은 어찜이뇨
22ต่อให้เจ้าล้างตัวด้วยน้ำด่าง และใช้สบู่มากมาย ความผิดของเจ้าก็ยังมีรอยปรากฏต่อหน้าเรา” พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าว
22주 여호와 내가 말하노라 ! 네가 잿물로 스스로 씻으며 수다한 비누를 쓸지라도 네 죄악이 오히려 내 앞에 그저 있으리니
23“เจ้าพูดได้อย่างไรว่า ‘ฉันไม่ได้แปดเปื้อน ฉันไม่ได้ตามเทพบาอัลทั้งหลายไป’? จงดูทางที่เจ้าเดินในหุบเขา จงรู้ว่าเจ้าทำอะไรลงไป เจ้าเป็นอูฐโหนกเดียวตัวเมียที่วิ่งปราดไปมาตามทางของมัน
23네가 어찌 말하기를 나는 더럽히지 아니하였다 바알들을 좇지 아니하였다 하겠느냐 골짜기 속에 있는 네 길을 보라 네 행한 바를 알것이니라 너는 발이 빠른 젊은 암약대가 그 길에 어지러이 달림 같았으며
24เป็นลาป่าที่ชินกับถิ่นกันดาร สูดลมด้วยความอยาก เมื่อมันติดสัด ใครจะห้ามมันได้? ตัวที่ตามหามันไม่ต้องเหน็ดเหนื่อย ในเดือนที่มันติดสัดก็จะพบมัน
24너는 광야에 익숙한 들 암나귀가 그 성욕이 동하므로 헐떡거림 같았도다 그 성욕의 때에 누가 그것을 막으리요 그것을 찾는 자들이 수고치 아니하고 그것의 달에 만나리라
25“จงระวังอย่าให้เท้าเปลือย และอย่าให้คอกระหายน้ำ แต่เจ้าพูดว่า ‘เปล่าประโยชน์ ไม่หรอก ฉันรักคนแปลกหน้า และฉันจะตามพวกเขาไป’
25내가 또 말하기를 네 발을 제어하여 벗은 발이 되게 말며 목을 갈하게 말라 하였으나 오직 너는 말하기를 아니라 이는 헛된 말이라 내가 이방 신을 사랑하였은즉 그를 따라 가겠노라 하도다
26ขโมยอับอายเมื่อถูกจับได้ฉันใด ชนอิสราเอลก็อับอายฉันนั้น ทั้งพวกเขา กษัตริย์ ขุนนาง ปุโรหิต และผู้เผยพระวจนะของพวกเขา
26도적이 붙들리면 수치를 당함같이 이스라엘 집 곧 그 왕들과 족장들과 제사장들과 선지자들이 수치를 당하였느니라
27พวกเขาพูดกับไม้ว่า ‘ท่านเป็นพ่อของฉัน’ และกับหินว่า ‘ท่านให้กำเนิดฉัน’ เพราะพวกเขาหันหลังให้เรา ไม่ยอมหันหน้ามา แต่เมื่อเดือดร้อนจะพูดว่า ‘ลุกขึ้นเถิด ช่วยพวกเราให้รอดด้วย!’
27그들이 나무를 향하여 너는 나의 아비라 하며 돌을 향하여 너는 나를 낳았다 하고 그 등을 내게로 향하고 그 얼굴은 내게로 향치 아니하다가 환난을 당할 때에는 이르기를 일어나 우리를 구원하소서 하리라
28“แล้วเทพเจ้าที่พวกเจ้าทำขึ้นเองอยู่ที่ไหน? ให้พวกมันลุกขึ้นเถิด ถ้าช่วยพวกเจ้าให้รอดในยามเดือดร้อนได้ ยูดาห์เอ๋ย เจ้ามีเทพเจ้ามากเท่าจำนวนเมืองของเจ้า
28네가 만든 네 신들이 어디 있느뇨 ? 그들이 너의 환난을 당할 때에 구원할 수 있으면 일어날 것이니라 유다여, 너의 신들이 너의 성읍 수와 같도다
29“ทำไมพวกเจ้าจึงกล่าวโทษเรา? พวกเจ้าทุกคนต่างละเมิดต่อเรา” พระยาห์เวห์กล่าว
29나 여호와가 말하노라 ! 너희가 나와 다툼은 어찜이뇨 너희가 다 내게 범과하였느니라
30“เราตีลูกหลานของพวกเจ้าเสียเปล่า พวกเขาไม่ยอมรับการตักเตือน ดาบของพวกเจ้าเองกลืนกินผู้เผยพระวจนะของพวกเจ้า เหมือนสิงโตที่ทำลายล้าง
30내가 너희 자녀를 때림도 무익함은 그들도 징책을 받지 아니함이라 너희 칼이 사나운 사자같이 너희 선지자들을 삼켰느니라
31คนยุคนี้เอ๋ย จงพิจารณาคำของพระยาห์เวห์ เราเป็นถิ่นกันดารสำหรับอิสราเอลหรือ? หรือเป็นแผ่นดินมืดทึบ? ทำไมชนชาติของเราจึงพูดว่า ‘พวกเราหลุดเป็นอิสระแล้ว จะไม่มาหาพระองค์อีก’?
31너희 이 세대여 여호와의 말을 들어 보라 내가 이스라엘에게 광야가 되었었느냐 흑암한 땅이 되었었느냐 무슨 연고로 내 백성이 말하기를 우리는 놓였으니 다시 주께로 가지 않겠다 하느냐
32“สาวพรหมจารีจะลืมเครื่องประดับของตนได้หรือ? เจ้าสาวจะลืมชุดเจ้าสาวได้หรือ? แต่ชนชาติของเราลืมเรามานานวันจนนับไม่ถ้วน
32처녀가 어찌 그 패물을 잊겠느냐 ? 신부가 어찌 그 고운 옷을 잊겠느냐 ? 오직 내 백성은 나를 잊었나니 그 날 수는 계수할 수 없거늘
33เจ้าช่างรู้จักเตรียมทางไปแสวงหาความรัก! จนถึงกับสอนวิธีของเจ้าให้หญิงชั่วด้วย
33네가 어찌 사랑을 얻으려고 네 행위를 아름답게 꾸미느냐 ? 그러므로 네 행위를 악한 여자들에게까지 가르쳤으며
34ชายกระโปรงของเจ้ายังมีเลือดของคนยากจนผู้บริสุทธิ์ เจ้าไม่ได้พบพวกเขาขณะงัดแงะเข้ามา แต่เป็นเพราะเรื่องเหล่านี้ทั้งหมด
34또 네 옷단에 죄 없는 가난한 자를 죽인 피가 묻었나니 그들이 담 구멍을 뚫음을 인함이 아니라 오직 이 모든 일로 너를 책망함을 인함이니라
35“ถึงอย่างนั้นเจ้าก็พูดว่า ‘ฉันบริสุทธิ์ พระองค์คงหายโกรธฉันแล้ว’ “จงฟัง เราจะพิพากษาเจ้า เพราะเจ้าพูดว่า ‘ฉันไม่ได้ทำบาป’
35그러나 너는 말하시기를 나는 무죄하니 그 진노가 참으로 내게서 떠났다 하거니와 보라 네 말이 나는 죄를 범치 아니하였다 함을 인하여 내가 너를 심판하리라
36ทำไมเจ้าจึงเที่ยวเปลี่ยนทางไปมาอยู่เรื่อย? เจ้าจะอับอายเพราะอียิปต์ด้วย เหมือนที่เคยอับอายเพราะอัสซีเรีย
36네가 어찌하여 네 길을 바꾸어 부지런히 돌아다니느뇨 네가 앗수르로 인하여 수치를 당함같이 애굽으로 인하여 수치를 당할 것이라
37เจ้าจะออกจากที่นั่นโดยเอามือกุมศีรษะด้วย เพราะพระยาห์เวห์ปฏิเสธคนที่เจ้าไว้วางใจ เจ้าจะไม่เจริญรุ่งเรืองกับพวกเขา
37네가 두 손으로 네 머리를 싸고 거기서도 나가리니 이는 네가 의지하는 자들을 나 여호와가 버렸으므로 네가 그들을 인하여 형통치 못할 것임이니라
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.