เยเรมีย์ 29
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1ต่อไปนี้คือถ้อยคำในจดหมายที่เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะส่งจากเยรูซาเล็มถึงผู้อาวุโสที่เหลืออยู่ในหมู่เชลย ถึงปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และประชาชนทั้งหมดที่เนบูคัดเนสซาร์กวาดต้อนจากเยรูซาเล็มไปเป็นเชลยในบาบิโลน
1Pea ko eni ʻae ngaahi lea ʻoe tohi ʻaia naʻe tohi ʻe Selemaia ko e palōfita mei Selūsalema ki hono toenga ʻoe kau mātuʻa naʻe fetuku fakapōpula, pea ki he kau taulaʻeiki, mo e kau palōfita, pea ki he kakai kotoa pē ʻaia naʻe fetuku fakapōpula ʻe Nepukanesa mei Selūsalema ki Papilone;
2หลังจากกษัตริย์เยโคนิยาห์ พระราชมารดา ขันที ขุนนางของยูดาห์และเยรูซาเล็ม ช่างฝีมือและช่างโลหะออกจากเยรูซาเล็มไปแล้ว
2(Pea hili hono ʻave mei Selūsalema, ʻa Sekonia ko e tuʻi mo e tuʻi fefine, pea mo e kau talafekau, ko e ngaahi houʻeiki ʻo Siuta, mo Selūsalema, mo e kau tufunga, pea mo e kau tufunga ukamea;)
3เยเรมีย์ฝากจดหมายไปกับเอลาสาห์ บุตรชาฟาน และเกมาริยาห์ บุตรฮิลคียาห์ ซึ่งเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ส่งไปบาบิโลนเพื่อเข้าเฝ้าเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน จดหมายกล่าวว่า
3ʻI he nima ʻo ʻIlasa ko e foha ʻo Safani, mo Kemalia ko e foha ʻo Hilikia, (ʻaia naʻe fekau ʻe Setikia ko e tuʻi ʻo Siuta ki Papilone kia Nepukanesa ko e tuʻi ʻo Papilone) ʻo pehē,
4พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวกับเชลยทั้งหมดที่เราให้ถูกกวาดต้อนจากเยรูซาเล็มไปบาบิโลนดังนี้
4“ʻOku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli, kiate kinautolu kotoa pē kuo fetuku fakapōpula, ʻakinautolu kuo u puleʻi ke fetuku mei Selūsalema ki Papilone.
5“จงสร้างบ้านและอาศัยอยู่ในบ้านเหล่านั้น ปลูกสวนและกินผลจากสวน
5‘Mou langa ʻae ngaahi fale, ʻo nofo ai pea tō ʻae ngaahi ngoue, mo kai hono fua;
6แต่งงานและมีลูกชายลูกสาว หาภรรยาให้ลูกชายของพวกเจ้า ยกลูกสาวของพวกเจ้าให้สามี เพื่อพวกเขาจะมีลูกชายลูกสาว จงเพิ่มจำนวนที่นั่น อย่าให้ลดลง
6Mou toʻo kiate kimoutolu ʻae ngaahi uaifi, pea fakatupu ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine; pea fili ʻae ngaahi uaifi ki homou ngaahi foha, pea ʻatu homou ngaahi ʻofefine ki honau ngaahi husepāniti, koeʻuhi ke nau fanafanau ʻae ngaahi foha mo e ngaahi ʻofefine; koeʻuhi ke mou fakatokolahi ʻi ai, pea ʻoua naʻa fakatokosiʻi.
7จงแสวงหาความสงบสุขให้เมืองที่เราให้พวกเจ้าถูกกวาดต้อนไปอยู่ และอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์เพื่อเมืองนั้น เพราะเมื่อเมืองนั้นมีความสงบสุข พวกเจ้าก็จะมีความสงบสุข”
7Pea kumi ke melino ʻae kolo ʻaia kuo u puleʻi ke fetuku fakapōpula ʻakimoutolu ki ai, pea hūfia ia kia Sihova: he te mou maʻu ʻae fiemālie ʻi hono melino.
8เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “อย่าให้ผู้เผยพระวจนะที่อยู่ท่ามกลางพวกเจ้าและผู้ทำนายของพวกเจ้าหลอกลวงพวกเจ้า อย่าฟังความฝันที่พวกเจ้าทำให้ฝันกันขึ้นมา
8¶ He ʻoku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli; ʻoua naʻa tuku ke kākaaʻi ʻakimoutolu ʻe hoʻomou kau palōfita mo e kau fiemana ʻoku ʻiate kimoutolu, pea ʻoua naʻa tokanga ki he ngaahi misi ʻoku mou misi ʻaki.
9เพราะพวกเขาเผยพระวจนะเท็จแก่พวกเจ้าในนามเรา เราไม่ได้ส่งพวกเขามา” พระยาห์เวห์กล่าว
9He ʻoku nau kikite loi kiate kimoutolu ʻi hoku huafa: ʻOku pehē ʻe Sihova, naʻe ʻikai te u fekau ʻakinautolu.’
10เพราะพระยาห์เวห์กล่าวว่า “เมื่อครบเจ็ดสิบปีสำหรับบาบิโลน เราจะมาเอาใจใส่พวกเจ้า และทำให้คำสัญญาดีของเราแก่พวกเจ้าเป็นจริง โดยให้พวกเจ้ากลับมาที่นี่
10¶ “He ʻoku pehē ʻe Sihova, ‘ʻOka ʻosi ʻae taʻu ʻe fitungofulu te u ʻaʻahi kiate kimoutolu, pea te u fakamoʻoni ʻeku lea lelei kiate kimoutolu, pea pule ke mou toe haʻu ki he potu ni.
11เพราะเรารู้ความคิดที่เรามีต่อพวกเจ้า” พระยาห์เวห์กล่าว “เป็นความคิดที่จะให้ความสงบสุข ไม่ใช่ภัยร้าย เพื่อให้พวกเจ้ามีความหวังและอนาคต
11He ʻoku pehē ʻe Sihova, ʻOku ʻiate au ʻae ngaahi tuʻutuʻuni, kuo u tuʻutuʻuni kiate kimoutolu, ko e ngaahi tuʻutuʻuni ki he fiemālie, kae ʻikai ki he kovi, koeʻuhi ke foaki hoʻomou ʻamanaki kiate kimoutolu ʻi he ikuʻanga.
12พวกเจ้าจะร้องเรียกเรา จะไปอธิษฐานต่อเรา และเราจะฟังพวกเจ้า
12Pea te mou toki ui kiate au, pea te mou ʻalu ʻo lotu kiate au, pea te u fanongo kiate kimoutolu.
13พวกเจ้าจะแสวงหาเราและพบเรา เมื่อพวกเจ้าค้นหาเราด้วยสุดใจ
13Pea te mou kumi mo ʻiloʻi au, ʻoka mou ka kumi kiate au ʻaki homou loto kotoa.
14พวกเจ้าจะพบเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะฟื้นฟูพวกเจ้าจากการเป็นเชลย และรวบรวมพวกเจ้าจากทุกชนชาติและทุกแห่งที่เราขับไล่พวกเจ้าไป” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะนำพวกเจ้ากลับมาที่ที่เราให้พวกเจ้าถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย”
14Pea ʻoku pehē ʻe Sihova, Te mou ʻilo au: pea te u liliu homou fakapōpula, pea te u tānaki ʻakimoutolu mei he ngaahi puleʻanga kotoa pē, pea mei he ngaahi potu kotoa pē naʻaku kapusi ʻakimoutolu ki ai, ʻoku pehē ʻe Sihova; pea te u toe ʻomi ʻakimoutolu mei he potu ko ia naʻaku pule ke fetuku pōpula ki ai ʻakimoutolu.’
15เพราะพวกเจ้ากล่าวว่า “พระยาห์เวห์ตั้งผู้เผยพระวจนะขึ้นให้พวกเราในบาบิโลน”
15¶ “Koeʻuhi kuo mou pehē, Kuo fokotuʻu ʻe Sihova kiate kitautolu ʻae kau palōfita ʻi Papilone;
16พระยาห์เวห์จึงกล่าวถึงกษัตริย์ที่นั่งบนบัลลังก์ดาวิด และประชาชนทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้ คือพี่น้องของพวกเจ้าที่ไม่ได้ออกไปเป็นเชลยกับพวกเจ้า
16Ka kuo folofola pehē ʻa Sihova, ki he tuʻi ʻoku nofo ʻi he nofoʻanga ʻo Tevita, pea mo e kakai kotoa pē ʻoku nofo ʻi he kolo ni, pea mo homou kāinga kuo ʻalu atu mo kimoutolu ki he fakapōpula;
17พระยาห์เวห์แห่งกองทัพกล่าวดังนี้ “จงฟัง เราจะส่งดาบ ความอดอยาก และโรคระบาดมาสู่พวกเขา และทำให้พวกเขาเหมือนมะเดื่อเน่า ที่เสียจนกินไม่ได้
17ʻOku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau; ‘Vakai, te u fekau kiate kimoutolu ʻae heletā, mo e honge, mo e mahaki fakaʻauha, pea te u ngaohi ʻakinautolu ke hangē ko e ngaahi fiki kovi, ʻaia ʻoku ʻikai faʻa kai, ko e meʻa ʻi heʻene kovi.
18เราจะไล่ตามพวกเขาด้วยดาบ ความอดอยาก และโรคระบาด จะปล่อยให้พวกเขาถูกโยนไปมาท่ามกลางอาณาจักรทั้งหมดบนแผ่นดิน ให้เป็นสิ่งน่าหวาดกลัว เป็นที่น่าตกตะลึง เป็นที่เย้ยหยัน และเป็นที่ดูหมิ่น ท่ามกลางทุกชนชาติที่เราขับไล่พวกเขาไป
18Pea te u tautea ʻaki ʻakinautolu ʻae heletā, mo e honge, pea mo e mahaki fakaʻauha, pea te u tukuange ʻakinautolu ke ʻave ʻakinautolu ki he ngaahi puleʻanga kotoa pē ʻo māmani, ke hoko ko e malaʻia, mo e fakaofo, mo e manukiʻanga, mo e ongoongo kovi, ki he puleʻanga kotoa pē ʻaia kuo u kapusi ʻakinautolu ki ai:
19เพราะพวกเขาไม่ฟังถ้อยคำของเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “เราส่งผู้เผยพระวจนะ ผู้รับใช้ของเรา ไปหาพวกเขาพร้อมถ้อยคำเหล่านั้น เราตื่นแต่เช้าและส่งพวกเขาไปครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกเจ้าก็ไม่ยอมฟัง” พระยาห์เวห์กล่าว
19ʻOku pehē ʻe Sihova, koeʻuhi naʻe ʻikai te nau fanongo ki heʻeku ngaahi lea, ʻaia naʻaku fekau kiate kinautolu ʻi heʻeku kau tamaioʻeiki ko e kau palōfita, ʻo tuʻu hengihengi hake pe ʻo fekauʻi ʻakinautolu, ka ʻoku pehē ʻe Sihova naʻe ʻikai te mou fie fanongo.
20ดังนั้นเชลยทั้งหมดที่เราส่งออกจากเยรูซาเล็มไปบาบิโลน จงฟังคำจากพระยาห์เวห์
20¶ “Ko ia mou fanongo ki he folofola ʻa Sihova, ʻakimoutolu kotoa pē ʻoku fakapōpula, ʻakimoutolu kuo u ʻave mei Selūsalema ki Papilone:’
21พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวถึงอาหับ บุตรโคลายาห์ และเศเดคียาห์ บุตรมาอาเสยาห์ ที่เผยพระวจนะเท็จแก่พวกเจ้าในนามเราว่า “จงฟัง เราจะมอบพวกเขาไว้ในมือเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน และเขาจะฆ่าพวกเขาต่อหน้าต่อตาพวกเจ้า
21ʻOku pehē ʻe Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli, kia ʻEhapi ko e foha ʻo Kolaia, pea mo Setikia ko e foha ʻo Māseia, ʻakinaua ʻoku kikite loi kiate kimoutolu ʻi hoku huafa: Vakai, Te u tukuange ʻakinaua ki he nima ʻo Nepukanesa ko e tuʻi ʻo Papilone; pea te ne tāmateʻi ʻakinaua ʻi homou ʻao;
22เชลยชาวยูดาห์ทั้งหมดที่อยู่ในบาบิโลนจะยกเรื่องพวกเขามาเป็นคำสาปแช่งว่า ‘ขอให้พระยาห์เวห์ทำให้เจ้าเป็นเหมือนเศเดคียาห์และอาหับ ที่กษัตริย์บาบิโลนเผาในไฟ’
22Pea ko e meʻa ʻiate kinaua ʻe tupu ai ʻae lea fakamalaʻia ʻi he kau pōpula kotoa pē ʻo Siuta ʻoku ʻi Papilone, ʻo pehē, Ke ngaohi koe ʻe Sihova ke hangē ko Setikia pea hangē ko ʻEhapi, ʻaia naʻe tutu ʻi he afi ʻe he tuʻi ʻo Papilone;
23เพราะพวกเขาทำสิ่งโง่เขลาในอิสราเอล มีชู้กับภรรยาของเพื่อนบ้าน และกล่าวเท็จในนามเรา ทั้งที่เราไม่ได้สั่ง เราเป็นผู้รู้และเป็นพยาน” พระยาห์เวห์กล่าว
23Koeʻuhi kuo na fai kovi ʻi ʻIsileli, pea tonoʻi ʻae uaifi ʻo hona kaungāʻapi, pea kuo na lea ʻaki ʻae ngaahi lea loi ʻi hoku huafa, ʻaia naʻe ʻikai te u fekau kiate kinautolu; he ʻoku pehē ʻe Sihova, ʻOku ou ʻiloʻi, pea ko hono fakamoʻoni au.”
24จงกล่าวถึงเชไมอาห์ชาวเนเฮลามว่า
24¶ Ke ke lea pehē foki ki Simaia, mei Nehelami, ʻo pehē,
25“พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘เพราะเจ้าส่งจดหมายในนามของตัวเองถึงประชาชนทั้งหมดที่เยรูซาเล็ม ถึงเศฟันยาห์ บุตรมาอาเสยาห์ ปุโรหิต และถึงปุโรหิตทั้งหมดว่า
25ʻOku folofola mai ʻa Sihova ʻoe ngaahi kautau, ko e ʻOtua ʻo ʻIsileli, ʻo pehē, Koeʻuhi kuo ke ʻatu ʻae ngaahi tohi ʻi ho hingoa ʻoʻou ki he kakai kotoa pē ʻi Selūsalema; pea kia Sefania ko e foha ʻo Māseia ko e taulaʻeiki, pea ki he taulaʻeiki kotoa pē, ʻo pehē,
26“พระยาห์เวห์ตั้งท่านเป็นปุโรหิตแทนเยโฮยาดาปุโรหิต เพื่อให้มีเจ้าหน้าที่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์คอยดูแลทุกคนที่เสียสติและตั้งตัวเป็นผู้เผยพระวจนะ ท่านจึงต้องเอาคนเหล่านั้นใส่ขื่อขังและล่ามตรวน
26“Kuo fakanofo koe ʻe Sihova ko e taulaʻeiki ko e fetongi ʻo Sihoiata ko e taulaʻeiki, koeʻuhi ke mou hoko ko e kau tauhi ʻi he fale ʻo Sihova, koeʻuhi ke ʻilonga ʻae tangata kotoa pē ʻoku faha, pea mahalo ko e palōfita ia ke ʻai ia ki he fale fakapōpula pea mo e ʻakau fakamaʻu vaʻe.
27ถ้าอย่างนั้นทำไมท่านจึงไม่ตำหนิเยเรมีย์แห่งอานาโธท ที่ตั้งตัวเป็นผู้เผยพระวจนะต่อท่าน
27Ko ia, ko e hā naʻe ʻikai te ke valoki ai kia Selemaia ʻo ʻAnatoti, ʻaia ʻoku ne pehē ʻe ia ko e palōfita ia kiate kimoutolu?
28เพราะเขาส่งคำมาถึงพวกเราที่บาบิโลนว่า การเป็นเชลยจะยาวนาน จงสร้างบ้านและอาศัยอยู่ในบ้านเหล่านั้น ปลูกสวนและกินผลจากสวน?”’”
28He naʻa ne fekau kiate kimautolu ʻi Papilone, ʻo pehē, ʻOku fuoloa ʻae fakapōpula ni, mou langa ʻae ngaahi fale, pea nofo ai; pea tō hoʻomou ngaahi ngoue, pea kai hono fua.”
29เศฟันยาห์ปุโรหิตอ่านจดหมายนี้ให้เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะได้ยิน
29Pea naʻe lau ʻae tohi ni, ʻe Sefania ko e taulaʻeiki ki he telinga ʻo Selemaia ko e palōfita.
30แล้วคำจากพระยาห์เวห์มาถึงเยเรมีย์ว่า
30¶ Pea naʻe toki hoko ʻae folofola ʻa Sihova kia Selemaia, ʻo pehē,
31“จงส่งคำไปถึงเชลยทั้งหมดว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวถึงเชไมอาห์ชาวเนเฮลามดังนี้ “เพราะเชไมอาห์เผยพระวจนะแก่พวกเจ้า ทั้งที่เราไม่ได้ส่งเขามา และเขาทำให้พวกเจ้าเชื่อคำโกหก”
31Fekau atu kiate kinautolu kotoa pē kuo fakapōpulaʻi, ʻo pehē, “ʻOku pehē mai ʻe Sihova, ko e meʻa ia Simaia mei Nehelami; koeʻuhi kuo kikite ʻe Simaia kiate kimoutolu, pea ne fakafalala ʻakimoutolu ki he loi, ka naʻe ʻikai te u fekau ia:
32ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงกล่าวว่า “จงฟัง เราจะลงโทษเชไมอาห์ชาวเนเฮลามและลูกหลานของเขา เขาจะไม่มีลูกหลานแม้แต่คนเดียวอาศัยอยู่ท่ามกลางประชาชนนี้ เขาจะไม่ได้เห็นสิ่งดีที่เราจะทำแก่ประชาชนของเรา” พระยาห์เวห์กล่าว “เพราะเขาพูดยุยงให้กบฏต่อพระยาห์เวห์”’”
32Ko ia ʻoku pehē mai ʻe Sihova, Vakai, Te u tautea ʻa Simaia mei Nehelami, pea mo hono hako: ʻe ʻikai ha tokotaha ʻi hono faʻahinga ke nofo mo ʻene kakai; pea ʻe ʻikai te ne mamata ki he lelei te u fai ki hoku kakai, ʻoku pehē ʻe Sihova; koeʻuhi kuo ne ako ʻaki ʻae angatuʻu kia Sihova.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.