ผู้วินิจฉัย 18
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1ในสมัยนั้นอิสราเอลไม่มีกษัตริย์ ในเวลานั้นเผ่าดานกำลังหาดินแดนมรดกเพื่อเข้าอาศัย เพราะจนถึงวันนั้น พวกเขายังไม่ได้รับมรดกท่ามกลางเผ่าต่างๆ ของอิสราเอล
1ʻI he ngaahi ʻaho ko ia naʻe ʻikai ha tuʻi ʻi ʻIsileli: pea ʻi he ngaahi ʻaho ko ia naʻe kumi ʻe he faʻahinga ʻo Tani hanau tofiʻa kenau nofo ai; koeʻuhi naʻe teʻeki ai ke tō honau tofiʻa kiate kinautolu ʻi he ngaahi faʻahinga ʻo ʻIsileli, ʻo aʻu ki he kuonga ko ia.
2ชาวดานส่งนักรบผู้กล้าหาญห้าคนจากตระกูลของตน ซึ่งคัดเลือกจากคนทั้งหมด คนเหล่านี้มาจากโศราห์กับเอชทาโอล เพื่อไปสอดแนมและสำรวจแผ่นดิน พวกเขาบอกคนทั้งห้าว่า “จงไปสำรวจแผ่นดิน!” คนเหล่านั้นมาถึงบ้านมีคาห์ในแถบภูเขาเอฟราอิมและพักอยู่ที่นั่น
2Pea naʻe fekau ʻe he fānau ʻa Tani ʻae kau tangata ʻe toko nima ʻi honau faʻahinga mei honau fonua, ʻae kau tangata toʻa, mei Sola pea mei Esitaoli, kenau vakai ʻae fonua, pea ke malakiʻi ia; pea naʻa nau pehē kiate kinautolu, ʻAlu, pea matakiʻi ʻae fonua: pea ʻi heʻenau hoko ki he moʻunga ʻo ʻIfalemi, ki he fale ʻo Maika, naʻa nau mohe ʻi ai.
3เมื่ออยู่ใกล้บ้านมีคาห์ พวกเขาจำเสียงของชายหนุ่มคนเลวีได้ จึงเข้าไปถามว่า “ใครพาท่านมาที่นี่? ท่านทำอะไรอยู่ที่นี่? ท่านมีอะไรอยู่ที่นี่บ้าง?”
3Pea ʻi heʻenau ofi ki he fale ʻo Maika, naʻa nau ʻilo ʻae leʻo ʻoe tangata talavou ko e Livai: pea naʻa nau afe ki ai, ʻonau pehē kiate ia, “Ko hai naʻa ne ʻomi koe ki heni? Pea ko e hā ʻoku ke fai ʻi heni?”
4เขาตอบว่า “มีคาห์ปฏิบัติต่อข้าพเจ้าเช่นนี้ เขาจ้างข้าพเจ้า และข้าพเจ้าก็เป็นปุโรหิตของเขา”
4Pea naʻe pehē ʻe ia kiate kinautolu, “ʻOku pehē pē, mo pehē pe ʻe Maika kiate au, pea kuo ne nō au kiate ia ʻaki ʻae totongi, pea ko hono taulaʻeiki au.”
5พวกเขาพูดว่า “โปรดทูลถามพระเจ้าว่าการเดินทางของพวกเราจะสำเร็จหรือไม่”
5Pea naʻa nau pehē kiate ia, “Ko eni ʻoku mau kole kiate koe, ke ke kole ki he ʻOtua ʻae poto, koeʻuhi ke mau ʻilo pē ʻe monūʻia homau hala ʻaia ʻoku mau ʻalu ai.”
6ปุโรหิตตอบว่า “เดินทางไปโดยสวัสดิภาพ หนทางที่พวกท่านกำลังไปนั้นอยู่ในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์”
6Pea naʻe pehē ʻe he taulaʻeiki, “Mou ʻalu fiemālie pē: ʻoku ʻafio ʻe Sihova ʻa homou hala ʻaia ʻoku mou ʻalu ai.”
7ชายทั้งห้าจากไปถึงเมืองลาอิช พวกเขาเห็นว่าประชาชนที่นั่นใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยตามแบบชาวไซดอน สงบและไม่ระแวงภัย ไม่มีผู้มีอำนาจในแผ่นดินที่จะทำให้พวกเขาอับอายในเรื่องใด พวกเขาอยู่ห่างจากชาวไซดอนและไม่ติดต่อกับคนอื่น
7¶ Pea naʻe toki ʻalu ai ʻae kau tangata ʻe toko nima ʻonau hoko ki Leisi, ʻo mamata ki he kakai naʻe ʻi ai, mo ʻenau nofo noa ai pe, ʻo hangē ko e kau Saitoni, ʻo fakafiemālie pe mo hamumunoa; pea naʻe ʻikai ha fakamaau ʻi he fonua ke fakamā ʻakinautolu ʻi ha meʻa ʻe taha; pea naʻa nau mamaʻo mei he kau Saitoni; pea naʻe ʻikai tenau feongoongoi mo ha kakai.
8ชายทั้งห้ากลับไปหาพี่น้องที่โศราห์กับเอชทาโอล พี่น้องถามว่า “พวกท่านมีข่าวอะไร?”
8Pea naʻa nau haʻu ki honau kāinga ki Sola mo Esitaoli: pea pehē ʻe honau kāinga kiate kinautolu, Ko e hā hoʻomou lea?
9พวกเขาตอบว่า “ลุกขึ้น ไปโจมตีคนเหล่านั้นกันเถอะ เพราะเราเห็นแผ่นดินแล้ว แผ่นดินนั้นดีมาก พวกท่านจะอยู่นิ่งทำไม? อย่ารีรอที่จะไปเข้าครอบครองแผ่นดินนั้น
9Pea naʻa nau pehē, “Tuʻu hake koeʻuhi ke tau ʻalu hake kiate kinautolu: he kuo mau mamata ki he fonua, pea vakai, ʻoku lelei ʻaupito ia: pea ʻoku mou taʻengāue? ʻOua naʻa mou fakapikopiko ke ʻalu, pea ke hoko atu pea maʻu ʻae fonua.
10เมื่อไปถึง พวกท่านจะพบประชาชนที่ไม่ระแวงภัยและแผ่นดินกว้างใหญ่ เพราะพระเจ้าทรงมอบแผ่นดินนั้นให้พวกท่านแล้ว เป็นสถานที่ซึ่งไม่ขาดสิ่งใดในโลก”
10Ka mou ka ʻalu, te mou hoko ki he kakai ʻoku nofo noa pē, pea ki he fonua lahi: he kuo foaki ia ʻe he ʻOtua ki homou nima; ko e potu ʻoku ʻikai masiva ʻi ha meʻa ʻe taha ʻoku ʻi māmani.”
11ชาวดานตระกูลนั้นจึงออกจากโศราห์กับเอชทาโอล มีชายติดอาวุธสำหรับสงครามหกร้อยคน
11¶ Pea naʻe ʻalu mei ai ʻi he fānau ʻoe faʻahinga ʻo Tani, mei Sola pea mei Esitaoli, ʻae kau tangata ʻe toko onongeau naʻe toʻo mahafutau.
12พวกเขาขึ้นไปตั้งค่ายที่คีริยาทเยอาริมในยูดาห์ สถานที่นั้นจึงเรียกว่ามาหะเนห์ดานจนถึงทุกวันนี้ สถานที่นั้นอยู่ด้านหลังคีริยาทเยอาริม
12Pea naʻa nau ʻalu hake, ʻo ʻapitanga ʻi Keasa-Sialimi, ʻi Siuta: ko ia naʻa nau ui ai ʻae potu ko ia ko Mahaneani ʻo aʻu ki he ʻaho ni: vakai, ʻoku tuʻu ia ʻituʻa Keasa-Sialimi.
13จากที่นั่นพวกเขาเดินผ่านแถบภูเขาเอฟราอิมมาถึงบ้านมีคาห์
13Pea naʻa nau ʻalu mei ai ki he moʻunga ko ʻIfalemi, ʻo hoko atu ki he fale ʻo Maika.
14ชายห้าคนที่ไปสอดแนมดินแดนลาอิชบอกพี่น้องว่า “พวกท่านรู้หรือไม่ว่าในบ้านเหล่านี้มีเอโฟด เทราฟิม รูปแกะสลัก และรูปหล่อ? บัดนี้จงคิดดูว่าควรทำอย่างไร”
14¶ Pea naʻe lea ʻae kau tangata ʻe toko nima naʻe ʻalu ke matakiʻi ʻae fonua ko Leisi, ʻonau pehē ki honau kāinga, “ʻOku mou ʻilo ʻoku ʻi he ngaahi fale ni ʻae ʻefoti, mo e tamapua, mo e meʻa fakatātā kuo tā mo e fakatātā kuo haka? Pea ko eni mou fakakaukau pe ko e hā te mou fai.”
15พวกเขาแวะเข้าไปในบ้านของชายหนุ่มคนเลวี คือบ้านมีคาห์ และถามสารทุกข์สุกดิบ
15Pea naʻa nau afe ki ai, pea hoko ki fale ʻoe talavou ko e Livai, ʻio, ki he fale ʻo Maika ʻonau fetapa kiate ia.
16ชายชาวดานหกร้อยคนซึ่งติดอาวุธสำหรับสงครามยืนอยู่ตรงทางเข้าประตู
16Pea ko e kau tangata ʻe toko onongeau naʻe toʻo mahafutau ʻaia naʻe ʻi he fānau ʻa Tani, naʻa nau tuʻu ʻi he hūʻanga ʻoe matapā.
17ชายห้าคนที่ไปสอดแนมแผ่นดินขึ้นไปและเข้าไปข้างใน เอารูปแกะสลัก เอโฟด เทราฟิม และรูปหล่อ ขณะปุโรหิตยืนอยู่ตรงทางเข้าประตูกับชายติดอาวุธหกร้อยคน
17Pea naʻe ʻalu hake ʻo hū ki ai, ʻae kau tangata ʻe toko nima, naʻe ʻalu ke matakiʻi ʻae fonua, ʻo nau toʻo ʻae meʻa fakatātā kuo tā mo e ʻefoti, mo e tamapua, mo e fakatātā kuo haka; pea naʻe tuʻu ʻae taulaʻeiki ʻi he hūʻanga ʻoe matapā fakataha mo e kau tangata ʻe toko onongeau ʻaia naʻe toʻo mahafutau.
18เมื่อคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านมีคาห์และเอารูปแกะสลัก เอโฟด เทราฟิม และรูปหล่อ ปุโรหิตถามว่า “พวกท่านกำลังทำอะไร?”
18Pea naʻe ʻalu ʻakinautolu ki he fale ʻo Maika, pea ʻomi mei ai ʻae meʻa fakatātā kuo tā, mo e ʻefoti, mo e tamapua, mo e fakatātā kuo haka. Pea pehē ʻe he taulaʻeiki kiate kinautolu, “Ko e hā ʻoku mou fai?”
19พวกเขาตอบว่า “เงียบเสีย เอามือปิดปากไว้ แล้วไปกับเรา มาเป็นเหมือนบิดาและเป็นปุโรหิตให้เรา อย่างไหนดีกว่าสำหรับท่าน เป็นปุโรหิตให้ครัวเรือนของชายเพียงคนเดียว หรือเป็นปุโรหิตให้เผ่ากับตระกูลหนึ่งในอิสราเอล?”
19Pea naʻa nau pehē kiate ia, “Ke ke longo pē koe; ʻai ho nima ki ho ngutu, pea ke haʻu ke tau ō, pea ke hoko kiate kimautolu ko e tamai mo e taulaʻeiki: he ʻoku lelei kiate koe ke nofo ko e taulaʻeiki ki he fale ʻoe tangata pē taha, pe ko hoʻo hoko ko e taulaʻeiki ki he faʻahinga mo e fale ʻo ʻIsileli?”
20ปุโรหิตดีใจ จึงหยิบเอโฟด เทราฟิม และรูปแกะสลัก แล้วไปกับประชาชน
20Pea naʻe fiefia ʻae loto ʻoe taulaʻeiki, pea naʻe toʻo ʻe ia ʻae ʻefoti, mo e tamapua, mo e meʻa fakatātā kuo tā, pea ʻalu ia ʻi he lotolotonga ʻoe kakai.
21พวกเขาหันกลับออกเดินทาง โดยให้เด็กเล็ก ฝูงสัตว์ และทรัพย์สินไปข้างหน้า
21Ko ia naʻa nau tafoki ʻo ʻalu ai, pea naʻe fakaheka ʻae fānau siʻi ki he ngaahi saliote mo e fanga manu ke muʻomuʻa ʻiate kinautolu.
22เมื่อพวกเขาไปไกลจากบ้านมีคาห์พอสมควร ชายที่อยู่ตามบ้านใกล้เรือนเคียงของมีคาห์ก็มารวมตัวกันและตามชาวดานทัน
22¶ Pea ʻi heʻenau mamaʻo atu mei he fale ʻo Maika, naʻe kātoa ʻae kau tangata naʻe ʻi he ngaahi fale ofi ki he fale ʻo Maika, ʻonau tuli ʻo hoko atu ki he fānau ʻa Tani.
23เมื่อพวกเขาร้องเรียกชาวดาน คนเหล่านั้นหันมาถามมีคาห์ว่า “ท่านเป็นอะไร จึงพาคนมามากมายเช่นนี้?”
23Pea naʻa nau tangi ki he fānau ʻa Tani. Pea naʻa nau tangaki kimui, ʻo pehē kia Maika, “Ko e hā ʻaʻau, ʻoku ke haʻu ai mo e kakai pehē?”
24เขาตอบว่า “พวกท่านเอาเทพเจ้าที่เราสร้างไว้และเอาปุโรหิตไปแล้ว เรายังเหลืออะไรอีก? แล้วจะถามได้อย่างไรว่า ‘ท่านเป็นอะไร?’”
24Pea naʻe pehē ʻe ia, “Kuo mou toʻo ʻo ʻave hoku ngaahi ʻotua naʻaku ngaohi, pea mo e taulaʻeiki, pea kuo mou ʻalu: pea ko e hā ʻoku toe ʻiate au? Pea ko e hā ia ʻoku mou lea ai kiate au, ‘Ko e hā ʻa au?’”
25ชาวดานตอบเขาว่า “อย่าให้เราได้ยินเสียงของท่าน มิฉะนั้นคนใจร้อนอาจเข้าโจมตี แล้วท่านกับคนในครอบครัวจะเสียชีวิต”
25Pea naʻe pehē ʻe he fānau ʻa Tani kiate ia, “ʻOua naʻa ongona ho leʻo ʻiate kimautolu telia naʻa ʻoho atu kiate koe ʻae kau siana loto ʻita, pea ʻe mole ʻiate koe hoʻo moʻui, fakataha mo e moʻui ʻa ho kau nofoʻanga.”
26ชาวดานเดินทางต่อไป เมื่อมีคาห์เห็นว่าพวกเขามีกำลังเหนือกว่าตน จึงหันกลับบ้าน
26Pea naʻe ʻalu ʻae fānau ʻa Tani ʻi honau hala: pea ʻi he mamata ʻa Maika ki heʻenau fai mālohi lahi kiate ia, naʻe tafoki ia ʻo ʻalu ki hono fale.
27ชาวดานนำสิ่งที่มีคาห์สร้างขึ้นและพาปุโรหิตของเขาไปด้วย แล้วมาถึงเมืองลาอิชซึ่งมีประชาชนสงบและไม่ระแวงภัย พวกเขาสังหารคนเหล่านั้นด้วยดาบและจุดไฟเผาเมือง
27Pea naʻa nau ʻave ʻae ngaahi meʻa naʻe ngaohi ʻe Maika, mo e taulaʻeiki naʻa ne maʻu, ʻonau hoko ki Leisi, ki he kakai naʻe nofo fiemālie pe mo hamumunoa: pea naʻa nau teʻia ʻakinautolu ʻaki ʻae mata ʻoe heletā, pea naʻe tutu ʻenau kolo ʻaki ʻae afi.
28ไม่มีผู้ใดมาช่วยกู้ เพราะเมืองอยู่ไกลจากไซดอนและไม่ติดต่อกับคนอื่น เมืองนั้นอยู่ในหุบเขาใกล้เบธเรโหบ ชาวดานสร้างเมืองขึ้นใหม่และอาศัยอยู่ในนั้น
28Pea naʻe ʻikai ha fakamoʻui, he naʻe mamaʻo ia mei Saitoni, pea naʻe ʻikai tenau kau mo ha kakai; pea naʻe tuʻu ia ʻi he teleʻa ʻaia ʻoku ofi ki Pete-Lehopi. Pea naʻa nau langa ʻae kolo ʻo nofo ʻi ai.
29พวกเขาตั้งชื่อเมืองว่าดาน ตามชื่อดานบรรพบุรุษซึ่งเกิดแก่อิสราเอล แต่เดิมเมืองนั้นชื่อลาอิช
29Pea naʻa nau ui ʻae hingoa ʻoe kolo ko Tani, ʻo hangē ko e hingoa ʻo Tani ko ʻenau tamai, ʻaia naʻe fānau kia ʻIsileli: ka ko e moʻoni naʻe fuofua ui ʻae kolo ko ia ko Leisi.
30ชาวดานตั้งรูปแกะสลักไว้สำหรับตน โยนาธานบุตรเกอร์โชม บุตรโมเสส กับบุตรชายของเขาเป็นปุโรหิตประจำเผ่าดานจนถึงวันที่ชาวแผ่นดินถูกกวาดต้อนเป็นเชลย
30¶ Pea naʻe fokotuʻu hake ʻe he fānau ʻa Tani ʻae tamapua fakatātā: pea ko Sioatani, ko e foha ʻo Kesomi, ko e foha ʻo Manase, ko ia mo hono ngaahi foha naʻe hoko ko e kau taulaʻeiki ki he faʻahinga ʻo Tani ʻo aʻu ki he ʻaho ʻoe fakapōpulaʻi ʻae fonua.
31พวกเขาตั้งรูปแกะสลักที่มีคาห์ทำไว้สำหรับตน และรูปนั้นอยู่ตลอดเวลาที่พระนิเวศของพระเจ้าตั้งอยู่ในชิโลห์
31Pea naʻa nau fokotuʻu hake ʻae tamapua naʻe tā ʻe Maika, ʻaia naʻa ne ngaohi, ʻi he kuonga kotoa pē naʻe nofo ai ʻae fale ʻoe ʻOtua ʻi Sailo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.