ผู้​วินิจฉัย
Chapter 18

ผู้​วินิจฉัย

Freedom Bible (Thai)
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ผู้​วินิจฉัย 18

Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1ใน​สมัย​นั้น​อิสราเอล​ไม่​มี​กษัตริย์ ใน​เวลา​นั้น​เผ่า​ดาน​กำลัง​หา​ดินแดน​มรดก​เพื่อ​เข้า​อาศัย เพราะ​จน​ถึง​วัน​นั้น พวก​เขา​ยัง​ไม่​ได้​รับ​มรดก​ท่ามกลาง​เผ่า​ต่างๆ ของ​อิสราเอล
1In diebus illis non erat rex in Israël, et tribus Dan quærebat possessionem sibi, ut habitaret in ea: usque ad illum enim diem inter ceteras tribus sortem non acceperat.
2ชาว​ดาน​ส่ง​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ​ห้า​คน​จาก​ตระกูล​ของ​ตน ซึ่ง​คัดเลือก​จาก​คน​ทั้งหมด คน​เหล่า​นี้​มา​จาก​โศราห์​กับ​เอชทาโอล เพื่อ​ไป​สอดแนม​และ​สำรวจ​แผ่นดิน พวก​เขา​บอก​คน​ทั้ง​ห้า​ว่า “จง​ไป​สำรวจ​แผ่นดิน!” คน​เหล่า​นั้น​มา​ถึง​บ้าน​มีคาห์​ใน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม​และ​พัก​อยู่​ที่​นั่น
2Miserunt ergo filii Dan stirpis et familiæ suæ quinque viros fortissimos de Saraa et Esthaol, ut explorarent terram, et diligenter inspicerent: dixeruntque eis: Ite, et considerate terram. Qui cum pergentes venissent in montem Ephraim, et intrassent domum Michæ, requieverunt ibi:
3เมื่อ​อยู่​ใกล้​บ้าน​มีคาห์ พวก​เขา​จำ​เสียง​ของ​ชาย​หนุ่ม​คน​เลวี​ได้ จึง​เข้า​ไป​ถาม​ว่า “ใคร​พา​ท่าน​มา​ที่​นี่? ท่าน​ทำ​อะไร​อยู่​ที่​นี่? ท่าน​มี​อะไร​อยู่​ที่​นี่​บ้าง?”
3et agnoscentes vocem adolescentis Levitæ, utentesque illius diversorio, dixerunt ad eum: Quis te huc adducit? quid hic agis? quam ob causam huc venire voluisti?
4เขา​ตอบ​ว่า “มีคาห์​ปฏิบัติ​ต่อ​ข้าพเจ้า​เช่น​นี้ เขา​จ้าง​ข้าพเจ้า และ​ข้าพเจ้า​ก็​เป็น​ปุโรหิต​ของ​เขา”
4Qui respondit eis: Hæc et hæc præstitit mihi Michas, et me mercede conduxit, ut sim ei sacerdos.
5พวก​เขา​พูด​ว่า “โปรด​ทูล​ถาม​พระเจ้า​ว่า​การ​เดินทาง​ของ​พวก​เรา​จะ​สำเร็จ​หรือ​ไม่”
5Rogaverunt autem eum ut consuleret Dominum ut scire possent an prospero itinere pergerent, et res haberet effectum.
6ปุโรหิต​ตอบ​ว่า “เดินทาง​ไป​โดย​สวัสดิภาพ หนทาง​ที่​พวก​ท่าน​กำลัง​ไป​นั้น​อยู่​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์”
6Qui respondit eis: Ite in pace: Dominus respicit viam vestram, et iter quo pergitis.
7ชาย​ทั้ง​ห้า​จาก​ไป​ถึง​เมือง​ลาอิช พวก​เขา​เห็น​ว่า​ประชาชน​ที่​นั่น​ใช้​ชีวิต​อย่าง​ปลอดภัย​ตาม​แบบ​ชาว​ไซดอน สงบ​และ​ไม่​ระแวง​ภัย ไม่​มี​ผู้​มี​อำนาจ​ใน​แผ่นดิน​ที่​จะ​ทำให้​พวก​เขา​อับอาย​ใน​เรื่อง​ใด พวก​เขา​อยู่​ห่าง​จาก​ชาว​ไซดอน​และ​ไม่​ติดต่อ​กับ​คน​อื่น
7Euntes igitur quinque viri venerunt Lais: videruntque populum habitantem in ea absque ullo timore, juxta consuetudinem Sidoniorum, securum et quietum, nullo ei penitus resistente, magnarumque opum, et procul a Sidone atque a cunctis hominibus separatum.
8ชาย​ทั้ง​ห้า​กลับ​ไป​หา​พี่น้อง​ที่​โศราห์​กับ​เอชทาโอล พี่น้อง​ถาม​ว่า “พวก​ท่าน​มี​ข่าว​อะไร?”
8Reversique ad fratres suos in Saraa et Esthaol, et quid egissent sciscitantibus responderunt:
9พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ลุก​ขึ้น ไป​โจมตี​คน​เหล่า​นั้น​กัน​เถอะ เพราะ​เรา​เห็น​แผ่นดิน​แล้ว แผ่นดิน​นั้น​ดี​มาก พวก​ท่าน​จะ​อยู่​นิ่ง​ทำไม? อย่า​รีรอ​ที่​จะ​ไป​เข้า​ครอบครอง​แผ่นดิน​นั้น
9Surgite, ascendamus ad eos: vidimus enim terram valde opulentam et uberem. Nolite negligere, nolite cessare: eamus, et possideamus eam: nullus erit labor.
10เมื่อ​ไป​ถึง พวก​ท่าน​จะ​พบ​ประชาชน​ที่​ไม่​ระแวง​ภัย​และ​แผ่นดิน​กว้าง​ใหญ่ เพราะ​พระเจ้า​ทรง​มอบ​แผ่นดิน​นั้น​ให้​พวก​ท่าน​แล้ว เป็น​สถานที่​ซึ่ง​ไม่​ขาด​สิ่ง​ใด​ใน​โลก”
10Intrabimus ad securos, in regionem latissimam, tradetque nobis Dominus locum, in quo nullius rei est penuria eorum quæ gignuntur in terra.
11ชาว​ดาน​ตระกูล​นั้น​จึง​ออก​จาก​โศราห์​กับ​เอชทาโอล มี​ชาย​ติด​อาวุธ​สำหรับ​สงคราม​หก​ร้อย​คน
11Profecti igitur sunt de cognatione Dan, id est, de Saraa et Esthaol, sexcenti viri accincti armis bellicis,
12พวก​เขา​ขึ้น​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​คีริยาทเยอาริม​ใน​ยูดาห์ สถานที่​นั้น​จึง​เรียก​ว่า​มาหะเนห์ดาน​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้ สถานที่​นั้น​อยู่​ด้าน​หลัง​คีริยาทเยอาริม
12ascendentesque manserunt in Cariathiarim Judæ: qui locus ex eo tempore Castrorum Dan nomen accepit, et est post tergum Cariathiarim.
13จาก​ที่​นั่น​พวก​เขา​เดิน​ผ่าน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม​มา​ถึง​บ้าน​มีคาห์
13Inde transierunt in montem Ephraim. Cumque venissent ad domum Michæ,
14ชาย​ห้า​คน​ที่​ไป​สอดแนม​ดินแดน​ลาอิช​บอก​พี่น้อง​ว่า “พวก​ท่าน​รู้​หรือ​ไม่​ว่า​ใน​บ้าน​เหล่า​นี้​มี​เอโฟด เทราฟิม รูป​แกะ​สลัก และ​รูป​หล่อ? บัดนี้​จง​คิด​ดู​ว่า​ควร​ทำ​อย่างไร”
14dixerunt quinque viri, qui prius missi fuerant ad considerandam terram Lais, ceteris fratribus suis: Nostis quod in domibus istis sit ephod, et theraphim, et sculptile, atque conflatile: videte quid vobis placeat.
15พวก​เขา​แวะ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ชาย​หนุ่ม​คน​เลวี คือ​บ้าน​มีคาห์ และ​ถาม​สารทุกข์​สุกดิบ
15Et cum paululum declinassent, ingressi sunt domum adolescentis Levitæ, qui erat in domo Michæ: salutaveruntque eum verbis pacificis.
16ชาย​ชาว​ดาน​หก​ร้อย​คน​ซึ่ง​ติด​อาวุธ​สำหรับ​สงคราม​ยืน​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู
16Sexcenti autem viri ita ut erant armati, stabant ante ostium.
17ชาย​ห้า​คน​ที่​ไป​สอดแนม​แผ่นดิน​ขึ้น​ไป​และ​เข้า​ไป​ข้าง​ใน เอา​รูป​แกะ​สลัก เอโฟด เทราฟิม และ​รูป​หล่อ ขณะ​ปุโรหิต​ยืน​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู​กับ​ชาย​ติด​อาวุธ​หก​ร้อย​คน
17At illi, qui ingressi fuerant domum juvenis, sculptile, et ephod, et theraphim, atque conflatile tollere nitebantur, et sacerdos stabat ante ostium, sexcentis viris fortissimis haud procul expectantibus.
18เมื่อ​คน​เหล่า​นั้น​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​มีคาห์​และ​เอา​รูป​แกะ​สลัก เอโฟด เทราฟิม และ​รูป​หล่อ ปุโรหิต​ถาม​ว่า “พวก​ท่าน​กำลัง​ทำ​อะไร?”
18Tulerunt igitur qui intraverant sculptile, ephod, et idola, atque conflatile. Quibus dixit sacerdos: Quid facitis?
19พวก​เขา​ตอบ​ว่า “เงียบ​เสีย เอา​มือ​ปิด​ปาก​ไว้ แล้ว​ไป​กับ​เรา มา​เป็น​เหมือน​บิดา​และ​เป็น​ปุโรหิต​ให้​เรา อย่าง​ไหน​ดี​กว่า​สำหรับ​ท่าน เป็น​ปุโรหิต​ให้​ครัว​เรือน​ของ​ชาย​เพียง​คน​เดียว หรือ​เป็น​ปุโรหิต​ให้​เผ่า​กับ​ตระกูล​หนึ่ง​ใน​อิสราเอล?”
19Cui responderunt: Tace et pone digitum super os tuum: venique nobiscum, ut habeamus te patrem, ac sacerdotem. Quid tibi melius est, ut sis sacerdos in domo unius viri, an in una tribu et familia in Israël?
20ปุโรหิต​ดีใจ จึง​หยิบ​เอโฟด เทราฟิม และ​รูป​แกะ​สลัก แล้ว​ไป​กับ​ประชาชน
20Quod cum audisset, acquievit sermonibus eorum, et tulit ephod, et idola, ac sculptile, et profectus est cum eis.
21พวก​เขา​หัน​กลับ​ออก​เดินทาง โดย​ให้​เด็ก​เล็ก ฝูง​สัตว์ และ​ทรัพย์สิน​ไป​ข้าง​หน้า
21Qui cum pergerent, et ante se ire fecissent parvulos ac jumenta, et omne quod erat pretiosum,
22เมื่อ​พวก​เขา​ไป​ไกล​จาก​บ้าน​มีคาห์​พอสมควร ชาย​ที่​อยู่​ตาม​บ้าน​ใกล้​เรือน​เคียง​ของ​มีคาห์​ก็​มา​รวม​ตัว​กัน​และ​ตาม​ชาว​ดาน​ทัน
22et jam a domo Michæ essent procul, viri qui habitabant in ædibus Michæ conclamantes secuti sunt,
23เมื่อ​พวก​เขา​ร้อง​เรียก​ชาว​ดาน คน​เหล่า​นั้น​หัน​มา​ถาม​มีคาห์​ว่า “ท่าน​เป็น​อะไร จึง​พา​คน​มา​มากมาย​เช่น​นี้?”
23et post tergum clamare cœperunt. Qui cum respexissent, dixerunt ad Micham: Quid tibi vis? cur clamas?
24เขา​ตอบ​ว่า “พวก​ท่าน​เอา​เทพเจ้า​ที่​เรา​สร้าง​ไว้​และ​เอา​ปุโรหิต​ไป​แล้ว เรา​ยัง​เหลือ​อะไร​อีก? แล้ว​จะ​ถาม​ได้​อย่างไร​ว่า ‘ท่าน​เป็น​อะไร?’”
24Qui respondit: Deos meos, quos mihi feci, tulistis, et sacerdotem, et omnia quæ habeo, et dicitis: Quid tibi est?
25ชาว​ดาน​ตอบ​เขา​ว่า “อย่า​ให้​เรา​ได้ยิน​เสียง​ของ​ท่าน มิ​ฉะนั้น​คน​ใจ​ร้อน​อาจ​เข้า​โจมตี แล้ว​ท่าน​กับ​คน​ใน​ครอบครัว​จะ​เสีย​ชีวิต”
25Dixeruntque ei filii Dan: Cave ne ultra loquaris ad nos, et veniant ad te viri animo concitati, et ipse cum omni domo tua pereas.
26ชาว​ดาน​เดินทาง​ต่อ​ไป เมื่อ​มีคาห์​เห็น​ว่า​พวก​เขา​มี​กำลัง​เหนือ​กว่า​ตน จึง​หัน​กลับ​บ้าน
26Et sic cœpto itinere perrexerunt. Videns autem Michas quod fortiores se essent, reversus est in domum suam.
27ชาว​ดาน​นำ​สิ่ง​ที่​มีคาห์​สร้าง​ขึ้น​และ​พา​ปุโรหิต​ของ​เขา​ไป​ด้วย แล้ว​มา​ถึง​เมือง​ลาอิช​ซึ่ง​มี​ประชาชน​สงบ​และ​ไม่​ระแวง​ภัย พวก​เขา​สังหาร​คน​เหล่า​นั้น​ด้วย​ดาบ​และ​จุด​ไฟ​เผา​เมือง
27Sexcenti autem viri tulerunt sacerdotem, et quæ supra diximus: veneruntque in Lais ad populum quiescentem atque securum, et percusserunt eos in ore gladii: urbemque incendio tradiderunt,
28ไม่​มี​ผู้​ใด​มา​ช่วย​กู้ เพราะ​เมือง​อยู่​ไกล​จาก​ไซดอน​และ​ไม่​ติดต่อ​กับ​คน​อื่น เมือง​นั้น​อยู่​ใน​หุบเขา​ใกล้​เบธเรโหบ ชาว​ดาน​สร้าง​เมืองขึ้น​ใหม่​และ​อาศัย​อยู่​ใน​นั้น
28nullo penitus ferente præsidium, eo quod procul habitarent a Sidone, et cum nullo hominum haberent quidquam societatis ac negotii. Erat autem civitas sita in regione Rohob: quam rursum exstruentes habitaverunt in ea,
29พวก​เขา​ตั้ง​ชื่อ​เมือง​ว่า​ดาน ตาม​ชื่อ​ดาน​บรรพบุรุษ​ซึ่ง​เกิด​แก่​อิสราเอล แต่​เดิม​เมือง​นั้น​ชื่อ​ลาอิช
29vocato nomine civitatis Dan, juxta vocabulum patris sui, quem genuerat Israël, quæ prius Lais dicebatur.
30ชาว​ดาน​ตั้ง​รูป​แกะ​สลัก​ไว้​สำหรับ​ตน โยนาธาน​บุตร​เกอร์โชม บุตร​โมเสส กับ​บุตร​ชาย​ของ​เขา​เป็น​ปุโรหิต​ประจำ​เผ่า​ดาน​จน​ถึง​วัน​ที่​ชาว​แผ่นดิน​ถูก​กวาด​ต้อน​เป็น​เชลย
30Posueruntque sibi sculptile, et Jonathan filium Gersam filii Moysi ac filios ejus sacerdotes in tribu Dan, usque ad diem captivitatis suæ.
31พวก​เขา​ตั้ง​รูป​แกะ​สลัก​ที่​มีคาห์​ทำ​ไว้​สำหรับ​ตน และ​รูป​นั้น​อยู่​ตลอด​เวลา​ที่​พระ​นิเวศ​ของ​พระเจ้า​ตั้ง​อยู่​ใน​ชิโลห์
31Mansitque apud eos idolum Michæ omni tempore quo fuit domus Dei in Silo. In diebus illis non erat rex in Israël.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.