อิสยาห์ 64
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Louis Segond 1910
1ขอพระองค์ฉีกฟ้าสวรรค์ และเสด็จลงมา ให้ภูเขาสั่นสะเทือนต่อหน้าพระองค์
1Comme s’allume un feu de bois sec, Comme s’évapore l’eau qui bouillonne; Tes ennemis connaîtraient ton nom, Et les nations trembleraient devant toi.
2เหมือนไฟจุดพุ่มไม้แห้ง และไฟทำให้น้ำเดือด ขอให้ศัตรูรู้จักพระนามพระองค์ เพื่อชนชาติต่าง ๆ จะสั่นกลัวต่อหน้าพระองค์!
2Lorsque tu fis des prodiges que nous n’attendions pas, Tu descendis, et les montagnes s’ébranlèrent devant toi.
3เมื่อพระองค์ทำสิ่งน่าครั่นคร้ามที่พวกเราไม่ได้คาดหวัง พระองค์เสด็จลงมา และภูเขาสั่นสะเทือนต่อหน้าพระองค์
3Jamais on n’a appris ni entendu dire, Et jamais l’œil n’a vu qu’un autre dieu que toi Fît de telles choses pour ceux qui se confient en lui.
4เพราะตั้งแต่โบราณ มนุษย์ไม่เคยได้ยิน หูไม่เคยรับรู้ ตาไม่เคยเห็นพระเจ้าอื่นนอกจากพระองค์ ผู้ทำการเพื่อคนที่รอคอยพระองค์
4Tu vas au-devant de celui qui pratique avec joie la justice, De ceux qui marchent dans tes voies et se souviennent de toi. Mais tu as été irrité, parce que nous avons péché; Et nous en souffrons longtemps jusqu’à ce que nous soyons sauvés.
5พระองค์พบผู้ที่ยินดีและทำสิ่งเที่ยงธรรม ผู้ระลึกถึงพระองค์ในทางของพระองค์ ดูเถิด พระองค์โกรธ และพวกเราทำบาป พวกเราอยู่ในบาปมานาน พวกเราจะได้รับความรอดหรือ?
5Nous sommes tous comme des impurs, Et toute notre justice est comme un vêtement souillé; Nous sommes tous flétris comme une feuille, Et nos crimes nous emportent comme le vent.
6เพราะพวกเราทุกคนกลายเป็นเหมือนคนมีมลทิน และความเที่ยงธรรมทั้งหมดของพวกเราเหมือนเสื้อผ้าเปรอะเปื้อน พวกเราทุกคนเหี่ยวไปเหมือนใบไม้ และความผิดของพวกเราพัดพวกเราไปเหมือนลม
6Il n’y a personne qui invoque ton nom, Qui se réveille pour s’attacher à toi: Aussi nous as-tu caché ta face, Et nous laisses-tu périr par l’effet de nos crimes.
7ไม่มีใครร้องเรียกพระนามพระองค์ หรือปลุกตัวเองให้ยึดพระองค์ไว้ เพราะพระองค์ซ่อนหน้าของพระองค์จากพวกเรา และผลาญพวกเราด้วยความผิดของพวกเรา
7Cependant, ô Éternel, tu es notre père; Nous sommes l’argile, et c’est toi qui nous as formés, Nous sommes tous l’ouvrage de tes mains.
8แต่บัดนี้ พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นพ่อของพวกเรา พวกเราเป็นดิน และพระองค์เป็นช่างปั้นของพวกเรา พวกเราทุกคนเป็นผลงานจากมือของพระองค์
8Ne t’irrite pas à l’extrême, ô Éternel, Et ne te souviens pas à toujours du crime; Regarde donc, nous sommes tous ton peuple.
9พระยาห์เวห์ ขออย่าทรงโกรธเกรี้ยว ขออย่าจดจำความผิดตลอดไป พวกเราวิงวอน ขอทอดพระเนตรดู พวกเราทุกคนเป็นประชากรของพระองค์
9Tes villes saintes sont un désert; Sion est un désert, Jérusalem une solitude.
10เมืองศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์กลายเป็นถิ่นกันดาร ศิโยนกลายเป็นถิ่นกันดาร เยรูซาเล็มกลายเป็นที่รกร้าง
10Notre maison sainte et glorieuse, Où nos pères célébraient tes louanges, Est devenue la proie des flammes; Tout ce que nous avions de précieux a été dévasté.
11บ้านอันศักดิ์สิทธิ์และงดงามของพวกเรา ที่บรรพบุรุษเคยสรรเสริญพระองค์ ถูกไฟเผา ที่รื่นรมย์ทั้งหมดของพวกเราถูกทำให้รกร้าง
11Après cela, ô Éternel, te contiendras-tu? Est-ce que tu te tairas, et nous affligeras à l’excès?
12พระยาห์เวห์ เมื่อเป็นเช่นนี้ พระองค์ยังจะยับยั้งพระองค์ไว้หรือ? จะทรงนิ่งเงียบและลงโทษพวกเราอย่างหนักหรือ?
no verse 12 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.