อิสยาห์ 63
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1นี่ใครกันที่มาจากเอโดม สวมเสื้อผ้าย้อมสีมาจากโบสราห์? นี่ใครกันที่สวมเสื้อผ้าสง่างาม เดินมาด้วยกำลังมหาศาล? “คือเรา ผู้พูดด้วยความเที่ยงธรรม ผู้ทรงพลังที่จะช่วยให้รอด”
1[Quis est iste, qui venit de Edom, tinctis vestibus de Bosra? iste formosus in stola sua, gradiens in multitudine fortitudinis suæ? Ego qui loquor justitiam, et propugnator sum ad salvandum.
2ทำไมเสื้อผ้าของท่านจึงแดง เหมือนเสื้อผ้าคนย่ำองุ่นในบ่อ?
2Quare ergo rubrum est indumentum tuum, et vestimenta tua sicut calcantium in torculari?
3“เราเหยียบย่ำในบ่อย่ำองุ่นเพียงผู้เดียว ในหมู่ชนชาติต่าง ๆ ไม่มีใครอยู่กับเรา เราย่ำพวกเขาด้วยความโกรธ เหยียบพวกเขาด้วยความเดือดดาล เลือดชีวิตของพวกเขากระเซ็นบนเสื้อผ้าเรา และเราทำเสื้อผ้าของเราทั้งหมดเปื้อน
3Torcular calcavi solus, et de gentibus non est vir mecum; calcavi eos in furore meo, et conculcavi eos in ira mea: et aspersus est sanguis eorum super vestimenta mea, et omnia indumenta mea inquinavi.
4เพราะวันแห่งการแก้แค้นอยู่ในใจเรา และปีของผู้ที่เราไถ่ไว้มาถึงแล้ว
4Dies enim ultionis in corde meo; annus redemptionis meæ venit.
5เรามองดู แต่ไม่มีใครช่วย เราประหลาดใจที่ไม่มีใครค้ำจุน ดังนั้น แขนของเราเองจึงนำความรอดมาให้เรา ความเดือดดาลของเราเองค้ำจุนเรา
5Circumspexi, et non erat auxiliator; quæsivi, et non fuit qui adjuvaret: et salvavit mihi brachium meum, et indignatio mea ipsa auxiliata est mihi.
6เราย่ำชนชาติต่าง ๆ ด้วยความโกรธ ทำให้พวกเขาเมาด้วยความเดือดดาล และเทเลือดชีวิตของพวกเขาลงบนแผ่นดิน”
6Et conculcavi populos in furore meo, et inebriavi eos in indignatione mea, et detraxi in terram virtutem eorum.]
7ข้าพเจ้าจะเล่าถึงความรักมั่นคงของพระยาห์เวห์ และคำสรรเสริญพระยาห์เวห์ ตามสิ่งทั้งหมดที่พระยาห์เวห์มอบให้พวกเรา กับความดีอันยิ่งใหญ่ต่อเชื้อสายอิสราเอล ที่พระองค์มอบให้พวกเขาตามความเมตตา และความรักมั่นคงอันมากมายของพระองค์
7[Miserationum Domini recordabor; laudem Domini super omnibus quæ reddidit nobis Dominus, et super multitudinem bonorum domui Israël, quæ largitus est eis secundum indulgentiam suam, et secundum multitudinem misericordiarum suarum.
8เพราะพระองค์กล่าวว่า “พวกเขาเป็นประชากรของเราแน่นอน เป็นลูกที่จะไม่ประพฤติหลอกลวง” พระองค์จึงเป็นผู้ช่วยพวกเขาให้รอด
8Et dixit: Verumtamen populus meus est, filii non negantes; et factus est eis salvator.
9ในความทุกข์ยากทั้งหมดของพวกเขา พระองค์ก็ทุกข์ยากด้วย และทูตสวรรค์ที่อยู่ต่อหน้าพระองค์ช่วยพวกเขาให้รอด ด้วยความรักและความสงสาร พระองค์ไถ่พวกเขา พระองค์รับพวกเขาไว้ และอุ้มพวกเขาตลอดวันเก่าก่อน
9In omni tribulatione eorum non est tribulatus, et angelus faciei ejus salvavit eos: in dilectione sua et in indulgentia sua ipse redemit eos, et portavit eos, et elevavit eos cunctis diebus sæculi.
10แต่พวกเขากบฏ และทำให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์เสียใจ พระองค์จึงหันมาเป็นศัตรูของพวกเขา และพระองค์เองต่อสู้กับพวกเขา
10Ipsi autem ad iracundiam provocaverunt, et afflixerunt spiritum Sancti ejus: et conversus est eis in inimicum, et ipse debellavit eos.
11แล้วเขาระลึกถึงวันเก่าก่อน ถึงโมเสสและประชากรของเขา โดยกล่าวว่า “ผู้ที่นำพวกเขาขึ้นจากทะเลพร้อมคนเลี้ยงฝูงแกะของพระองค์อยู่ที่ไหน? ผู้ที่ใส่พระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ไว้ท่ามกลางพวกเขาอยู่ที่ไหน?”
11Et recordatus est dierum sæculi Moysi, et populi sui. Ubi est qui eduxit eos de mari cum pastoribus gregis sui? Ubi est qui posuit in medio ejus spiritum Sancti sui;
12ใครทำให้แขนอันรุ่งโรจน์ของพระองค์อยู่ที่มือขวาของโมเสส? ใครแยกน้ำต่อหน้าพวกเขา เพื่อสร้างชื่อให้ตนคงอยู่ตลอดกาล?
12qui eduxit ad dexteram Moysen, brachio majestatis suæ; qui scidit aquas ante eos, ut faceret sibi nomen sempiternum;
13ใครนำพวกเขาผ่านห้วงน้ำลึก เหมือนม้าในถิ่นกันดาร โดยไม่สะดุด?
13qui eduxit eos per abyssos, quasi equum in deserto non impingentem?
14เหมือนปศุสัตว์ที่ลงไปในหุบเขา พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ทำให้พวกเขาพัก พระองค์นำประชากรของพระองค์เช่นนี้ เพื่อสร้างพระนามอันรุ่งโรจน์ให้พระองค์เอง
14Quasi animal in campo descendens, spiritus Domini ductor ejus fuit. Sic adduxisti populum tuum, ut faceres tibi nomen gloriæ.
15ขอพระองค์มองลงมาจากฟ้าสวรรค์ มองมาจากที่อยู่อันศักดิ์สิทธิ์และรุ่งโรจน์ของพระองค์ ความกระตือรือร้นและการกระทำอันทรงพลังของพระองค์อยู่ที่ไหน? ความห่วงใยจากใจและความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อข้าพเจ้าถูกยับยั้งไว้
15Attende de cælo, et vide de habitaculo sancto tuo, et gloriæ tuæ. Ubi est zelus tuus, et fortitudo tua, multitudo viscerum tuorum et miserationum tuarum? Super me continuerunt se.
16เพราะพระองค์เป็นพ่อของพวกเรา แม้อับราฮัมไม่รู้จักพวกเรา และอิสราเอลไม่ยอมรับพวกเรา พระยาห์เวห์ พระองค์เป็นพ่อของพวกเรา ผู้ไถ่ของพวกเราตั้งแต่นิรันดร์กาล คือพระนามของพระองค์
16Tu enim pater noster: et Abraham nescivit nos, et Israël ignoravit nos: tu, Domine, pater noster, redemptor noster, a sæculo nomen tuum.
17พระยาห์เวห์ ทำไมพระองค์ทำให้พวกเราหลงไปจากทางของพระองค์ และทำให้ใจพวกเราแข็งกระด้าง ไม่ยำเกรงพระองค์? ขอทรงกลับมาเพื่อเห็นแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ คือเผ่าต่าง ๆ ที่เป็นมรดกของพระองค์
17Quare errare nos fecisti, Domine, de viis tuis; indurasti cor nostrum ne timeremus te? Convertere propter servos tuos, tribus hæreditatis tuæ.
18ประชากรบริสุทธิ์ของพระองค์ครอบครองอยู่เพียงชั่วครู่ ศัตรูของพวกเราเหยียบย่ำสถานศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
18Quasi nihilum possederunt populum sanctum tuum: hostes nostri conculcaverunt sanctificationem tuam.
19พวกเรากลายเป็นเหมือนคนที่พระองค์ไม่เคยปกครอง เหมือนคนที่ไม่ได้เรียกตามพระนามของพระองค์
19Facti sumus quasi in principio, cum non dominareris nostri, neque invocaretur nomen tuum super nos.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.