อิสยาห์ 7
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1ในสมัยอาหัสบุตรโยธาม ผู้เป็นบุตรอุสซียาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์ เรซีนกษัตริย์แห่งซีเรีย และเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ กษัตริย์แห่งอิสราเอล ยกทัพขึ้นมาตีเยรูซาเล็ม แต่เอาชนะไม่ได้
1Et factum est in diebus Achaz, filii Joathan, filii Oziæ, regis Juda, ascendit Rasin, rex Syriæ, et Phacee, filius Romeliæ, rex Israël, in Jerusalem, ad præliandum contra eam: et non potuerunt
2เมื่อราชวงศ์ดาวิดได้รับข่าวว่า “ซีเรียเป็นพันธมิตรกับเอฟราอิม” กษัตริย์และประชาชนของพระองค์ต่างใจสั่น เหมือนต้นไม้ในป่าสั่นไหวเมื่อถูกลม
2debellare eam. Et nuntiaverunt domui David, dicentes: Requievit Syria super Ephraim. Et commotum est cor ejus, et cor populi ejus, sicut moventur ligna silvarum a facie venti.
3พระยาห์เวห์จึงบอกอิสยาห์ว่า “จงพาเชอาร์ยาชูบลูกชายของเจ้าออกไปพบอาหัส ที่ปลายท่อน้ำของสระบน ตรงถนนไปลานช่างซักผ้า
3Et dixit Dominus ad Isaiam: Egredere in occursum Achaz, tu et qui derelictus est Jasub, filius tuus, ad extremum aquæductus piscinæ superioris in via agri Fullonis;
4บอกเขาว่า ‘จงระวังตัวและสงบใจ อย่ากลัวหรือท้อแท้เพราะปลายคบเพลิงสองอันที่ยังมีควันอยู่ เพราะความโกรธเกรี้ยวของเรซีนกับซีเรีย และของบุตรเรมาลิยาห์
4et dices ad eum: [Vide ut sileas; noli timere, et cor tuum ne formidet a duabus caudis titionum fumigantium istorum, in ira furoris Rasin, regis Syriæ, et filii Romeliæ;
5ซีเรีย เอฟราอิม และบุตรเรมาลิยาห์วางแผนร้ายต่อท่านว่า
5eo quod consilium inierit contra te Syria in malum, Ephraim, et filius Romeliæ, dicentes:
6“ให้เรายกไปตียูดาห์ ฉีกออกเป็นส่วนๆ แบ่งกันเอง แล้วตั้งบุตรทาเบเอลเป็นกษัตริย์ในนั้น”
6Ascendamus ad Judam, et suscitemus eum, et avellamus eum ad nos, et ponamus regem in medio ejus filium Tabeel.
7แต่พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์กล่าวว่า “แผนนี้จะไม่สำเร็จ จะไม่เกิดขึ้น”
7Hæc dicit Dominus Deus: Non stabit, et non erit istud;
8เพราะศูนย์กลางของซีเรียคือดามัสกัส และผู้เป็นหัวหน้าของดามัสกัสคือเรซีน ภายในหกสิบห้าปี เอฟราอิมจะแตกสลายจนไม่เหลือเป็นชนชาติ
8sed caput Syriæ Damascus, et caput Damasci Rasin; et adhuc sexaginta et quinque anni, et desinet Ephraim esse populus;
9ศูนย์กลางของเอฟราอิมคือสะมาเรีย และผู้เป็นหัวหน้าของสะมาเรียคือบุตรเรมาลิยาห์ หากพวกท่านไม่เชื่อ แน่นอนว่าพวกท่านจะตั้งมั่นอยู่ไม่ได้’”
9et caput Ephraim Samaria, et caput Samariæ filius Romeliæ. Si non credideritis, non permanebitis.]
10พระยาห์เวห์กล่าวกับอาหัสอีกว่า
10Et adjecit Dominus loqui ad Achaz, dicens:
11“จงขอหมายสำคัญจากพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้า จะขอจากที่ลึกเบื้องล่างหรือที่สูงเบื้องบนก็ได้”
11Pete tibi signum a Domino Deo tuo, in profundum inferni, sive in excelsum supra.
12แต่อาหัสตอบว่า “ข้าพเจ้าจะไม่ขอ จะไม่ทดสอบพระยาห์เวห์”
12Et dixit Achaz: Non petam, et non tentabo Dominum.
13อิสยาห์กล่าวว่า “ราชวงศ์ดาวิด จงฟังเถิด การทำให้มนุษย์หมดความอดทนยังไม่พอหรือ พวกท่านจึงจะทำให้พระเจ้าของข้าพเจ้าหมดความอดทนด้วย?
13Et dixit: [Audite ergo, domus David. Numquid parum vobis est molestos esse hominibus, quia molesti estis et Deo meo?
14พระผู้เป็นเจ้าจะให้หมายสำคัญแก่พวกท่านด้วยพระองค์เอง ดูเถิด หญิงพรหมจารีจะตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย แล้วจะตั้งชื่อเขาว่าอิมมานูเอล
14Propter hoc dabit Dominus ipse vobis signum: ecce virgo concipiet, et pariet filium, et vocabitur nomen ejus Emmanuel.
15เขาจะกินเนยและน้ำผึ้งเมื่อรู้จักปฏิเสธความชั่วและเลือกความดี
15Butyrum et mel comedet, ut sciat reprobare malum, et eligere bonum.
16เพราะก่อนเด็กจะรู้จักปฏิเสธความชั่วและเลือกความดี แผ่นดินของกษัตริย์สององค์ที่ท่านชิงชังจะถูกทิ้งร้าง
16Quia antequam sciat puer reprobare malum et eligere bonum, derelinquetur terra quam tu detestaris a facie duorum regum suorum.
17พระยาห์เวห์จะนำวันเวลาอย่างที่ไม่เคยมีนับตั้งแต่เอฟราอิมแยกจากยูดาห์ มาสู่ท่าน ประชาชนของท่าน และตระกูลของบิดาท่าน คือจะนำกษัตริย์แห่งอัสซีเรียมา
17Adducet Dominus super te, et super populum tuum, et super domum patris tui, dies qui non venerunt a diebus separationis Ephraim a Juda, cum rege Assyriorum.
18ในวันนั้น พระยาห์เวห์จะผิวปากเรียกแมลงวันจากสุดปลายแม่น้ำต่างๆ ของอียิปต์ และเรียกผึ้งจากแผ่นดินอัสซีเรีย
18Et erit in die illa: sibilabit Dominus muscæ quæ est in extremo fluminum Ægypti, et api quæ est in terra Assur;
19ทั้งหมดจะมาเกาะอยู่ตามหุบเขาร้าง ซอกหิน รั้วพุ่มหนามทุกแนว และทุ่งเลี้ยงสัตว์ทุกแห่ง
19et venient, et requiescent omnes in torrentibus vallium, et in cavernis petrarum, et in omnibus frutetis, et in universis foraminibus.
20ในวันนั้น พระผู้เป็นเจ้าจะใช้มีดโกนที่จ้างมาจากดินแดนฟากแม่น้ำ คือกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย โกนผมบนศีรษะและขนท่อนล่าง รวมทั้งโกนหนวดเคราทิ้งด้วย
20In die illa radet Dominus in novacula conducta in his qui trans flumen sunt, in rege Assyriorum, caput et pilos pedum, et barbam universam.
21ในวันนั้น คนหนึ่งจะเลี้ยงแม่วัวสาวหนึ่งตัวกับแกะสองตัวไว้ให้มีชีวิตอยู่
21Et erit in die illa: nutriet homo vaccam boum, et duas oves,
22สัตว์เหล่านั้นจะให้น้ำนมมากจนเขาได้กินเนย เพราะทุกคนที่รอดเหลือในแผ่นดินจะกินเนยและน้ำผึ้ง
22et præ ubertate lactis comedet butyrum; butyrum enim et mel manducabit omnis qui relictus fuerit in medio terræ.
23ในวันนั้น ทุกแห่งที่เคยมีเถาองุ่นพันเถา มีค่าพันเชเขลเงิน จะกลายเป็นที่ที่มีแต่พุ่มหนามและต้นหนาม
23Et erit in die illa: omnis locus ubi fuerint mille vites, mille argenteis, in spinas et in vepres erunt.
24คนจะไปที่นั่นพร้อมคันธนูและลูกธนู เพราะแผ่นดินทั้งหมดจะเต็มไปด้วยพุ่มหนามและต้นหนาม
24Cum sagittis et arcu ingredientur illuc: vepres enim et spinæ erunt in universa terra.
25เนินเขาทุกแห่งที่เคยใช้จอบเพาะปลูก ท่านจะไม่กล้าเข้าไปเพราะกลัวหนาม แต่จะกลายเป็นที่ปล่อยวัวและให้แกะเหยียบย่ำ”
25Et omnes montes qui in sarculo sarrientur, non veniet illuc terror spinarum et veprium: et erit in pascua bovis, et in conculcationem pecoris.]
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.