ปฐมกาล 44
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1โยเซฟสั่งผู้ดูแลบ้านว่า “เอาอาหารใส่กระสอบของคนพวกนี้ให้เต็มเท่าที่พวกเขาจะแบกไปได้ แล้วใส่เงินของแต่ละคนไว้ตรงปากกระสอบ
1Ele ordenou ao administrador de sua casa, dizendo: “Encha os sacos dos homens com mantimento, o quanto puderem carregar, e coloque o dinheiro de cada homem na boca do seu saco.
2และเอาถ้วยของผม คือถ้วยเงิน ใส่ไว้ตรงปากกระสอบของคนเล็กพร้อมกับเงินค่าข้าวของเขา” ผู้ดูแลก็ทำตามที่โยเซฟสั่ง
2Coloque a minha taça, a taça de prata, na boca do saco do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal.” Ele fez conforme a palavra que José tinha falado.
3พอฟ้าสาง พวกเขาก็ถูกส่งออกไปพร้อมกับลา
3Assim que amanheceu, os homens foram despedidos, eles e os seus jumentos.
4เมื่อพ้นเมืองไปได้ไม่ไกล โยเซฟพูดกับผู้ดูแลบ้านว่า “ลุกขึ้นตามคนพวกนั้นไป พอตามทันให้ถามว่า ‘ทำไมพวกคุณตอบแทนความดีด้วยความชั่ว?
4Quando eles tinham saído da cidade, e ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: “Levante-se, vá atrás dos homens. Quando os alcançar, pergunte a eles: ‘Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5นี่ไม่ใช่ถ้วยที่นายของผมใช้ดื่มและใช้ทำนายหรอกหรือ? พวกคุณทำชั่วเสียแล้ว’”
5Não é desta taça que o meu senhor bebe, e pela qual ele de fato adivinha? Vocês agiram mal ao fazer isso.’”
6ผู้ดูแลตามทันและพูดตามนั้น
6Ele os alcançou e lhes falou estas palavras.
7พวกเขาตอบว่า “ทำไมนายท่านถึงพูดอย่างนี้? คนรับใช้ของท่านไม่มีทางทำเรื่องแบบนั้น!
7Eles lhe disseram: “Por que o meu senhor fala palavras como estas? Longe de seus servos fazerem tal coisa!
8เงินที่เราพบตรงปากกระสอบ พวกเรายังนำกลับมาคืนท่านจากแผ่นดินคานาอัน แล้วพวกเราจะขโมยเงินหรือทองจากบ้านนายของท่านได้อย่างไร?
8Eis que o dinheiro que encontramos nas bocas dos nossos sacos, nós trouxemos de volta a você desde a terra de Canaã. Como então roubaríamos prata ou ouro da casa do seu senhor?
9ถ้าพบถ้วยอยู่กับคนรับใช้ของท่านคนไหน ให้คนนั้นตายไปเลย และพวกเราที่เหลือก็จะเป็นทาสของนายท่านด้วย”
9Aquele dos seus servos com quem a taça for encontrada, que morra, e nós também seremos escravos do meu senhor.”
10ผู้ดูแลตอบว่า “เอาอย่างที่พวกคุณพูดก็ได้ แต่คนที่พบถ้วยอยู่กับเขาเท่านั้นจะเป็นทาสของผม ส่วนคนอื่นไม่มีความผิด”
10Ele disse: “Agora, seja também conforme as palavras de vocês. Aquele com quem for encontrada será meu escravo; e vocês serão inocentes.”
11แต่ละคนรีบยกกระสอบลงวางกับพื้นแล้วเปิดออก
11Então eles se apressaram, e cada homem desceu o seu saco para o chão, e cada homem abriu o seu saco.
12ผู้ดูแลค้นตั้งแต่คนโตไปจนถึงคนเล็ก และพบถ้วยอยู่ในกระสอบของเบนยามิน
12Ele procurou, começando pelo mais velho e terminando no mais novo. A taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13พวกเขาจึงฉีกเสื้อผ้าของตน ต่างคนต่างยกของขึ้นหลังลา แล้วกลับเข้าเมือง
13Então eles rasgaram as suas roupas, e cada homem carregou o seu jumento, e voltaram para a cidade.
14ยูดาห์กับพวกพี่น้องกลับมาถึงบ้านของโยเซฟ ขณะที่โยเซฟยังอยู่ที่นั่น แล้วทุกคนก็หมอบลงกับพื้นต่อหน้าเขา
14Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, e ele ainda estava lá. Eles caíram por terra diante dele.
15โยเซฟพูดว่า “พวกคุณทำอะไรลงไป? ไม่รู้หรือว่าคนอย่างผมย่อมทำนายเรื่องแบบนี้ได้?”
15José lhes disse: “Que ação é esta que vocês fizeram? Vocês não sabem que um homem como eu pode de fato adivinhar?”
16ยูดาห์ตอบว่า “พวกเราจะบอกอะไรนายท่านได้? จะพูดอะไรได้อีก? จะพิสูจน์ว่าตัวเองบริสุทธิ์ได้อย่างไร? พระเจ้าเปิดโปงความชั่วของพวกคนรับใช้ของท่านแล้ว ตอนนี้พวกเราทุกคนเป็นทาสของนายท่าน ทั้งพวกเราและคนที่พบถ้วยอยู่กับเขา”
16Judá disse: “O que diremos ao meu senhor? O que falaremos? Como nos justificaremos? Deus descobriu a iniquidade de seus servos. Eis que somos escravos do meu senhor, tanto nós quanto aquele em cuja mão a taça foi encontrada.”
17โยเซฟตอบว่า “ผมไม่มีทางทำอย่างนั้น คนที่พบถ้วยอยู่กับเขาเท่านั้นจะเป็นทาสของผม ส่วนพวกคุณกลับไปหาพ่ออย่างสบายใจได้”
17Ele disse: “Longe de mim fazer isso. O homem em cuja mão a taça foi encontrada, esse será meu escravo; mas quanto a vocês, subam em paz para o seu pai.”
18ยูดาห์จึงเข้าไปใกล้และพูดว่า “นายท่านครับ ขอให้คนรับใช้คนนี้พูดกับท่านสักคำ โปรดอย่าโกรธผมเลย เพราะท่านก็เป็นเหมือนฟาโรห์
18Então Judá se aproximou dele e disse: “Ah, meu senhor, por favor, permita que o seu servo fale uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não deixe a sua ira se acender contra o seu servo; pois você é como o próprio Faraó.
19นายท่านเคยถามพวกคนรับใช้ว่า ‘พวกคุณมีพ่อหรือน้องชายไหม?’
19O meu senhor perguntou aos seus servos, dizendo: ‘Vocês têm pai ou irmão?’
20พวกเราตอบนายท่านว่า ‘เรามีพ่อคนหนึ่งซึ่งชราแล้ว และมีลูกที่เกิดเมื่อเขาแก่ เป็นคนเล็ก พี่ชายร่วมมารดาของเขาตายแล้ว เขาจึงเหลือเป็นลูกของแม่เพียงคนเดียว และพ่อรักเขามาก’
20Nós dissemos ao meu senhor: ‘Temos um pai, já idoso, e um filho da sua velhice, o mais novo; o irmão dele está morto, e só ele restou de sua mãe; e o seu pai o ama.’
21แล้วท่านบอกพวกคนรับใช้ว่า ‘พาเขาลงมาหาผม ผมจะได้เห็นเขากับตา’
21Você disse aos seus servos: ‘Tragam-no para mim, para que eu possa colocar os meus olhos sobre ele.’
22พวกเราตอบนายท่านว่า ‘เด็กคนนั้นจากพ่อมาไม่ได้ ถ้าเขาจากมา พ่อคงตาย’
22Nós dissemos ao meu senhor: ‘O rapaz não pode deixar o seu pai, pois se ele deixar o seu pai, o seu pai morrerá.’
23แต่ท่านบอกพวกคนรับใช้ว่า ‘ถ้าน้องคนเล็กไม่ได้ลงมากับพวกคุณ ก็อย่ามาให้ผมเห็นหน้าอีก’
23Você disse aos seus servos: ‘A menos que o seu irmão mais novo desça com vocês, vocês não verão mais o meu rosto.’
24เมื่อพวกเรากลับขึ้นไปหาพ่อของผมซึ่งเป็นคนรับใช้ของท่าน เราก็เล่าคำของนายท่านให้พ่อฟัง
24Quando subimos ao seu servo, meu pai, nós lhe contamos as palavras do meu senhor.
25ต่อมาพ่อบอกว่า ‘กลับไปซื้ออาหารให้พวกเราอีกหน่อย’
25Nosso pai disse: ‘Voltem e comprem-nos um pouco de mantimento.’
26พวกเราตอบว่า ‘เราลงไปไม่ได้ ถ้าน้องคนเล็กไปด้วยเราถึงจะลงไป เพราะเราจะไปพบชายคนนั้นไม่ได้ถ้าน้องคนเล็กไม่ได้ไปด้วย’
26Nós dissemos: ‘Não podemos descer. Se o nosso irmão mais novo estiver conosco, então desceremos; pois não poderemos ver o rosto do homem, a menos que o nosso irmão mais novo esteja conosco.’
27พ่อของผมซึ่งเป็นคนรับใช้ของท่านจึงพูดว่า ‘พวกลูกรู้ว่าภรรยาของพ่อให้ลูกชายพ่อสองคน
27O seu servo, meu pai, nos disse: ‘Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28คนหนึ่งจากพ่อไปแล้ว พ่อคิดว่า “เขาคงถูกฉีกเป็นชิ้นๆ แน่” และพ่อก็ไม่ได้เห็นเขาอีกเลยจนวันนี้
28Um saiu de perto de mim, e eu disse: “Certamente foi despedaçado”; e não o vi desde então.
29ถ้าพวกลูกเอาคนนี้ไปจากพ่ออีก แล้วเกิดอันตรายกับเขา พวกลูกจะทำให้พ่อที่ผมหงอกแล้วต้องลงไปยังเชโอลด้วยความโศกเศร้า’
29Se vocês tirarem também este de mim, e algum mal lhe acontecer, vocês farão descer os meus cabelos brancos com tristeza ao Seol.’
30ดังนั้นถ้าผมกลับไปหาพ่อซึ่งเป็นคนรับใช้ของท่านโดยไม่มีเด็กคนนี้ไปด้วย ทั้งที่ชีวิตของพ่อผูกพันอยู่กับชีวิตของเด็ก
30Agora, portanto, quando eu chegar ao seu servo, meu pai, e o rapaz não estiver conosco; visto que a vida dele está ligada à vida do rapaz;
31เมื่อพ่อเห็นว่าเด็กไม่อยู่ พ่อก็จะตาย พวกคนรับใช้ของท่านจะเป็นผู้ทำให้พ่อของเราที่ผมหงอกแล้วต้องลงไปยังเชโอลด้วยความโศกเศร้า
31acontecerá que, quando ele vir que o rapaz não está, ele morrerá. Os seus servos farão descer os cabelos brancos do seu servo, nosso pai, com tristeza ao Seol.
32เพราะผมรับผิดชอบเด็กคนนี้ไว้กับพ่อ โดยพูดว่า ‘ถ้าผมไม่พาเขากลับมาหาพ่อ ผมจะยอมรับผิดต่อพ่อตลอดชีวิต’
32Pois o seu servo se tornou fiador do rapaz para o meu pai, dizendo: ‘Se eu não o trouxer de volta a você, então levarei a culpa diante do meu pai para sempre.’
33เพราะฉะนั้น ขอให้ผมซึ่งเป็นคนรับใช้ของท่านอยู่เป็นทาสของนายท่านแทนเด็กคนนี้ และปล่อยให้เด็กกลับไปกับพวกพี่ชายเถอะ
33Agora, portanto, por favor, deixe o seu servo ficar no lugar do rapaz como escravo do meu senhor; e deixe o rapaz subir com os seus irmãos.
34ผมจะกลับไปหาพ่อได้อย่างไรถ้าเด็กไม่ได้ไปด้วย? ผมทนเห็นความทุกข์ที่จะเกิดกับพ่อไม่ได้”
34Pois como subirei ao meu pai, se o rapaz não estiver comigo? Para que eu não veja o mal que sobrevirá ao meu pai.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.