ปฐมกาล
Chapter 44
Freedom Bible (Thai)
vs Judson Burmese Bib…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ปฐมกาล 44

Freedom Bible (Thai)
Judson Burmese Bible (1840)
1โยเซฟ​สั่ง​ผู้​ดูแล​บ้าน​ว่า “เอา​อาหาร​ใส่​กระสอบ​ของ​คน​พวก​นี้​ให้​เต็ม​เท่า​ที่​พวก​เขา​จะ​แบก​ไป​ได้ แล้ว​ใส่​เงิน​ของ​แต่ละ​คน​ไว้​ตรง​ปาก​กระสอบ
1ယောသပ်သည်လည်း ဝန်စာရေး ကို ခေါ် ၍ ထိုသူ တို့အိတ် များ၌ ရိက္ခါ ပါနိုင် သမျှ အပြည့် ထည့် လော့။ လူတိုင်း ဆိုင်သောငွေ ကို မိမိ တို့အိတ် ဝ တွင် ၎င်း၊
2และ​เอา​ถ้วย​ของ​ผม คือ​ถ้วย​เงิน ใส่​ไว้​ตรง​ปาก​กระสอบ​ของ​คน​เล็ก​พร้อม​กับ​เงิน​ค่า​ข้าวของ​เขา” ผู้​ดูแล​ก็​ทำ​ตาม​ที่​โยเซฟ​สั่ง
2စပါးအဘိုးငွေ နှင့် ငါ ငွေဖလား ကို၊ အငယ်ဆုံး သောသူ ၏အိတ် ဝ တွင် ၎င်း ထည့် ထားလော့ဟု မှာ သည် အတိုင်း ဝန်စာရေးပြု လေ၏။
3พอ​ฟ้าสาง พวก​เขา​ก็​ถูก​ส่ง​ออก​ไป​พร้อม​กับ​ลา
3နံနက် မိုဃ်းလင်း သောအခါ ၊ ထိုသူ တို့ကို မြည်း များနှင့်တကွ လွှတ် လိုက်လေ၏။
4เมื่อ​พ้น​เมือง​ไป​ได้​ไม่​ไกล โยเซฟ​พูด​กับ​ผู้​ดูแล​บ้าน​ว่า “ลุก​ขึ้น​ตาม​คน​พวก​นั้น​ไป พอ​ตาม​ทัน​ให้​ถาม​ว่า ‘ทำไม​พวก​คุณ​ตอบแทน​ความ​ดี​ด้วย​ความ​ชั่ว?
4မြို့ ပြင်သို့ရောက် ၍ မ ဝေး သေးသောအခါ ၊ ယောသပ် သည် ဝန်စာရေး ကို ခေါ် ၍၊ ထိုသူ တို့ကို မြန်မြန်လိုက် လော့။ မှီ သောအခါ သင်တို့သည် ကျေးဇူး ကို မကောင်း သောအမှုနှင့် အဘယ်ကြောင့် ဆပ် ကြသနည်း။
5นี่​ไม่​ใช่​ถ้วย​ที่​นาย​ของ​ผม​ใช้​ดื่ม​และ​ใช้​ทำนาย​หรอก​หรือ? พวก​คุณ​ทำ​ชั่ว​เสีย​แล้ว’”
5ငါ့ သခင် သောက် သော ဖလား မ ဟုတ်လော။ ထူးဆန်းသော ဉာဏ်ကိုဖြစ်စေတတ်သော ဖလားမဟုတ် လော။ သင်တို့ပြု သောဤအမှု သည် မ ကောင်းပါတကား ဟု ပြောဆိုလော့ဟု မှာသည်အတိုင်း၊
6ผู้​ดูแล​ตาม​ทัน​และ​พูด​ตาม​นั้น
6ဝန်စာရေးလိုက်၍ မှီ သောအခါ ပြော ဆိုလေ၏။ သူ တို့က လည်း ဤ စကား ကို သခင် သည် အဘယ်ကြောင့် ပြော ပါသနည်း။
7พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ทำไม​นาย​ท่าน​ถึง​พูด​อย่าง​นี้? คน​รับใช้​ของ​ท่าน​ไม่​มี​ทาง​ทำ​เรื่อง​แบบ​นั้น!
7ကိုယ်တော် ကျွန် တို့နှင့် ထို သို့သော အမှု ဝေး ပါ စေသတည်း။
8เงิน​ที่​เรา​พบ​ตรง​ปาก​กระสอบ พวก​เรา​ยัง​นำ​กลับ​มา​คืน​ท่าน​จาก​แผ่นดิน​คานาอัน แล้ว​พวก​เรา​จะ​ขโมย​เงิน​หรือ​ทอง​จาก​บ้าน​นาย​ของ​ท่าน​ได้​อย่างไร?
8ယမန်ကအိတ် ဝ တွင် တွေ့ သောငွေ ကို၊ ခါနာန် ပြည် မှ ကိုယ်တော် ထံ သို့တဖန်ဆောင် ခဲ့ပါပြီ။ သို့ဖြစ်လျှင်ကိုယ်တော် ၏သခင် အိမ် ၌ ရွှေ ငွေ ကို အဘယ်ကြောင့် ခိုး ရပါအံ့နည်း။
9ถ้า​พบ​ถ้วย​อยู่​กับ​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​คน​ไหน ให้​คน​นั้น​ตาย​ไป​เลย และ​พวก​เรา​ที่​เหลือ​ก็​จะ​เป็น​ทาส​ของ​นาย​ท่าน​ด้วย”
9ကိုယ်တော် ၏ကျွန် တို့တွင် မည် သူ၌ တွေ့ လျှင်၊ ထိုသူကိုသေ စေ။ ကျွန်တော် တို့သည်လည်း သခင် ၏ကျွန် ခံ ကြပါမည်ဟု ဆိုကြ၏။
10ผู้​ดูแล​ตอบ​ว่า “เอา​อย่าง​ที่​พวก​คุณ​พูด​ก็​ได้ แต่​คน​ที่​พบ​ถ้วย​อยู่​กับ​เขา​เท่านั้น​จะ​เป็น​ทาส​ของ​ผม ส่วน​คน​อื่น​ไม่​มี​ความ​ผิด”
10ဝန်စာရေးကလည်း၊ သင် တို့စကား အတိုင်း ဖြစ်စေ။ သို့သော်လည်းမည် သူ၌ တွေ့ လျှင်၊ ထိုသူ သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ်စေ။ သင် တို့မူကား အပြစ် လွှတ်ကြ စေဟု ဆိုသော်၊
11แต่ละ​คน​รีบ​ยก​กระสอบ​ลง​วาง​กับ​พื้น​แล้ว​เปิด​ออก
11ထိုသူအပေါင်းတို့သည် အသီးအသီး မိမိ တို့အိတ် များကို မြေ ၌ ချ ၍ ဖွင့် ကြ၏။
12ผู้​ดูแล​ค้น​ตั้งแต่​คน​โต​ไป​จน​ถึง​คน​เล็ก และ​พบ​ถ้วย​อยู่​ใน​กระสอบ​ของ​เบนยามิน
12ဝန်စာရေးသည်လည်၊ အကြီး မှ စ ၍ အငယ် တိုင်အောင် ရှာ သဖြင့် ဗင်္ယာမိန် အိတ် ၌ ဖလား ကိုတွေ့ ၏။
13พวก​เขา​จึง​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน ต่าง​คน​ต่าง​ยก​ของ​ขึ้น​หลัง​ลา แล้ว​กลับ​เข้า​เมือง
13ထိုအခါ သူတို့သည် မိမိ အဝတ် ကိုဆုတ် ၍ လူ တိုင်းမိမိ မြည်း ပေါ် မှာ ဝန် ကို တင်ပြန်သဖြင့် မြို့ သို့ ပြန် သွားကြ၏။
14ยูดาห์​กับ​พวก​พี่น้อง​กลับ​มา​ถึง​บ้าน​ของ​โยเซฟ ขณะ​ที่​โยเซฟ​ยัง​อยู่​ที่​นั่น แล้ว​ทุก​คน​ก็​หมอบ​ลง​กับ​พื้น​ต่อ​หน้า​เขา
14ယုဒ နှင့် ညီအစ်ကို တို့သည် ယောသပ် အိမ် သို့ ရောက် ၍ ၊ သူ သည်အိမ် ၌ရှိ သေးသဖြင့် ၊ သူ့ ရှေ့ မှာ ပြပ်ဝပ် လျက် နေကြ၏။
15โยเซฟ​พูด​ว่า “พวก​คุณ​ทำ​อะไร​ลง​ไป? ไม่​รู้​หรือ​ว่า​คน​อย่าง​ผม​ย่อม​ทำนาย​เรื่อง​แบบ​นี้​ได้?”
15ယောသပ် ကလည်း၊ သင်တို့သည် အဘယ်သို့ ပြု ပြီးသနည်း။ ငါ ကဲ့သို့ သောယောက်ျား သည် ထူးဆန်း သောဉာဏ်ရှိကြောင်း ကို သင်တို့မ သိ ကြသလောဟု ဆို ၏။
16ยูดาห์​ตอบ​ว่า “พวก​เรา​จะ​บอก​อะไร​นาย​ท่าน​ได้? จะ​พูด​อะไร​ได้​อีก? จะ​พิสูจน์​ว่า​ตัวเอง​บริสุทธิ์​ได้​อย่างไร? พระเจ้า​เปิดโปง​ความ​ชั่ว​ของ​พวก​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​แล้ว ตอน​นี้​พวก​เรา​ทุก​คน​เป็น​ทาส​ของ​นาย​ท่าน ทั้ง​พวก​เรา​และ​คน​ที่​พบ​ถ้วย​อยู่​กับ​เขา”
16ယုဒ ကလည်း ၊ ကျွန်တော် တို့သည် သခင် အား အဘယ် စကားဖြင့် လျှောက် ရပါအံ့နည်း။ အဘယ်သို့ ပြော ရပါအံ့နည်း။ ဤအမှုနှင့် အဘယ်သို့ လွတ် နိုင်ပါအံ့နည်း။ ကိုယ်တော် ကျွန် တို့၏အပြစ် ကို ဘုရားသခင် စစ်၍ တွေ့ တော်မူပြီ။ အကြင်သူ ၌ ဖလား တော်ကိုတွေ့ ၏။ ထို သူမှစ၍ ကျွန်တော် တို့ ရှိသမျှသည် သခင် ၏ ကျွန် ဖြစ်ကြပါ၏ဟု လျှောက် လေသော်၊
17โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ผม​ไม่​มี​ทาง​ทำ​อย่าง​นั้น คน​ที่​พบ​ถ้วย​อยู่​กับ​เขา​เท่านั้น​จะ​เป็น​ทาส​ของ​ผม ส่วน​พวก​คุณ​กลับ​ไป​หา​พ่อ​อย่าง​สบายใจ​ได้”
17ထိုသို့ငါမပြုရ။ အကြင်သူ ၏လက် ၌ ငါ့ဖလား ကို တွေ့ ၏။ ထိုသူ သည် ငါ့ ကျွန် ဖြစ်စေ။ သင် တို့မူကား အဘ ထံ သို့ငြိမ်ဝပ် စွာသွား ကြလောဟု စီရင် လေ၏။
18ยูดาห์​จึง​เข้า​ไป​ใกล้​และ​พูด​ว่า “นาย​ท่าน​ครับ ขอ​ให้​คน​รับใช้​คน​นี้​พูด​กับ​ท่าน​สัก​คำ โปรด​อย่า​โกรธ​ผม​เลย เพราะ​ท่าน​ก็​เป็น​เหมือน​ฟาโรห์
18ထိုအခါ ယုဒ သည်ချဉ်းကပ်လျက်၊ သခင် ဘုရား၊ ကိုယ်တော် ကျွန် သည် စကား တခွန်းဖြင့် နား တော်လျှောက် ရသောအခွင့်ကိုပေး တော်မူပါ။ ကိုယ်တော် ကျွန် ၌ အမျက် ထွက် တော်မ မူပါနှင့်။ ကိုယ်တော် သည် ဖါရော ဘုရင်ကဲ့သို့ ဖြစ် တော်မူ၏။
19นาย​ท่าน​เคย​ถาม​พวก​คน​รับใช้​ว่า ‘พวก​คุณ​มี​พ่อ​หรือ​น้อง​ชาย​ไหม?’
19သခင် က၊ သင် တို့သည် အဘ ရှိသလော။ ညီ ရှိ သလောဟု ကျွန်တော် တို့အား မေး တော်မူလျှင်၊
20พวก​เรา​ตอบ​นาย​ท่าน​ว่า ‘เรา​มี​พ่อ​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ชรา​แล้ว และ​มี​ลูก​ที่​เกิด​เมื่อ​เขา​แก่ เป็น​คน​เล็ก พี่​ชาย​ร่วม​มารดา​ของ​เขา​ตาย​แล้ว เขา​จึง​เหลือ​เป็น​ลูก​ของ​แม่​เพียง​คน​เดียว และ​พ่อ​รัก​เขา​มาก’
20ကျွန်တော်တို့က၊ ကျွန်တော် တို့အဘ အသက် ကြီး သောသူရှိပါ၏။ အဘအသက် ကြီးစဉ်အခါ ရသောသား ငယ် တယောက်ရှိ ပါ၏။ သူ ၏အစ်ကို သေ ပါပြီ။ သူ့ အမိ ဘွားသောသားတို့တွင် သူတယောက်တည်း ကျန်ရစ် ပါ၏။ ထိုကြောင့်သူ ၏အဘ သည် သူ့ ကို ချစ် ပါ၏ဟု သခင် အား ပြန်လျှောက် လေသော်၊
21แล้ว​ท่าน​บอก​พวก​คน​รับใช้​ว่า ‘พา​เขา​ลง​มา​หา​ผม ผม​จะ​ได้​เห็น​เขา​กับ​ตา’
21ကိုယ်တော်က၊ ထိုသူ ကို ငါ ကြည့်ရှု ရ အောင် ငါ့ ထံ သို့ခေါ် ခဲ့ကြဟု ကိုယ်တော် ကျွန် တို့အား မိန့် တော်မူ ၏။
22พวก​เรา​ตอบ​นาย​ท่าน​ว่า ‘เด็ก​คน​นั้น​จาก​พ่อ​มา​ไม่​ได้ ถ้า​เขา​จาก​มา พ่อ​คง​ตาย’
22ကျွန်တော် တို့က ထိုသူငယ် ကို အဘ နှင့်မ ခွါ နိုင် ပါ။ အဘ နှင့်ခွါ လျှင် အဘသေ ပါလိမ့်မည်ဟု သခင် အား လျှောက် လေသော်လည်း၊
23แต่​ท่าน​บอก​พวก​คน​รับใช้​ว่า ‘ถ้า​น้อง​คน​เล็ก​ไม่​ได้​ลง​มากับพวกคุณ ก็​อย่า​มา​ให้​ผม​เห็น​หน้า​อีก’
23ကိုယ်တော်က၊ သင် တို့ညီ မ ပါ လျှင် သင်တို့သည် ငါ့ မျက်နှာ ကိုနောက် တဖန်မ မြင် ရဟု ကိုယ်တော် ကျွန် တို့ အား မိန့် တော်မူ၏။
24เมื่อ​พวก​เรา​กลับ​ขึ้น​ไป​หา​พ่อ​ของ​ผม​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ท่าน เรา​ก็​เล่า​คำ​ของ​นาย​ท่าน​ให้​พ่อ​ฟัง
24ထိုနောက် ကျွန်တော်တို့သည် ကိုယ်တော် ကျွန် တည်းဟူသောကျွန်တော် တို့ အဘ ထံ သို့ပြန်၍ ရောက် သောအခါ ၊ သခင် စကား တော်ကို အဘ အား ပြန် ကြားပါ၏။
25ต่อ​มา​พ่อ​บอก​ว่า ‘กลับ​ไป​ซื้อ​อาหาร​ให้​พวก​เรา​อีก​หน่อย’
25ကျွန်တော် တို့အဘ ကလည်း ၊ တဖန်သွား ၍ ငါ တို့ စားစရာ အနည်းငယ် ကို ဝယ် ကြပါဟုဆို သောအခါ၊
26พวก​เรา​ตอบ​ว่า ‘เรา​ลง​ไป​ไม่​ได้ ถ้า​น้อง​คน​เล็ก​ไป​ด้วย​เรา​ถึง​จะ​ลง​ไป เพราะ​เรา​จะ​ไป​พบ​ชาย​คน​นั้น​ไม่​ได้​ถ้า​น้อง​คน​เล็ก​ไม่​ได้​ไป​ด้วย’
26ကျွန်တော်တို့က၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် မ သွား နိုင် ပါ။ ညီ ပါ လျှင် သွား နိုင်ပါ၏။ ညီ မ ပါ လျှင် ထိုသူ ၏ မျက်နှာ ကိုမ မြင် ရ ပါဟု ပြန်ပြော ပါ၏။
27พ่อ​ของ​ผม​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​จึง​พูด​ว่า ‘พวก​ลูก​รู้​ว่า​ภรรยา​ของ​พ่อ​ให้​ลูกชาย​พ่อ​สอง​คน
27ကိုယ်တော် ကျွန် ၊ ကျွန်တော် အဘ ကလည်း ၊ သင် တို့သိ သည့်အတိုင်း ငါ့ မယား သည် ငါ့ အား သား နှစ် ယောက်ကို ဘွား၏။
28คน​หนึ่ง​จาก​พ่อ​ไป​แล้ว พ่อ​คิด​ว่า “เขา​คง​ถูก​ฉีก​เป็น​ชิ้นๆ แน่” และ​พ่อ​ก็​ไม่​ได้​เห็น​เขา​อีก​เลย​จน​วัน​นี้
28တ ယောက်ကား ငါ့ ထံ မှ ထွက်သွား ၏။ အကယ် စင်စစ်သူသည် အပိုင်းအပိုင်း ကိုက် ဖြတ်ခြင်းကိုခံရပါပြီ တကားဟု ငါဆို ရ၏။ ထိုကာလမှစ၍သူ့ ကိုငါမ မြင် ရ။
29ถ้า​พวก​ลูก​เอา​คน​นี้​ไป​จาก​พ่อ​อีก แล้ว​เกิด​อันตราย​กับ​เขา พวก​ลูก​จะ​ทำให้​พ่อ​ที่​ผม​หงอก​แล้ว​ต้อง​ลง​ไป​ยัง​เชโอล​ด้วย​ความ​โศกเศร้า’
29ဤ သူကိုလည်း ငါ့ ထံ မှယူ သွား၍ သူ ၌ဘေး ရောက် လျှင် ၊ သင်တို့သည် ငါ့ ဆံပင် ဖြူကို ဝမ်းနည်း ခြင်း နှင့်တကွ မရဏာ နိုင်ငံသို့ သက်ရောက် စေကြလိမ့်မည်ဟု ကျွန်တော် တို့အား ဆို ပါ၏။
30ดังนั้น​ถ้า​ผม​กลับ​ไป​หา​พ่อ​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​โดย​ไม่​มี​เด็ก​คน​นี้​ไป​ด้วย ทั้ง​ที่​ชีวิต​ของ​พ่อ​ผูกพัน​อยู่​กับ​ชีวิต​ของ​เด็ก
30သို့ဖြစ်၍ ကျွန်တော်သည် ကိုယ်တော် ကျွန် ၊ ကျွန်တော် အဘ ထံ သို့ရောက် သောအခါ ၊ သူငယ် မ ပါ လျှင် အဘ ၏အသက် သည် သူငယ် ၏အသက် ၌ မှီ လျက်ရှိသောကြောင့်၊
31เมื่อ​พ่อ​เห็น​ว่า​เด็ก​ไม่​อยู่ พ่อ​ก็​จะ​ตาย พวก​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​จะ​เป็น​ผู้​ทำให้​พ่อ​ของ​เรา​ที่​ผม​หงอก​แล้ว​ต้อง​ลง​ไป​ยัง​เชโอล​ด้วย​ความ​โศกเศร้า
31သူငယ် မ ရှိသည်ကို မြင် သောအခါ အဘသေ ပါလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော် ကျွန် တို့သည်၊ ကိုယ်တော် ကျွန် တည်းဟူသောကျွန်တော် တို့အဘ ဆံပင် ဖြူကို ဝမ်းနည်း ခြင်းနှင့်တကွ မရဏာ နိုင်ငံသို့ သက်ရောက် စေကြပါ လိမ့်မည်။
32เพราะ​ผม​รับผิดชอบ​เด็ก​คน​นี้​ไว้​กับ​พ่อ โดย​พูด​ว่า ‘ถ้า​ผม​ไม่​พา​เขา​กลับ​มา​หา​พ่อ ผม​จะ​ยอมรับ​ผิด​ต่อ​พ่อ​ตลอด​ชีวิต’
32ကိုယ်တော် ကျွန် က၊ အကျွန်ုပ် သည် တဖန် သူငယ် ကို အဘ ထံ သို့ ပြန်၍မ ဆောင် ခဲ့လျှင် ၊ အစဉ်မပြတ် အဘ ရှေ့ မှာ အပြစ် ကိုခံပါစေဟုဆို သဖြင့် ၊ အဘ ထံ မှာ သူငယ် ၏အာမခံ ဖြစ်ပါ၏။
33เพราะ​ฉะนั้น ขอ​ให้​ผม​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​อยู่​เป็น​ทาส​ของ​นาย​ท่าน​แทน​เด็ก​คน​นี้ และ​ปล่อย​ให้​เด็ก​กลับ​ไป​กับ​พวก​พี่​ชาย​เถอะ
33သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော် ကျွန် သည် သူငယ် အတွက် နေရစ် ၍ သခင် ထံ ကျွန် ခံရသောအခွင့်၊ သူငယ် ကိုကား အစ်ကို တို့နှင့်အတူ သွား ရသောအခွင့်ကိုပေး တော်မူပါ။
34ผม​จะ​กลับ​ไป​หา​พ่อ​ได้​อย่างไร​ถ้า​เด็ก​ไม่​ได้​ไป​ด้วย? ผม​ทน​เห็น​ความ​ทุกข์​ที่​จะ​เกิด​กับ​พ่อ​ไม่​ได้”
34သူငယ် သည် ကျွန်တော် တို့၌ မ ပါလျှင်၊ ကျွန်တော် အဘ ထံ သို့ အဘယ်သို့ ကျွန်တော်သွား နိုင်ပါမည်နည်း။ သို့ပြုလျှင် ကျွန်တော် အဘ ၌ ရောက် လတံ့သော ဘေးဥပဒ် ကို ကျွန်တော်မြင် ရပါလိမ့်မည်တကားဟု လျှောက် လေ၏။

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.