ปฐมกาล 2
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1ฟ้า แผ่นดิน และสรรพสิ่งที่อยู่ในนั้นก็เสร็จสมบูรณ์
1וַיְכֻלּ֛וּ הַשָּׁמַ֥יִם וְהָאָ֖רֶץ וְכָל־צְבָאָֽם׃
2เมื่อถึงวันที่เจ็ด พระเจ้าทำงานของพระองค์จนเสร็จ แล้วในวันนั้นพระองค์ก็หยุดพักจากงานทั้งหมดที่ได้ทำมา
2וַיְכַ֤ל אֱלֹהִים֙ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֔י מְלַאכְתּ֖וֹ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֑ה וַיִּשְׁבֹּת֙ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֔י מִכָּל־מְלַאכְתּ֖וֹ אֲשֶׁ֥ר עָשָֽׂה׃
3พระเจ้าอวยพรวันที่เจ็ดและตั้งวันนั้นไว้เป็นวันศักดิ์สิทธิ์ เพราะเป็นวันที่พระองค์หยุดพักจากงานสร้างทั้งหมดที่ได้ทำไว้
3וַיְבָ֤רֶךְ אֱלֹהִים֙ אֶת־י֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֔י וַיְקַדֵּ֖שׁ אֹת֑וֹ כִּ֣י ב֤וֹ שָׁבַת֙ מִכָּל־מְלַאכְתּ֔וֹ אֲשֶׁר־בָּרָ֥א אֱלֹהִ֖ים לַעֲשֽׂוֹת׃ פ
4นี่คือเรื่องราวความเป็นมาของฟ้าและแผ่นดินเมื่อครั้งถูกสร้างขึ้น เมื่อพระเจ้ายาห์เวห์ ทำแผ่นดินและฟ้าขึ้น
4אֵ֣לֶּה תוֹלְד֧וֹת הַשָּׁמַ֛יִם וְהָאָ֖רֶץ בְּהִבָּֽרְאָ֑ם בְּי֗וֹם עֲשׂ֛וֹת יְהוָ֥ה אֱלֹהִ֖ים אֶ֥רֶץ וְשָׁמָֽיִם׃
5เวลานั้นยังไม่มีพืชในทุ่งชนิดใดขึ้นบนแผ่นดิน และยังไม่มีพืชพันธุ์ในทุ่งงอกขึ้นมา เพราะพระเจ้ายาห์เวห์ยังไม่ได้ให้ฝนตกบนแผ่นดิน และยังไม่มีมนุษย์เพาะปลูกดิน
5וְכֹ֣ל׀ שִׂ֣יחַ הַשָּׂדֶ֗ה טֶ֚רֶם יִֽהְיֶ֣ה בָאָ֔רֶץ וְכָל־עֵ֥שֶׂב הַשָּׂדֶ֖ה טֶ֣רֶם יִצְמָ֑ח כִּי֩ לֹ֨א הִמְטִ֜יר יְהוָ֤ה אֱלֹהִים֙ עַל־הָאָ֔רֶץ וְאָדָ֣ם אַ֔יִן לַֽעֲבֹ֖ד אֶת־הָֽאֲדָמָֽה׃
6แต่มีไอน้ำลอยขึ้นจากแผ่นดินและทำให้ผิวดินทั้งหมดชุ่มชื้น
6וְאֵ֖ד יַֽעֲלֶ֣ה מִן־הָאָ֑רֶץ וְהִשְׁקָ֖ה אֶֽת־כָּל־פְּנֵֽי־הָֽאֲדָמָֽה׃
7พระเจ้ายาห์เวห์ปั้นมนุษย์จากฝุ่นดิน แล้วเป่าลมหายใจแห่งชีวิตเข้าในจมูกของเขา มนุษย์จึงกลายเป็นผู้มีชีวิต
7וַיִּיצֶר֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהִ֜ים אֶת־הָֽאָדָ֗ם עָפָר֙ מִן־הָ֣אֲדָמָ֔ה וַיִּפַּ֥ח בְּאַפָּ֖יו נִשְׁמַ֣ת חַיִּ֑ים וַֽיְהִ֥י הָֽאָדָ֖ם לְנֶ֥פֶשׁ חַיָּֽה׃
8พระเจ้ายาห์เวห์ปลูกสวนแห่งหนึ่งทางทิศตะวันออกในเอเดน แล้วให้มนุษย์ที่พระองค์ปั้นไว้มาอยู่ที่นั่น
8וַיִּטַּ֞ע יְהוָ֧ה אֱלֹהִ֛ים גַּן־בְעֵ֖דֶן מִקֶּ֑דֶם וַיָּ֣שֶׂם שָׁ֔ם אֶת־הָֽאָדָ֖ם אֲשֶׁ֥ר יָצָֽר׃
9พระเจ้ายาห์เวห์ทำให้ต้นไม้ทุกชนิดงอกขึ้นจากดิน ทั้งที่งดงามน่ามองและให้ผลเป็นอาหารได้ กลางสวนมีต้นไม้แห่งชีวิต และต้นไม้แห่งความรู้เรื่องดีและชั่ว
9וַיַּצְמַ֞ח יְהוָ֤ה אֱלֹהִים֙ מִן־הָ֣אֲדָמָ֔ה כָּל־עֵ֛ץ נֶחְמָ֥ד לְמַרְאֶ֖ה וְט֣וֹב לְמַאֲכָ֑ל וְעֵ֤ץ הַֽחַיִּים֙ בְּת֣וֹךְ הַגָּ֔ן וְעֵ֕ץ הַדַּ֖עַת ט֥וֹב וָרָֽע׃
10มีแม่น้ำสายหนึ่งไหลออกจากเอเดนเพื่อรดสวน จากที่นั่นแม่น้ำก็แยกออกเป็นสี่สาย
10וְנָהָר֙ יֹצֵ֣א מֵעֵ֔דֶן לְהַשְׁק֖וֹת אֶת־הַגָּ֑ן וּמִשָּׁם֙ יִפָּרֵ֔ד וְהָיָ֖ה לְאַרְבָּעָ֥ה רָאשִֽׁים׃
11แม่น้ำสายแรกชื่อพิโชน ไหลผ่านทั่วดินแดนฮาวิลาห์ ที่นั่นมีทองคำ
11שֵׁ֥ם הָֽאֶחָ֖ד פִּישׁ֑וֹן ה֣וּא הַסֹּבֵ֗ב אֵ֚ת כָּל־אֶ֣רֶץ הַֽחֲוִילָ֔ה אֲשֶׁר־שָׁ֖ם הַזָּהָֽב׃
12ทองคำในดินแดนนั้นเป็นทองคำเนื้อดี ที่นั่นยังมีเบดเดลเลียม และหินโอนิกซ์
12וּֽזֲהַ֛ב הָאָ֥רֶץ הַהִ֖וא ט֑וֹב שָׁ֥ם הַבְּדֹ֖לַח וְאֶ֥בֶן הַשֹּֽׁהַם׃
13แม่น้ำสายที่สองชื่อกิโฮน เป็นสายที่ไหลผ่านทั่วดินแดนคูช
13וְשֵֽׁם־הַנָּהָ֥ר הַשֵּׁנִ֖י גִּיח֑וֹן ה֣וּא הַסּוֹבֵ֔ב אֵ֖ת כָּל־אֶ֥רֶץ כּֽוּשׁ׃
14แม่น้ำสายที่สามชื่อฮิดเดเคล ไหลผ่านด้านหน้าของอัสซีเรีย ส่วนแม่น้ำสายที่สี่คือยูเฟรทีส
14וְשֵׁ֨ם הַנָּהָ֤ר הַשְּׁלִישִׁי֙ חִדֶּ֔קֶל ה֥וּא הַֽהֹלֵ֖ךְ קִדְמַ֣ת אַשּׁ֑וּר וְהַנָּהָ֥ר הָֽרְבִיעִ֖י ה֥וּא פְרָֽת׃
15พระเจ้ายาห์เวห์นำมนุษย์ไปอยู่ในสวนเอเดน ให้เพาะปลูกและดูแลสวน
15וַיִּקַּ֛ח יְהוָ֥ה אֱלֹהִ֖ים אֶת־הָֽאָדָ֑ם וַיַּנִּחֵ֣הוּ בְגַן־עֵ֔דֶן לְעָבְדָ֖הּ וּלְשָׁמְרָֽהּ׃
16พระเจ้ายาห์เวห์สั่งมนุษย์ว่า “เจ้ากินผลจากต้นไม้ทุกต้นในสวนได้ตามต้องการ
16וַיְצַו֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהִ֔ים עַל־הָֽאָדָ֖ם לֵאמֹ֑ר מִכֹּ֥ל עֵֽץ־הַגָּ֖ן אָכֹ֥ל תֹּאכֵֽל׃
17แต่ห้ามกินผลจากต้นไม้แห่งความรู้เรื่องดีและชั่ว เพราะวันที่เจ้ากินผลจากต้นนั้น เจ้าจะตายแน่”
17וּמֵעֵ֗ץ הַדַּ֙עַת֙ ט֣וֹב וָרָ֔ע לֹ֥א תֹאכַ֖ל מִמֶּ֑נּוּ כִּ֗י בְּי֛וֹם אֲכָלְךָ֥ מִמֶּ֖נּוּ מ֥וֹת תָּמֽוּת׃
18พระเจ้ายาห์เวห์กล่าวว่า “มนุษย์อยู่คนเดียวไม่ดี เราจะสร้างผู้ช่วยที่เหมาะกับเขา”
18וַיֹּ֙אמֶר֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהִ֔ים לֹא־ט֛וֹב הֱי֥וֹת הָֽאָדָ֖ם לְבַדּ֑וֹ אֶֽעֱשֶׂהּ־לּ֥וֹ עֵ֖זֶר כְּנֶגְדּֽוֹ׃
19พระเจ้ายาห์เวห์ปั้นสัตว์ในทุ่งทุกชนิดและนกบนท้องฟ้าทุกชนิดจากดิน แล้วพามาหามนุษย์เพื่อดูว่าเขาจะเรียกพวกมันว่าอะไร มนุษย์ตั้งชื่อให้สิ่งมีชีวิตแต่ละตัวว่าอย่างไร มันก็ได้ชื่อนั้น
19וַיִּצֶר֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהִ֜ים מִן־הָֽאֲדָמָ֗ה כָּל־חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ וְאֵת֙ כָּל־ע֣וֹף הַשָּׁמַ֔יִם וַיָּבֵא֙ אֶל־הָ֣אָדָ֔ם לִרְא֖וֹת מַה־יִּקְרָא־ל֑וֹ וְכֹל֩ אֲשֶׁ֨ר יִקְרָא־ל֧וֹ הָֽאָדָ֛ם נֶ֥פֶשׁ חַיָּ֖ה ה֥וּא שְׁמֽוֹ׃
20มนุษย์ตั้งชื่อให้ปศุสัตว์ทั้งหมด นกบนท้องฟ้า และสัตว์ในทุ่งทุกชนิด แต่ยังไม่พบผู้ช่วยที่เหมาะกับเขา
20וַיִּקְרָ֨א הָֽאָדָ֜ם שֵׁמ֗וֹת לְכָל־הַבְּהֵמָה֙ וּלְע֣וֹף הַשָּׁמַ֔יִם וּלְכֹ֖ל חַיַּ֣ת הַשָּׂדֶ֑ה וּלְאָדָ֕ם לֹֽא־מָצָ֥א עֵ֖זֶר כְּנֶגְדּֽוֹ׃
21พระเจ้ายาห์เวห์ทำให้มนุษย์หลับสนิท ขณะที่เขาหลับ พระองค์เอากระดูกซี่โครงซี่หนึ่งออก แล้วปิดรอยนั้นด้วยเนื้อ
21וַיַּפֵּל֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהִ֧ים׀ תַּרְדֵּמָ֛ה עַל־הָאָדָ֖ם וַיִּישָׁ֑ן וַיִּקַּ֗ח אַחַת֙ מִצַּלְעֹתָ֔יו וַיִּסְגֹּ֥ר בָּשָׂ֖ר תַּחְתֶּֽנָּה׃
22พระเจ้ายาห์เวห์เอาซี่โครงนั้นมาสร้างเป็นผู้หญิง แล้วพาเธอมาหาชายคนนั้น
22וַיִּבֶן֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהִ֧ים׀ אֶֽת־הַצֵּלָ֛ע אֲשֶׁר־לָקַ֥ח מִן־הָֽאָדָ֖ם לְאִשָּׁ֑ה וַיְבִאֶ֖הָ אֶל־הָֽאָדָֽם׃
23ชายคนนั้นกล่าวว่า “นี่แหละ กระดูกจากกระดูกของฉัน และเนื้อจากเนื้อของฉัน เธอจะได้ชื่อว่า ‘หญิง’ เพราะเธอมาจาก ‘ชาย’”
23וַיֹּאמֶר֮ הָֽאָדָם֒ זֹ֣את הַפַּ֗עַם עֶ֚צֶם מֵֽעֲצָמַ֔י וּבָשָׂ֖ר מִבְּשָׂרִ֑י לְזֹאת֙ יִקָּרֵ֣א אִשָּׁ֔ה כִּ֥י מֵאִ֖ישׁ לֻֽקֳחָה־זֹּֽאת׃
24เพราะเหตุนี้ ชายคนหนึ่งจะจากพ่อและแม่ไปผูกพันกับภรรยาของเขา และทั้งสองจะเป็นเนื้อเดียวกัน
24עַל־כֵּן֙ יַֽעֲזָב־אִ֔ישׁ אֶת־אָבִ֖יו וְאֶת־אִמּ֑וֹ וְדָבַ֣ק בְּאִשְׁתּ֔וֹ וְהָי֖וּ לְבָשָׂ֥ר אֶחָֽד׃
25ชายกับภรรยาต่างก็เปลือยกาย แต่ไม่รู้สึกอาย
25וַיִּֽהְי֤וּ שְׁנֵיהֶם֙ עֲרוּמִּ֔ים הָֽאָדָ֖ם וְאִשְׁתּ֑וֹ וְלֹ֖א יִתְבֹּשָֽׁשׁוּ׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.