เฉลยธรรมบัญญัติ 22
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1ถ้าเห็นวัวหรือแกะของพี่น้องร่วมชาติหลงทาง อย่าทำเป็นไม่เห็น จงพามันกลับไปหาเจ้าของให้ได้
1לֹֽא־תִרְאֶה֩ אֶת־שׁ֨וֹר אָחִ֜יךָ א֤וֹ אֶת־שֵׂיוֹ֙ נִדָּחִ֔ים וְהִתְעַלַּמְתָּ֖ מֵהֶ֑ם הָשֵׁ֥ב תְּשִׁיבֵ֖ם לְאָחִֽיךָ׃
2ถ้าเจ้าของอยู่ไกลหรือไม่รู้ว่าเป็นของใคร ให้นำสัตว์นั้นกลับมาที่บ้านและดูแลไว้จนกว่าเจ้าของจะมาตามหา แล้วจึงคืนให้เขา
2וְאִם־לֹ֨א קָר֥וֹב אָחִ֛יךָ אֵלֶ֖יךָ וְלֹ֣א יְדַעְתּ֑וֹ וַאֲסַפְתּוֹ֙ אֶל־תּ֣וֹךְ בֵּיתֶ֔ךָ וְהָיָ֣ה עִמְּךָ֗ עַ֣ד דְּרֹ֤שׁ אָחִ֙יךָ֙ אֹת֔וֹ וַהֲשֵׁבֹת֖וֹ לֽוֹ׃
3จงทำเช่นเดียวกันกับลา เสื้อผ้า หรือสิ่งของใด ๆ ที่พี่น้องร่วมชาติทำหายและพวกคุณพบ อย่าทำเป็นไม่เห็น
3וְכֵ֧ן תַּעֲשֶׂ֣ה לַחֲמֹר֗וֹ וְכֵ֣ן תַּעֲשֶׂה֮ לְשִׂמְלָתוֹ֒ וְכֵ֣ן תַּעֲשֶׂ֜ה לְכָל־אֲבֵדַ֥ת אָחִ֛יךָ אֲשֶׁר־תֹּאבַ֥ד מִמֶּ֖נּוּ וּמְצָאתָ֑הּ לֹ֥א תוּכַ֖ל לְהִתְעַלֵּֽם׃ ס
4ถ้าเห็นลาหรือวัวของพี่น้องร่วมชาติล้มอยู่ข้างทาง อย่าทำเป็นไม่เห็น จงช่วยเขาพยุงสัตว์นั้นขึ้น
4לֹא־תִרְאֶה֩ אֶת־חֲמ֨וֹר אָחִ֜יךָ א֤וֹ שׁוֹרוֹ֙ נֹפְלִ֣ים בַּדֶּ֔רֶךְ וְהִתְעַלַּמְתָּ֖ מֵהֶ֑ם הָקֵ֥ם תָּקִ֖ים עִמּֽוֹ׃ ס
5ผู้หญิงต้องไม่สวมเสื้อผ้าของผู้ชาย และผู้ชายต้องไม่สวมเสื้อผ้าของผู้หญิง เพราะผู้ที่ทำเช่นนี้เป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ
5לֹא־יִהְיֶ֤ה כְלִי־גֶ֙בֶר֙ עַל־אִשָּׁ֔ה וְלֹא־יִלְבַּ֥שׁ גֶּ֖בֶר שִׂמְלַ֣ת אִשָּׁ֑ה כִּ֧י תוֹעֲבַ֛ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ כָּל־עֹ֥שֵׂה אֵֽלֶּה׃ פ
6ถ้าเดินไปพบรังนกตามทาง ไม่ว่าจะอยู่บนต้นไม้หรือบนพื้น และมีลูกนกหรือไข่อยู่ในรัง โดยแม่นกกำลังกกลูกหรือไข่ อย่าจับแม่นกไปพร้อมกับลูก
6כִּ֣י יִקָּרֵ֣א קַן־צִפּ֣וֹר׀ לְפָנֶ֡יךָ בַּדֶּ֜רֶךְ בְּכָל־עֵ֣ץ׀ א֣וֹ עַל־הָאָ֗רֶץ אֶפְרֹחִים֙ א֣וֹ בֵיצִ֔ים וְהָאֵ֤ם רֹבֶ֙צֶת֙ עַל־הָֽאֶפְרֹחִ֔ים א֖וֹ עַל־הַבֵּיצִ֑ים לֹא־תִקַּ֥ח הָאֵ֖ם עַל־הַבָּנִֽים׃
7จงปล่อยแม่นกไป แต่จะเอาลูกนกไว้ก็ได้ เพื่อพวกคุณจะอยู่ดีมีสุขและมีอายุยืน
7שַׁלֵּ֤חַ תְּשַׁלַּח֙ אֶת־הָאֵ֔ם וְאֶת־הַבָּנִ֖ים תִּֽקַּֽח־לָ֑ךְ לְמַ֙עַן֙ יִ֣יטַב לָ֔ךְ וְהַאֲרַכְתָּ֖ יָמִֽים׃ ס
8เมื่อสร้างบ้านใหม่ จงทำราวกันตกรอบดาดฟ้า เพื่อจะไม่ต้องรับผิดหากมีใครตกลงจากดาดฟ้านั้นจนตาย
8כִּ֤י תִבְנֶה֙ בַּ֣יִת חָדָ֔שׁ וְעָשִׂ֥יתָ מַעֲקֶ֖ה לְגַגֶּ֑ךָ וְלֹֽא־תָשִׂ֤ים דָּמִים֙ בְּבֵיתֶ֔ךָ כִּֽי־יִפֹּ֥ל הַנֹּפֵ֖ל מִמֶּֽנּוּ׃ ס
9อย่าหว่านเมล็ดพืชสองชนิดปนกันในสวนองุ่น มิฉะนั้นผลผลิตทั้งหมด ทั้งเมล็ดที่หว่านและผลจากสวนองุ่น จะเป็นมลทิน
9לֹא־תִזְרַ֥ע כַּרְמְךָ֖ כִּלְאָ֑יִם פֶּן־תִּקְדַּ֗שׁ הַֽמְלֵאָ֤ה הַזֶּ֙רַע֙ אֲשֶׁ֣ר תִּזְרָ֔ע וּתְבוּאַ֖ת הַכָּֽרֶם׃ ס
10อย่าใช้วัวกับลาลากไถด้วยกัน
10לֹֽא־תַחֲרֹ֥שׁ בְּשׁוֹר־וּבַחֲמֹ֖ר יַחְדָּֽו׃ ס
11อย่าสวมเสื้อผ้าที่ทอด้วยขนแกะผสมกับผ้าลินิน
11לֹ֤א תִלְבַּשׁ֙ שַֽׁעַטְנֵ֔ז צֶ֥מֶר וּפִשְׁתִּ֖ים יַחְדָּֽו׃ ס
12จงทำชายครุย ไว้ที่มุมทั้งสี่ของเสื้อคลุมที่ใช้ห่ม
12גְּדִלִ֖ים תַּעֲשֶׂה־לָּ֑ךְ עַל־אַרְבַּ֛ע כַּנְפ֥וֹת כְּסוּתְךָ֖ אֲשֶׁ֥ר תְּכַסֶּה־בָּֽהּ׃ ס
13ถ้าชายคนหนึ่งแต่งงานกับหญิงคนหนึ่ง มีความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยากับเธอแล้วกลับเกลียดเธอ
13כִּֽי־יִקַּ֥ח אִ֖ישׁ אִשָּׁ֑ה וּבָ֥א אֵלֶ֖יהָ וּשְׂנֵאָֽהּ׃
14และกล่าวหาเธอด้วยเรื่องน่าอับอาย ทำให้เธอเสียชื่อ โดยพูดว่า “ข้าพเจ้าแต่งงานกับหญิงคนนี้ แต่เมื่อได้มีความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยากับเธอ ข้าพเจ้าไม่พบหลักฐานว่าเธอเป็นพรหมจารี”
14וְשָׂ֥ם לָהּ֙ עֲלִילֹ֣ת דְּבָרִ֔ים וְהוֹצִ֥יא עָלֶ֖יהָ שֵׁ֣ם רָ֑ע וְאָמַ֗ר אֶת־הָאִשָּׁ֤ה הַזֹּאת֙ לָקַ֔חְתִּי וָאֶקְרַ֣ב אֵלֶ֔יהָ וְלֹא־מָצָ֥אתִי לָ֖הּ בְּתוּלִֽים׃
15พ่อแม่ของหญิงสาวต้องนำหลักฐานว่าเธอเป็นพรหมจารีไปให้พวกผู้ใหญ่ของเมืองที่ประตูเมือง
15וְלָקַ֛ח אֲבִ֥י הַֽנַּעֲרָ֖ה וְאִמָּ֑הּ וְהוֹצִ֜יאוּ אֶת־בְּתוּלֵ֧י הַֽנַּעֲרָ֛ה אֶל־זִקְנֵ֥י הָעִ֖יר הַשָּֽׁעְרָה׃
16พ่อของหญิงสาวจะพูดกับพวกผู้ใหญ่ว่า “ข้าพเจ้ายกลูกสาวให้ชายคนนี้เป็นภรรยา แต่เขากลับเกลียดเธอ
16וְאָמַ֛ר אֲבִ֥י הַֽנַּעַרָ֖ה אֶל־הַזְּקֵנִ֑ים אֶת־בִּתִּ֗י נָתַ֜תִּי לָאִ֥ישׁ הַזֶּ֛ה לְאִשָּׁ֖ה וַיִּשְׂנָאֶֽהָ׃
17ดูสิ เขากล่าวหาลูกสาวของข้าพเจ้าว่าเขาไม่พบหลักฐานว่าเธอเป็นพรหมจารี แต่นี่คือหลักฐานว่าลูกสาวของข้าพเจ้าเป็นพรหมจารี” แล้วพ่อแม่จะกางผ้าที่เป็นหลักฐานนั้นต่อหน้าพวกผู้ใหญ่ของเมือง
17וְהִנֵּה־ה֡וּא שָׂם֩ עֲלִילֹ֨ת דְּבָרִ֜ים לֵאמֹ֗ר לֹֽא־מָצָ֤אתִי לְבִתְּךָ֙ בְּתוּלִ֔ים וְאֵ֖לֶּה בְּתוּלֵ֣י בִתִּ֑י וּפָֽרְשׂוּ֙ הַשִּׂמְלָ֔ה לִפְנֵ֖י זִקְנֵ֥י הָעִֽיר׃
18พวกผู้ใหญ่ของเมืองนั้นจะจับชายคนนั้นมาลงโทษ
18וְלָֽקְח֛וּ זִקְנֵ֥י הָֽעִיר־הַהִ֖וא אֶת־הָאִ֑ישׁ וְיִסְּר֖וּ אֹתֽוֹ׃
19และปรับเขาเป็นเงินหนึ่งร้อยเชเขล แล้วมอบเงินนั้นให้พ่อของหญิงสาว เพราะเขาทำให้หญิงพรหมจารีคนหนึ่งในอิสราเอลเสียชื่อ เธอจะยังคงเป็นภรรยาของเขา และเขาจะหย่าเธอตลอดชีวิตไม่ได้
19וְעָנְשׁ֨וּ אֹת֜וֹ מֵ֣אָה כֶ֗סֶף וְנָתְנוּ֙ לַאֲבִ֣י הַֽנַּעֲרָ֔ה כִּ֤י הוֹצִיא֙ שֵׁ֣ם רָ֔ע עַ֖ל בְּתוּלַ֣ת יִשְׂרָאֵ֑ל וְלֽוֹ־תִהְיֶ֣ה לְאִשָּׁ֔ה לֹא־יוּכַ֥ל לְשַּׁלְּחָ֖הּ כָּל־יָמָֽיו׃ ס
20แต่ถ้าเรื่องนั้นเป็นความจริง และไม่พบหลักฐานว่าหญิงสาวเป็นพรหมจารี
20וְאִם־אֱמֶ֣ת הָיָ֔ה הַדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה לֹא־נִמְצְא֥וּ בְתוּלִ֖ים לַֽנַּעֲרָֽה׃
21ให้พาเธอออกมาที่ประตูบ้านพ่อ แล้วผู้ชายในเมืองจะเอาหินขว้างเธอจนตาย เพราะเธอทำเรื่องน่าอัปยศในอิสราเอลด้วยการประพฤติตนอย่างหญิงโสเภณีในบ้านพ่อ จงกำจัดความชั่วออกจากหมู่พวกคุณ
21וְהוֹצִ֨יאוּ אֶת־הַֽנַּעֲרָ֜ה אֶל־פֶּ֣תַח בֵּית־אָבִ֗יהָ וּסְקָלוּהָ֩ אַנְשֵׁ֨י עִירָ֤הּ בָּאֲבָנִים֙ וָמֵ֔תָה כִּֽי־עָשְׂתָ֤ה נְבָלָה֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל לִזְנ֖וֹת בֵּ֣ית אָבִ֑יהָ וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִקִּרְבֶּֽךָ׃ ס
22ถ้าพบชายคนหนึ่งนอนกับหญิงที่มีสามีแล้ว ทั้งชายที่นอนกับหญิงนั้นและหญิงคนนั้นต้องตาย จงกำจัดความชั่วออกจากอิสราเอล
22כִּֽי־יִמָּצֵ֨א אִ֜ישׁ שֹׁכֵ֣ב׀ עִם־אִשָּׁ֣ה בְעֻֽלַת־בַּ֗עַל וּמֵ֙תוּ֙ גַּם־שְׁנֵיהֶ֔ם הָאִ֛ישׁ הַשֹּׁכֵ֥ב עִם־הָאִשָּׁ֖ה וְהָאִשָּׁ֑ה וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִיִּשְׂרָאֵֽל׃ ס
23ถ้าหญิงสาวพรหมจารีคนหนึ่งหมั้นหมายไว้กับชายคนหนึ่ง แล้วมีชายอีกคนพบเธอในเมืองและนอนกับเธอ
23כִּ֤י יִהְיֶה֙ נַעֲרָ֣ה בְתוּלָ֔ה מְאֹרָשָׂ֖ה לְאִ֑ישׁ וּמְצָאָ֥הּ אִ֛ישׁ בָּעִ֖יר וְשָׁכַ֥ב עִמָּֽהּ׃
24จงพาทั้งสองออกไปที่ประตูเมืองนั้นและเอาหินขว้างจนตาย หญิงสาวต้องตายเพราะอยู่ในเมืองแต่ไม่ร้องขอความช่วยเหลือ ส่วนชายต้องตายเพราะเขาทำให้ภรรยาของเพื่อนบ้านเสียเกียรติ จงกำจัดความชั่วออกจากหมู่พวกคุณ
24וְהוֹצֵאתֶ֨ם אֶת־שְׁנֵיהֶ֜ם אֶל־שַׁ֣עַר׀ הָעִ֣יר הַהִ֗וא וּסְקַלְתֶּ֨ם אֹתָ֥ם בָּאֲבָנִים֮ וָמֵתוּ֒ אֶת־הַֽנַּעֲרָ֗ה עַל־דְּבַר֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־צָעֲקָ֣ה בָעִ֔יר וְאֶ֨ת־הָאִ֔ישׁ עַל־דְּבַ֥ר אֲשֶׁר־עִנָּ֖ה אֶת־אֵ֣שֶׁת רֵעֵ֑הוּ וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִקִּרְבֶּֽךָ׃ ס
25แต่ถ้าชายคนนั้นพบหญิงที่หมั้นหมายไว้ในทุ่ง แล้วขืนใจและนอนกับเธอ ให้เฉพาะชายคนนั้นตาย
25וְֽאִם־בַּשָּׂדֶ֞ה יִמְצָ֣א הָאִ֗ישׁ אֶת־הַֽנַּעֲרָה֙ הַמְאֹ֣רָשָׂ֔ה וְהֶחֱזִֽיק־בָּ֥הּ הָאִ֖ישׁ וְשָׁכַ֣ב עִמָּ֑הּ וּמֵ֗ת הָאִ֛ישׁ אֲשֶׁר־שָׁכַ֥ב עִמָּ֖הּ לְבַדּֽוֹ׃
26อย่าทำอะไรหญิงสาว เพราะเธอไม่มีบาปที่สมควรตาย เรื่องนี้ก็เหมือนชายคนหนึ่งลุกขึ้นทำร้ายเพื่อนบ้านและฆ่าเขา
26וְלַֽנַּעֲרָה֙ לֹא־תַעֲשֶׂ֣ה דָבָ֔ר אֵ֥ין לַֽנַּעֲרָ֖ה חֵ֣טְא מָ֑וֶת כִּ֡י כַּאֲשֶׁר֩ יָק֨וּם אִ֤ישׁ עַל־רֵעֵ֙הוּ֙ וּרְצָח֣וֹ נֶ֔פֶשׁ כֵּ֖ן הַדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃
27เพราะชายคนนั้นพบเธอในทุ่ง หญิงที่หมั้นหมายไว้ร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีใครช่วยเธอ
27כִּ֥י בַשָּׂדֶ֖ה מְצָאָ֑הּ צָעֲקָ֗ה הַֽנַּעֲרָה֙ הַמְאֹ֣רָשָׂ֔ה וְאֵ֥ין מוֹשִׁ֖יעַ לָֽהּ׃ ס
28ถ้าชายคนหนึ่งพบหญิงสาวพรหมจารีที่ยังไม่ได้หมั้นหมาย จับตัวเธอไว้และนอนกับเธอ แล้วมีคนพบทั้งสอง
28כִּֽי־יִמְצָ֣א אִ֗ישׁ נַעֲרָ֤ה בְתוּלָה֙ אֲשֶׁ֣ר לֹא־אֹרָ֔שָׂה וּתְפָשָׂ֖הּ וְשָׁכַ֣ב עִמָּ֑הּ וְנִמְצָֽאוּ׃
29ชายที่นอนกับเธอต้องจ่ายเงินห้าสิบเชเขล ให้พ่อของหญิงสาว และเธอจะเป็นภรรยาของเขา เพราะเขาทำให้เธอเสียเกียรติ เขาจะหย่าเธอตลอดชีวิตไม่ได้
29וְ֠נָתַן הָאִ֨ישׁ הַשֹּׁכֵ֥ב עִמָּ֛הּ לַאֲבִ֥י הַֽנַּעֲרָ֖ה חֲמִשִּׁ֣ים כָּ֑סֶף וְלֽוֹ־תִהְיֶ֣ה לְאִשָּׁ֗ה תַּ֚חַת אֲשֶׁ֣ר עִנָּ֔הּ לֹא־יוּכַ֥ל שַׁלְּחָ֖ה כָּל־יָמָֽיו׃ ס
30ชายคนหนึ่งต้องไม่รับภรรยาของพ่อมาเป็นภรรยา และต้องไม่ล่วงเกินภรรยาของพ่อ
30לֹא־יִקַּ֥ח אִ֖ישׁ אֶת־אֵ֣שֶׁת אָבִ֑יו וְלֹ֥א יְגַלֶּ֖ה כְּנַ֥ף אָבִֽיו׃ ס
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.