เฉลยธรรมบัญญัติ
Chapter 17

เฉลยธรรมบัญญัติ

Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เฉลยธรรมบัญญัติ 17

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1อย่า​นำ​วัว​หรือ​แกะ​ที่​มี​ตำหนิ​หรือ​ความ​ผิด​ปกติ​ใด ๆ มา​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ เพราะ​สิ่ง​นั้น​น่า​สะอิดสะเอียน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ
1לֹא־תִזְבַּח֩ לַיהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ שׁ֣וֹר וָשֶׂ֗ה אֲשֶׁ֨ר יִהְיֶ֥ה בוֹ֙ מ֔וּם כֹּ֖ל דָּבָ֣ר רָ֑ע כִּ֧י תוֹעֲבַ֛ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ הֽוּא׃ ס
2ถ้า​พบ​ชาย​หรือ​หญิง​คน​หนึ่ง​ใน​เมือง​ใด​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ ซึ่ง​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สายตา​ของ​พระองค์​ด้วย​การ​ละเมิด​พันธสัญญา​ของ​พระองค์
2כִּֽי־יִמָּצֵ֤א בְקִרְבְּךָ֙ בְּאַחַ֣ד שְׁעָרֶ֔יךָ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֣ן לָ֑ךְ אִ֣ישׁ אוֹ־אִשָּׁ֗ה אֲשֶׁ֨ר יַעֲשֶׂ֧ה אֶת־הָרַ֛ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה־אֱלֹהֶ֖יךָ לַעֲבֹ֥ר בְּרִיתֽוֹ׃
3โดย​ไป​ปรนนิบัติ​และ​กราบ​ไหว้​เทพเจ้า​อื่น หรือ​ดวง​อาทิตย์ ดวง​จันทร์ หรือ​ดวงดาว​ใด ๆ ใน​ท้องฟ้า ซึ่ง​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​บัญชา​ให้​ทำ
3וַיֵּ֗לֶךְ וַֽיַּעֲבֹד֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַיִּשְׁתַּ֖חוּ לָהֶ֑ם וְלַשֶּׁ֣מֶשׁ׀ א֣וֹ לַיָּרֵ֗חַ א֛וֹ לְכָל־צְבָ֥א הַשָּׁמַ֖יִם אֲשֶׁ֥ר לֹא־צִוִּֽיתִי׃
4และ​มี​คน​มา​แจ้ง​จน​พวกคุณ​ได้ยิน​เรื่อง​นั้น จง​สืบสวน​อย่าง​ละเอียด ถ้า​พบ​ว่า​เป็น​เรื่อง​จริง​และ​แน่ชัด​ว่า​ได้​เกิด​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​เช่น​นี้​ขึ้น​ใน​อิสราเอล
4וְהֻֽגַּד־לְךָ֖ וְשָׁמָ֑עְתָּ וְדָרַשְׁתָּ֣ הֵיטֵ֔ב וְהִנֵּ֤ה אֱמֶת֙ נָכ֣וֹן הַדָּבָ֔ר נֶעֶשְׂתָ֛ה הַתּוֹעֵבָ֥ה הַזֹּ֖את בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
5จง​นำ​ชาย​หรือ​หญิง​ที่​ทำ​ความ​ชั่ว​นั้น​ออก​ไป​ที่​ประตู​เมือง แล้ว​เอา​หิน​ขว้าง​คน​นั้น​จน​ตาย
5וְהֽוֹצֵאתָ֣ אֶת־הָאִ֣ישׁ הַה֡וּא אוֹ֩ אֶת־הָאִשָּׁ֨ה הַהִ֜וא אֲשֶׁ֣ר עָ֠שׂוּ אֶת־הַדָּבָ֨ר הָרָ֤ע הַזֶּה֙ אֶל־שְׁעָרֶ֔יךָ אֶת־הָאִ֕ישׁ א֖וֹ אֶת־הָאִשָּׁ֑ה וּסְקַלְתָּ֥ם בָּאֲבָנִ֖ים וָמֵֽתוּ׃
6จะ​ประหาร​ผู้​ที่​ต้องโทษ​ตาย​ได้​ก็​ต่อ​เมื่อ​มี​คำ​ให้การ​ของ​พยาน​สอง​หรือ​สาม​คน จะ​ประหาร​เขา​โดย​อาศัย​พยาน​เพียง​คน​เดียว​ไม่​ได้
6עַל־פִּ֣י׀ שְׁנַ֣יִם עֵדִ֗ים א֛וֹ שְׁלֹשָׁ֥ה עֵדִ֖ים יוּמַ֣ת הַמֵּ֑ת לֹ֣א יוּמַ֔ת עַל־פִּ֖י עֵ֥ד אֶחָֽד׃
7ให้​พยาน​เป็น​ผู้​ลงมือ​ก่อน​ใน​การ​ประหาร​คน​นั้น แล้ว​ประชาชน​ทั้งหมด​จึง​ลงมือ​ตาม จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​ท่ามกลาง​พวกคุณ
7יַ֣ד הָעֵדִ֞ים תִּֽהְיֶה־בּ֤וֹ בָרִאשֹׁנָה֙ לַהֲמִית֔וֹ וְיַ֥ד כָּל־הָעָ֖ם בָּאַחֲרֹנָ֑ה וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִקִּרְבֶּֽךָ׃ פ
8ถ้า​มี​คดี​ที่​ตัดสิน​ยาก​เกิน​ไป ไม่​ว่า​จะ​เกี่ยว​กับ​การ​นองเลือด ข้อ​พิพาท หรือ​การ​ทำร้าย​ร่างกาย ซึ่ง​เป็น​เรื่อง​โต้แย้ง​กัน​ใน​เมือง​ของ​พวกคุณ จง​ขึ้น​ไป​ยัง​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​เลือก
8כִּ֣י יִפָּלֵא֩ מִמְּךָ֨ דָבָ֜ר לַמִּשְׁפָּ֗ט בֵּֽין־דָּ֨ם׀ לְדָ֜ם בֵּֽין־דִּ֣ין לְדִ֗ין וּבֵ֥ין נֶ֙גַע֙ לָנֶ֔גַע דִּבְרֵ֥י רִיבֹ֖ת בִּשְׁעָרֶ֑יךָ וְקַמְתָּ֣ וְעָלִ֔יתָ אֶל־הַמָּק֔וֹם אֲשֶׁ֥ר יִבְחַ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בּֽוֹ׃
9จง​ไปหา​ปุโรหิต​ซึ่ง​เป็น​คนเลวี​และ​ผู้พิพากษา​ที่​ทำ​หน้าที่​อยู่​ใน​เวลา​นั้น สอบถาม​พวก​เขา แล้ว​พวก​เขา​จะ​บอก​คำ​ตัดสิน​แก่​พวกคุณ
9וּבָאתָ֗ אֶל־הַכֹּהֲנִים֙ הַלְוִיִּ֔ם וְאֶל־הַשֹּׁפֵ֔ט אֲשֶׁ֥ר יִהְיֶ֖ה בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֑ם וְדָרַשְׁתָּ֙ וְהִגִּ֣ידוּ לְךָ֔ אֵ֖ת דְּבַ֥ר הַמִּשְׁפָּֽט׃
10จง​ทำ​ตาม​คำ​ตัดสิน​ที่​พวก​เขา​แจ้ง​จาก​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​เลือก และ​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​พวก​เขา​สอน
10וְעָשִׂ֗יתָ עַל־פִּ֤י הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר יַגִּ֣ידֽוּ לְךָ֔ מִן־הַמָּק֣וֹם הַה֔וּא אֲשֶׁ֖ר יִבְחַ֣ר יְהוָ֑ה וְשָׁמַרְתָּ֣ לַעֲשׂ֔וֹת כְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר יוֹרֽוּךָ׃
11จง​ทำ​ตาม​คำ​ชี้ขาด​ของ​ธรรมบัญญัติ​ที่​พวก​เขา​สอน และ​ตาม​คำ​พิพากษา​ที่​พวก​เขา​บอก อย่า​หันเห​จาก​คำ​ตัดสิน​ของ​พวก​เขา​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย
11עַל־פִּ֨י הַתּוֹרָ֜ה אֲשֶׁ֣ר יוֹר֗וּךָ וְעַל־הַמִּשְׁפָּ֛ט אֲשֶׁר־יֹאמְר֥וּ לְךָ֖ תַּעֲשֶׂ֑ה לֹ֣א תָס֗וּר מִן־הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר־יַגִּ֥ידֽוּ לְךָ֖ יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאל׃
12ผู้​ใด​อวดดี​ไม่​ยอม​ฟัง​ปุโรหิต​ซึ่ง​รับใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ที่​นั่น หรือ​ไม่​ยอม​ฟัง​ผู้พิพากษา ผู้​นั้น​ต้อง​ตาย จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​อิสราเอล
12וְהָאִ֞ישׁ אֲשֶׁר־יַעֲשֶׂ֣ה בְזָד֗וֹן לְבִלְתִּ֨י שְׁמֹ֤עַ אֶל־הַכֹּהֵן֙ הָעֹמֵ֞ד לְשָׁ֤רֶת שָׁם֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ א֖וֹ אֶל־הַשֹּׁפֵ֑ט וּמֵת֙ הָאִ֣ישׁ הַה֔וּא וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִיִּשְׂרָאֵֽל׃
13แล้ว​ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​ได้ยิน​และ​เกรงกลัว และ​จะ​ไม่​อวดดี​เช่น​นั้น​อีก
13וְכָל־הָעָ֖ם יִשְׁמְע֣וּ וְיִרָ֑אוּ וְלֹ֥א יְזִיד֖וּן עֽוֹד׃ ס
14เมื่อ​พวกคุณ​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ เข้า​ครอบครอง​และ​อาศัย​อยู่ แล้ว​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​ตั้ง​กษัตริย์​ขึ้น​ปกครอง​ฉัน​เหมือน​ชนชาติ​ทั้งหลาย​ที่​อยู่​รอบ​ตัว’
14כִּֽי־תָבֹ֣א אֶל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ נֹתֵ֣ן לָ֔ךְ וִֽירִשְׁתָּ֖הּ וְיָשַׁ֣בְתָּה בָּ֑הּ וְאָמַרְתָּ֗ אָשִׂ֤ימָה עָלַי֙ מֶ֔לֶךְ כְּכָל־הַגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁ֥ר סְבִיבֹתָֽי׃
15จง​ตั้ง​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​เลือก​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​พวกคุณ ต้อง​ตั้ง​คน​หนึ่ง​จาก​พี่น้องร่วมชาติ​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์ จะ​ตั้ง​คน​ต่างชาติ​ซึ่ง​ไม่ใช่​พี่น้องร่วมชาติ​ของ​พวกคุณ​ขึ้น​ปกครอง​ไม่​ได้
15שׂ֣וֹם תָּשִׂ֤ים עָלֶ֙יךָ֙ מֶ֔לֶךְ אֲשֶׁ֥ר יִבְחַ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בּ֑וֹ מִקֶּ֣רֶב אַחֶ֗יךָ תָּשִׂ֤ים עָלֶ֙יךָ֙ מֶ֔לֶךְ לֹ֣א תוּכַ֗ל לָתֵ֤ת עָלֶ֙יךָ֙ אִ֣ישׁ נָכְרִ֔י אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־אָחִ֖יךָ הֽוּא׃
16แต่​กษัตริย์​ต้อง​ไม่​สะสม​ม้า​ไว้​มาก และ​ต้อง​ไม่​ทำให้​ประชาชน​กลับ​ไป​อียิปต์​เพื่อ​หา​ม้า​เพิ่ม เพราะ​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​พวกคุณ​แล้ว​ว่า ‘อย่า​กลับ​ไป​ทาง​นั้น​อีก’
16רַק֮ לֹא־יַרְבֶּה־לּ֣וֹ סוּסִים֒ וְלֹֽא־יָשִׁ֤יב אֶת־הָעָם֙ מִצְרַ֔יְמָה לְמַ֖עַן הַרְבּ֣וֹת ס֑וּס וַֽיהוָה֙ אָמַ֣ר לָכֶ֔ם לֹ֣א תֹסִפ֗וּן לָשׁ֛וּב בַּדֶּ֥רֶךְ הַזֶּ֖ה עֽוֹד׃
17เขา​ต้อง​ไม่มี​ภรรยา​มาก เพื่อ​ไม่​ให้​ใจ​ของ​เขา​หันเห​ไป และ​ต้อง​ไม่​สะสม​เงิน​กับ​ทอง​ไว้​มาก​เกิน​ไป
17וְלֹ֤א יַרְבֶּה־לּוֹ֙ נָשִׁ֔ים וְלֹ֥א יָס֖וּר לְבָב֑וֹ וְכֶ֣סֶף וְזָהָ֔ב לֹ֥א יַרְבֶּה־לּ֖וֹ מְאֹֽד׃
18เมื่อ​ขึ้น​ครอง​บัลลังก์ ให้​เขา​คัด​ลอก​ธรรมบัญญัติ​นี้​ไว้​สำหรับ​ตนเอง​ใน​หนังสือ โดย​คัด​จาก​ฉบับ​ที่​อยู่​กับ​ปุโรหิต​ชาวเล​วี
18וְהָיָ֣ה כְשִׁבְתּ֔וֹ עַ֖ל כִּסֵּ֣א מַמְלַכְתּ֑וֹ וְכָ֨תַב ל֜וֹ אֶת־מִשְׁנֵ֨ה הַתּוֹרָ֤ה הַזֹּאת֙ עַל־סֵ֔פֶר מִלִּפְנֵ֥י הַכֹּהֲנִ֖ים הַלְוִיִּֽם׃
19ให้​เก็บ​สำเนา​นั้น​ไว้​กับ​ตัว และ​อ่าน​ตลอด​ชีวิต เพื่อ​จะ​เรียนรู้​ที่​จะ​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ตน รักษา​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​ธรรมบัญญัติ​นี้​และ​ข้อกำหนด​เหล่า​นี้ และ​ปฏิบัติ​ตาม
19וְהָיְתָ֣ה עִמּ֔וֹ וְקָ֥רָא ב֖וֹ כָּל־יְמֵ֣י חַיָּ֑יו לְמַ֣עַן יִלְמַ֗ד לְיִרְאָה֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔יו לִ֠שְׁמֹר אֶֽת־כָּל־דִּבְרֵ֞י הַתּוֹרָ֥ה הַזֹּ֛את וְאֶת־הַחֻקִּ֥ים הָאֵ֖לֶּה לַעֲשֹׂתָֽם׃
20เพื่อ​เขา​จะ​ไม่​ถือ​ตัว​เหนือ​พี่น้องร่วมชาติ และ​ไม่​หันเห​จาก​พระบัญชา​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย แล้ว​เขา​กับ​ลูกหลาน​จะ​ได้​ครอง​ราชย์​ใน​อิสราเอล​ยาว​นาน
20לְבִלְתִּ֤י רוּם־לְבָבוֹ֙ מֵֽאֶחָ֔יו וּלְבִלְתִּ֛י ס֥וּר מִן־הַמִּצְוָ֖ה יָמִ֣ין וּשְׂמֹ֑אול לְמַעַן֩ יַאֲרִ֨יךְ יָמִ֧ים עַל־מַמְלַכְתּ֛וֹ ה֥וּא וּבָנָ֖יו בְּקֶ֥רֶב יִשְׂרָאֵֽל׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.