เฉลยธรรมบัญญัติ
Chapter 17

เฉลยธรรมบัญญัติ

Freedom Bible (Thai)
vs Westminster Lening…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เฉลยธรรมบัญญัติ 17

Freedom Bible (Thai)
Westminster Leningrad Codex (Hebrew Old Testament)
1อย่า​นำ​วัว​หรือ​แกะ​ที่​มี​ตำหนิ​หรือ​ความ​ผิด​ปกติ​ใด ๆ มา​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ เพราะ​สิ่ง​นั้น​น่า​สะอิดสะเอียน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ
1לֹא־תִזְבַּח֩ לַיהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ שׁ֣וֹר וָשֶׂ֗ה אֲשֶׁ֨ר יִהְיֶ֥ה בוֹ֙ מ֔וּם כֹּ֖ל דָּבָ֣ר רָ֑ע כִּ֧י תוֹעֲבַ֛ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ הֽוּא׃ ס
2ถ้า​พบ​ชาย​หรือ​หญิง​คน​หนึ่ง​ใน​เมือง​ใด​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ ซึ่ง​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สายตา​ของ​พระองค์​ด้วย​การ​ละเมิด​พันธสัญญา​ของ​พระองค์
2כִּֽי־יִמָּצֵ֤א בְקִרְבְּךָ֙ בְּאַחַ֣ד שְׁעָרֶ֔יךָ אֲשֶׁר־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֣ן לָ֑ךְ אִ֣ישׁ אוֹ־אִשָּׁ֗ה אֲשֶׁ֨ר יַעֲשֶׂ֧ה אֶת־הָרַ֛ע בְּעֵינֵ֥י יְהוָֽה־אֱלֹהֶ֖יךָ לַעֲבֹ֥ר בְּרִיתֽוֹ׃
3โดย​ไป​ปรนนิบัติ​และ​กราบ​ไหว้​เทพเจ้า​อื่น หรือ​ดวง​อาทิตย์ ดวง​จันทร์ หรือ​ดวงดาว​ใด ๆ ใน​ท้องฟ้า ซึ่ง​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​บัญชา​ให้​ทำ
3וַיֵּ֗לֶךְ וַֽיַּעֲבֹד֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַיִּשְׁתַּ֖חוּ לָהֶ֑ם וְלַשֶּׁ֣מֶשׁ ׀ א֣וֹ לַיָּרֵ֗חַ א֛וֹ לְכָל־צְבָ֥א הַשָּׁמַ֖יִם אֲשֶׁ֥ר לֹא־צִוִּֽיתִי׃
4และ​มี​คน​มา​แจ้ง​จน​พวกคุณ​ได้ยิน​เรื่อง​นั้น จง​สืบสวน​อย่าง​ละเอียด ถ้า​พบ​ว่า​เป็น​เรื่อง​จริง​และ​แน่ชัด​ว่า​ได้​เกิด​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​เช่น​นี้​ขึ้น​ใน​อิสราเอล
4וְהֻֽגַּד־לְךָ֖ וְשָׁמָ֑עְתָּ וְדָרַשְׁתָּ֣ הֵיטֵ֔ב וְהִנֵּ֤ה אֱמֶת֙ נָכ֣וֹן הַדָּבָ֔ר נֶעֶשְׂתָ֛ה הַתּוֹעֵבָ֥ה הַזֹּ֖את בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
5จง​นำ​ชาย​หรือ​หญิง​ที่​ทำ​ความ​ชั่ว​นั้น​ออก​ไป​ที่​ประตู​เมือง แล้ว​เอา​หิน​ขว้าง​คน​นั้น​จน​ตาย
5וְהֽוֹצֵאתָ֣ אֶת־הָאִ֣ישׁ הַה֡וּא אוֹ֩ אֶת־הָאִשָּׁ֨ה הַהִ֜וא אֲשֶׁ֣ר עָ֠שׂוּ אֶת־הַדָּבָ֨ר הָרָ֤ע הַזֶּה֙ אֶל־שְׁעָרֶ֔יךָ אֶת־הָאִ֕ישׁ א֖וֹ אֶת־הָאִשָּׁ֑ה וּסְקַלְתָּ֥ם בָּאֲבָנִ֖ים וָמֵֽתוּ׃
6จะ​ประหาร​ผู้​ที่​ต้องโทษ​ตาย​ได้​ก็​ต่อ​เมื่อ​มี​คำ​ให้การ​ของ​พยาน​สอง​หรือ​สาม​คน จะ​ประหาร​เขา​โดย​อาศัย​พยาน​เพียง​คน​เดียว​ไม่​ได้
6עַל־פִּ֣י ׀ שְׁנַ֣יִם עֵדִ֗ים א֛וֹ שְׁלֹשָׁ֥ה עֵדִ֖ים יוּמַ֣ת הַמֵּ֑ת לֹ֣א יוּמַ֔ת עַל־פִּ֖י עֵ֥ד אֶחָֽד׃
7ให้​พยาน​เป็น​ผู้​ลงมือ​ก่อน​ใน​การ​ประหาร​คน​นั้น แล้ว​ประชาชน​ทั้งหมด​จึง​ลงมือ​ตาม จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​ท่ามกลาง​พวกคุณ
7יַ֣ד הָעֵדִ֞ים תִּֽהְיֶה־בּ֤וֹ בָרִאשֹׁנָה֙ לַהֲמִית֔וֹ וְיַ֥ד כָּל־הָעָ֖ם בָּאַחֲרֹנָ֑ה וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִקִּרְבֶּֽךָ׃ פ
8ถ้า​มี​คดี​ที่​ตัดสิน​ยาก​เกิน​ไป ไม่​ว่า​จะ​เกี่ยว​กับ​การ​นองเลือด ข้อ​พิพาท หรือ​การ​ทำร้าย​ร่างกาย ซึ่ง​เป็น​เรื่อง​โต้แย้ง​กัน​ใน​เมือง​ของ​พวกคุณ จง​ขึ้น​ไป​ยัง​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​เลือก
8כִּ֣י יִפָּלֵא֩ מִמְּךָ֨ דָבָ֜ר לַמִּשְׁפָּ֗ט בֵּֽין־דָּ֨ם ׀ לְדָ֜ם בֵּֽין־דִּ֣ין לְדִ֗ין וּבֵ֥ין נֶ֙גַע֙ לָנֶ֔גַע דִּבְרֵ֥י רִיבֹ֖ת בִּשְׁעָרֶ֑יךָ וְקַמְתָּ֣ וְעָלִ֔יתָ אֶל־הַמָּק֔וֹם אֲשֶׁ֥ר יִבְחַ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בּֽוֹ׃
9จง​ไปหา​ปุโรหิต​ซึ่ง​เป็น​คนเลวี​และ​ผู้พิพากษา​ที่​ทำ​หน้าที่​อยู่​ใน​เวลา​นั้น สอบถาม​พวก​เขา แล้ว​พวก​เขา​จะ​บอก​คำ​ตัดสิน​แก่​พวกคุณ
9וּבָאתָ֗ אֶל־הַכֹּהֲנִים֙ הַלְוִיִּ֔ם וְאֶל־הַשֹּׁפֵ֔ט אֲשֶׁ֥ר יִהְיֶ֖ה בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֑ם וְדָרַשְׁתָּ֙ וְהִגִּ֣ידוּ לְךָ֔ אֵ֖ת דְּבַ֥ר הַמִּשְׁפָּֽט׃
10จง​ทำ​ตาม​คำ​ตัดสิน​ที่​พวก​เขา​แจ้ง​จาก​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​เลือก และ​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​พวก​เขา​สอน
10וְעָשִׂ֗יתָ עַל־פִּ֤י הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר יַגִּ֣ידֽוּ לְךָ֔ מִן־הַמָּק֣וֹם הַה֔וּא אֲשֶׁ֖ר יִבְחַ֣ר יְהוָ֑ה וְשָׁמַרְתָּ֣ לַעֲשׂ֔וֹת כְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר יוֹרֽוּךָ׃
11จง​ทำ​ตาม​คำ​ชี้ขาด​ของ​ธรรมบัญญัติ​ที่​พวก​เขา​สอน และ​ตาม​คำ​พิพากษา​ที่​พวก​เขา​บอก อย่า​หันเห​จาก​คำ​ตัดสิน​ของ​พวก​เขา​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย
11עַל־פִּ֨י הַתּוֹרָ֜ה אֲשֶׁ֣ר יוֹר֗וּךָ וְעַל־הַמִּשְׁפָּ֛ט אֲשֶׁר־יֹאמְר֥וּ לְךָ֖ תַּעֲשֶׂ֑ה לֹ֣א תָס֗וּר מִן־הַדָּבָ֛ר אֲשֶׁר־יַגִּ֥ידֽוּ לְךָ֖ יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאל׃
12ผู้​ใด​อวดดี​ไม่​ยอม​ฟัง​ปุโรหิต​ซึ่ง​รับใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ที่​นั่น หรือ​ไม่​ยอม​ฟัง​ผู้พิพากษา ผู้​นั้น​ต้อง​ตาย จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​อิสราเอล
12וְהָאִ֞ישׁ אֲשֶׁר־יַעֲשֶׂ֣ה בְזָד֗וֹן לְבִלְתִּ֨י שְׁמֹ֤עַ אֶל־הַכֹּהֵן֙ הָעֹמֵ֞ד לְשָׁ֤רֶת שָׁם֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ א֖וֹ אֶל־הַשֹּׁפֵ֑ט וּמֵת֙ הָאִ֣ישׁ הַה֔וּא וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִיִּשְׂרָאֵֽל׃
13แล้ว​ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​ได้ยิน​และ​เกรงกลัว และ​จะ​ไม่​อวดดี​เช่น​นั้น​อีก
13וְכָל־הָעָ֖ם יִשְׁמְע֣וּ וְיִרָ֑אוּ וְלֹ֥א יְזִיד֖וּן עֽוֹד׃ ס
14เมื่อ​พวกคุณ​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ เข้า​ครอบครอง​และ​อาศัย​อยู่ แล้ว​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​ตั้ง​กษัตริย์​ขึ้น​ปกครอง​ฉัน​เหมือน​ชนชาติ​ทั้งหลาย​ที่​อยู่​รอบ​ตัว’
14כִּֽי־תָבֹ֣א אֶל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ נֹתֵ֣ן לָ֔ךְ וִֽירִשְׁתָּ֖הּ וְיָשַׁ֣בְתָּה בָּ֑הּ וְאָמַרְתָּ֗ אָשִׂ֤ימָה עָלַי֙ מֶ֔לֶךְ כְּכָל־הַגּוֹיִ֖ם אֲשֶׁ֥ר סְבִיבֹתָֽי׃
15จง​ตั้ง​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​เลือก​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​พวกคุณ ต้อง​ตั้ง​คน​หนึ่ง​จาก​พี่น้องร่วมชาติ​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์ จะ​ตั้ง​คน​ต่างชาติ​ซึ่ง​ไม่ใช่​พี่น้องร่วมชาติ​ของ​พวกคุณ​ขึ้น​ปกครอง​ไม่​ได้
15שׂ֣וֹם תָּשִׂ֤ים עָלֶ֙יךָ֙ מֶ֔לֶךְ אֲשֶׁ֥ר יִבְחַ֛ר יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בּ֑וֹ מִקֶּ֣רֶב אַחֶ֗יךָ תָּשִׂ֤ים עָלֶ֙יךָ֙ מֶ֔לֶךְ לֹ֣א תוּכַ֗ל לָתֵ֤ת עָלֶ֙יךָ֙ אִ֣ישׁ נָכְרִ֔י אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־אָחִ֖יךָ הֽוּא׃
16แต่​กษัตริย์​ต้อง​ไม่​สะสม​ม้า​ไว้​มาก และ​ต้อง​ไม่​ทำให้​ประชาชน​กลับ​ไป​อียิปต์​เพื่อ​หา​ม้า​เพิ่ม เพราะ​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​พวกคุณ​แล้ว​ว่า ‘อย่า​กลับ​ไป​ทาง​นั้น​อีก’
16רַק֮ לֹא־יַרְבֶּה־לּ֣וֹ סוּסִים֒ וְלֹֽא־יָשִׁ֤יב אֶת־הָעָם֙ מִצְרַ֔יְמָה לְמַ֖עַן הַרְבּ֣וֹת ס֑וּס וַֽיהוָה֙ אָמַ֣ר לָכֶ֔ם לֹ֣א תֹסִפ֗וּן לָשׁ֛וּב בַּדֶּ֥רֶךְ הַזֶּ֖ה עֽוֹד׃
17เขา​ต้อง​ไม่มี​ภรรยา​มาก เพื่อ​ไม่​ให้​ใจ​ของ​เขา​หันเห​ไป และ​ต้อง​ไม่​สะสม​เงิน​กับ​ทอง​ไว้​มาก​เกิน​ไป
17וְלֹ֤א יַרְבֶּה־לּוֹ֙ נָשִׁ֔ים וְלֹ֥א יָס֖וּר לְבָב֑וֹ וְכֶ֣סֶף וְזָהָ֔ב לֹ֥א יַרְבֶּה־לּ֖וֹ מְאֹֽד׃
18เมื่อ​ขึ้น​ครอง​บัลลังก์ ให้​เขา​คัด​ลอก​ธรรมบัญญัติ​นี้​ไว้​สำหรับ​ตนเอง​ใน​หนังสือ โดย​คัด​จาก​ฉบับ​ที่​อยู่​กับ​ปุโรหิต​ชาวเล​วี
18וְהָיָ֣ה כְשִׁבְתּ֔וֹ עַ֖ל כִּסֵּ֣א מַמְלַכְתּ֑וֹ וְכָ֨תַב ל֜וֹ אֶת־מִשְׁנֵ֨ה הַתּוֹרָ֤ה הַזֹּאת֙ עַל־סֵ֔פֶר מִלִּפְנֵ֥י הַכֹּהֲנִ֖ים הַלְוִיִּֽם׃
19ให้​เก็บ​สำเนา​นั้น​ไว้​กับ​ตัว และ​อ่าน​ตลอด​ชีวิต เพื่อ​จะ​เรียนรู้​ที่​จะ​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ตน รักษา​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​ธรรมบัญญัติ​นี้​และ​ข้อกำหนด​เหล่า​นี้ และ​ปฏิบัติ​ตาม
19וְהָיְתָ֣ה עִמּ֔וֹ וְקָ֥רָא ב֖וֹ כָּל־יְמֵ֣י חַיָּ֑יו לְמַ֣עַן יִלְמַ֗ד לְיִרְאָה֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔יו לִ֠שְׁמֹר אֶֽת־כָּל־דִּבְרֵ֞י הַתּוֹרָ֥ה הַזֹּ֛את וְאֶת־הַחֻקִּ֥ים הָאֵ֖לֶּה לַעֲשֹׂתָֽם׃
20เพื่อ​เขา​จะ​ไม่​ถือ​ตัว​เหนือ​พี่น้องร่วมชาติ และ​ไม่​หันเห​จาก​พระบัญชา​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย แล้ว​เขา​กับ​ลูกหลาน​จะ​ได้​ครอง​ราชย์​ใน​อิสราเอล​ยาว​นาน
20לְבִלְתִּ֤י רוּם־לְבָבוֹ֙ מֵֽאֶחָ֔יו וּלְבִלְתִּ֛י ס֥וּר מִן־הַמִּצְוָ֖ה יָמִ֣ין וּשְׂמֹ֑אול לְמַעַן֩ יַאֲרִ֨יךְ יָמִ֧ים עַל־מַמְלַכְתּ֛וֹ ה֥וּא וּבָנָ֖יו בְּקֶ֥רֶב יִשְׂרָאֵֽל׃ ס

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.