ดาเนียล 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1ดาริอัสทรงเห็นชอบให้แต่งตั้งเจ้าเมืองหนึ่งร้อยยี่สิบคน ปกครองทั่วราชอาณาจักร
1Placuit Dario, et constituit super regnum satrapas centum viginti ut essent in toto regno suo.
2และแต่งตั้งผู้กำกับดูแลสามคนเหนือเจ้าเมืองเหล่านั้น ดาเนียลเป็นคนหนึ่งในสามคนนี้ เจ้าเมืองต้องรายงานต่อพวกเขา เพื่อกษัตริย์จะไม่เสียประโยชน์
2Et super eos principes tres, ex quibus Daniel unus erat: ut satrapæ illis redderent rationem, et rex non sustineret molestiam.
3ดาเนียลโดดเด่นกว่าผู้กำกับดูแลและเจ้าเมืองคนอื่นๆ เพราะมีความสามารถเป็นเลิศ กษัตริย์จึงทรงคิดจะแต่งตั้งเขาให้ดูแลราชอาณาจักรทั้งหมด
3Igitur Daniel superabat omnes principes et satrapas, quia spiritus Dei amplior erat in illo.
4ผู้กำกับดูแลและเจ้าเมืองจึงพยายามหาเรื่องกล่าวหาดาเนียลเกี่ยวกับงานปกครอง แต่หาเหตุหรือความผิดไม่ได้ เพราะเขาซื่อสัตย์ ไม่มีข้อบกพร่องหรือความผิดใดให้พบ
4Porro rex cogitabat constituere eum super omne regnum: unde principes, et satrapæ quærebant occasionem ut invenirent Danieli ex latere regis: nullamque causam, et suspicionem reperire potuerunt, eo quod fidelis esset, et omnis culpa, et suspicio non inveniretur in eo.
5คนเหล่านั้นพูดกันว่า “พวกเราคงหาเรื่องกล่าวหาดาเนียลคนนี้ไม่ได้ นอกจากจะหาเรื่องเกี่ยวกับกฎของพระเจ้าที่เขานับถือ”
5Dixerunt ergo viri illi: Non inveniemus Danieli huic aliquam occasionem, nisi forte in lege Dei sui.
6ผู้กำกับดูแลและเจ้าเมืองเหล่านี้รวมกันไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ แล้วกล่าวว่า “กษัตริย์ดาริอัส ขอพระองค์ทรงพระเจริญตลอดไป!
6Tunc principes et satrapæ surripuerunt regi, et sic locuti sunt ei: Dari rex, in æternum vive !
7ผู้กำกับดูแลราชอาณาจักร รองเจ้าเมือง เจ้าเมือง ที่ปรึกษา และผู้ว่าการทุกคน ได้ปรึกษากัน เห็นควรให้กษัตริย์ออกข้อกำหนดและคำสั่งที่เด็ดขาดว่า ตลอดสามสิบวัน ใครขอสิ่งใดจากเทพเจ้าหรือมนุษย์คนใดนอกจากพระองค์ จะต้องถูกโยนลงในถ้ำสิงโต
7consilium inierunt omnes principes regni tui, magistratus, et satrapæ, senatores, et judices, ut decretum imperatorium exeat, et edictum: ut omnis, qui petierit aliquam petitionem a quocumque deo et homine usque ad triginta dies, nisi a te, rex, mittatur in lacum leonum.
8ข้าแต่กษัตริย์ ขอออกคำสั่งและลงนามในหนังสือ เพื่อจะเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ตามกฎหมายของชาวมีเดียและชาวเปอร์เซียที่แก้ไขไม่ได้”
8Nunc itaque rex, confirma sententiam, et scribe decretum: ut non immutetur quod statutum est a Medis et Persis, nec prævaricari cuiquam liceat.
9กษัตริย์ดาริอัสจึงทรงลงนามในหนังสือและคำสั่งนั้น
9Porro rex Darius proposuit edictum, et statuit.
10เมื่อดาเนียลรู้ว่ามีการลงนามในหนังสือแล้ว เขากลับบ้าน ห้องของเขาเปิดหน้าต่างหันไปทางเยรูซาเล็ม เขาคุกเข่าอธิษฐานและขอบคุณพระเจ้าวันละสามครั้ง อย่างที่เคยทำมา
10Quod cum Daniel comperisset, id est, constitutam legem, ingressus est domum suam: et fenestris apertis in cœnaculo suo contra Jerusalem tribus temporibus in die flectebat genua sua, et adorabat, confitebaturque coram Deo suo sicut et ante facere consueverat.
11คนเหล่านั้นรวมกันมา พบดาเนียลกำลังวิงวอนขอความช่วยเหลือจากพระเจ้าของเขา
11Viri ergo illi curiosius inquirentes invenerunt Danielem orantem, et obsecrantem Deum suum.
12พวกเขาจึงไปเข้าเฝ้ากษัตริย์ ทูลถามเรื่องคำสั่งว่า “พระองค์ทรงลงนามในคำสั่งว่า ตลอดสามสิบวัน ใครขอสิ่งใดจากเทพเจ้าหรือมนุษย์คนใดนอกจากพระองค์ จะต้องถูกโยนลงในถ้ำสิงโต ไม่ใช่หรือ?” กษัตริย์ตรัสตอบว่า “จริง ตามกฎหมายของชาวมีเดียและชาวเปอร์เซียที่แก้ไขไม่ได้”
12Et accedentes locuti sunt regi super edicto: Rex, numquid non constituisti ut omnis homo qui rogaret quemquam de diis et hominibus usque ad dies triginta, nisi te, rex, mitteretur in lacum leonum? Ad quos respondens rex, ait: Verus est sermo juxta decretum Medorum atque Persarum, quod prævaricari non licet.
13พวกเขาทูลกษัตริย์ว่า “ดาเนียล คนหนึ่งในหมู่เชลยจากยูดาห์ ไม่เคารพพระองค์และคำสั่งที่พระองค์ทรงลงนาม แต่ยังวิงวอนวันละสามครั้ง”
13Tunc respondentes dixerunt coram rege: Daniel de filiis captivitatis Juda, non curavit de lege tua, et de edicto quod constituisti: sed tribus temporibus per diem orat obsecratione sua.
14เมื่อกษัตริย์ทรงได้ยิน ก็ไม่สบายพระทัยอย่างยิ่ง ตั้งใจจะช่วยดาเนียลให้พ้นภัย และพยายามช่วยเขาจนดวงอาทิตย์ตก
14Quod verbum cum audisset rex, satis contristatus est: et pro Daniele posuit cor ut liberaret eum, et usque ad occasum solis laborabat ut erueret illum.
15คนเหล่านั้นรวมกันไปเข้าเฝ้ากษัตริย์อีก และทูลว่า “ข้าแต่กษัตริย์ ขอรู้ไว้ว่า ตามกฎหมายของชาวมีเดียและชาวเปอร์เซีย คำสั่งหรือข้อกำหนดที่กษัตริย์ออกไว้แล้ว เปลี่ยนแปลงไม่ได้”
15Viri autem illi, intelligentes regem, dixerunt ei: Scito, rex, quia lex Medorum atque Persarum est ut omne decretum, quod constituerit rex, non liceat immutari.
16กษัตริย์จึงทรงออกคำสั่ง พวกเขานำดาเนียลไปโยนลงในถ้ำสิงโต กษัตริย์ตรัสกับดาเนียลว่า “พระเจ้าที่เจ้ารับใช้อยู่เสมอจะช่วยเจ้าให้รอด”
16Tunc rex præcepit, et adduxerunt Danielem, et miserunt eum in lacum leonum. Dixitque rex Danieli: Deus tuus, quem colis semper, ipse liberabit te.
17พวกเขานำหินมาปิดปากถ้ำ กษัตริย์ประทับตราด้วยแหวนตราของพระองค์และของขุนนาง เพื่อจะไม่มีใครเปลี่ยนแปลงสิ่งที่กำหนดไว้กับดาเนียล
17Allatusque est lapis unus, et positus est super os laci: quem obsignavit rex annulo suo, et annulo optimatum suorum, ne quid fieret contra Danielem.
18แล้วกษัตริย์เสด็จกลับวัง ทรงอดอาหารตลอดคืน ไม่มีใครนำเครื่องดนตรีมาถวาย และบรรทมไม่หลับ
18Et abiit rex in domum suam, et dormivit incœnatus, cibique non sunt allati coram eo, insuper et somnus recessit ab eo.
19เช้าตรู่ กษัตริย์ทรงลุกขึ้นและรีบเสด็จไปที่ถ้ำสิงโต
19Tunc rex primo diluculo consurgens, festinus ad lacum leonum perrexit:
20เมื่อเข้าใกล้ถ้ำที่ดาเนียลอยู่ พระองค์ตรัสเรียกด้วยน้ำเสียงร้อนพระทัยว่า “ดาเนียล ผู้รับใช้ของพระเจ้าผู้มีชีวิต พระเจ้าที่เจ้ารับใช้อยู่เสมอ ช่วยเจ้าให้พ้นจากสิงโตได้หรือไม่?”
20appropinquansque lacui, Danielem voce lacrimabili inclamavit, et affatus est eum: Daniel serve Dei viventis, Deus tuus, cui tu servis semper, putasne valuit te liberare a leonibus?
21ดาเนียลทูลตอบว่า “ขอพระองค์ทรงพระเจริญตลอดไป!
21Et Daniel regi respondens ait: Rex, in æternum vive !
22พระเจ้าของข้าพเจ้าส่งทูตสวรรค์มา และปิดปากสิงโต พวกมันจึงไม่ทำร้ายข้าพเจ้า เพราะพระองค์พบว่าข้าพเจ้าไม่มีความผิด และข้าแต่กษัตริย์ ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ทำอันตรายใดต่อพระองค์”
22Deus meus misit angelum suum, et conclusit ora leonum, et non nocuerunt mihi: quia coram eo justitia inventa est in me: sed et coram te, rex, delictum non feci.
23กษัตริย์ทรงดีพระทัยอย่างยิ่ง สั่งให้ยกดาเนียลขึ้นจากถ้ำ พวกเขาจึงยกดาเนียลขึ้นมา ไม่พบอันตรายใดในตัวเขา เพราะเขาวางใจในพระเจ้าของตน
23Tunc vehementer rex gavisus est super eo, et Danielem præcepit educi de lacu: eductusque est Daniel de lacu, et nulla læsio inventa est in eo, quia credidit Deo suo.
24กษัตริย์ทรงสั่งให้นำคนที่กล่าวหาดาเนียลมา แล้วโยนพวกเขาลงในถ้ำสิงโต พร้อมกับลูกและภรรยา ก่อนจะถึงก้นถ้ำ สิงโตก็ตะปบพวกเขาและกัดกระดูกทุกชิ้นจนแตก
24Jubente autem rege, adducti sunt viri illi, qui accusaverant Danielem: et in lacum leonum missi sunt, ipsi, et filii, et uxores eorum: et non pervenerunt usque ad pavimentum laci, donec arriperent eos leones, et omnia ossa eorum comminuerunt.
25กษัตริย์ดาริอัสทรงเขียนถึงคนทุกชนชาติ ทุกเชื้อชาติ ทุกภาษา ที่อาศัยอยู่ทั่วโลกว่า “ขอให้สันติสุขของพวกท่านเพิ่มพูนยิ่งขึ้น
25Tunc Darius rex scripsit universis populis, tribubus, et linguis habitantibus in universa terra: Pax vobis multiplicetur.
26“เราสั่งให้ผู้คนทั่วราชอาณาจักรของเราตัวสั่นและเกรงกลัวพระเจ้าของดาเนียล “เพราะพระองค์เป็นพระเจ้าผู้มีชีวิต และมั่นคงตลอดไป อาณาจักรของพระองค์ไม่มีวันถูกทำลาย อำนาจปกครองของพระองค์จะดำรงอยู่จนถึงที่สุด
26A me constitutum est decretum, ut in universo imperio et regno meo, tremiscant et paveant Deum Danielis: ipse est enim Deus vivens, et æternus in sæcula, et regnum ejus non dissipabitur, et potestas ejus usque in æternum.
27พระองค์ช่วยให้รอดและช่วยให้พ้นภัย ทำให้เกิดสัญญาณและสิ่งอัศจรรย์ทั้งในฟ้าสวรรค์และบนแผ่นดิน พระองค์ช่วยดาเนียลให้พ้นจากอำนาจของสิงโต”
27Ipse liberator atque salvator, faciens signa et mirabilia in cælo et in terra: qui liberavit Danielem de lacu leonum.
28ดาเนียลรุ่งเรืองในรัชกาลดาริอัส และในรัชกาลไซรัสชาวเปอร์เซีย
28Porro Daniel perseveravit usque ad regnum Darii, regnumque Cyri Persæ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.