กิจการ 15
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1มีชายบางคนลงมาจากแคว้นยูเดีย และสอนพี่น้อง ว่า “ถ้าพวกคุณไม่เข้าสุหนัตตามธรรมเนียมของโมเสส พวกคุณจะรอดไม่ได้”
1Intussen waren er enige lieden uit Judea gekomen, die aan de broeders de leer verkondigden: Zo gij u niet laat besnijden volgens mosaïsch gebruik, kunt gij niet worden gered.
2เมื่อเปาโลกับบารนาบัสโต้แย้งและถกเถียงกับพวกเขาอย่างมาก พี่น้องจึงมอบหมายให้เปาโล บารนาบัส และคนอื่นอีกบางคนขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม เพื่อหารือเรื่องนี้กับเหล่าอัครทูตและผู้อาวุโส
2Toen Paulus en Bárnabas zich hiertegen verzetten, en er een heftig geschil ontstond, besloot men, dat Paulus en Bárnabas met enige anderen van hen naar Jerusalem zouden gaan, en zich voor deze strijdvraag tot de apostelen en priesters zouden wenden.
3เมื่อประชาคมส่งพวกเขาออกเดินทาง พวกเขาผ่านแคว้นฟีนิเซียและสะมาเรีย พร้อมทั้งเล่าเรื่องการหันมาหาพระเจ้าของคนต่างชาติ ทำให้พี่น้องทุกคนชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง
3Nadat dus de gemeente hun uitgeleide gedaan had, trokken ze Fenicië en Samaria door; ze verhaalden er de bekering der heidenen, en bereidden daardoor grote vreugde aan alle broeders.
4เมื่อมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม ประชาคม เหล่าอัครทูต และผู้อาวุโสต่างต้อนรับพวกเขา แล้วพวกเขาก็รายงานทุกสิ่งที่พระเจ้าทำร่วมกับพวกเขา
4Bij hun aankomst te Jerusalem, werden ze door de gemeente en door de apostelen en priesters ontvangen, en gaven ze verslag van de grote dingen, die God door hen had gewrocht.
5แต่ผู้เชื่อบางคนจากกลุ่มฟาริสียืนขึ้นกล่าวว่า “จำเป็นต้องให้คนเหล่านี้เข้าสุหนัต และสั่งให้พวกเขาถือธรรมบัญญัติของโมเสส”
5Maar enigen van de sekte der farizeën, die gelovig waren geworden, kwamen er tegen op, en zeiden: Men moet ze besnijden, en ze gelasten, de Wet van Moses te onderhouden.
6เหล่าอัครทูตกับผู้อาวุโสจึงมาประชุมกันเพื่อพิจารณาเรื่องนี้
6De apostelen en de priesters kwamen derhalve bijeen, om deze zaak te onderzoeken.
7หลังจากถกเถียงกันมาก เปโตรก็ยืนขึ้นกล่าวว่า “พี่น้อง พวกคุณรู้ว่าเมื่อนานมาแล้ว พระเจ้าเลือกข้าพเจ้าจากท่ามกลางพวกคุณ เพื่อให้ชนชาติต่าง ๆ ได้ยินพระวจนะแห่งข่าวดีจากปากของข้าพเจ้า และเชื่อ
7Toen men het niet eens kon worden, stond Petrus op, en sprak tot hen: Mannen broeders, gij weet, dat God reeds lang geleden mij onder u heeft uitverkoren, opdat de heidenen door mijn mond het woord van het evangelie zouden horen en zouden geloven.
8พระเจ้า ผู้รู้จิตใจ เป็นพยานยืนยันถึงพวกเขา โดยประทานพระวิญญาณบริสุทธิ์แก่พวกเขาเช่นเดียวกับที่ประทานแก่พวกเรา
8En God, die de harten doorgrondt, heeft voor hen getuigd, door hun den Heiligen Geest te schenken, juist als aan ons.
9พระองค์ไม่แบ่งแยกระหว่างพวกเรากับพวกเขา แต่ชำระใจของพวกเขาให้สะอาดโดยความเชื่อ
9Ook heeft Hij op geen enkel punt onderscheid gemaakt tussen ons en hen, maar hun harten gereinigd door het geloof.
10ดังนั้น ตอนนี้ทำไมพวกคุณจึงทดลองพระเจ้า ด้วยการสวมแอกให้เหล่าสาวก ซึ่งทั้งบรรพบุรุษของเราและพวกเราเองก็แบกไม่ไหว?
10Welnu dan, zoudt gij God willen uitdagen, met een juk op de hals der leerlingen te leggen, dat noch onze vaderen, noch wij zelf hebben kunnen dragen?
11แต่พวกเราเชื่อว่า พวกเรารอดโดยพระคุณขององค์พระเยซู เช่นเดียวกับพวกเขา”
11Neen; we geloven, dat wij worden gered door de genade van den Heer Jesus Christus, juist zoals zij.
12คนทั้งที่ประชุมเงียบลง และฟังบารนาบัสกับเปาโลเล่าถึงหมายสำคัญและการอัศจรรย์ต่าง ๆ ที่พระเจ้าทำในหมู่ชนชาติต่าง ๆ ผ่านพวกเขา
12Nu zweeg de hele vergadering en luisterde naar Bárnabas en Paulus, die de grote tekenen en wonderen verhaalden, welke God onder de heidenen door hen had verricht.
13เมื่อทั้งสองพูดจบ ยากอบจึงกล่าวว่า “พี่น้อง จงฟังข้าพเจ้า
13Toen ze waren uitgesproken, nam Jakobus het woord, en sprak: Mannen broeders, luistert naar mij.
14สิเมโอนเล่าให้ฟังแล้วว่า พระเจ้าหันมาหาชนชาติต่าง ๆ เป็นครั้งแรก เพื่อเลือกคนจากพวกเขาให้เป็นประชากรสำหรับพระนามของพระองค์
14Simon heeft u uiteengezet, hoe God reeds vroeger genadig op de heidenen heeft neergezien, om zich uit hen een volk te kiezen, tot eer van zijn Naam.
15เรื่องนี้สอดคล้องกับถ้อยคำของเหล่าผู้เผยพระวจนะ ตามที่เขียนไว้ว่า
15Welnu, hiermee stemmen de woorden der pro feten overeen, zoals er geschreven staat
16‘หลังจากนั้น เราจะกลับมา เราจะสร้างพลับพลาของดาวิดที่พังลงขึ้นใหม่ เราจะสร้างซากของมันขึ้นใหม่ และจะตั้งมันขึ้น
16“Daarna zal Ik wederkeren En de vervallen hut van David oprichten, Haar puinen herstellen, En haar weer overeind doen staan;
17เพื่อมนุษย์ที่เหลืออยู่จะแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้า รวมทั้งคนต่างชาติทั้งปวงที่ถูกเรียกด้วยชื่อของเรา องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทำสิ่งเหล่านี้ กล่าวดังนี้’
17Opdat de rest der mensen den Heer zou zoeken, Met alle volken, waarover mijn Naam is uitgeroepen! Zo spreekt de Heer, die deze dingen doet,
18“พระเจ้ารู้ทุกสิ่งที่พระองค์ทำมาตั้งแต่นิรันดร์กาล
18Die van eeuwigheid zijn bekend.”
19เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงเห็นควรว่า พวกเราไม่ควรสร้างความลำบากแก่คนต่างชาติที่หันมาหาพระเจ้า
19Daarom ben ik van oordeel, dat men het aan de heidenen, die zich tot God bekeren, niet moeilijk moet maken.
20แต่ควรเขียนไปบอกพวกเขาให้ละเว้นสิ่งที่แปดเปื้อนจากรูปเคารพ การผิดศีลธรรมทางเพศ สิ่งที่มาจากสัตว์ซึ่งถูกรัดคอตาย และเลือด
20Maar wel moet men hun voorschrijven, dat ze zich onthouden van wat door de afgoden besmet is, ook van ontucht van verstikt vlees en van bloed
21เพราะตั้งแต่สมัยโบราณ ในทุกเมืองมีคนประกาศเรื่องโมเสส และมีการอ่านหนังสือของโมเสสในธรรมศาลาทุกวันสะบาโต”
21Want Moses heeft reeds lange tijd in iedere stad mensen, die hem prediken daar hij elke sabbat in de synagogen wordt voorgelezen.
22จากนั้น เหล่าอัครทูตกับผู้อาวุโส พร้อมกับประชาคมทั้งหมด เห็นควรเลือกชายบางคนจากพวกเขา และส่งไปเมืองอันทิโอกพร้อมกับเปาโลและบารนาบัส ได้แก่ ยูดาสที่เรียกว่าบารซับบาส และสิลาส ซึ่งเป็นผู้นำในหมู่พี่น้อง
22Toen besloten de apostelen, de priesters en de hele vergadering, enige mannen uit hun midden te kiezen, en ze met Paulus en Bárnabas naar Antiochië8 te zenden: het waren: Judas bijgenaamd Barsabbas, en Silas: mannen van aanzien onder de broeders.
23พวกเขาฝากจดหมายนี้ไปกับคนเหล่านั้น: “จากพวกอัครทูต ผู้อาวุโส และพี่น้อง ถึงพี่น้องที่เป็นคนต่างชาติในเมืองอันทิโอก แคว้นซีเรีย และแคว้นซิลีเซีย ขอส่งคำทักทายถึงพวกคุณ
23Het volgend schrijven werd hun ter hand gesteld: De apostelen en de priesters, als broeders aan de broeders uit de heidenen te Antiochië en in Syrië en Cilicië: heil!
24พวกเราได้ยินว่า มีบางคนจากพวกเราออกไปกล่าวถ้อยคำที่ทำให้พวกคุณเดือดร้อนและจิตใจสับสน โดยกล่าวว่า ‘พวกคุณต้องเข้าสุหนัตและถือธรรมบัญญัติ’ ทั้งที่พวกเราไม่เคยสั่งพวกเขาเช่นนั้น
24Daar wij vernomen hebben, dat sommigen onzer, zonder enige opdracht van ons, u door hun woorden hebben verontrust, en uw gemoederen hebben geschokt,
25พวกเราจึงเห็นพ้องกันว่า ควรเลือกชายบางคนและส่งไปหาพวกคุณพร้อมกับบารนาบัสและเปาโล ผู้เป็นที่รักของพวกเรา
25hebben wij eenparig goedgevonden, enige mannen uit te kiezen en tot u te zenden, tezamen met onze zeer geliefde Bárnabas en Paulus:
26ทั้งสองคนยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อพระนามขององค์พระเยซูคริสต์ของพวกเรา
26mensen, die hun leven veil hebben voor de naam van onzen Heer Jesus Christus.
27เพราะฉะนั้น พวกเราจึงส่งยูดาสกับสิลาสไป ซึ่งจะบอกเรื่องเดียวกันนี้แก่พวกคุณด้วยปากของพวกเขาเอง
27Wij zenden u dus Judas en Silas, die u hetzelfde ook mondeling zullen meedelen.
28เพราะพระวิญญาณบริสุทธิ์และพวกเราเห็นควรว่า ไม่ควรวางภาระใดแก่พวกคุณมากไปกว่าสิ่งจำเป็นเหล่านี้
28Want het heeft den Heiligen Geest en ons goedgedacht. u geen zwaardere last op te leggen, dan deze noodzakelijke voorschriften:
29คือให้พวกคุณละเว้นของที่ถวายแก่รูปเคารพ เลือด สิ่งที่มาจากสัตว์ซึ่งถูกรัดคอตาย และการผิดศีลธรรมทางเพศ ถ้าพวกคุณรักษาตัวให้พ้นจากสิ่งเหล่านี้ ก็จะเป็นการดี ขอให้พวกคุณอยู่ดี”
29dat gij u onthoudt van offervlees, van bloed en verstikt vlees, en van ontucht. Zo gij u daarvoor in acht neemt, handelt gij goed. Vaarwel.
30เมื่อถูกส่งออกไป พวกเขาก็ลงไปเมืองอันทิโอก แล้วเรียกคนทั้งหมดมาประชุมกันและมอบจดหมายให้
30Ze namen dus afscheid, en vertrokken naar Antiochië, waar ze de gemeente bijeenriepen, en de brief overhandigden.
31เมื่ออ่านจดหมายแล้ว พวกเขาก็ชื่นชมยินดีเพราะคำหนุนใจในจดหมายนั้น
31Ze lazen hem, en verheugden zich over de bemoedigende inhoud.
32ยูดาสกับสิลาส ซึ่งเป็นผู้เผยพระวจนะด้วย ได้กล่าวหนุนใจพี่น้องอย่างมาก และเสริมกำลังพวกเขา
32Judas en Silas, die profeten waren, vermaanden ook zelf de broeders, en bemoedigden ze door een lange toespraak.
33หลังจากพักอยู่ที่นั่นระยะหนึ่ง พี่น้องก็ส่งพวกเขากลับไปหาเหล่าอัครทูตด้วยความสงบสุข
33Na enige tijd lieten de broeders hen in vrede naar hun lastgevers terugkeren.
no verse 34 in this text
34Maar Silas vond het beter, daar te blijven; Judas ging dus alleen naar Jerusalem terug.
35ส่วนเปาโลกับบารนาบัสยังอยู่ในเมืองอันทิโอก สอนและประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าร่วมกับคนอื่นอีกหลายคน
35Ook Paulus en Bárnabas bleven te Antiochië; ze gaven daar onderricht, en preekten met nog veel anderen het woord des Heren.
36หลังจากผ่านไปหลายวัน เปาโลกล่าวกับบารนาบัสว่า “พวกเรากลับไปเยี่ยมพี่น้องในทุกเมืองที่พวกเราประกาศพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ากันเถอะ เพื่อดูว่าพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง”
36Maar kort daarop zei Paulus tot Bárnabas: Laten we opnieuw de broeders gaan bezoeken in al de steden, waar we het woord des Heren hebben verkondigd, en zien. hoe het hun gaat.
37บารนาบัสตั้งใจจะพายอห์น ซึ่งเรียกว่ามาระโก ไปด้วย
37Nu wilde Bárnabas ook Johannes meenemen. die ook Markus wordt genoemd;
38แต่เปาโลเห็นว่า ไม่ควรพาคนที่เคยแยกจากพวกเขาในแคว้นปัมฟีเลีย และไม่ได้ร่วมทำงานกับพวกเขาไปด้วย
38maar Paulus achtte het niet raadzaam, iemand mee te nemen, die te Pamfúlië hen had verlaten, en hen niet bij het werk vergezeld had.
39ทั้งสองขัดแย้งกันรุนแรงจนต้องแยกทางกัน บารนาบัสพามาระโกไปด้วย และแล่นเรือไปเกาะไซปรัส
39Hierover ontstond onenigheid, zodat ze van elkander gingen. Bárnabas nam Markus mee, en ging scheep naar Cyprus.
40ส่วนเปาโลเลือกสิลาสและออกเดินทาง หลังจากพี่น้องฝากเขาไว้กับพระคุณของพระเจ้า
40Paulus koos Silas, en vertrok, nadat hij door de broeders aan Gods genade was aanbevolen.
41เขาเดินทางผ่านแคว้นซีเรียและซิลีเซีย เสริมกำลังประชาคมต่าง ๆ
41Hij reisde Syrië en Cilicië door, en bevestigde de gemeenten.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.