Toksahkungnawk 15
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Judea prae hoiah thoemto kaminawk Antiok vangpui ah angzoh o moe, Mosi ih kaalok baktiah tangzat hin na aat o ai nahaeloe, pahlonghaih na hnu o thai mak ai, tiah nawkamyanawk to patuk o.
1Intussen waren er enige lieden uit Judea gekomen, die aan de broeders de leer verkondigden: Zo gij u niet laat besnijden volgens mosaïsch gebruik, kunt gij niet worden gered.
2Hae tiah patuk o ih lok pongah Pawl hoi Barnabas mah nihcae to aek hoi, hae kawng pongah lokdueng hanah, Pawl hoi Barnabas loe hnukbang thoemto kaminawk hoi nawnto Jerusalem ah, patoeh ih kaminawk hoi kacoehtanawk khaeah caeh han angaih, tiah a thuih hoi.
2Toen Paulus en Bárnabas zich hiertegen verzetten, en er een heftig geschil ontstond, besloot men, dat Paulus en Bárnabas met enige anderen van hen naar Jerusalem zouden gaan, en zich voor deze strijdvraag tot de apostelen en priesters zouden wenden.
3Kricaabu mah nihcae patoeh baktih toengah, nihcae loe Phonicia prae, Samaria prae thung hoiah caeh o moe, Gentelnawk poek amkhraihaih kawng to a thuih pae o: to naah nawkamyanawk boih paroeai anghoehaih tawnh o.
3Nadat dus de gemeente hun uitgeleide gedaan had, trokken ze Fenicië en Samaria door; ze verhaalden er de bekering der heidenen, en bereidden daardoor grote vreugde aan alle broeders.
4Nihcae Jerusalem phak o naah, nihcae to kricaabunawk, patoeh ih kaminawk hoi kacoehtanawk mah dawt o, nihcae patohhaih rang hoiah Sithaw mah sak ih hmuennawk to thuih pae o boih.
4Bij hun aankomst te Jerusalem, werden ze door de gemeente en door de apostelen en priesters ontvangen, en gaven ze verslag van de grote dingen, die God door hen had gewrocht.
5To naah Farasi abu thung ih thoemto tangcaanawk angdoet o moe, Gentelnawk loe tangzat hin aah moe, Mosi ih kaalok pazui han angaih, tiah a thuih o.
5Maar enigen van de sekte der farizeën, die gelovig waren geworden, kwamen er tegen op, en zeiden: Men moet ze besnijden, en ze gelasten, de Wet van Moses te onderhouden.
6To kawng thuih hanah patoeh ih kaminawk hoi kacoehtanawk Jerusalem ah amkhueng o.
6De apostelen en de priesters kwamen derhalve bijeen, om deze zaak te onderzoeken.
7Paroeai lok pung o naah, Piter mah angdoet tahang moe, Nawkamyanawk, Canghnii ah Sithaw mah aicae salakah qoih ih kami ah kaom, kai ih pakha thung hoiah Gentelnawk mah kahoih tamthang lok thaih o ueloe, tang o tih, tiah kaom lok to na panoek o boeh.
7Toen men het niet eens kon worden, stond Petrus op, en sprak tot hen: Mannen broeders, gij weet, dat God reeds lang geleden mij onder u heeft uitverkoren, opdat de heidenen door mijn mond het woord van het evangelie zouden horen en zouden geloven.
8Palungthin panoekkung Sithaw mah, Aicae khaeah paek ih baktih toengah, nihcae khaeah Kacai Muithla paek naah, nihcae loe hnukung ah oh o.
8En God, die de harten doorgrondt, heeft voor hen getuigd, door hun den Heiligen Geest te schenken, juist als aan ons.
9Aicae hoi nihcae lahhaih om ai, tanghaih rang hoiah nihcae ih palungthin to ciimsak boeh.
9Ook heeft Hij op geen enkel punt onderscheid gemaakt tussen ons en hen, maar hun harten gereinigd door het geloof.
10To tiah nahaeloe tih han ih aicae hoi aicae ampanawk mah phaw thai ai ih hmuen to, hnukbang kaminawk ih tahnong ah koeng pae hanah, Sithaw to na tanoek o loe?
10Welnu dan, zoudt gij God willen uitdagen, met een juk op de hals der leerlingen te leggen, dat noch onze vaderen, noch wij zelf hebben kunnen dragen?
11Nihcae loe Angraeng Jesu tahmenhaih rang hoiah pahlong ah oh o baktih toengah, aicae doeh pahlong ah om tih, tiah a thuih pae.
11Neen; we geloven, dat wij worden gered door de genade van den Heer Jesus Christus, juist zoals zij.
12Barnabas hoi Paul mah doeh Sithaw mah nihnik patohhaih rang hoiah Gentel kaminawk khaeah a sak hoi ih dawnrai hmuen hoi anghmang kathok hmuennawk to a thuih hoi toeng, to naah kaminawk boih anghngai o duem, a thuih hoi ih lok to tahngaih pae o.
12Nu zweeg de hele vergadering en luisterde naar Bárnabas en Paulus, die de grote tekenen en wonderen verhaalden, welke God onder de heidenen door hen had verricht.
13Nihnik lokthuih hoi pacoengah James mah, Nawkamyanawk, tahngai oh:
13Toen ze waren uitgesproken, nam Jakobus het woord, en sprak: Mannen broeders, luistert naar mij.
14Sithaw loe angmah ih ahmin hanah, Gentel thung hoiah thoemto kaminawk to lak hanah tangsuek nathuem hoi boeh ni nihcae khaeah caeh boeh, tiah Simon mah ang thuih o boeh.
14Simon heeft u uiteengezet, hoe God reeds vroeger genadig op de heidenen heeft neergezien, om zich uit hen een volk te kiezen, tot eer van zijn Naam.
15Hae lok loe tahmaanawk mah thuih ih lok hoiah adue;
15Welnu, hiermee stemmen de woorden der pro feten overeen, zoals er geschreven staat
16hae pacoengah Kam laem let moe, kamtimh tangcae, David ih kahni im to Ka sak let han; Ka pathawk let moe, kamro hmuennawk to ka sak let han:
16“Daarna zal Ik wederkeren En de vervallen hut van David oprichten, Haar puinen herstellen, En haar weer overeind doen staan;
17Ka hmin hoiah kawk ih, kaminawk hoi kanghmat Gentelnawk boih mah, Angraeng to pakrong o tih, tiah hae hmuennawk boih sahkung Angraeng mah thuih, tiah tarik ih lok to oh.
17Opdat de rest der mensen den Heer zou zoeken, Met alle volken, waarover mijn Naam is uitgeroepen! Zo spreekt de Heer, die deze dingen doet,
18Sithaw loe long amtong tangsuek nathuem hoiah a sak han koi toknawk to panoek boih boeh.
18Die van eeuwigheid zijn bekend.”
19To pongah aicae mah Sithaw khaeah kangqoi Gentel kaminawk hae raihaih paek han om ai, tiah ka poek.
19Daarom ben ik van oordeel, dat men het aan de heidenen, die zich tot God bekeren, niet moeilijk moet maken.
20Toe tangsuek nathuem hoiah Mosi kawng to vangpui kruekah taphong o boeh moe, Sabbath ni kruek anih kawng to Sineko ah kroek o boeh pongah, pakhra bokhaih moi to caa ai, zu sava laep ah nongpa nongpata zaehaih to sah ai, tahnong panamh moe, kadueh moi hoi athii to caa ai, ayae o hanah ca tarik pae si, tiah poekhaih ka tawnh, tiah a thuih.
20Maar wel moet men hun voorschrijven, dat ze zich onthouden van wat door de afgoden besmet is, ook van ontucht van verstikt vlees en van bloed
no verse 21 in this text
21Want Moses heeft reeds lange tijd in iedere stad mensen, die hem prediken daar hij elke sabbat in de synagogen wordt voorgelezen.
22To pacoengah patoeh ih kaminawk, kacoehtanawk hoi kricaabunawk boih mah angmacae thung hoiah qoih ih kaminawk to Antiok vangpui ah Pawl hoi Barnabas khaeah nawnto patoeh hanah palung adue o: nihcae mah nawkamynawk thungah kalen koek Juda, tiah ahmin kaom Barsabas hoi Silas to qoih o.
22Toen besloten de apostelen, de priesters en de hele vergadering, enige mannen uit hun midden te kiezen, en ze met Paulus en Bárnabas naar Antiochië8 te zenden: het waren: Judas bijgenaamd Barsabbas, en Silas: mannen van aanzien onder de broeders.
23Nihcae mah, Patoeh ih kaminawk, kacoehtanawk, nawkamyanawk, Antiok, Syria hoi Cilicia prae ah kaom, Gentel nawkamyanawk: Ban kang sin o:
23Het volgend schrijven werd hun ter hand gesteld: De apostelen en de priesters, als broeders aan de broeders uit de heidenen te Antiochië en in Syrië en Cilicië: heil!
24kaicae panoekhaih om ai ah, kaicae khae hoi thoemto kaminawk nangcae khaeah angzoh o moe, tangzat hin aah han angaih, kaalok pazui han angaih, tiah ang thuih o ih loknawk mah, raihaih ang paek o moe, palungthin nam ro o boeh, tiah ka thaih o.
24Daar wij vernomen hebben, dat sommigen onzer, zonder enige opdracht van ons, u door hun woorden hebben verontrust, en uw gemoederen hebben geschokt,
25To pongah a palung o ih Pawl, Barnabas hnik hoi nawnto qoih ih kaminawk to nangcae khaeah patoeh si, tiah palung aduehaih ka tawnh o,
25hebben wij eenparig goedgevonden, enige mannen uit te kiezen en tot u te zenden, tezamen met onze zeer geliefde Bárnabas en Paulus:
26nihnik loe aicae Angraeng Jesu ih ahmin pongah hinghaih paek kami ah oh hoi.
26mensen, die hun leven veil hebben voor de naam van onzen Heer Jesus Christus.
27To pongah kang thuih o ih lok baktih toengah nangcae khaeah pakha hoi thuih hanah, Juda hoi Silas to kang patoeh o.
27Wij zenden u dus Judas en Silas, die u hetzelfde ook mondeling zullen meedelen.
28Kangaih hmuennawk laep ah, nangcae nuiah kalen hmuenzit koeng han om ai, tiah Kacai Muithla rang hoiah kho ka poek o;
28Want het heeft den Heiligen Geest en ons goedgedacht. u geen zwaardere last op te leggen, dan deze noodzakelijke voorschriften:
29krang bokhaih caaknaek, athii, tahnong panam moe, kadueh moi hoi zu sava laep ah nongpa nongpata zae sakhaihnawk to na yae o nahaeloe, ngan na tui o tih, tiah ca tarik pae o.
29dat gij u onthoudt van offervlees, van bloed en verstikt vlees, en van ontucht. Zo gij u daarvoor in acht neemt, handelt gij goed. Vaarwel.
30Antiok vangpui ah caeh hoi hanah, nihnik to patoeh o: toah paroeai kaminawk nawnto amkhuengsak moe, ca to a paek hoi:
30Ze namen dus afscheid, en vertrokken naar Antiochië, waar ze de gemeente bijeenriepen, en de brief overhandigden.
31nihcae mah ca to kroek o naah, thapaekhaih lok to oh pongah nihcae loe anghoe o.
31Ze lazen hem, en verheugden zich over de bemoedigende inhoud.
32Juda hoi Silas doeh tahmaa ah oh hoi pongah, nawkamyanawk khaeah paroeai thapaekhaih lok to a thuih pae hoi moe, palungthin thacak hoi sak.
32Judas en Silas, die profeten waren, vermaanden ook zelf de broeders, en bemoedigden ze door een lange toespraak.
33Ni nazetto thungah maw a cam hoi pacoengah, nawkamyanawk mah nihnik to patoeh ih kaminawk khaeah lunghoihta ah amlaem o sak.
33Na enige tijd lieten de broeders hen in vrede naar hun lastgevers terugkeren.
34Toe Silas loe toah cam han koeh vop.
34Maar Silas vond het beter, daar te blijven; Judas ging dus alleen naar Jerusalem terug.
35Pawl hoi Barnabas loe Antiok vangpui ah oh hoi poe, Angraeng ih lok to kalah paroeai kaminawk khaeah doeh a thuih hoi moe, patuk hoi.
35Ook Paulus en Bárnabas bleven te Antiochië; ze gaven daar onderricht, en preekten met nog veel anderen het woord des Heren.
36Atue nazetto maw akra pacoengah Pawl mah Barnabas khaeah, Angraeng ih lok a thuih hoi haih vangpui kruekah caeh si loe, nawkamyanawk to paqai si, nihcae kawbangmaw oh o, tito khen si, tiah a naa.
36Maar kort daarop zei Paulus tot Bárnabas: Laten we opnieuw de broeders gaan bezoeken in al de steden, waar we het woord des Heren hebben verkondigd, en zien. hoe het hun gaat.
37Barnabas mah Mark, tiah kawk o ih Johan to caeh haih han koeh.
37Nu wilde Bárnabas ook Johannes meenemen. die ook Markus wordt genoemd;
38Toe toksak hanah nihnik hoi nawnto caeh ai, Pamphylia vangpui ah nihnik to cawnhtaak ving pongah, Pawl mah Mark to caeh haih han koeh ai.
38maar Paulus achtte het niet raadzaam, iemand mee te nemen, die te Pamfúlië hen had verlaten, en hen niet bij het werk vergezeld had.
39Mark pongah paroeai lok angaek hoi moe, maeto hoi maeto ampraek hoi: to pongah Barnabas mah Mark to kawk moe, Cyprus ah caeh haih.
39Hierover ontstond onenigheid, zodat ze van elkander gingen. Bárnabas nam Markus mee, en ging scheep naar Cyprus.
40Toe Sithaw tahmenhaih pongah nawkamyanawk mah thuih pae o ih, Silas to Pawl mah qoih moe, a caeh haih.
40Paulus koos Silas, en vertrok, nadat hij door de broeders aan Gods genade was aanbevolen.
41Anih loe Syria hoiah Cilicia prae ah caeh moe, kricaabunawk thapaekhaih lok to thuih.
41Hij reisde Syrië en Cilicië door, en bevestigde de gemeenten.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.